Το παιχνίδι με κούκλες κάνει καλό στα παιδιά

Η συγκεκριμένη μελέτη από νευροεπιστήμονες του Πανεπιστημίου του Κάρντιφ δείχνει στους γονείς έναν ενδιαφέροντα τρόπο για να βοηθήσουν στην ανάπτυξη των κοινωνικών δεξιοτήτων των παιδιών τους. Τα ενθαρρύνει να δημιουργήσουν τους δικούς τους φανταστικούς μικρόκοσμους, σε αντίθεση, λόγου χάρη, με τα παιχνίδια που απαιτούν την επίλυση προβλημάτων ή με τις κατασκευές παιχνιδιών

Η εταιρεία παιχνιδιών Mattel και νευροεπιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Κάρντιφ συνεργάστηκαν σε μια νέα επιστημονική μελέτη, η οποία για πρώτη φορά χρησιμοποιεί τη νευροαπεικόνιση ως βάση για την εξερεύνηση των επιδράσεων του παιχνιδιού με κούκλες.

 

Τα στοιχεία της μελέτης δείχνουν ότι το παιχνίδι με κούκλες ενεργοποιεί περιοχές του εγκεφάλου οι οποίες σχετίζονται με την επεξεργασία των κοινωνικών πληροφοριών και την ενσυναίσθηση, εύρημα που υποδηλώνει ότι το παιχνίδι με κούκλες οδηγεί τα παιδιά να εξασκούν, να χρησιμοποιούν και να εκτελούν αυτές τις δεξιότητες ακόμα και όταν παίζουν μόνα τους. 

Η νευροεπιστήμονας δρ Σάρα Γκέρσον και οι συνεργάτες της στο Κέντρο Επιστήμης της Ανθρώπινης Ανάπτυξης του Πανεπιστημίου του Κάρντιφ παρακολούθησαν την εγκεφαλική δραστηριότητα 33 παιδιών ηλικίας 4-8 ετών την ώρα που έπαιζαν με μια σειρά από κούκλες Barbie.

 

Η μελέτη είχε διάρκεια 18 μηνών και διαπιστώθηκε ότι τόσο στα αγόρια όσο και στα κορίτσια, η περιοχή του εγκεφάλου που ονομάζεται pSTS και σχετίζεται με την επεξεργασία κοινωνικών πληροφοριών, όπως είναι η ενσυναίσθηση, ενεργοποιήθηκε είτε τα παιδιά έπαιζαν με παρέα είτε έπαιζαν μόνα τους. 

 Στον αντίποδα, διαπιστώθηκε ότι στα παιδιά που έπαιζαν με tablet ενεργοποιήθηκε το pSTS όταν έπαιζαν με παρέα, αλλά όχι όταν έπαιζαν μόνα τους.

 

Η δρ Γκέρσον εξηγεί ότι «πρόκειται για ένα εντελώς νέο εύρημα. Χρησιμοποιούμε αυτήν την περιοχή του εγκεφάλου όταν σκεφτόμαστε άλλους ανθρώπους, ειδικά όταν σκεφτόμαστε για τις σκέψεις ή τα συναισθήματα ενός άλλου ατόμου. Το παιχνίδι με κούκλες ενθαρρύνει τα παιδιά να δημιουργήσουν τους δικούς τους φανταστικούς μικρόκοσμους, σε αντίθεση, λόγου χάρη, με τα παιχνίδια που απαιτούν την επίλυση προβλημάτων ή τις κατασκευές παιχνιδιών. Ενθαρρύνει τα παιδιά να σκέφτονται για άλλους ανθρώπους και πώς μπορούν να αλληλεπιδρούν μεταξύ τους. Το γεγονός ότι είδαμε την pSTS να είναι ενεργή στην επιστημονική μελέτη, μας δείχνει ότι το παιχνίδι με τις κούκλες τα βοηθάει να εξασκήσουν μερικές από τις κοινωνικές δεξιότητες που θα χρειαστούν στη μετέπειτα ζωή. Επειδή αυτή η περιοχή του εγκεφάλου έχει αποδειχθεί ότι παίζει παρόμοιο ρόλο στην υποστήριξη της ενσυναίσθησης και της επεξεργασίας κοινωνικών πληροφοριών σε έξι ηπείρους, τα ευρήματα αυτά είναι πιθανό να ισχύουν ανεξαρτήτως χώρας».

 

Η ενσυναίσθηση αποτελεί δείκτη της μελλοντικής επιτυχίας των παιδιών και σύμφωνα με την παγκοσμίως αναγνωρισμένη εκπαιδευτική ψυχολόγο δρα Μισέλ Μπορμπά, επιτρέπει στα παιδιά να κατανοούν απόψεις άλλων ανθρώπων, βοηθώντας τα να είναι καλύτεροι συνεργάτες, ηγέτες και γονείς, να αναπτύσσουν επιτυχημένες σχέσεις και δεξιότητες επίλυσης συγκρούσεων και να αποκτούν σθένος και αντοχή που βοηθά την ικανότητά τους να ανακάμπτουν από τις αντιξοότητες. 

 

«Έχει αποδειχθεί ότι τα παιδιά που έχουν αναπτύξει την ενσυναίσθηση και άλλες κοινωνικές δεξιότητες νωρίς στη ζωή τους παίρνουν καλύτερους βαθμούς, δεν εγκαταλείπουν πρόωρα το σχολείο και κάνουν πιο υγιείς επιλογές συνολικά. Επιπλέον, είναι πιο πιθανό τα συμπονετικά παιδιά να υπερασπιστούν ένα παιδί που δέχεται εκφοβισμό και να προσπαθήσουν να εμπλακούν και να διευθετήσουν τη σύγκρουση. Είναι αξιοσημείωτο και χρήσιμο για τους γονείς να κατανοήσουν ότι τα παιδιά μπορούν να αναπτύξουν αυτές τις δεξιότητες μέσω του παιχνιδιού με κούκλες, όπως η Barbie», αναφέρει η Μπορμπά.

 

Η έρευνα σε γονείς από όλο τον κόσμο, ανάμεσά τους και Έλληνες

Για να κατανοήσει τα ευρήματα της μελέτης, η Mattel απευθύνθηκε στην OnePoll, μια εταιρεία δημοσκοπήσεων με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο. 

Η έρευνα, που διενεργήθηκε τον Ιούλιο του 2020, απευθύνθηκε σε 15.000 γονείς με παιδιά ηλικίας 3 έως 10 ετών από 22 χώρες (Ελλάδα, Αυστραλία, Βέλγιο, Βραζιλία, Καναδάς, Κίνα, Γαλλία, Γερμανία, Ουγγαρία, Ιταλία, Μεξικό, Ολλανδία, Πολωνία, Πορτογαλία, Ρωσία, Νότια Αφρική, Ισπανία, Τσεχική Δημοκρατία, Τουρκία, Ουκρανία, Ηνωμένο Βασίλειο, ΗΠΑ).

 

Τα αποτελέσματα της έρευνας 

1. Σε παγκόσμιο επίπεδο, οι 3 πιο σημαντικές δεξιότητες παγκοσμίως που θέλουν οι γονείς να αναπτύξει το παιδί τους καθώς μεγαλώνει είναι (κατά σειρά προτίμησης): -η οικοδόμηση της αυτοεκτίμησης -η κατανόηση της συμπεριφοράς τους και των συνεπειών που επιφέρει -η ανάπτυξη δεξιοτήτων κοινωνικής αλληλεπίδρασης 
2. Αν και το 91% των γονέων κατατάσσουν την ενσυναίσθηση ως βασική κοινωνική δεξιότητα που θα ήθελαν να αναπτύξει το παιδί τους, μόνο το 26% γνωρίζει ότι το παιχνίδι με κούκλες μπορεί να συμβάλει στην ανάπτυξή της. 
3. Η έρευνα έλαβε χώρα τον περασμένο Ιούλιο, όταν όλος ο πλανήτης είχε λάβει μέτρα κατά του συνωστισμού και όπως είναι λογικό, η κοινωνική αλληλεπίδραση των παιδιών ήταν μειωμένη. Έτσι, δεν αποτελεί έκπληξη ότι το 71% των γονέων συμφώνησε ότι είναι πια σημαντικότερο για αυτούς να επικεντρωθούν στις δεξιότητες κοινωνικής ανάπτυξης του παιδιού τους, όπως είναι η ενσυναίσθηση, λόγω της κατάστασης αυτής. 
4. Σχεδόν οι μισοί (40%) από τους γονείς που συμμετείχαν δεν πιστεύουν ότι είναι δυνατό για το παιδί τους να αναπτύξει την ενσυναίσθηση και κοινωνικές δεξιότητες μέσω του ατομικού παιχνιδιού, ενώ μόνο το ένα τέταρτο (26%) πιστεύει ότι το παιχνίδι με κούκλες θα βοηθήσει το παιδί τους να αναπτύξει κοινωνικές δεξιότητες και την ενσυναίσθηση. 
5. Το 93% των γονέων συμφώνησαν ότι οι δεξιότητες κοινωνικής ανάπτυξης έχουν μεγάλη σημασία για τα παιδιά τους, όπως ενδεικτικά η κατανόηση και η διαχείριση των συναισθημάτων, η στοχοθεσία, η επίτευξη και η διατήρηση θετικών στόχων και η ενσυναίσθηση. 
6. Παράλληλα, διαπιστώνεται επίσης ότι τα τρία τέταρτα (74%) των γονέων είναι πιο πιθανό να ενθάρρυναν το παιδί τους να παίξει με ένα παιχνίδι, εάν γνώριζαν πως έχει αποδειχθεί ότι θα μπορούσε να βοηθήσει το παιδί τους να αναπτύξει κοινωνικές και συναισθηματικές δεξιότητες, όπως η ενσυναίσθηση. 

protagon.gr

Πώς θα δυναμώσουν τα οστά του παιδιού;

Υπάρχουν τρόποι να εξασφαλίσετε ότι τα οστά του παιδιού σας είναι δυνατά 

Η υιοθέτηση καλών συνηθειών όπως η σωστή διατροφή και η σωματική δραστηριότητα συμβάλλει σημαντικά στην προώθηση της υγείας των οστών των παιδιών. Θυμηθείτε, τα παιδιά σας σας παρακολουθούν στενά. Έτσι, οι συνήθειές σας, τόσο οι καλές όσο και οι κακές, επηρεάζουν καθοριστικά τη συμπεριφορά τους. Με λίγα λόγια, ο καλύτερος τρόπος για να ενθαρρύνετε καλές συνήθειες στα παιδιά σας είναι με το να είστε πρώτα ένα καλό πρότυπο.

Η διατροφή και η άσκηση παίζουν σημαντικό ρόλο

Το καλύτερο που μπορείτε να κάνετε είναι να ενθαρρύνετε τη σωστή διατροφή και τη σωματική δραστηριότητα. Μπορείτε να το κάνετε αυτό προετοιμάζοντας υγιεινά γεύματα και σνακ και περιορίζοντας το χρόνο μπροστά στις οθόνες. Ακόμη και τώρα που οι χώροι άθλησης είναι κλειστοί λόγω πανδημίας μπορείτε να ενθαρρύνετε τα παιδιά να βγαίνουν για περπάτημα, να βγάζουν βόλτα τον σκύλο και να γυμνάζονται από το σπίτι.

Κατά την προετοιμασία των γευμάτων, φροντίστε να συμπεριλάβετε πολλές τροφές πλούσιες σε ασβέστιο και βιταμίνη D.

Στην πραγματικότητα, τα περισσότερα παιδιά δεν λαμβάνουν αρκετό ασβέστιο από τη διατροφή τους ώστε να διασφαλίσουν τη βέλτιστη οστική μάζα. Για παράδειγμα, ένα ποτήρι γάλα παρέχει περίπου 300 mg ασβεστίου, το οποίο είναι μόνο το ένα τέταρτο περίπου της συνιστώμενης πρόσληψης για τους εφήβους. Για τα παιδιά που δεν πίνουν γάλα, δοκιμάστε τυριά, γιαούρτι, χυμούς εμπλουτισμένους με ασβέστιο και δημητριακά, καθώς και πράσινα φυλλώδη λαχανικά. Εάν ανησυχείτε για την πρόσληψη ασβεστίου του παιδιού σας, μιλήστε με τον παιδίατρο, ο οποίος θα είναι σε θέση να σας προτείνει λύσεις.

Θα πρέπει επίσης να μιλήσετε στα παιδιά σας για την υγεία των οστών τους και για το τι μπορούν να κάνουν ώστε να τα ενισχύσουν.

Συζητήστε τη σημασία της διατροφής και της άσκησης. Εκτός από τη λήψη επαρκών ποσοτήτων ασβεστίου και βιταμίνης D, οι έφηβοι θα πρέπει να γυμνάζονται μία ώρα την ημέρα. Αυτό μπορεί να σημαίνει χορό (ακόμη και στο σπίτι), περπάτημα ή τρέξιμο.

Ωστόσο, η υπερβολική άσκηση, ειδικά σε συνδυασμό με μια περιοριστική δίαιτα, θέτει επίσης σε κίνδυνο την υγεία των οστών. Εάν το έφηβο παιδί σας γυμνάζεται υπερβολικά ή φαίνεται ότι είναι επιρρεπές σε τραυματισμούς, καλό θα ήταν να συζητήσετε με το γιατρό του σχετικά με τις ανησυχίες σας και να δείτε εάν συνιστάται η μείωση της σωματικής δραστηριότητας.

imommy.gr

Διάλογοι με την κόρη μου

— Ποιο είναι το χρώμα αυτού του τουτού;

— Μαύγρο!

— Μπράβο! Μαύρο, μαύρο.

— Αυτού του τουτού;

— Πράινο!

— Μπράβο! Πράσινο.

— Πώς το είπαμε αυτό;

— Κλαϊ!

— Μπράβο! Κλαδί.

— Τι είναι αυτό;

— Φεγγάρι!

— Πόσο ψηλά είναι;

Τέντωσε το χεράκι της δείχνοντάς το:

— Πολύ!

Είτε μέσα μας είτε έξω μας, ο ουρανός είναι το μοναδικό μας όριο κόρη μου, αγάπη μου.

Φωτογραφία-κείμενο: Άγγελος Καλοδούκας

Πηγή

Αγοραφοβία στην εφηβεία – Πώς θα την καταλάβετε

 Ο δεκαεξάχρονος Νίκος πήγε σε μια συναυλία με τους φίλους του πριν από δύο μήνες. Ξαφνικά ένιωσε έντονη ταχυκαρδία και εφίδρωση, αισθάνθηκε ότι θα λιποθυμήσει και άρχισε να τρέμει. Μου περιέγραψε αυτά που ένιωθε σαν ένα τσουνάμι αρνητικών αισθημάτων που κλόνιζε την ισορροπία του και τον έκανε να νιώθει εγκλωβισμένος. Από τότε φοβάται να βρίσκεται σε κόσμος μόνος του, μήπως του ξαναπαρουσιαστούν τα συμπτώματα. Η σκέψη αυτή τον απασχολεί διαρκώς και σταδιακά άρχισε να αποφεύγει να κυκλοφορεί μόνος του εφευρίσκοντας διάφορα προσχήματα.

Πρόκειται για ένα επίμονο αίσθημα φόβου ότι το άτομο θα παγιδευτεί σε καταστάσεις ή μέρη από τα οποία δεν θα υπάρχει διέξοδος διαφυγής ούτε βοήθεια από κάπου.

Αυτό μπορεί να οδηγήσει το αγοραφοβικό άτομο στην εμφάνιση των εξής συμπτωμάτων:

Σωματικά συμπτώματα:

• ταχυκαρδία
• υπερβολική εφίδρωση ñ ναυτία
• πόνος στο στήθος
• στομαχικές διαταραχές και ναυτία ñ ζαλάδα και τάση λιποθυμίας
• τρόμος.

