7ο Γυμνάσιο Νίκαιας: Οι τρεις Ιεράρχες

Στο βίντεο της ανάρτησης  μπορείτε να παρακολουθήσετε  ένα ενδιαφέρον αφιέρωμα  για τους Τρεις Ιεράρχες.
Το βίντεο δημιούργησαν μαθητές  του 7ου Γυμνάσιου Νίκαιας
με υπεύθυνο καθηγητή τον Νικόλαο Πολίτη.

Το Χαμομηλάκι

Αποκωδικοποιήθηκε το DNA ... της ψείρας

Αυτά είναι!! Αφού η ανθρωπότητα το ανακάλυψε και αυτό, 

μπορούμε να κοιμόμαστε ήσυχοι!!

Για πρώτη φορά οι ερευνητές κατάφεραν να αποκωδικοποιήσουν τα γενετικά μυστικά της ψείρας.

Επιστήμονες από 28 ερευνητικούς φορείς των ΗΠΑ, της Ευρώπης, της Αυστραλίας και της Ν.Κορέας, υπό τον συντονισμό του καθηγητή εντομολογίας Μπάρι Πίντετριχ του Πανεπιστημίου του Ιλινόις, παρουσίασαν το γονιδίωμα της ψείρας στο περιοδικό PNAS της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ, σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο και το «Nature». 
Η ανακάλυψη αυτή μελλοντικά μπορεί να βοηθήσει σημαντικά στο να απαλλαγούν τα παιδικά κεφαλάκια από τους ενοχλητικούς επισκέπτες, τις γνωστές ψείρες.  
Σύμφωνα με τους ερευνητές η ψείρα έχει το μικρότερο DNA από κάθε άλλο έντομο. «Η οικολογία της ψείρας είναι πολύ, πολύ απλή. Ζει είτε στις τρίχες σας, είτε στα ρούχα σας και τρώει μόνο ένα πράγμα: αίμα. 
Έτσι, τα περισσότερα από τα γονίδιά της που σχετίζονται με τις αισθήσεις της ή με την ανταπόκρισή της στο περιβάλλον, είναι πολύ μειωμένα», δήλωσε ο Πίντετριχ, καθηγητής εντομολογίας.

to vima

babyspace.gr

Το Χαμομηλάκι

Αντιμετωπίστε τους τραυματισμούς και τις δυσάρεστες συνέπειές τους

Επιστημονική επιμέλεια του άρθρου: Νικόλαος Μπαλτογιάννης, Παιδοχειρουργός

Όντας γονείς, πρέπει να είστε προετοιμασμένοι για πολλά πράγματα, ειδικά όταν το παιδί σας είναι δραστήριο και σχεδόν βέβαιο ότι κάποια στιγμή θα σκοντάψει, θα πέσει ή θα γρατσουνιστεί. 

Παρόλο που σε πολλές περιπτώσεις ένα φιλί και μία αγκαλιά αποτελούν το ιδανικό «γιατρικό» εντούτοις όμως είναι σημαντικό να μπορέσετε να κατανοήσετε πότε η περίπτωση χρήζει ιατρικής περίθαλψης και πότε μπορείτε να φροντίσετε το παιδί μόνοι σας στο σπίτι.

Παρακάτω ακολουθούν μερικές συμβουλές για το πώς θα περιορίσετε μία πιθανή αιμορραγία και άλλα προβλήματα (π.χ. πώς ένα τραύμα να μην εξελιχθεί σε σημάδι).

Μικρά κοψίματα ή γρατζουνιές

Ο καλύτερος τρόπος για να σταματήσει η αιμορραγία, είναι να πιέσετε με μία καθαρή πετσέτα ή μία γάζα το τραύμα για πέντε με δέκα λεπτά χωρίς διακοπή. 

Όταν η αιμορραγία σταματήσει, τότε με μεγάλη προσοχή πλένετε το τραύμα με σαπούνι και νερό. Με αυτόν τον τρόπο μειώνετε την πιθανότητα μόλυνσης και απομακρύνετε τις μαύρες κηλίδες από σκόνη που έχει παγιδευτεί στο δέρμα. 

Στη συνέχεια τοποθετείτε μία μικρή ποσότητα αντιβακτηριακής αλοιφής, ώστε να διατηρήσετε την πληγή υγρή και στη συνέχεια την καλύπτετε με έναν επίδεσμο, έως ότου θεραπευτεί.

Ράμματα

Το τραύμα απαιτεί ράμματα όταν:

* Η πληγή είναι πολύ ανοιχτή και αιμορραγεί, παρόλο που την πιέζετε για περισσότερα από 5 λεπτά.

* Η πληγή είναι αρκετά βαθιά.

* Στην πληγή υπάρχουν αντικείμενα που μπορεί να προκαλέσουν μόλυνση.

* Το αίμα πετάγεται με ορμή. Σε αυτή την περίπτωση, είναι πιθανό να έχει τραυματιστεί αρτηρία και πρέπει να γίνουν άμεσα ράμματα για να θρέψει σωστά και να σταματήσει η αιμορραγία.

* Το χτύπημα είναι στο πρόσωπο ή το λαιμό.

Ποιες διαθέσιμες επιλογές έχουμε σήμερα για να κλείσουμε ένα τραύμα;

Κόλλα δέρματος: 

Η χρήση της έχει εγκριθεί από το 1998 και αποτελεί ένα νέο, δημοφιλή, γρήγορο και ανώδυνο τρόπο φροντίδας τραυμάτων. Αποτελεί μία καλή επιλογή για πιο μικρά κοψίματα. Το αισθητικό αποτέλεσμα είναι το ίδιο με τα ράμματα. Παρόλα αυτά δεν μπορεί να εφαρμοστεί σε πληγές που βρίσκονται στις αρθρώσεις γιατί υπάρχει κίνδυνος να ανοίξει ξανά η πληγή.

Αυτοκόλλητες ταινίες συγκράτησης δέρματος: 

Είναι στενές συγκολλητικές λωρίδες οι οποίες τοποθετούνται με πίεση πάνω στο τραύμα, ώστε να το κρατήσουν κλειστό. Αποτελούν ιδανική λύση για επιφανειακά κοψίματα, τα οποία δε βρίσκονται πάνω σε αρθρώσεις. Το αποτέλεσμα είναι εξίσου καλό με τα ράμματα παρόλα αυτά δεν είναι τόσο ισχυρές, καθώς υπάρχει ο κίνδυνος μετακίνησής τους από την αρχική θέση. 

Ράμματα: 

Αποτελούν τον ιδανικότερο τρόπο για να κλείσουμε μία πληγή και δεν υπάρχει κανένα ρίσκο μετακίνησής τους. Παρόλα αυτά η τοποθέτηση τους είναι επώδυνη. Τα απορροφήσιμα ράμματα δε χρειάζεται να αφαιρεθούν ενώ τα μη απορροφήσιμα πρέπει να αφαιρεθούν συνήθως 5 με 12 ημέρες μετά.

Συρραπτικά ράμματα δέρματος: 

Χρησιμοποιούνται συνήθως για τραύματα στο τριχωτό της κεφαλής. Το βασικό τους πλεονέκτημα είναι η άμεση εφαρμογή και η εξοικονόμηση χρόνου, ενώ η επούλωση του τραύματος είναι ανάλογη με αυτή που θα γίνονταν με ράμματα.

Πότε πρέπει να γίνουν τα ράμματα

Στις περισσότερες περιπτώσεις πρέπει να πραγματοποιηθούν εντός 24 ωρών. Κάποια τραύματα πρέπει να κλείνονται νωρίτερα παρόλα αυτά είναι ασφαλές να περιμένετε τουλάχιστον 8 ώρες για να κλείσει το τραύμα. 

Σε περίπτωση που αποφασίσετε να περιμένετε, πρέπει να πλύνετε το τραύμα κάτω από τρεχούμενο νερό και να αφαιρέσετε πιθανές ακαθαρσίες. Μην αφήσετε την πληγή να ξεραθεί. Βρέξτε μία γάζα και τοποθετήστε την πάνω από την πληγή αλλάζοντας την κάθε δύο ώρες, ώστε να παραμείνει υγρή.

Τραύματα στο πρόσωπο

Τα κοψίματα στο πρόσωπο στην περίπτωση των παιδιών θεραπεύονται με αξιοσημείωτο τρόπο αφήνοντας πολύ μικρά σημάδια. Οι παιδιατρικοί πλαστικοί χειρουργοί σε αυτές τις περιπτώσεις προτείνουν διακεκομμένα ράμματα τα οποία είναι σχεδιασμένα αποκλειστικά για την ευαίσθητη περιοχή του προσώπου.

Πως μπορούμε να κρύψουμε τα σημάδια από τραύματα

Προστασία από τον ήλιο 

– Το κατεστραμμένο δέρμα είναι πολύ επιρρεπές στο να παραμορφωθεί μόνιμα από την έκθεση στον ήλιο μέσα στους πρώτους έξι μήνες μετά τον τραυματισμό. 

Είναι σημαντικό να περιορίσετε την έκθεση του παιδιού σας στον ήλιο κατά τη διάρκεια της επούλωσης της πληγής. 

Προστατέψτε το δέρμα του με ένα καπέλο ή με όσο το δυνατόν περισσότερα ρούχα ή ένα ισχυρό αντηλιακό. Προσοχή μην τοποθετήσετε αντηλιακό στην πληγή τις πρώτες δύο εβδομάδες της επούλωσης.

Κάντε μασάζ στην πληγή 

– Τα σημάδια μπορούν να μαλακώσουν και να χαλαρώσουν πιο γρήγορα με το μασάζ. Χρησιμοποιήστε τα δάχτυλά σας και κάνετε με μέτρια πίεση κυκλικό μασάζ γύρω από την πληγή.

Φύλλα σιλικόνης ή θεραπεία με Τζελ: 

Τα προϊόντα σιλικόνης μπορούν να βοηθήσουν στο να μαλακώσουν οι πληγές, να βελτιώσουν το χρώμα τους και να περιορίσουν την ουλή, εάν χρησιμοποιούνται για τουλάχιστον 12 ώρες την ημέρα.

Όταν το σημάδι μεγαλώνει θα πρέπει να μας ανησυχεί;

Σε μερικές περιπτώσεις, οτιδήποτε και αν κάνουμε, η ουλή μπορεί να μη βελτιώνεται όσο θα επιθυμούσαμε ή απαιτεί το χρόνο της. Μερικές φορές όμως η μη βελτίωση έχει να κάνει με πιθανά ιατρικά θέματα που μπορεί να έχουν ανακύψει όπως:

Υπερτροφική ουλή: 

Είναι κάποια σημάδια που δημιουργούνται κατά τη διάρκεια της επούλωσης της πληγής σε ροζ, κόκκινη ή μωβ απόχρωση. Συνήθως είναι παχιά και ανυψωμένα αλλά δεν επεκτείνονται πέρα από τον αρχικό τραυματισμό.

Χηλοειδή: 

Αυτά τα σημάδια εμφανίζονται ως μία τομή που είναι πεπαχυσμένη και ερεθισμένη. Εμφανίζονται πάνω στην επιφάνεια του δέρματος και μοιάζουν τραχιά και ακανόνιστα και παίρνουν μια ροζ, κόκκινη ή μωβ απόχρωση. Κάποια τέτοια σημάδια μπορεί να γίνουν μεγαλύτερα από την αρχική πληγή και να ξεπεράσουν το σημείο του τραύματος.

Σε οποιαδήποτε από τις δύο παραπάνω περιπτώσεις καλό θα ήταν να επικοινωνήσετε με τον παιδίατρό σας ή με κάποιο παιδιατρικό πλαστικό χειρουργό για να μάθετε αν η περίσταση χρήζει κάποιας μορφής θεραπείας.

kathimerini

Το Χαμομηλάκι

Η Παραβολή του Τελώνη και του Φαρισαίου

Η προσευχή συμβάλλει καθοριστικά στην προσπάθεια του ανθρώπου να πλησιάσει το Θεό

Με την παραβολή του Τελώνη και του Φαρισαίου ο Χριστός διδάσκει ότι στη σχέση μας με το Θεό και τους συνανθρώπους μας πρέπει να είμαστε ταπεινοί και ειλικρινείς.

Και οι δύο προσεύχονταν αλλά…

Ο άνθρωπος δε νιώθει την ανάγκη επικοινωνίας μόνο με τους συνανθρώπους του αλλά και με το Θεό. Τη δυνατότητα να επικοινωνήσει με το Θεό προσφέρει στον άνθρωπο η προσευχή. 

Με την προσευχή μπορεί να εκφράσει την ευγνωμοσύνη του προς αυτόν, να ομολογήσει την πίστη του, να ζητήσει τη βοήθειά του ή να μιλήσει για τα λάθη του, ζητώντας συγχώρεση. 

Το «Πάτερ ήμῴν» είναι η προσευχή που δίδαξε στους μαθητές του ο Χριστός και μ' αυτή μάς έμαθε τι πρέπει κυρίως να ζητάμε από το Θεό και με ποια προτεραιότητα. 

Μας δίδαξε επίσης ότι η προσευχή έχει αξία, όταν γίνεται με ταπείνωση και ειλικρίνεια και όχι με υποκρισία και κομπασμό. Αυτά μάς τα είπε με την παραβολή του Τελώνη και του Φαρισαίου, δύο ανθρώπων που πήγαν να προσευχηθούν στο Ναό.

Ο Φαρισαίος άρχισε να προσεύχεται, λέγοντας για τον εαυτό του: 

«Σ' ευχαριστώ Θεέ μου, που δεν είμαι σαν κάποιους άλλους ανθρώπους, που αρπάζουν τις ξένες περιουσίες, που είναι άδικοι με τους συνανθρώπους τους και δεν σέβονται την οικογένεια των άλλων. Ούτε και σαν αυτόν τον τελώνη. Εγώ νηστεύω δύο φορές την εβδομάδα κι απ' όσα κερδίζω το ένα δέκατο το προσφέρω στο Ναό».

Ο Τελώνης στεκόταν μακρύτερα και δεν τολμούσε ούτε τα μάτια του να σηκώσει ψηλά. Μόνο χτυπούσε το στήθος του με συντριβή και έλεγε: «Σπλαχνίσου με, Θεέ μου, τον αμαρτωλό».

«Σας βεβαιώνω», συνέχισε ο Κύριος, «πως ο Τελώνης επέστρεψε στο σπίτι του συμφιλιωμένος με το Θεό, σε αντίθεση με το Φαρισαίο. Γιατί όποιος υπερηφανεύεται και καυχιέται, θα ταπεινωθεί, ενώ εκείνος που συναισθάνεται τα σφάλματα και τις αμαρτίες του θα υψωθεί» (Λουκ. 18,10-14).

Ο Φαρισαίος, που θεωρούσε τον εαυτό του ξεχωριστό και ευσεβή, ήταν προσκολλημένος στις διατάξεις του Νόμου, χωρίς να προσπαθεί να καταλάβει την αληθινή σημασία του, δηλαδή το πνεύμα του Νόμου. Έτσι, ενώ νόμιζε ότι ήταν κοντά στο Θεό, στην πραγματικότητα βρισκόταν πολύ μακριά του. Από την άλλη μεριά, ο Τελώνης, δηλαδή ο φοροεισπράκτορας των Ρωμαίων που κρατούσε πάντοτε ως μισθό ένα μεγάλο μέρος των φόρων, θεωρούνταν πολύ αμαρτωλός. 

Προσήλθε όμως στο Ναό για να προσευχηθεί με ταπείνωση και ειλικρίνεια. Είχε συνειδητοποιήσει το μέγεθος των αμαρτιών του και η στάση του φανέρωνε την αληθινή του μετάνοια.

https://www.youtube.com/watch?v=anPc38GLkdM

περισσότερα εδώ

Το Χαμομηλάκι

Οι 7 Λόγοι που Προκαλούν Άγχος στους Έφηβους

Και τι Μπορείτε να Κάνετε
Έφηβοι που ζορίζονται, που δεν πιστεύουν στον εαυτό τους και τις δυνάμεις τους, που διαρκώς αναρωτιούνται πώς του κρίνουν οι άλλοι, που έχουν χάσει το χαμόγελό τους, που αγχώνονται, φοβούνται ότι θα αποτύχουν, όλα τους φαίνονται δύσκολα, που μου εκμυστηρεύονται ότι νιώθουν την καρδιά τους να χτυπάει σαν ταμπούρλο, τα χέρια τους να ιδρώνουν, να ζαλίζονται… Όλα αυτά είναι σημάδια άγχους. 
Τα τελευταία χρόνια βλέπω πολλά αγόρια και κορίτσια με ανάλογα συμπτώματα. Τα στατιστικά στοιχεία στην Ευρώπη και την Αμερική δείχνουν ότι το στρες και το άγχος των εφήβων έχουν χτυπήσει κόκκινο.

1. Τα ηλεκτρονικά οδηγούν σε αδιέξοδο.

Σαφώς και είμαι υπέρ των ηλεκτρονικών, της τεχνολογίας και της εξέλιξης και θεωρώ ότι είναι απαραίτητα εργαλεία στη σημερινή εποχή. Ωστόσο, η υπερβολική χρήση, ή η εξάρτηση από αυτά, φέρνει το αντίθετο αποτέλεσμα από το αναμενόμενο. Το πρόβλημα με τον ηλεκτρονικό κόσμο έχει δύο σκέλη: από τη μία μεριά τα παιδιά έχουν περισσότερους ‘φίλους’ και διαδικτυακές επαφές που είναι πιο απρόσωπες και αποστασιοποιημένες και βλέπουν ένα πλαστό κόσμο από ωραίες φωτογραφίες, ‘κουλ’ αναρτήσεις, κλπ., που τα κάνει να θεωρούν ότι όλοι οι άλλοι περνάνε καλύτερα από τους ίδιους. 

Από την άλλη, τα ηλεκτρονικά προσφέρουν μια διέξοδο από τη βαρεμάρα, τη στεναχώρια, τις δυσκολίες και τα προβλήματα της καθημερινότητας- αλλά αυτή η διέξοδος  αποδεικνύεται αδιέξοδο: οι έφηβοι μαθαίνουν στο να αποφεύγουν τη δύσκολη πραγματικότητα και τα ‘δύσκολα’ συναισθήματα. Το αποτέλεσμα; Αντί να γίνονται δυνατοί σαν άνθρωποι, οι σημερινοί έφηβοι λυγίζουν κάτω από την παραμικρή δυσκολία.

Τι μπορείτε να κάνετε: βάλτε όρια και κανόνες! 

Όταν το λέω στους γονείς με κοιτάνε παραξενεμένοι, αλλά η αλήθεια είναι ότι οι γονείς έχουν τη δύναμη να διαμορφώσουν ως ένα σημείο το πρόγραμμα των παιδιών τους και να θέσουν κανόνες. Όχι ηλεκτρονικά μετά από κάποια συμφωνημένη ώρα το βράδυ, όχι ηλεκτρονικά την ώρα του φαγητού, είναι μερικά απλά πράγματα που μπορείτε να κάνετε. Επίσης, βρείτε χρόνο να συζητήσετε για το τι απασχολεί το έφηβο παιδί σας. Μην απογοητευτείτε με την πρώτη άρνηση του να κουβεντιάσετε. Αναζητήστε ευκαιρίες για χαλαρή συζήτηση πχ μέσα στο αυτοκίνητο, όταν πηγαίνετε σε δραστηριότητες. Δώστε στον έφηβό σας ελεύθερο χρόνο για παιχνίδι με φίλους.

2. Τα παιδιά θεωρούν ότι πρέπει να είναι ευτυχισμένα 24 ώρες το εικοσιτετράωρο.

Όσοι από εσάς με παρακολουθείτε ξέρετε ότι είμαι όχι απλώς οπαδός της θετικής σκέψης, της διαχείρισης τους στρες και της θετικής ψυχολογίας, αλλά και τα διδάσκω αυτά στο πανεπιστήμιο και τα σεμινάρια που προσφέρω. Τα παραπάνω όμως δε σημαίνουν ότι κανείς «πρέπει» να είναι ευτυχισμένος όλη την ώρα. Θετική στάση απέναντι στις δυσκολίες σημαίνει ότι το άτομο αναγνωρίζει τις δυσκολίες και αναζητάει λύσεις- δεν είναι ‘ευτυχισμένο’ επειδή δεν έχει έγνοιες, αλλά διατηρεί μέσα του ένα κομμάτι του εαυτού του που νιώθει καλά, έχει αισιοδοξία και πίστη ότι οι προσπάθειές του θα οδηγήσουν κάπου. Δυστυχώς, πολλοί έφηβοι θεωρούν ότι θα πρέπει να είναι 100% της ημέρας του ευτυχισμένοι, χωρίς να ζορίζονται, χωρίς να ακούνε «όχι» από τους γονείς τους, και με το να έχουν όλα όσα ζητάνε. Ακόμα χειρότερα, πολλοί γονείς θεωρούν ότι τα παιδιά τους θα πρέπει να είναι απολύτως ευτυχισμένα και κάνουν τα πάντα γι’ αυτά. Το αποτέλεσμα όμως είναι ότι οι έφηβοι και πάλι έχουν παραπάνω επιθυμίες, οπότε το κυνήγι της ευτυχίας δε σταματάει ποτέ.

Τι μπορείτε να κάνετε: συζητήστε για τα συναισθήματα! 

 Μιλήστε για το πώς νιώθετε εσείς, με αφορμή ταινίες συζητήστε για το ότι είναι απολύτως φυσιολογικό για τους ανθρώπους να νιώθουν όλη τη γκάμα των συναισθημάτων και ότι δεν είναι υποχρεωτικό να ‘πετάει’ κανείς από τη χαρά του όλη την ώρα.

3. Οι γονείς επαινούν τα παιδιά τους υπερβολικά και άστοχα.

Όταν οι γονείς επαινούν τα παιδιά τους από μικρή ηλικία με υπερβολικό τρόπο «είναι η καλύτερη ζωγραφιά του κόσμου» , «είσαι το πιο έξυπνο παιδί της τάξης σου», ΔΕΝ βοηθάνε το παιδί τους να αποκτήσει αυτοπεποίθηση, μας λένε οι έρευνες. Αντίθετα, το αγχώνουν, επειδή το παιδί φοβάται μήπως χάσει τον τίτλο του καλύτερου ή επειδή αισθάνεται ο έπαινος είναι υπερβολικός και ψεύτικος.

Τι μπορείτε να κάνετε: επαινέστε την προσπάθεια! 

 Όταν πείτε στο παιδί σας «είσαι ο καλύτερος στα μαθηματικά» είναι σαν να του λέτε «και δε χρειάζεται να προσπαθήσεις άλλο». Ένας τέτοιος έπαινος δε βοηθάει το παιδί να πάει παρακάτω. Αντίθετα, αν πείτε στο παιδί «είμαι πολύ περήφανη που μελέτησες τόσο καλά και κατάφερες να πάρεις αυτόν τον καλό βαθμό στο διαγώνισμα. Ήταν πολύ δύσκολο, αλλά η προσπάθειά σου ανταμείφθηκε». Ακόμα και αν το παιδί δεν έχει πάρει 19 ή 20, αυτός ο έπαινος θα το βοηθήσει να δει τον εαυτό του ως ικανό άτομο και να αντιληφθεί ότι η προσωπική προσπάθεια οδηγεί σε καλά αποτελέσματα.

4. Οι γονείς είναι ανταγωνιστικοί και ζουν μέσα από τις επιδόσεις του παιδιού τους.

«Εμείς πήραμε 20!», «Εμείς περάσαμε στο πολυτεχνείο», είναι εκφράσεις που όλοι έχουμε ακούσει! Αυτό που εννοεί ο γονιός είναι ότι το παιδί του κατάφερε κάτι, ωστόσο ο γονιός βάζει και τον εαυτό του μέσα στην επιτυχία του παιδιού. Γιατί αυτό; Συχνά οι γονείς δεν έχουν οι ίδιοι πηγές προσωπικής χαράς και επιτυχίας, οπότε βασίζονται στο να αντλήσουν από τα παιδιά τους. Πολλές φορές επίσης οι γονείς γίνονται ‘συνέταιροι’ στην επιτυχία του παιδιού τους, μια που οι ίδιοι έχουν συμβάλλει προσωπικά σε αυτή. Έτσι, έχουμε γονείς που γράφουν εργασίες για τα παιδιά τους και γίνονται οι προσωπικοί βοηθοί του παιδιού τους. Το μήνυμα που δίνουν στο παιδί τους είναι «πρέπει να πετύχεις σε όλα, αλλιώς δεν αξίζεις».

Τι μπορείτε να κάνετε: βάλτε υψηλούς στόχους, 

αλλά αφήστε το παιδί σας να κάνει την προσπάθειά του μόνο του. Εννοείται ότι θα του δώσετε τα εφόδια, τα μαθήματα, τη συμβουλή σας, τη βοήθειά σας εκεί που χρειάζεται, αλλά δε θα τα κάνετε εσείς όλα για το παιδί. Και θα συζητήσετε οπωσδήποτε για τις έννοιες ‘επιτυχία’ και ‘αποτυχία’ και πόσο σχετικές είναι. Να θυμάστε ότι το ‘άριστα’ στο σχολείο δε συνδέεται απαραίτητα με ‘άριστα’ στη ζωή, την εσωτερική ικανοποίηση, τις φιλίες, την επαγγελματική επιτυχία.. Διδάξτε στον έφηβό σας να είναι συνεπής, επιμελής, να κάνει την καλύτερή του προσπάθεια, αλλά μη βάζετε ανέφικτους στόχους και μη θεωρείτε ότι η σχολική επιτυχία είναι το παν σε αυτή τη ζωή.

5. Οι έφηβοι δε διδάσκονται συναισθηματική νοημοσύνη.

Οι έφηβοι μαθαίνουν σύνθετες ακαδημαϊκές πληροφορίες, παπαγαλίζουν ακόμα περισσότερα, αλλά δε μαθαίνουν πρακτικές τεχνικές συναισθηματικής νοημοσύνης, όπως να διαχειρίζονται το στρες, το θυμό τους, το φόβο τους, να διαχειρίζονται το χρόνο τους και να βάζουν προτεραιότητες. Χωρίς αυτές τις βασικές δεξιότητες, το άγχος και το στρες κατακλύζουν τους εφήβους.

Τι μπορείτε να κάνετε: διδάξτε απλές τεχνικές! 

 Δείξτε στο παιδί σας πώς να οργανωθεί και να βάλει τις δραστηριότητές του σε ένα ηλεκτρονικό ή μη ημερολόγιο (αντί να σας ρωτάει τι έχει να κάνει ή να ξεχνάει). Διδάξτε του τη δύναμη της βαθιάς αναπνοής για να καλμάρει όταν αγχώνεται. Αν δεν ξέρετε πώς να το βοηθήσετε, απευθυνθείτε σε κάποιον ειδικό.

6. Υπερπροστασία.

Οι υπερπροστατευτικοί γονείς που θέλουν να σιγουρευτούν ότι το έφηβο παιδί τους δε θα υποφέρει καταφέρνουν ακριβώς το αντίθετο! Να υποφέρει το παιδί τους, επειδή δεν έχει μάθει να διαχειρίζεται το ίδιο τη ζωή του. Οι γονείς δεν αφήνουν το παιδί να έρθει αντιμέτωπο με ‘δύσκολες’ καταστάσεις, πχ τους ίδιους του τους φόβους, οπότε το παιδί δε μαθαίνει να τους αντιμετωπίζει.

Τι μπορείτε να κάνετε: αφήστε το παιδί να δοκιμάσει και ας κάνει λάθη! 

 Όταν ο έφηβος δοκιμάσει τις δυνάμεις του (ελεγχόμενα) και κάνει κάποιο λάθος, μαθαίνει τι έκανε λάθος και την επόμενη φορά προσπαθεί με διαφορετικό τρόπο. Έτσι μαθαίνει κανείς ότι μπορεί να βασιστεί στις δυνάμεις του και έτσι χτίζει εσωτερική δύναμη. Όταν ο γονιός παροτρύνει το έφηβο παιδί του να εκτεθεί σταδιακά σε κάτι που το φοβάται (αντί να επέμβει ο ίδιος και να λύσει το πρόβλημα για το παιδί του) το βοηθάει να αποκτήσει ψυχική δύναμη.

7. Οι Ίδιοι οι Γονείς Έχουν Άγχος και Στρες.

Όταν οι ίδιοι οι γονείς έχουν άγχος και στρες, όταν φοβούνται και ανησυχούν διαρκώς για την εξέλιξη του εφήβου τους, για την επιτυχία του, για τα οικονομικά τους, για το οτιδήποτε, τότε δίνουν στο παιδί τους το κακό παράδειγμα και δημιουργούν τεταμένη ατμόσφαιρα. Οι γονείς που έχουν πολύ άγχος συνήθως αισθάνονται και ενοχές, οπότε δυσκολεύονται να βάλουν όρια, ή ενώ αρχικά βάζουν κάποιον κανόνα στη συνέχεια από τύψεις τον παίρνουν πίσω και υποχωρούν. Με αυτό τον τρόπο όμως, ενώ φαινομενικά κάνουν το χατίρι του παιδιού, στην πραγματικότητα του διδάσκουν ότι ούτε οι ίδιοι μπορούν να αντέξουν τα πιο ‘δύσκολα’ συναισθήματα όπως το άγχος ή την πίεση.

Τι μπορείτε να κάνετε: δώστε το καλό παράδειγμα! 

 Μάθετε να διαχειρίζεστε το άγχος σας και βοηθήστε το παιδί σας να κάνει το ίδιο. Η κίνηση και η άθληση είναι ένας από τους καλύτερους τρόπους για να διαχειριστεί κανείς το στρες του και να βοηθήσει τον οργανισμό του να παράξει τις ορμόνες της χαράς.

Λίζα Βάρβογλη

Το Χαμομηλάκι