Thursday, 11 April 2024

Το bullying μέσα στην Οικογένεια / Λεκτική κακοποίηση

Οι περισσότεροι άνθρωποι  πιστεύουν ότι ο εκφοβισμός (bullying) γίνεται μόνο έξω από το σπίτι και ότι τα πράγματα είναι ιδιαίτερα σοβαρά μόνο όταν εμπεριέχεται σωματική βία, κακοποίηση. 
Δυστυχώς, δεν μπορούν να αναγνωρίσουν τον αντίκτυπο της συναισθηματικής κακοποίησης που προκαλούν στους γύρω τους και από πόσο νωρίς τα παιδιά γνωρίζουν αυτή την τόσο «αθώα βία» κάτω από το πέπλο της προστασίας.

Η λεκτική βία συνήθως συμβαίνει μέσα στα όρια των σχέσεων γονέα-παιδιού, προσωπικών-επαγγελματικών σχέσεων και φιλίας. Ωστόσο, μπορεί επίσης να συμβεί μεταξύ γνωστών, μακρινών μελών της οικογένειας και συναδέλφων. Αποτελεί μια υποκατηγορία ψυχολογικής ή συναισθηματικής κακοποίησης, που εκδηλώνεται με τη χρήση επιθέτων, προσδιοριστικών και βλαπτικών ετικετών όπως  χαζός,  ψεύτης κλπ. Σκόπιμα αποφεύγουν να  μοιράζονται τα συναισθήματα και τις σκέψεις, κατηγορώντας το θύμα για πράγματα που δεν ελέγχει, αντισταθμίζοντας τα συναισθήματα, τις σκέψεις και τις αναμνήσεις του θύματος.

Η σωματική κακοποίηση μπορεί να είναι συστηματική ή  και περιστασιακή, ενώ η συναισθηματική κακοποίηση συμβαίνει καθημερινά. 

Η συναισθηματική κακοποίηση μπορεί να έχει αθόρυβες αρνητικές επιπτώσεις στο θύμα με την πάροδο του χρόνου. Είναι στην πραγματικότητα μια βαθμιαία διάβρωση της αίσθησης του εαυτού τους, του σεβασμού, της αυτοεκτίμησης τους.

Σημάδια της λεκτικής βίας:

  • Δημιουργία απειλών (έμμεσες – άμεσες)
  • Απομόνωση του θύματος από τους φίλους και την οικογένειά του
  • Προσπάθεια ελέγχου της ζωής του θύματος
  • Τιμωρώντας το θύμα για να κάνει ό,τι θέλει ο κακοποιός
  • Εισβολή στην ιδιωτική ζωή του άλλου
  • Αμφισβήτηση της λογική του θύματος
  • Προσβολές

Όμως, το θύμα πρέπει να θυμάται ότι δεν είναι δικό του λάθος. 

Η λεκτική βία δεν είναι φυσιολογική, αλλά τα συναισθήματά τους είναι υπαρκτά, πραγματικά και πηγάζουν από αυτά που βιώνουν.

Οι επιδράσεις της λεκτικής βία έχουν ευρύ φάσμα. Το θύμα μπορεί να είναι στην άρνηση αρχικά. Για όποιον το βιώνει,  είναι ασύλληπτο ότι βρίσκεται  σε μια τέτοια κατάσταση. Επομένως, είναι φυσικό να νομίζει ότι είναι λάθος και μπορεί να νιώθει:

  • Ντροπή
  • Σύγχυση
  • Απελπισία
  • Φόβος
  • Πόνο
  • Μυϊκή ένταση
  • Ταχυκαρδία
  • Εφιάλτες
  • Κατήφεια
  • Δυσκολία συγκέντρωσης

Επίσης η λεκτική κακοποίηση μπορεί να είναι τόσο σοβαρή όσο και η σωματική κακοποίηση. Με την πάροδο του χρόνου, και οι δύο μπορεί να οδηγήσουν σε χαμηλή αυτοεκτίμηση και ψυχικές διαταραχές. Το θύμα μπορεί επίσης να αντιμετωπίσει:

  • Κοινωνική απόσυρση και μοναξιά
  • Αϋπνία
  • Ενοχή
  • Χρόνιο πόνο
  • Χρόνια κόπωση
  • Ανησυχία
  • Κατάθλιψη

Η λεκτική βία σε μια στενή σχέση μπορεί να προκαλέσει βαθιά ψυχολογική ζημιά, η οποία μπορεί να επιμένει πολύ καιρό μετά τη λήξη της σχέσης. Μπορεί ακόμη και να προκαλέσει νευρικό κλονισμό και άγχος. Έτσι, σε σοβαρές περιπτώσεις, το θύμα της λεκτική βία μπορεί να χάσει την  εμπιστοσύνη στον εαυτό και τους γύρω του, την ταυτότητα του. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε διάσπαση, απόγνωση, θυμό, άγχος, και πολλές  άλλες συμπεριφορές.

Αν η αγάπη… τότε…
Η χρήση βίας μπορεί να φαίνεται καμιά φορά ότι κάνει καλό, το καλό αυτό όμως είναι προσωρινό, ενώ το κακό που προξενεί είναι μόνιμο.

 Χαρά Αναστασοπούλου, Λογοπαθολόγος-Λογοθεραπεύτρια

schooltime.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Μαμά, μπαμπά, με πήραν σβάρνα οι άνθρωποι...

... και θέλω μια αγκαλιά απόψε!

Μαμά, μπαμπά,
με πήραν σβάρνα οι άνθρωποι, κι απόψε τρύπωσα σαν το παιδάκι, από κάτω απ' το κρεβάτι.

Μαμά, μπαμπά, απόψε με τρομάζει το σκοτάδι κι έχω ανάψει όλα τα φώτα, μα ρε γαμώτο, και πάλι είναι θεοσκότεινα εδώ μέσα.
Μαμά, μπαμπά, που είστε να με πάρετε αγκαλιά;
Μαμά, μπαμπά, “μην κλαις”, όλο μου λέγατε, γιατί στους άντρες τα δάκρυα δεν ταιριάζουν, όμως απόψε εγώ θέλω να κλάψω, έστω και κρυφά, μη με μαλώσετε που δεν τηρώ όλες σας τις προσταγές.

Μαμααά, κρυώνω, για την ακρίβεια, έχω παγώσει, έλα να με σκεπάσεις, μαζεύτηκα κουβάρι κι ακόμη ξεπαγιάζω!
Μπαμπααά, έλα να με πιάσεις από το χέρι και να πας μια βόλτα, κανένας δεν με πάει βόλτες πια μπαμπά, κανείς δεν με ρωτάει αν τις χρειάζομαι.

Μαμά, έπεσα κάτω και πονάω, δεν βγάζω αίμα στα γόνατα μου όπως παλιά, μα εσύ καλού κακού, πάρε το βαμβάκι και το ιώδιο σου, κι έλα να με σηκώσεις, πονάω πολύ μαμά.
Μπαμπά, δώσε μου χαρτζιλίκι, θέλω κάτι γλυκό να πάω να αγοράσω, είναι πικρό το στόμα μου μπαμπά, το ίδιο κι η ψυχή μου, και κόψε μου και μια φέτα καρπούζι απ' το ψυγείο, δεν μπορώ μονός μου μπαμπά, σήμερα φοβάμαι πιο πολύ να μην κοπώ, δεν τις αντέχω κι άλλες χαρακιές.

Μαμά, μπαμπά, ανοίξτε μου την πόρτα να κατέβω στην αυλή και σας το υπόσχομαι, πως όταν θα είναι έτοιμο το φαγητό και με καλέσετε, θα ανέβω πάνω για να φάμε όλοι μαζί, θα σας ακούσω. Ούτε κι εγώ θέλω να τρώω άλλο μόνος. 
Στο υπόσχομαι μαμά μου, θα τις προσέχω τις γλάστρες σου. Τώρα πια κλοτσάω την μπάλα μου πολύ προσεκτικά. 
Κι εσένα στο υπόσχομαι σου λέω ρε μπαμπά, μη με φωνάζεις, δεν θα μιλάω με τους αγνώστους, τους άγνωστους τους έχω φοβηθεί, μα πόσο δίκιο είχες!

Μαμά, μπαμπά, απόψε λέω κακές κουβέντες, απόψε δεν θα κάνω προσευχή, ούτε τα δόντια μου θα πάω να τα πλύνω. Απόψε, θα πέσω στο κρεβάτι με τα ρούχα μου, θα το λερώσω το σεντόνι απ' τα παπούτσια μου, θα γίνω ένα πολύ κακό παιδί, και τι κατάλαβα που τόσα χρόνια ήμουνα καλός;

Μαμά, μπαμπά, απόψε ήμουν λιγάκι άτακτος, έπαιξα μαξιλαροπόλεμο με δυο φόβους μου, έναν που μετά από εσάς, δεν έχω ούτε μια φορά αγαπηθεί, κι έναν ακόμα, που μετά απ' το φευγιό σας, όλοι μου φέρονται λες κι είμαι ένα παιδί που του αξίζει μονάχα η τιμωρία, γιατί τόλμησε και παρέμεινε ένα ανόητο παιδί… Μα δεν τους νίκησα, οι φόβοι είχαν πιο μεγάλα μαξιλάρια.

Μπαμπά, μαμά, με έχουνε πάρει σβάρνα οι άνθρωποι σας λέω, και τρύπωσα από κάτω απ' το κρεβάτι, όπως τότε που ήμουνα μικρός, κι έχω φτιάξει μια άγρια θάλασσα από δάκρυα εδώ από κάτω, μα μη φοβάστε, τις θυμάμαι πάντα τις ορμήνιες σας, θα προσέχω και δεν θα πάω να κολυμπήσω στα βαθιά. Κουράστηκα να πνίγομαι και να μην είστε εδώ να με γλιτώσετε.

Μπαμπά, μαμά,
συγγνώμη για όσα είδατε απόψε, αύριο σας το ορκίζομαι, θα είμαι πιο καλά, θα ξετρυπώσω απ' την φωλιά μου, απόψε όμως σας παρακαλώ, αφού δεν έρχεστε, αφήστε με τουλάχιστον να κλάψω!

πηγή
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Wednesday, 10 April 2024

Αν ξέρατε από τι φτιάχνεται το «φιδάκι» για τα κουνούπια...

... δεν θα το ανάβατε ποτέ.

Το γνωστό σε όλους μας φιδάκι που ανάβουμε το καλοκαίρι στο μπαλκόνι για να απομακρύνει τα ενοχλητικά κουνούπια, παρασκευάζεται από μία αποξηραμένη σκόνη πύρεθρου το οποίο είναι ένα φυσικό υλικό που προέρχεται από ένα είδος χρυσάνθεμου.
Το πύρεθρο μπορεί να προκαλέσει προβλήματα όπως πονοκέφαλο ναυτία, έμετο, ερεθισμό στο δέρμα ή τα μάτια και φλεγμονή.
Σε περίπτωσης κατάποσης, μπορεί να προκαλέσει μούδιασμα της γλώσσας και των χειλιών, σπασμούς, μυική μαρμαρυγή, αναπνευστικά προβλήματα, ακόμη και θάνατο.
Το πύρεθρο είναι φυτό πολυετές ποώδες, μοιάζει με τη μαργαρίτα, 
γίνεται και θάμνος και έχει φύλλα οδοντωτά. 
Από τα άνθη του βγαίνει η δραστική ουσία πυρεθρίνη, 
που είναι ένα φυσικό εντομοκτόνο.
Η πυρεθρίνη έχει χρησιμοποιηθεί από αρχαιοτάτους χρόνους
 για μύγες, κουνούπια και άλλα έντομα.
Στο πύρεθρο βρίσκονται οι πυρεθρίνες. Είναι εκχύλισμα από τις εντομοκτόνες χημικές ουσίες. Έχουν γενικά καρκινογόνα δράση σε ζώα, όταν καταναλώνονται σε μεγάλες ποσότητες και σε παρατεταμένη χρονική περίοδο.
Μελέτες που έγιναν έδειξαν ότι ο καπνός που παράγεται από την καύση μιας σπείρας, είναι πολύ επικίνδυνος για την ανθρώπινη υγεία.
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τους επιστήμονες, η ζημιά που προκαλείται στους πνεύμονες από ένα πηνίο κουνουπιών είναι ισοδύναμη με την ζημία που γίνεται από 100 τσιγάρα.
Άλλοι ερευνητές υπολογίζουν ότι ένα φλεγόμενο πηνίο παράγει την ίδια ποσότητα σωματιδίων που παράγουν 75-137 αναμμένα τσιγάρα και εκπέμπει τόση φορμαλδεΰδη όση απελευθερώνεται από 51 τσιγάρα.

Πηγή: hoaxorfact.com 

worldofchemicals.com

από το πρασινούλι
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Τη νύχτα του Λαζάρου, ξημερώματα της Κυριακής των Βαϊων...

Τη νύχτα του Λαζάρου, στις 10 του Απρίλη του 1826, 
ξημερώματα της Κυριακής των Βαΐων...
Λένε, πως έτρωγαν άλογα, σκυλιά, γάτες και ποντίκια για να επιβιώσουν.
Λένε, πως οι μάνες έσφαζαν τα μωρά τους, για να μη πέσουν στα χέρια του οχτρού, και μετά αυτοκτονούσαν με το ίδιο ματωμένο μαχαίρι.
Λένε, πως ένας Τούρκος πήγε να σκυλέψει το άψυχο κορμί ενός παιδιού και η μάνα, αφού έβγαλε το μαχαίρι που είχε χώσει πριν λίγο στο στήθος της, τον έσφαξε.
Λένε, πως ο ήχος της έκρηξης από την ανατίναξη ακούστηκε στον Άδη και τάραξε τον Χάρο.
Γιατί ο Χάρος άκουσε την έκρηξη και περίμενε τους Μεσολογγίτες, μα πιότεροι Τούρκοι κατρακύλησαν κάτω εκεί θαρρώ.


Λένε, πως κάποιος πρόδωσε την ΕΞΟΔΟ.
Λένε, πως τη νύχτα του Λαζάρου το Μεσολόγγι ανέστησε την Ελλάδα.
Λένε, πως τα βόλια και οι οβίδες, που χάλασαν οι οχτροί, μπορούσαν να καλύψουν τη γη ολάκερη τρεις φορές, μα πάλι το Μεσολόγγι δεν έπεφτε.


Λένε, πως τις νύχτες οι Μεσολογγίτισες τραγουδούσαν τραγούδια θάρρους για τους άντρες τους.
Λένε, πως οι γενναίοι έβγαιναν από τα τείχη και κορόιδευαν τους απεκεί για να τους εκνευρίσουν.
Λένε, πως ο Βύρωνας αγάπησε τόσο πολύ το Μεσολόγγι που εδώ άφησε την τελευταία του ανάσα. Γιατί εδώ θεώρησε πως είναι η πατρίδα του πλέον.
Λένε, πως μετά την ΕΞΟΔΟ θέριεψε το φιλελληνικό κίνημα.
Λένε, πως από τους 11.000 περίπου Μεσολογγίτες που ήταν μέσα από τα τείχη, οι 3.500 μπορούσαν να πολεμήσουν. Κι όμως...
Λένε, πως κάθε μέρα πέθαιναν 150 από τους δικούς μας.
...................

Η ΕΞΟΔΟΣ του Μεσολογγίου αποτελεί, ίσως, την κορυφαία και την πλέον συγκινητική στιγμή του Αγώνα του Έθνους μας για λευτεριά. Συγκαταλέγεται, δε, στις σημαντικότερες στιγμές της παγκόσμιας ιστορίας.
Όλα αυτά έγιναν τη νύχτα του Λαζάρου στις 10 του Απρίλη του 1826, ξημερώματα Κυριακής των Βαΐων.
 

Στη μπαρουταποθήκη κάτω από τον προμαχώνα του Μάρκου Μπότσαρη, ο Χρήστος Καψάλης (Έλληνας προύχοντας και πολεμιστής) συγκέντρωσε 400 ψυχές (γυναίκες, παιδιά, ασθενείς και γηραιούς).
Αποφάσισαν να μην παραδοθούν, αλλά να θυσιαστούν. Όλη τη νύχτα έψελναν νεκρικές ακολουθίες.
Ο Καψάλης κρατούσε σφιχτά στο χέρι ένα αναμμένο δαδί όλη νύχτα.
Τα χαράματα, όταν οι Τούρκοι μπήκαν στην Ιερή Πολ, ο Καψάλης αναφώνησε «Μνήσθητι μου Κύριε» και άφησε το δαδί πάνω στα βαρέλια με το μπαρούτι……
 

Πέρασαν στην αιωνιότητα.
Και η πομπή του Σαββάτου, η αναπαράσταση την ανατίναξης και η πομπή της Κυριακής, δεν είναι γιορτές.
Είναι μνημόσυνο.
Ο αγώνας ήταν άνισος.
Ήταν άνισος για τους οχτρούς.
Γιατί εκείνοι ήταν πολύ ''λίγοι'' σε σχέση με εμάς.
Πολύ ''λίγοι''.
Και η ιστορία το έγραψε.
Και ολάκερος ο ντουνιάς το έμαθε.
Και η γης ήπιε το αίμα των νεκρών.
Και οι νεκροί δοξάστηκαν ως Έλληνες.
Γιατί, αν είσαι τέτοιος Έλληνας, είσαι και ήρωας.


πηγή
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Μπέρτολτ Μπρεχτ: Εμείς είμαστε η βάρκα! / Bertolt Brecht, Stories of Mr. Keuner

Ο κύριος Κόινερ διέσχιζε μια κοιλάδα, όταν έξαφνα πρόσεξε πως πατούσε στα νερά. 
Και τότε κατάλαβε πως η κοιλάδα του ήταν στην πραγματικότητα ένα θαλάσσιος βραχίονας, και πως πλησίαζε η ώρα της πλημμυρίδας. 
Σταμάτησε, λοιπόν, κοιτάζοντας γύρω του μήπως δει καμιά βάρκα, κι όσο κράτησε η ελπίδα του για τη βάρκα, δεν έκανε βήμα. 
Και καθώς η βάρκα δε φαινόταν πουθενά, εγκατέλειψε την πρώτη ελπίδα, κι άρχισε να ελπίζει πως το νερό δεν θα ανέβαινε άλλο. 
Μα όταν το νερό του έφτασε ως το σαγόνι, εγκατέλειψε κι αυτή την ελπίδα και κολύμπησε. 

Είχε καταλάβει, επιτέλους, πως αυτός ήταν η βάρκα.

Μπέρτολτ Μπρεχτ, Ιστορίες του κυρίου Κόινερ.
πηγή
Εγώ είμαι η βάρκα!
Εσύ είσαι η βάρκα!!
Εμείς είμαστε η βάρκα!!!

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki