Το παιδί σου είναι ΔΙΚΗ ΣΟΥ ευθύνη, Αγαπητέ γονιέ.

Φέραμε στη ζωή, ένα, δύο, τρία,... όσα παιδιά, τέλος πάντων, αποφασίσαμε να κάνουμε. 

Μεγάλη χαρά τα παιδιά, μεγάλη φροντίδα, να τα ταΐσματα τους, να οι γιατροί τους, να το κοίμισμά τους, κουτσά – στραβά κάπως πορευόμαστε μέχρι να ορθοποδήσουν. 

Ο καιρός περνάει γρήγορα, μέχρι την εποχή που τα παιδάκια θα πάνε στον παιδικό σταθμό, στο νηπιαγωγείο, στο σχολείο. 

Έτσι, να βρουν τη σειρά τους. Για να ελαφρώσουμε κι εμείς.

Να ξαναβρούμε τη ζωή μας που χάσαμε.

Να βρούμε τις παρέες μας, τις εξόδους μας, τη διασκέδασή μας, την ανάπαυσή μας, τα δικά μας τέλος πάντων.

Ευτυχώς οι εταιρείες τα έχουν όλα φροντίσει! 

Έχουν εφεύρει τα "Nickelodeons", έχουν κατασκευάσει ωραία παιγνίδια, έχουν δημιουργεί κέντρα φύλαξης... από όλα τα καλά!! 

Έτσι, κάπου να τα παρκάρουμε, να ησυχάσουμε κι εμείς.

Εεεε, κι άμα έχει απορίες, σε λίγο καιρό θα του δώσουμε και πρόσβαση στο internet και θα τα μάθει όλα. 

Θα λύσει τις απορίες του.

Αμ, δεν είναι έτσι. Σας γελάσανε φίλοι μου. Δεν σας τα είπανε καλά. Αυτοί που σας συνιστούν τις παραπάνω λύσεις, είναι μακριά νυχτωμένοι. 

Έτσι δεν κάνεις παιδιά, ζόμπι κάνεις.

Το να κάνεις παιδί είναι η μέγιστη ευθύνη. Φέρνεις στον κόσμο ζωές. 

Δεν τις παρκάρεις και κάνεις εσύ τη δική σου ζωή. 

Ζωή σου είναι η ζωή του παιδιού σου.

Δηλαδή; Τί θα πει αυτό;

Αυτό θα πει, ότι το παιδί δεν το παρκάρεις πουθενά. 

Το παιδί είναι δική σου ευθύνη. 

Το παιδί σου είναι το μεγαλύτερο project που θα σου ανατεθεί. Βρε, δεν πα να πετύχεις σε έργο ολκής και να καταφέρεις πράγματα και θαύματα; 

Τίποτε δεν κατάφερες, αν δεν πετύχεις με το παιδί σου.

Και πώς θα πετύχεις;

Θα πετύχεις, άμα είσαι η συντροφιά του παιδιού σου.

Θα πετύχεις, άμα είσαι το παιγνίδι του παιδιού σου.

Θα πετύχεις, άμα είσαι η τηλεόραση του παιδιού σου.

Θα πετύχεις, άμα είσαι το θέατρο του παιδιού σου.

Θα πετύχεις, άμα είσαι το διαδίκτυο του παιδιού σου.

Θα πετύχεις, άμα είσαι ο πρώτος "παιδικός" του παιδιού σου.

Θα πετύχεις, άμα είσαι παρών στις ανάγκες του παιδιού σου.

Και ανάγκες του παιδιού σου, δεν είναι το τάισμα, ο γιατρός και το να μη πάρει φωτιά το παιδί σου.

Οι ανάγκες του είναι για σένα το παιγνίδι, η απασχόληση, η συζήτηση, το τραγούδι κι η χαρά.

Οι ανάγκες του παιδιού σου είναι η αγάπη στο παιδί σου.

Και αγάπη remotely δεν χορηγείται.

Με αγάπη και παντοτινά δικό σας,

το χαμομηλάκι

Μπαμπά, Μαμά, τι είναι Υποκρισία;

— Χρειάζομαι τη βοήθεια σας.
— Φυσικά…
— Η δασκάλα σήμερα μας μίλησε για την υποκρισία. Και μας είπε ότι μπορούμε να ζητήσουμε την βοήθεια των γονιών μας για να βρούμε παραδείγματα και να το συζητήσουμε μαζί τους.

— Ωραία. Πάρε ένα μολύβι και το τετράδιο σου και γράψε αυτά που θα σου πω…
Υποκρισία είναι να κλέβεις και να παριστάνεις τον τίμιο σε αυτούς που έχεις κλέψει.
Υποκρισία είναι να έχεις εκπομπή στην τηλεόραση και να έχεις καλεσμένη μια ξιπασμένη που σου λέει πότε είναι ή όχι ευγενικό να ρουφάς το φαγητό, ενώ υπάρχουν άνθρωποι που πεινούν και δεν έχουν φαγητό.
Υποκρισία είναι να αφήνεις τις διαφημίσεις των παιχνιδιών 1,5 μήνα, πριν τις γιορτές, για να δώσεις κίνηση στην αγορά, όταν οι γονείς κλαίνε γιατί δεν έχουν λεφτά να αγοράσουν δώρα για τα παιδιά τους ώστε να δούνε ευτυχισμένα τα προσωπάκια τους.
Υποκρισία είναι να είσαι βουλευτής και τη μέρα του προϋπολογισμού του κράτους να μαλώνεις με άλλους βουλευτές, γιατί δήθεν δεν ξέρεις πόσα λεφτά παίρνεις.
Υποκρισία είναι να θες να λέγεσαι χριστιανός και να μισείς όσους δεν συμφωνούν μαζί σου.
Υποκρισία είναι να δίνεις συμβουλές στους νέους, όταν με τη ζωή σου και τις αποφάσεις σου έχεις καταστρέψει τη ζωή τους και το μέλλον τους.
Υποκρισία είναι να "ενδιαφέρεσαι" για τη ζωή και να βάζεις τα χρήματα πάνω από την ανθρώπινη υπόσταση.
Υποκρισία είναι να βρίζεις όσους δεν αντιδρούν στο κακό αλλά ποτέ να μην αντιδράς πρώτος.
Υποκρισία είναι να κρέμεται η κοιλάρα σου μέχρι το πάτωμα και να παριστάνεις τον εγκρατή.
Υποκρισία είναι να θες να ζεις στον Παράδεισο και να μένεις στην Κόλαση των υποκριτών!

—Πατέρα δεν κατάλαβα κάποια από αυτά που μου είπες…
—Θα σου τα εξηγήσω όταν έρθει η ώρα. Αλλά μακάρι να μη χρειαστεί ποτέ. Σου εύχομαι να εξαφανιστεί η υποκρισία από τη Γη μέχρι πριν αρχίσεις να καταλαβαίνεις το νόημα της…

—Και ποιο είναι το αντίθετο της υποκρισίας;
—Η ειλικρίνεια… και αυτό είναι που έχει αξία να μάθεις και όχι το αντίθετο της.
—Και όταν κάποιος είναι ειλικρινής δεν κάνει λάθη;

—Φυσικά και κάνει λάθη. Αλλά η ειλικρίνεια του τον διορθώνει επειδή βλέπει τη ζωή όπως είναι και όχι όπως νομίζει ότι είναι. Και μαζί με την δική του ζωή διορθώνεται και η ζωή των άλλων. Και όσα λιγότερα λάθη κάνουν οι άνθρωποι τόσο πιο λίγοι άνθρωποι υποφέρουν. Τόσο περισσότεροι ζουν ευτυχισμένοι…

—Να είμαι δηλαδή ειλικρινής;
—Να είσαι ειλικρινής και να σκέπτεσαι πάντα ελεύθερα.

—Και τι πρέπει να κάνω για να είμαι ειλικρινής και ελεύθερος;
—Να έχεις το θάρρος να κρατάς πάντα αγνή την ψυχή σου…

πηγη

Ο μύθος της Αμυγδαλιάς: Φυλλίς και Δημοφών

Ήταν κάποτε στη Θράκη, μια πανέμορφη πριγκίπισσα, η Φυλλίς. Ερωτεύτηκε το γιο του Θησέα, τον Δημοφώντα.

Οι δύο νέοι γνωρίστηκαν, όταν το καράβι του νεαρού Αθηναίου Δημοφώντα επέστρεφε από την Τροία.  
    Παντρεύτηκαν αλλά μετά από λίγο καιρό ο νεαρός Αθηναίος νοστάλγησε την πατρίδα του και η ερωτευμένη πριγκίπισσα μην αντέχοντας να τον βλέπει στεναχωρημένο τον άφησε να γυρίσει πίσω και αν την αγαπούσε πραγματικά θα ξαναγύριζε και τότε θα ήταν πραγματικά και ειλικρινά δικός της.

    Έτσι κι έγινε, και η ερωτευμένη Φυλλίς έμεινε μόνη να περιμένει τον εκλεκτό της για χρόνια ώσπου μαράζωσε και πέθανε από τη θλίψη της.

    Όμως οι θεοί που ήξεραν την ιστορία της την μεταμόρφωσαν σε δέντρο για να μπορεί να περιμένει για περισσότερα χρόνια τον αγαπημένο της.

Έτσι η ερωτευμένη γυναίκα δεν πέθανε αλλά έγινε το δέντρο, που έμελλε να γίνει σύμβολο της ελπίδας: η Αμυγδαλιά.

    Έλεγαν λοιπόν ότι μετά από χρόνια και όταν ο Δημοφώντας επέστρεψε στη Θράκη βρήκε την αγαπημένη του και πιστή γυναίκα, όχι περιστοιχισμένη από μνηστήρες αλλά ένα ξερό δέντρο δίχως φύλλα στη μέση του παγωμένου τοπίου.

Απελπισμένος και γεμάτος τύψεις αγκάλιασε τον κορμό της και τότε εκείνη πλημμύρισε ανθούς στη μέση του χειμώνα νικώντας το θάνατο.

Μια άλλη εκδοχή του μύθου για την αμυγδαλιά αναφέρει ότι η Φυλλίς έμεινε πίσω περιμένοντας τον, στον τόπο της τελετής του γάμου της. Τα χρόνια περνούσαν και ο Δημοφώντας δεν επέστρεφε. Απελπισμένη η βασιλοπούλα που τον έχασε για πάντα πήγε και κρεμάστηκε σ΄ ένα δέντρο. Το δέντρο κράτησε την ψυχή της κι από τότε δεν ξανάβγαλε φύλλα ούτε άνθισε. Κάποτε με τα χιόνια του Γενάρη γύρισε ο γιος του Θησέα. Σαν έμαθε τον τραγικό χαμό της αγαπημένης του πήγε, αγκάλιασε το δέντρο και αυτό άρχισε να βγάζει τρυφερά φύλλα και άνθη.
Η ψυχή της βασιλοπούλας ένιωσε χαρά με το γυρισμό του Δημοφώντα μα δεν ξαναπήρε την ανθρώπινη μορφή της. Έμεινε δέντρο και κάθε χρόνο το Γενάρη, στολίζεται με κάτασπρα λουλούδια.

Έτσι η αμυγδαλιά, έγινε σύμβολο της ελπίδας, δείχνοντας ότι η αγάπη δεν μπορεί να νικηθεί από το θάνατο.

Oι Καλοί Άνθρωποι δεν γεννήθηκαν καλοί. Επέλεξαν να είναι... Elisbeth Kübler-Ross: Beautiful people do not just happen.

Η ζωή μας τεστάρει κάθε μέρα. Και για λόγους που δεν γνωρίζουμε, ο καθένας μας περνάει μια διαφορετική δοκιμασία. Κάποιοι παλεύουμε με δύσκολους υπολογισμούς κι άλλοι αντιμετωπίζουμε απλά μαθηματικά.

The Good People are Gathering. Painting by Texas Artist Laurie Pace

...............
Ωστόσο, ό,τι κι αν φέρει η ζωή στο δρόμο σας, εσείς πρέπει να αποφασίσετε αν θα είστε θύμα ή αγωνιστής. Εσείς επιλέγετε αν η ζωή σας θα είναι γλυκιά ή πικρή. Και εκείνοι που επιλέγουν να είναι γλυκιά – οι αγωνιστές – είναι οι ισχυρότεροι.
Η Ελβετίδα ψυχίατρος και συγγραφέας, Elisbeth Kübler-Ross, έχει δηλώσει πολύ σωστά: 

Οι πιο όμορφοι άνθρωποι είναι εκείνοι που έχουν γνωρίσει την ήττα, τον πόνο, τον αγώνα, την απώλεια και βρήκαν το δρόμο τους. Αυτά τα άτομα έχουν μια εκτίμηση, μια ευαισθησία και μια κατανόηση της ζωής που τους γεμίζει με συμπόνια, ευγένεια, και ένα βαθύ ενδιαφέρον αγάπης. Με άλλα λόγια, οι καλοί άνθρωποι δεν γεννήθηκαν καλοί – επέλεξαν να είναι.

“The most beautiful people we have known are those who have known defeat, known suffering, known struggle, known loss, and have found their way out of the depths. These persons have an appreciation, a sensitivity, and an understanding of life that fills them with compassion, gentleness, and a deep loving concern. Beautiful people do not just happen.”

Οι καλοί άνθρωποι φέρνουν φως στον κόσμο, επειδή προέρχονται από σκοτεινά παρελθόντα.
Στον κόσμο του σκότους στον οποίο γεννήθηκαν, χρησιμοποιούν τη θετικότητα ως ένα φανάρι για να δημιουργήσουν περισσότερο φως. Αντιμετωπίζουν συχνά κακοτυχίες. Ωθούνται σε επιζήμιες καταστάσεις, όπως τα ναρκωτικά ή η φτώχεια. Και έχουν μάθει όχι μόνο να πετυχαίνουν. Έχουν μάθει να ξεπερνούν. Πετάνε τα δεκανίκια και κάνουν το αδύνατο: Διδάσκουν τον εαυτό τους να τρέχει και να καλύπτει τη διαφορά με τους άλλους σε έναν κόσμο που δεν περιμένει κανέναν.

Οι καλοί άνθρωποι αγαπούν τα δύσκολα επειδή έχουν πληγωθεί περισσότερο.
Αυτοί οι άνθρωποι είναι πιθανόν να σας περιποιηθούν καλύτερα αν έχουν πληγωθεί από έναν πρώην εραστή. Γιατί συμβαίνει αυτό; Τα άτομα που έχουν ραγισμένες καρδιές ξέρουν πως είναι να ξανακολλάνε τα κομμάτια τους.

Οι καλοί άνθρωποι έχουν μάθει με σκληρό τρόπο ότι τα μειονεκτήματα είναι ευκαιρίες για ανάπτυξη.
Συνήθως γεννιούνται απαισιόδοξοι. Αλλά με την πάροδο του χρόνου, μαθαίνουν πώς να είναι θετικοί. Ίσως συνειδητοποιούν ότι κάθε μικρό πράγμα που φαίνεται να τους τραβάει κάτω στη ζωή γίνεται τελικά ένα σκαλοπάτι προς την επιτυχία.

Οι καλοί άνθρωποι δεν θέλουν να πληγωθούν οι άλλοι με τον τρόπο που πληγώθηκαν οι ίδιοι.
Μπορεί να έχουν δεχθεί πειράγματα για τις φακίδες τους, τα μεγάλα αυτιά ή την ακμή. 
Ίσως μια σωματική αναπηρία τους κάνει να αισθάνονται αόρατοι στους άλλους ανθρώπους. 
Ίσως η ίδια η αόρατη αναπηρία τους αποτρέπει από το να πάρουν τη φροντίδα που χρειάζονται. 
Και επειδή ξέρουν πως είναι να αισθάνεσαι βασανισμένος, δεν θα ήθελαν ποτέ να προκαλέσουν σε κάποιο άλλον αυτό το ίδιο είδος πόνου. 
Η καλοσύνη προκύπτει από εκείνους που έχουν γνωρίσει μόνο την σκληρότητα. Αντί να παρενοχλούν τους άλλους, οι καλοί άνθρωποι σπάνε την κυκλική φύση της αναισθησίας. 
Δίνουν φιλοφρονήσεις και λένε λόγια ενθάρρυνσης. 
Θέλουν οι άλλοι να αισθάνονται πραγματικά όμορφοι και με αυτοπεποίθηση αντί άσχημοι και κακοί.

Οι καλοί άνθρωποι επιλέγουν να είναι αγωνιστές που βοηθούν τους άλλους να επιβιώσουν.
Μπορούν να αντιμετωπίσουν οποιαδήποτε κατάσταση βρεθεί στον δρόμο τους. 
Ξέρουν ότι μπορούν να επιβιώσουν παντού, επειδή το έχουν ήδη κάνει. 
Γνωρίζοντας ότι μπορούν να υπομένουν, κάνουν ό,τι μπορούν για να βοηθήσουν τους άλλους να προχωρήσουν μπροστά. 
Στον αγώνα της ζωής, οι περισσότεροι δρομείς συνήθως κοιτάνε μόνο μπροστά και επικεντρώνονται στον εαυτό τους. 
Αλλά οι άνθρωποι που έχουν υποφέρει κοιτάνε εκείνους που μπορεί να βιώνουν παρόμοιες δυσκολίες. 
Φτιάχνουν το κέφι των φίλων, μοιράζουν μπουκάλια νερού και παρακινούν τους άλλους να τρέξουν μαζί τους. 
Γίνονται η χείρα βοηθείας που θα ήθελαν να είχαν για τον εαυτό τους.

www.anapnoes.gr
Ta Masalia

Αναπτύξτε στο παιδί σας το αίσθημα Δικαιοσύνης

Η Δικαιοσύνη στην ζωή των παιδιών μας.

Οι ειδικοί αναφέρουν ότι παιδιά που διδάσκονται από νωρίς τις αρχές της δικαιοσύνης είναι λιγότερο επιθετικά, έχουν λιγότερο θυμό, όταν δεν περνά το δικό τους, και διαχειρίζονται καλύτερα το αίσθημα της ματαίωσης.

Δεν είναι όλα τα παιδιά ίδια...

Infants Possess a Sense of Justice

Πώς μπορούν οι γονείς να αναπτύξουν το αίσθημα της Δικαιοσύνης στα παιδιά τους;

Τα μικρά παιδιά προκείμενου να κατανοήσουν τον εαυτό τους αλλά και να αρχίσουν να ανεξαρτητοποιούνται, στρέφουν την προσοχή τους στο Εγώ. Μετά το τρίτο έτος της ηλικίας τους, τα παιδιά αρχίζουν να γίνονται λιγότερο εγωκεντρικά καθώς καταλαβαίνει ότι και οι άλλοι άνθρωποι είναι σημαντικοί. Αρχίζουν να καταλαβαίνουν πως οι κανόνες του σπιτιού έχουν εφαρμογή και έξω από αυτό.

.

Πώς να το μάθετε:

• Μην κάνετε διακρίσεις ανάλογα με το φύλο ή την ηλικία στα αδερφάκια, σε ό,τι αφορά τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους. Αποφύγετε την φράση «εσύ που είσαι μεγάλος, υποχώρησε» ή «καλά δεν ντρέπεσαι αν φέρεσαι έτσι στο μικρό σου αδελφάκι». Μην ξεχνάτε πως και τα δύο είναι παιδιά με ίσες ανάγκες και δικαιώματα.

• Ανταποκριθείτε στο παιδί σας με σεβασμό στην προσωπικότητα και τις ικανότητες τους. Δεν είναι όλα τα παιδιά ίδια και δεν γίνεται να έχετε τις ίδιες απαιτήσεις.

• Παροτρύνετε όλα τα μέλη της οικογένειας να συμμετέχουν σε κάποιες δραστηριότητες π.χ. στρώσιμο τραπεζιού ή συμμάζεμα. Μπορείτε αν θέλετε να τους καλέσετε σε οικογενειακό συμβούλιο. Προτείνετε τους να επιλέξουν μια δουλειά που τους αρέσει και για την εκτέλεση της οποίας θα είναι υπεύθυνα.

• Όταν κάποιος ρωτάει κάτι το παιδί σας μην απαντάτε εσείς για λογαριασμό του. Αφήστε το να απαντήσει εκείνο χωρίς να περιορίζετε τον αυθορμητισμό του.

• Φροντίστε από μικρή ηλικία να το μάθετε να περιμένει τη σειρά του. Όταν μιλάτε εξηγήστε του πως πρέπει να περιμένει το συνομιλητή του να τελειώσει και πως δεν είναι σωστό και ευγενικό να το διακόπτει.

• Μην υποτιμάτε την αξία του παιχνιδιού. Το παιχνίδι, εκτός από αναφαίρετο δικαίωμα του παιδιού, είναι και σημαντικό για την αναπτυξιακή του εξέλιξη. Κατανοήστε ότι τα παιδιά μαθαίνουν σημαντικά πράγματα από το παιχνίδι.

πηγή: jenny