Συμπτώματα που αφορούν τον τρόπο ζωής:

• απομόνωση ή αποκοπή από άτομα και δραστηριότητες ñ φόβος για το ενδεχόμενο να είναι κάπου μόνο του, χωρίς κάποιον που θα μπορούσε να το βοηθήσει
• υπερβολική εξάρτηση από τους άλλους
• φόβος για το ενδεχόμενο να χάσει τον έλεγχο μπροστά σε άλλους
• αποφυγή χώρων από τους οποίους θα ήταν δύσκολο να διαφύγει
• άρνηση να αφήσει το σπίτι του.

Πώς γίνεται η διάγνωση
Σύμφωνα με το DSM-5, προκειμένου να διαγνωστεί η αγοραφοβία, θα πρέπει να εμφανίζεται υπερβολικός φόβος ή άγχος, όταν ο έφηβος πρόκειται να έρθει αντιμέτωπος με τουλάχιστον δύο από τις εξής καταστάσεις:

1. Να χρησιμοποιήσει τα μέσα μαζικής μεταφοράς (λεωφορεία, τρένα, πλοία, αεροπλάνα) να βρεθεί σε ανοικτούς χώρους (γέφυρες, αγορές κλπ.) ñ να βρεθεί σε κλειστούς χώρους (καταστήματα, κινηματογράφους, θέατρα) να σταθεί στη σειρά ή να βρεθεί μέσα στο πλήθος ñ να βρεθεί εκτός σπιτιού μόνος να πραγματοποιήσει συνήθεις απλές δραστηριότητες (σχολείο, έξοδος με φίλους κλπ.).
2. Το άτομο φοβάται και αποφεύγει τις παραπάνω καταστάσεις σκεπτόμενο ότι η διαφυγή μπορεί να είναι δύσκολη.
3. Οι αγοραφοβικές αντιδράσεις σχεδόν πάντα προκαλούν φόβο ή άγχος.
4. Οι καταστάσεις που πυροδοτούν την αγοραφοβία αποφεύγονται σθεναρά, καθώς το άτομο απαιτεί την παρουσία ενός προσώπου εμπιστοσύνης ή τις υπομένει με έντονο φόβο και άγχος.
5. Ο φόβος και το άγχος χαρακτηρίζονται υπερβολικά και δυσανάλογα προς τον πραγματικό κίνδυνο που προκαλούν οι καταστάσεις οι οποίες πυροδοτούν την αγοραφοβία.
6. Ο φόβος, το άγχος ή η αποφυγή επιμένουν και διαρκούν τυπικά επί έξι μήνες ή και παραπάνω.
7. Ο φόβος, το άγχος ή η αποφυγή προκαλούν κλινικά σημαντική ενόχληση ή έκπτωση της κοινωνικότητας του εφήβου και της εν γένει λειτουργικότητάς του.
8. Τα συμπτώματα δεν εξηγούνται καλύτερα βάσει των συμπτωμάτων άλλης ψυχικής διαταραχής.

akappatou.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

«Χειρότερα από τη Μόρια στο Καρά Τεπέ»

Πρόσφυγες στη Λέσβο διαμαρτύρονται για τις συνθήκες διαβίωσής τους στο νέο καταυλισμό στο Καρά Τεπέ όπως καταγράφει ρεπορτάζ του ARD. Χωρίς ηλεκτρικό και θέρμανση θα πρέπει να περάσουν τον χειμώνα.

Δυσάρεστα νέα έρχονται και πάλι από τη Λέσβο. Ο Τόμας Μπόρμαν, ανταποκριτής του πρώτου καναλιού της γερμανικής δημόσιας τηλεόρασης ARD, επισκέφθηκε πριν λίγες ημέρες τον νέο προσφυγικό καταυλισμό στο Καρά Τεπέ και κατέγραψε τις συνθήκες διαβίωσης των προσφύγων μεταφέροντας αρνητικές εικόνες. Τα φώτα της δημοσιότητας έχουν σβήσει μετά τη μεταφορά χιλιάδων ανθρώπων με τις οικογένειές τους σε αυτόν τον νέο καταυλισμό που είναι προσωρινός. Ωστόσο από τις συνομιλίες του με τους πρόσφυγες γίνεται εμφανής ο φόβος για το πώς θα ξεχειμωνιάσουν μέσα στο κρύο και την υγρασία μέχρις ότου στηθούν τα νέα κοντέινερ κάποια στιγμή του χρόνου

Πρόσφυγες στο Καρά Τεπέ προσεύχονται

«Χειρότερα και  από την κόλαση»

«Κρυώνουμε κάθε νύχτα» λέει ο Φρατζίσκο από την Δημοκρατία του Κονγκό. «Κάνει κρύο, δεν υπάρχει θέρμανση ούτε για τα παιδιά ούτε για μας. Και όταν βρέχει μπαίνει νερό στις σκηνές. Δεν έχουμε κρεβάτια, ούτε ντους. Πλένουμε τα χέρια μας με νερό της θάλασσας κι όταν θέλουμε να πάμε στην τουαλέτα, πηγαίνουμε στους θάμνους. Είναι λυπηρό. Η Μόρια ήταν η κόλαση για μας αλλά εδώ είναι χειρότερα και από την κόλαση». Ένα άλλο παράδειγμα είναι το ηλεκτρικό. Στη Μόρια υπήρχε σε τμήματα του καταυλισμού ένα πρόχειρο αυτοσχέδιο δίκτυο, επικίνδυνο μεν, αλλά υπήρχε ηλεκτρικό. Στο νέο καταυλισμό στο Καρά Τεπέ ένας άλλος πρόσφυγας, ο Ομίντ από το Αφγανιστάν περιγράφει ως εξής την κατάσταση:

«Εγκατέστησαν μια γεννήτρια που λειτουργεί με βενζίνη αλλά συχνά δεν λειτουργεί. Και στις πρίζες επικρατεί κομφούζιο, όλοι θέλουν να φορτώσουν τα κινητά τους ή να βράσουν νερό. Το ηλεκτρικό είναι είδος σε ανεπάρκεια». Μαρτυρίες που προβληματίζουν. Εάν δεν υπάρχει ηλεκτρικό για όλους, φως και θέρμανση, ο χειμώνας προμηνύεται ιδιαίτερα σκληρός. Ο Γκρεγκ Καβαρνός από την οργάνωση «Γιατροί χωρίς Σύνορα» υποστηρίζει ότι ο νέος καταυλισμός αρρωσταίνει τους ανθρώπους. Και έχει επίγνωση του τι λέει γιατί η αίθουσα αναμονής της οργάνωσής του στη Λέσβο είναι γεμάτη από ασθενείς.

Σκηνές καθημερινότητας στον νέο καταυλισμό

«Να μεταφερθούν σε κανονικά σπίτια»

Όταν δεν υπάρχουν τα βασικά και οι πρόσφυγες δεν τρέφονται κανονικά, τότε είναι σαφές ότι θα αρρωστήσουν, ανεξαρτήτως του πόσο υγιείς ήταν πριν. Γι αυτό και ο Γκρεγκ Καβαρνός ζητά να καταργηθεί ο καταυλισμός. Οι 7.500 κάτοικοί του θα μείνουν ούτως ή άλλως στην Ευρώπη. Τα παιδιά δεν έχουν εκεί μέλλον. «Οι άνθρωποι πρέπει να μεταφερθούν σε κανονικά σπίτια» λέει. «Πρέπει να τους προσφέρουμε μαθήματα γλώσσας και ενσωμάτωσης για να αισθανθούν άνετα σε αυτήν την κοινωνία, όπως πρέπει να αισθάνεται κάθε πολίτης σε κάθε χώρα που ζει». 

Προς το παρόν λόγω των περιοριστικών μέτρων έχει απαγορευτεί η έξοδος από τον καταυλισμό. Ο Φρατζίσκο, ο πρόσφυγας από τη Δημοκρατία του Κονγκό, βρίσκονταν ένα χρόνο στη Μόρια και τώρα στο Καρά Τεπέ περιμένει την έκβαση της αίτησης ασύλου που κατέθεσε. «Η ΕΕ θα πρέπει να βρει μια λύση για μας, τελικά είμαστε και άνθρωποι».

Τόμας Μπόρμαν/ARD
Επιμέλεια: Ειρήνη Αναστασοπούλου 

dw.com

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι