Το πρόβλημα ήταν ότι το δίκτυο έκοψε τη φωτογραφία ώστε να μην φαίνεται ο τότε Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών.
Δυστυχώς, το περιστατικό ήταν απλώς μια… παρωνυχίδα μπροστά στη συντονισμένη προσπάθεια των μεγαλύτερων μέσων ενημέρωσης των ΗΠΑ να ξαναγράψουν την Ιστορία, συγκαλύπτοντας τις διασυνδέσεις του Τζέφρι Έπσταϊν με την οικονομική και πολιτική ελίτ της χώρας.
Η ύπαρξη του συγκεκριμένου δικτύου διακίνησης ανηλίκων, το οποίο απευθυνόταν στην αφρόκρεμα της αμερικανικής κοινωνίας, αποτελούσε κοινό μυστικό στα δημοσιογραφικά γραφεία της Νέας Υόρκης και της Ουάσινγκτον.Όπως αποκαλύφθηκε πρόσφατα, ο αστυνομικός διευθυντής του Παλμ Μπιτς στη Φλόριντα, είχε προσεγγίσει πολλές φορές δημοσιογράφους, προσφέροντάς τους «off the record» στοιχεία με τα οποία θα μπορούσαν να αποκαλύψουν το δαιδαλώδες δίκτυο που είχε στήσει ο Έπσταϊν.
Ανάμεσα στα δεκάδες περιστατικά ξεχώρισε η απόφαση του δικτύου ABC να μη μεταδώσει ποτέ μια συνέντευξη που είχε παραχωρήσει η Βιρτζίνια Ρόμπερτς Τζιουφρέ.
Πολύ πιο σκοτεινή ήταν η υπόθεση του περιοδικού Vanity Fair το οποίο είχε εξασφαλίσει αποκαλυπτική συνέντευξη δυο κοριτσιών που είχαν εκπορνευθεί από τον Έπσταϊν όταν ήταν ακόμη ανήλικα.
Το τρίτο περιστατικό που ήρθε στο φως της δημοσιότητας αφορούσε τον δημοσιογράφο των «New York Times» Λάντον Τόμας Τζούνιορ, o οποίος όπως παραδέχθηκε είχε γίνει «στενός φίλος» του Έπσταϊν, ενώ τον χρησιμοποιούσε ως βασική πηγή στα θέματά του. Ήταν μάλιστα τόσο «φίλοι» ώστε είχε την άνεση να του ζητήσει να προσφέρει 30.000 ευρώ σε ένα κοινωφελές ίδρυμα στο Χάρλεμ.
Οι πλούσιες χορηγίες εκατομμυρίων δολαρίων ήταν ένα από τα βασικά εργαλεία που χρησιμοποιούσε ο Έπσταϊν για να κρατά κλειστά τα στόματα όσων γνώριζαν τις πραγματικές του δραστηριότητες.Τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης, που γνώριζαν, αλλά απέκρυπταν πληροφορίες για τις τραγικές συνθήκες εκπόρνευσης ανήλικων κοριτσιών, δεν συγκάλυπταν απλώς έναν εγκληματία.
Η σιωπή των ΜΜΕ δεν καθυστέρησε απλώς την αποκάλυψη του σκανδάλου –γεγονός που για χρόνια άφησε εκτεθειμένα δεκάδες ανήλικα παιδιά–, αλλά αποτέλεσε ένα «δεύτερο βιασμό» για τις γυναίκες που έβρισκαν το θάρρος να μιλήσουν επώνυμα και δεν έβλεπαν ποτέ τις καταγγελίες τους να δημοσιεύονται. Και αυτό ήταν ίσως το μεγαλύτερο έγκλημα καθώς απέτρεπε άλλες γυναίκες από το να αποκαλύψουν τις συνθήκες σεξουαλικής σκλαβιάς στις οποίες είχαν παγιδευτεί.
Αρχισυντάκτες που κόβουν τις φωτογραφίες επωνύμων, οι οποίοι συναγελάζονταν με έναν παιδεραστή. Δημοσιογράφοι που αποκαλούν «μικρο-πταίσμα» την ύπαρξη ενός δικτύου μαστροπείας ανηλίκων. Τηλεοπτικά δίκτυα που φέρονται να υποκύπτουν σε πιέσεις για να αποκρύψουν τα εγκλήματα ενός ανθρώπου που «ψάρευε» ανήλικα κοριτσάκια από φτωχογειτονιές και τα μετέτρεπε σε σεξουαλικούς σκλάβους για πολιτικούς και επιχειρηματίες.
Ευτυχώς όλα αυτά συμβαίνουν μόνο στην απέναντι πλευρά του Ατλαντικού.
koutipandoras
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι






