Πρέπει η μητέρα να είναι η κολλητή φίλη της κόρης της; / Can a mother be a daughter's best friend?

Μερικοί άνθρωποι λένε ότι η μητέρα τους ή η κόρη τους είναι η καλύτερή τους φίλη. Και μπορεί να φαίνεται σαν ένα τέλειο σενάριο για τον ήδη πολύ στενό δεσμό μεταξύ μητέρας και κόρης. 

Ωστόσο, αυτό το είδος σχέσης που φαίνεται υπέροχο στην αρχή θα μπορούσε να έχει αρνητικές συνέπειες και για τις δύο γυναίκες.

Can a mother be a daughter's best friend?

Πολλοί επιστήμονες επισημαίνουν ότι πρέπει να υπάρχει μια γραμμή μεταξύ μιας υγιούς σχέσης και της υπέρβασης ορισμένων ορίων.

Η κόρη σας δεν πρέπει να είναι η θεραπευτής σας.
Μέρος του να είστε φίλοι, ειδικά οι καλύτεροι φίλοι, είναι να μοιράζεστε μυστικά ο ένας με τον άλλον, να μιλάτε για τα προβλήματά σας και να παρέχετε συναισθηματική υποστήριξη. 

Αυτή η σχέση πρέπει να είναι αμοιβαία, αλλά δεν θα ήταν υγιής για μια μητέρα και την κόρη της. 

Ένα παιδί δεν πρέπει να επιβαρύνεται με τις ανησυχίες των γονιών του και δεν πρέπει να αισθάνεται ότι οι ρόλοι αντιστρέφονται και ότι πρέπει να συμπεριφέρονται ως ενήλικες για τον γονέα του.

Είναι σημαντικό να θέτεις όρια.
Αν και οι φίλοι μπορούν επίσης να δημιουργήσουν όρια, είναι διαφορετικά από αυτά που θα έπρεπε να δημιουργήσει ένας γονέας. Εάν ορίσετε έναν κανόνα, το παιδί σας πρέπει να καταλάβει ότι πρέπει να ακολουθείται. 

Σε μια φιλία, δεν θα σας επιτρεπόταν να επιβάλλετε τέτοιους κανόνες και να πείτε σε άλλο άτομο τι να κάνει. 

Πρέπει να είστε η αυθεντία της κόρης σας και να δείξετε ότι είστε επικεφαλής, διαφορετικά θα γίνετε ένας «ανεκτικός» γονέας, κάτι που μπορεί να κάνει το παιδί σας να αναπτύξει ανεπαρκή αυτοέλεγχο.

Μπορεί να είναι δύσκολο για την κόρη σας να γίνει ανεξάρτητη.
Καθώς η κόρη σας μεγαλώνει, θα πρέπει να γίνεται όλο και πιο υπεύθυνη για τις πράξεις της και να μαθαίνει να κάνει τις δικές της επιλογές. 

Ο ρόλος σας ως μαμά θα αλλάξει επίσης με τον καιρό. Ο ρόλος του φίλου, από την άλλη, είναι πιο στατικός. 

Ένας φίλος δεν πρέπει να γίνει πιο ανεξάρτητος από τον άλλο με τον καιρό. Έτσι, εάν συμπεριφέρεστε ως φίλος, μπορεί να είναι δύσκολο για την κόρη σας να προσαρμοστεί στην ενηλικίωση.

Η κόρη σας μπορεί να μην αναπτύξει σωστά τη δική της προσωπικότητα.
Το να έρθετε πολύ κοντά στην κόρη σας μπορεί να την εμποδίσει να αναπτύξει μια προσωπικότητα ξεχωριστή από τη δική σας. Κανονικά, θα παρατηρούσε τόσο εσάς όσο και τους συνομηλίκους της, καθώς και άλλα άτομα που γνωρίζει και «συλλέγει» διαφορετικά χαρακτηριστικά προσωπικότητας, σκέψεις και απόψεις από διαφορετικούς ανθρώπους. Αλλά, αν είστε και η μητέρα και η καλύτερη φίλη της, μπορεί να μην μάθει να σχηματίζει τις δικές της απόψεις ή να αναπτύξει τη δική της ταυτότητα.

πηγή

Ο ρόλος των Γονιών στις Ομαλές Αδερφικές Σχέσεις

Είναι σημαντικό τα αδέρφια να τα πηγαίνουν καλά μεταξύ τους. Πώς όμως θα εξασφαλίσετε ομαλές αδελφικές σχέσεις;

Το πώς εξελίσσεται αυτή η σχέση εξαρτάται από:

• τη σειρά γέννησης των παιδιών
• το φύλο
• την ιδιοσυγκρασία των αδερφών
• τον αριθμό των παιδιών
• το οικογενειακό κλίμα που δημιουργείται
• τη στάση των γονέων απέναντι στα παιδιά

Σε μερικές περιπτώσεις, δημιουργούνται αρνητικά συναισθήματα μεταξύ των αδερφών και ζητήματα αντιπαλότητας και ανταγωνισμού μεταξύ τους, με κυρίαρχο διακύβευμα τη γονεϊκή αγάπη. 

Εξ’ ου και το ερώτημα, «Τι το θέλουμε το άλλο μωρό;». 

Ο τρόπος διαχείρισης αυτής της σχέσης, από τη μεριά των ενηλίκων, παίζει καθοριστικό ρόλο, σε συνδυασμό με τους παραπάνω παράγοντες.

Ο ρόλος των γονιών στις ομαλές αδελφικές σχέσεις
Στόχος των γονιών είναι να εκπαιδεύσουν συναισθηματικά όλα τα μέλη της οικογένειάς τους. Έρευνες έχουν δείξει ότι τα παιδιά που έχουν μάθει πώς να αναγνωρίζουν και να διαχειρίζονται τα συναισθήματά τους έχουν μεγαλύτερη ανεκτικότητα στο στρες, καλύτερες κοινωνικές δεξιότητες, λιγότερα προβλήματα συμπεριφοράς, λιγότερο άγχος και λιγότερη θλίψη. 

Επομένως, η καλλιέργεια της συναισθηματικής νοημοσύνης των παιδιών είναι ζητούμενο, καθώς συντελεί στη διαμόρφωση ενός θετικού οικογενειακού κλίματος!

Πώς μπορούν οι γονείς να δημιουργήσουν θετικό κλίμα μεταξύ των αδελφών;

• Με την υιοθέτηση της στάσης της ενσυναίσθησης απέναντι σε όλα τα μέλη
• Με τη χρήση της ενθάρρυνσης και του περιγραφικού επαίνου
• Με την υιοθέτηση της μεθόδου της επίλυσης προβλήματος
• Με την υιοθέτηση τελετουργικών για κάθε παιδί χωριστά

Αποδοχή & αγάπη ανάμεσα στα αδέρφια
1. Μιλώντας σε όλα τα μέλη της οικογένειας με λόγια κατανόησης και αποδοχής
Οι γονείς ακούνε με αμέριστη προσοχή τα προβλήματα και τα συναισθήματα των παιδιών τους, τα αναγνωρίζουν, ονοματίζοντάς τα και τα επικυρώνουν μέσω της ενεργητικής ακρόασης. Π.χ. 

«Βλέπω πόσο θυμωμένος είσαι με τον αδερφό σου, που σου πήρε το παιχνίδι σου. Αυτή η κίνηση του, σαν να σε πλήγωσε πολύ», 

«Φαίνεται, αυτή τη στιγμή να νιώθεις μίσος για το μικρό σου αδερφάκι».

Σε αυτό το στάδιο είναι σημαντικό οι γονείς να αποφεύγουν φράσεις του τύπου: 

«Μην μαλώνετε, με κουράσατε, δεν αντέχω πλέον». 

«Μην στενοχωριέσαι» κ.α. 

Τέτοιου είδους φράσεις αποτελούν εμπόδια στην επικοινωνία, καθώς διατάζουν, επικρίνουν, δεν καθησυχάζουν, αλλά αντίθετα επιτείνουν τις αγωνίες των παιδιών, καθώς δεν αναγνωρίζουν τη συναισθηματική αναστάτωση των παιδιών τους στο παρόν.

Είναι επίσης σημαντικό οι γονείς να διδάσκουν στα παιδιά τους μια ποικιλία τεχνικών για να διαχειρίζονται τα συναισθήματά τους, ειδικά τα αρνητικά, π.χ. 

«Μπορείς να το πεις με λόγια, όχι με τις γροθιές σου». 

«Σε αυτό το σπίτι, δεν χτυπάμε και δεν κοροϊδεύουμε».
Συστήνεται στους γονείς να προσπαθούν να εστιάζουν στα θετικά που κάνουν τα παιδιά τους

2. Ενθάρρυνση και Περιγραφικός Έπαινος
Συστήνεται στους γονείς να προσπαθούν να εστιάζουν στα θετικά που κάνουν τα παιδιά τους και να προσπαθούν να τα αναδεικνύουν με ενθαρρυντικά λόγια. 

Μελέτες έχουν δείξει ότι ο απλός έπαινος, π.χ. 

«Μπράβο! Είσαι τέλειος/Είσαι όμορφη», δεν βοηθούν, καθώς περιέχουν μορφή αξιολόγησης. Ενδεχομένως, μάλιστα αγχώνουν τα παιδιά.
Αντιθέτως, προτείνεται στους γονείς να περιγράφουν πολύ συγκεκριμένα αυτό που κάνει καλά το κάθε τους παιδί: 

«Βλέπω ένα καθαρό πάτωμα, ένα στρωμένο κρεβάτι και τα παιχνίδια τακτοποιημένα στα κουτιά τους». 

Επίσης βοηθάει οι γονείς να εκφράζουν λεκτικά, με μηνύματα σε πρώτο πρόσωπο το πώς νιώθουν, ως αποτέλεσμα της συμπεριφοράς των παιδιών τους, 

«Είναι ευχάριστο να περπατάς σε αυτό το δωμάτιο!», 

«Παιδιά μου, νιώθω μεγάλη ικανοποίηση που συνεργάζεστε τόσο όμορφα μεταξύ σας». 

Τέλος, βοηθάει οι γονείς να συνοψίζουν με μια λέξη την αξιέπαινη συμπεριφορά των παιδιών τους, π.χ. 

«Ξεχώρισες τα τουβλάκια από τα παζλ, σε ξεχωριστά κουτιά. Αυτό λέγεται οργάνωση».

3. Επίλυση Προβλημάτων
Είναι προτιμότερο οι γονείς να θέτουν ανοιχτού τύπου ερωτήσεις, που παροτρύνουν τα παιδιά να μιλήσουν για τα θέματα που τα απασχολούν και γενικά να τα καθοδηγούν στο πώς θα μπορούσαν να ανταποκριθούν την επόμενη φορά, ώστε να έχουν ένα πιο θετικό αποτέλεσμα. 

Είναι σημαντικό οι γονείς να αντισταθούν στην παρόρμηση να δίνουν συμβουλές, δικές τους λύσεις ή να κάνουν κήρυγμα στα παιδιά. Αυτές οι συμπεριφορές δεν είναι χρήσιμες, καθώς εμποδίζουν την ανάληψη ευθύνης και την αυτονομία των παιδιών.

Σε αυτό το στάδιο, χρήσιμη γονεϊκή στάση είναι: 

«Αυτή την στιγμή, φαίνεσαι αρκετά θυμωμένη με την αδερφή σου. Πάρε τον χρόνο σου να σκεφτείς, πώς θέλεις να χειριστείς το θέμα και το συζητάμε αργότερα». 

Επίσης, είναι χρήσιμες ερωτήσεις του τύπου: 

«Τι επιλογές έχεις; Πώς σκέφτεσαι να χειριστείς το θέμα», 

«Ποιο είναι το καλύτερο/χειρότερο που θα μπορούσε να συμβεί;»

4. Η χρήση των τελετουργικών για κάθε παιδί χωριστά
Τις τελετουργίες τις χρειάζεται ειδικά το μεγαλύτερο παιδί της οικογένειας, ώστε να αισθανθεί ασφάλεια και ότι η θέση του δεν κινδυνεύει από τη γέννηση των μικρότερων αδερφών του.

Το τελετουργικό διαθέτει τέσσερα χαρακτηριστικά:

• Επαναλαμβάνεται τακτικά, πάντα την ίδια ώρα και στον ίδιο χώρο.
• Έχει σαφή δομή: αρχή, συγκεκριμένη πορεία και τέλος.
• Σημαντικό στοιχείο επίσης, είναι η αξιοπιστία. Τα παιδιά πρέπει να έχουν την βεβαιότητα πως το τελετουργικό θα πραγματοποιηθεί. Όταν αναβάλλεται συχνά, το τελετουργικό χάνει την αξία του.
• Το τελετουργικό έχει μια σκηνοθεσία. Και οι δύο γονείς ή ένας από τους δυο, στρέφουν την προσοχή τους στο μεγαλύτερο παιδί και εκείνο αισθάνεται ότι το αγαπούν. 

Πρέπει όμως να έχει την αίσθηση πως ένας γονιός τουλάχιστον του/της αφιερώνει όλη του την προσοχή για μια δεδομένη, χρονική στιγμή. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό, όταν θέλουμε να βοηθήσουμε τα μεγαλύτερα παιδιά να νικήσουν τη ζήλια τους και να μην νιώθουν παραμελημένα. 

Μερικά χρήσιμα παραδείγματα είναι να καθιερώσουμε έναν ξεχωριστό τρόπο να πηγαίνει για ύπνο το μεγαλύτερο παιδί, ένα προσωπικό νανούρισμα, ένα παραμύθι, μια βόλτα μόνο μητέρας – κόρης ή μόνο πατέρα – γιου, ανάλογα με τα φύλα των μεγαλύτερων παιδιών και τις προσωπικές τους ανάγκες, σε κάθε ηλικιακή φάση.

Μερικές ακόμη γενικές συμβουλές για ομαλές αδελφικές σχέσεις.
Οι γονείς:

• Θεσπίζουν σαφείς και συγκεκριμένους κανόνες για το σπιτικό τους, σχετικά με τη χρήση της μη βίας (σωματικής & λεκτικής), ώστε να διασφαλίζεται η σωματική και ψυχική υγεία όλων των μελών.
• Επιμένουν στον κανόνα ότι «όλοι» πρέπει να ζητούν άδεια για να χρησιμοποιήσουν τα προσωπικά αντικείμενα κάποιου άλλου. Αυτό ισχύει και για τους γονείς!
• Προσπαθούν να αποτελέσουν πρότυπο καλής συμπεριφοράς, αποφεύγοντας τις τιμωρίες, τις φωνές/απειλές και εφαρμόζοντας όλα τα παραπάνω.
• Αποφεύγουν τις ταμπέλες όπως και τις συγκρίσεις μεταξύ των παιδιών τους.
• Αποδέχονται το κάθε παιδί με τα μοναδικά του χαρακτηριστικά και ταλέντα.
• Δεν επιβάλλουν στα παιδιά τους να μοιράζονται. Ενθαρρύνουν το μοίρασμα, χωρίς επιβολή.
• Δίνουν ευκαιρίες για κοινές, ευχάριστες δραστηριότητες, παίζοντας οικογενειακά παιχνίδια, ή πηγαίνοντας βόλτες και εκδρομές, ώστε να μοιράζονται ευχάριστες εμπειρίες, που δημιουργούν τέλειες αναμνήσεις!
• Προσπαθούν να δίνουν την προσοχή που χρειάζεται κάθε φορά, το κάθε παιδί, ανάλογα με την πραγματική του ανάγκη! Σύμφωνα με τις συγγραφείς Faber & Mazlish, το δίκαιο δεν ταυτίζεται με το ίσο. Δίκαιο είναι ό,τι δίνουμε για να καλύψουμε τις ανάγκες κάθε παιδιού.

Aρμονικές οικογένειες
Πέρα από την ενδεχόμενη αντιπαλότητα μεταξύ των αδελφών, στις αρμονικές οικογένειες, συνήθως καλλιεργούνται έντονα, θετικά συναισθήματα αγάπης, τρυφερότητας, αφοσίωσης, εγγύτητας και σύνδεσης! 

Όλα αυτά τα συναισθήματα εμπλουτίζουν την οικογενειακή ζωή και τις σχέσεις, δημιουργώντας ένα υπέροχο κλίμα θαλπωρής και απέραντης υποστήριξης!

Ιωάννα Ρεϊζοπούλου, Οικογενειακή Ψυχοθεραπεύτρια, Ψυχολόγος

πηγή
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Η κακοκαιρία Eunice ξερίζωσε τη «μηλιά του Νεύτωνα» / Storm Eunice blows down ‘Newton’s apple tree’

Το δέντρο κλωνοποιήθηκε από το αρχικό δέντρο στο οποίο ο Ισαάκ Νεύτωνας επινόησε τη βαρύτητα

Storm Eunice blows down ‘Newton’s apple tree’

Οι υπεύθυνοι του βοτανικού κήπου είπαν ότι έχουν κρατήσει έναν κλώνο του δέντρου, τον οποίο και σύντομα θα φυτέψουν σε άλλο σημείο του κήπου.

Το αρχικό δέντρο από το οποίο έπεσε το περίφημο μήλο, που οδήγησε τον Νεύτωνα να επινοήσει τη θεωρία του για τη βαρύτητα, βρίσκεται στο Woolsthorpe Manor στο Grantham του Lincolnshire.

Το 19ο αιώνα είχε χτυπηθεί από σφοδρή θύελλα, αλλά κατάφερε να επιβιώσει.

πηγή
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Αδερφοσύνη: Η σχέση μεταξύ των αδερφών...

δεν συγκρίνεται με καμία άλλη!

Η σχέση μεταξύ αδελφών είναι κάθε φορά μοναδική. Τα δύο (ή περισσότερα) αδέρφια είναι μια ενότητα ανάμεσα στο ζεύγος των γονέων. Έχουν τους ίδιους γονείς και μοιράζονται την αγάπη τους, πράγμα το οποίο βέβαια συχνά προκαλεί τη ζήλια μεταξύ τους. 

Φυσικά, μέσα στην εστία της οικογένειας τα αδέλφια είναι μεταξύ τους ένα δώρο, μια παρέα, ένα πρότυπο. 

Η αδελφική αγάπη είναι πολύτιμη και έχει διάρκεια στον χρόνο. 

Ακόμα κι αν τη χαρακτηρίζει η ζήλια, η επιθετικότητα κι η αλλαγή στη συμπεριφορά του παιδιού – ειδικά σε νεαρή ηλικία λόγω της επιθυμίας του παιδιού να κερδίζει την προσοχή και αγάπη των γονέων κατ' αποκλειστικότητα – τα αδέρφια όσο μεγαλώνουν, συνήθως ανακαλύπτουν ότι έχουν πολλά περισσότερα κοινά από αυτά που πίστευαν.

Η πρώτη παρέα
Η συνεχής συναναστροφή είναι κι αυτή που προκαλεί το δέσιμο στα αδέρφια. Έχουν πολλές κοινές αναμνήσεις και αυτές τους ενώνουν. Συνήθως ακόμα κι αν υπάρχει μεγάλη διαφορά ηλικίας μεταξύ των αδερφών, τα αδέρφια γνωρίζουν σχεδόν τα πάντα ο ένας για τον άλλον όσον αφορά την πορεία της ζωής. 

Μετά τους γονείς είναι εκείνοι που καταλαβαίνουν και ίσως καλύτερα και πιο αντικειμενικά από τους γονείς, συνεκτιμώντας προηγούμενα γεγονότα ή εμπειρίες. 

Και βέβαια, έχουν συχνά τις πιο όμορφες αναμνήσεις είτε από γιορτές είτε από διακοπές να μοιράζονται ή να γελούν. Οι φωτογραφίες είναι περίτρανες αποδείξεις αυτών. Τα αδέρφια κάνουν τις πιο ζεστές αγκαλιές!

Η ειλικρίνεια
Η άνεση κι η οικειότητα που υπάρχει μεταξύ των αδερφών, επιτρέπουν την ελεύθερη έκφραση των απόψεων. Η ειλικρίνεια, το ότι δεν υπάρχει φόβος για το αν θα προκληθεί παρεξήγηση, είναι χαρακτηριστικά αμοιβαία ανάμεσα σε δύο αδέρφια και τα κάνουν να εκφράζουν ευθέως αυτό που πιστεύουν για τα αδέρφια τους, αλλά και τις απόψεις τους γενικότερα. 

Συχνά, οι φίλοι αποκρύπτουν την αλήθεια ή εκφράζουν ένα μέρος της για να προστατεύσουν τον/τη φίλο/η από το να μην τον/την πληγώσουν. 

Τα αδέρφια υπερκερνούν αυτό τον φόβο του να πληγώσουν, επειδή είναι πολύ πιο προστατευτικά και συμπονούν πραγματικά τα αδέρφια τους. 

Αυτό βέβαια δεν οφείλεται στον εγωισμό των φίλων, αλλά στο ότι από τις απαρχές της φιλίας, η σχέση δεν είχε αυτή την έννοια του δεσίματος. 

Πολλές φορές, μπορεί να προκληθεί διαμάχη αν η μια πλευρά εκφράσει συμβουλές που δεν θα είναι τόσο ευνοϊκές για την άλλη πλευρά, αλλά πάντα τα δύο αδέρφια καταλήγουν να γελούν ή να συμφιλιώνονται χωρίς λόγο και πολλές εξηγήσεις. 

Το αντίθετο βέβαια, συμβαίνει σε πολλές φιλικές σχέσεις, στις οποίες δεν υπάρχει το αδερφικό δέσιμο και οι σχέσεις παύουν να υπάρχουν.

Το στήριγμα μέσα στην οικογένεια
Φυσικά και υπάρχουν συγκρούσεις μεταξύ των μελών της οικογένειας, μεταξύ των γονέων και των παιδιών ή και των αδερφών. 

Τα αδέρφια όμως είναι συχνά εκεί ως ένα στήριγμα, είτε υπερασπιζόμενα τον/την αδερφό/η είτε ακούγοντας τον/την αδερφό/ή και βοηθώντας τον/την μόνο απλά με την παρουσία τους. 

Είναι μια παρέα που λόγω της μικρής διαφοράς ηλικίας, συγκριτικά και με τους μεγαλύτερους, τους γονείς, σκέφτονται με παρόμοιο τρόπο. 

Δεν είναι τυχαίο ότι ένα αστείο ανάμεσα στα αδέρφια μπορεί να προκαλέσει τόση χαρά και να κάνει προσωρινά το άλλο μέλος να ξεχάσει το πρόβλημα, ενώ παράλληλα το άλλο μέλος ανακουφίζεται που έχει κάποιον δίπλα του.

Το μοίρασμα
Ακόμη, τα αδέρφια από μικρά συνήθως, μαθαίνουν να μοιράζονται πράγματα. Αυτό το μοτίβο συμπεριφοράς αν καλλιεργηθεί από την παιδική ηλικία, θα συνεχιστεί πιθανότατα και στην ενήλικη ζωή των αδερφών. Βέβαια, αυτό το μοίρασμα δεν περιμένει συχνά αντάλλαγμα, όπως γίνεται με άλλου είδους σχέσεις που τις χαρακτηρίζει ο επαγγελματισμός.

Τα αδέρφια σε έμαθαν
Τα αδέρφια διδάσκουν μεταξύ τους τη συμβίωση. Οι διαμάχες τους, η αγάπη και τα αντικείμενα που μοιράζονται, οι ενδεδειγμένοι τρόποι συμπεριφοράς μεταξύ τους, συγκροτούν μια σχέση, πολύ διδακτική για το μέλλον. 

Τα άτομα που έχουν αδέρφια μάλιστα, είναι πολλές φορές πιο κοινωνικά από αυτά που δεν έχουν –ενώ τα πρώτα, προσαρμόζονται πιο εύκολα σε κοινωνικές σχέσεις. 

Τα παιδιά που έχουν αδέρφια έχουν όχι μόνο άλλο ένα πρότυπο μίμησης, αλλά πρότυπα συμπεριφορών που περιλαμβάνουν και τη δική τους δράση. 

Μάλιστα, έχουν «ενσωματώσει» την ιδέα της σχέσης, αλλά κι η ίδια η αδερφική τους σχέση, αιτιολογεί τη συμπεριφορά τους για άλλα μοτίβα σχέσεων. Τα αδέρφια είναι ισότιμα και η σχέση τους βασίζεται πιο εύκολα στην αμοιβαιότητα. 

Αν η κοινωνία χαρακτηριζόταν κι αυτή από αδελφοσύνη, η ομόνοια και η ενότητα θα έφτιαχναν μια πραγματικά ευδαίμονα πολιτεία.

 «Χρωστάμε στον άνθρωπο μεγαλύτερη συμπαράσταση από τροφή και φωτιά, χρωστάμε στον άνθρωπο αδερφοσύνη.» 

Ραλφ Γουόλντο Έμερσον

πηγή

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Όταν τα έφηβα παιδιά σας αρχίζουν να βγαίνουν ραντεβού

Μερικοί γονείς βρίσκουν αυτή τη φάση στη ζωή των παιδιών τους δύσκολη, ενώ άλλοι τη θεωρούν εντελώς τρομακτική. 

Ανεξάρτητα από το πώς νιώθουν οι μαμάδες και οι μπαμπάδες, όμως, ένα πράγμα είναι σίγουρο: ένας γονιός που δεν ασχολείται με το συγκεκριμένο θέμα είναι το τελευταίο πράγμα που χρειάζεται ένας έφηβος σε αυτές τις ευαίσθητες στιγμές.

1. Γνωρίστε τον σύντροφο του εφήβου σας.

Η συνάντηση με τον σύντροφο του εφήβου σας δίνει μια ιδέα για το είδος του ανθρώπου με τον οποίο περνάει χρόνο. Σας δίνει επίσης μια ματιά στην ανεξάρτητη ζωή του παιδιού σας. 

Προσκαλέστε τον σύντροφό του για δείπνο ή πηγαίνετε μαζί κάποια εκδρομή. Δραστηριότητες σαν αυτές θα ενισχύσουν την ειλικρινή υποστήριξή σας για τη σχέση του εφήβου σας.

2. Μην υποτιμάτε τους εφήβους σας και μην ακυρώνετε τα συναισθήματά τους.

Ως γονιός, οι εμπειρίες σας είναι λόγοι για να μετρήσετε πόσο ασήμαντο ή σοβαρό είναι κάτι. Ωστόσο, δεν δικαιολογούν το γέλιο με τα συναισθήματα του εφήβου σας.
Αναγνωρίστε τα συναισθήματα αγάπης, ευτυχίας του παιδιού σας, ακόμα και τις απογοητεύσεις και τον πόνο του.

3. Μην είστε υπερβολικά περιοριστικοί.

Το να είσαι υπερπροστατευτικός γονέας σε αυτό το σημείο της ζωής των παιδιών σου δεν θα τελειώσει καλά για κανέναν. Αν και οι έφηβοι χρειάζονται καθοδήγηση, οι περισσότεροι από αυτούς είναι σε θέση να λαμβάνουν αποφάσεις μόνοι τους. Το να πείτε «όχι» σε κάθε αίτημα του παιδιού σας χωρίς να εξηγήσετε γιατί θα το ωθήσει μόνο να κρατήσει μυστικά στο μέλλον από εσάς.

4. Μην είστε «γονέας ελικόπτερο».

 

Μην πιέζετε τον έφηβό σας να σας δείχνει κάθε κείμενο όταν συνομιλεί με τον σύντροφό του, να κρυφακούτε τις συνομιλίες του ή να παρακολουθείτε κάθε ραντεβού του. Σίγουρα θέλετε να είστε ενήμερος ως γονέας κατά τη διάρκεια αυτής της ευαίσθητης περιόδου στη ζωή του εφήβου σας. Προσέξτε, όμως, να μην γίνετε αυταρχικοί με το να είστε συνεχώς από επάνω του.

5. Διδάξτε στα παιδιά σας να θέτουν όρια.

Υπενθυμίστε στα παιδιά σας τη σημασία του να λένε όχι σε άβολες καταστάσεις και να τηρούν τον λόγο τους. 

Δώστε στον έφηβό σας υποδείξεις για το τι πρέπει να κάνει εάν αισθάνεται ότι τον πιέζει ο σύντροφός του. Το να φύγετε ή να σας καλέσουνε αμέσως είναι μερικές από τις συμβουλές ασφαλείας που μπορείτε να διδάξετε στο παιδί σας. Διδάξτε στον έφηβο σας να σέβεται επίσης τον σύντροφό του και τις αποφάσεις του.

6. Επιτρέψτε στον έφηβό σας να χαίρεται ή να φωνάζει για ένα ραντεβού.

Το να είσαι πρόθυμος να επικοινωνήσεις δεν σημαίνει μόνο να μιλάς για μεγάλα θέματα. Περιλαμβάνει επίσης την ακρόαση για τα πιο συνηθισμένα πράγματα. Ο έφηβος σας θα έχει έντονα συναισθήματα για τα οποία θα του αρέσει να συνεχίζει να μιλάει. Θα πρέπει να είστε το άτομο που θα θέλει να τα πει.

7. Εμπιστευτείτε τον έφηβό σας.

Η εμπιστοσύνη στον έφηβό σας του επιτρέπει να μάθουν πώς να σκέφτονται μόνοι τους. Το να τους διδάξετε να είναι υπόλογοι για τις πράξεις τους θα τους ωθήσει να λαμβάνουν μόνο τις σωστές αποφάσεις στις σχέσεις τους. Ο έφηβός σας θα έχει σίγουρα ερωτήσεις. Χάρη στην αμοιβαία εμπιστοσύνη που έχετε καλλιεργήσει, δεν θα έχει πρόβλημα να έρθει σε εσάς για απαντήσεις.

juniorsclub.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι