Τι είναι η Αναπτυξιακή Λεκτική Δυσπραξία και πώς αντιμετωπίζεται;

Η Αναπτυξιακή Λεκτική Δυσπραξία-ΑΛΔ (ή απραξία) είναι μία νευρολογικής φύσης κινητική διαταραχή της ομιλίας που εντοπίζεται από νωρίς στη γλωσσική ανάπτυξη του παιδιού. 

Childhood Apraxia of Speech

Το παιδί δυκολεύεται να σχεδιάσει, να οργανώσει και να παράγει όλη εκείνη την σειρά των πολύ λεπτών και συγκεκριμένων κινήσεων της γλώσσας, των χειλιών, της γνάθου και της υπερώας που είναι απαραίτητες για την παραγωγή της καταληπτής ομιλίας. 

Οι περισσότεροι άνθρωποι κάνουμε αυτές τις κινήσεις αυτόματα, ασυνείδητα, όμως το παιδί με ΑΛΔ παρ’όλο που γνωρίζει τι θέλει να πει δεν μπορεί να προγραμματίσει με ακρίβεια και σταθερότητα τις σύνθετες αρθρωτικές κινήσεις.
Ένα παιδί με ΑΛΔ κατά τη γλωσσική του ανάπτυξη μπορεί να παρουσιάσει:
* Περιορισμένο βάβισμα
* Καθυστέρηση στην ανάπτυξη λόγου/ ομιλίας
* Περιορισμένο ρεπερτόριο φωνημάτων
* Δυσκολία στη σύνθεση των ήχων και παύσεις μεταξύ τους
* Απλοποίηση λέξεων με αντικατάσταση, απαλοιφή ή παραμόρφωση ήχων
* Αστάθεια φωνημικών λαθών
* Καλύτερη κατανόηση της γλώσσας σε σχέση με την έκφραση
* Δυσκολία στην μίμηση της ομιλίας αλλά σαφώς καθαρότερη ομιλία από μίμηση σε σχέση με την αυθόρμητη
* Μεγαλύτερη δυσκολία στην εκφορά μεγάλων λέξεων και φράσεων
* Υπερπροσπάθεια να παράγει κάποιον ήχο ή να συντονίσει τους αρθρωτές
* Μεγαλύτερη δυσκολία σε καταστάσεις άγχους
* Περιορισμένη καταληπτότητα ομιλίας ειδικά από τρίτους
* Μονότονη/ διαταραγμένη προσωδία

Άλλες διαταραχές της γλωσσικής έκφρασης μπορεί να είναι επίσης παρούσες (π.χ. ανάκληση λέξεων, σύνταξη προτάσεων), στοματική δυσπραξία, διαταραχές στην αισθητηριακή επεξεργασία του στόματος, δυσκολίες στην λεπτή κινητικότητα και ίσως δυσκολίες στη σχολική μάθηση.

Πώς μπορεί να βοηθήσει η λογοθεραπεία;
Ιδανική, όπως και σε κάθε αναπτυξιακή διαταραχή, είναι η πρώιμη παρέμβαση. Όσο νωρίτερα ξεκινήσει η θεραπεία από τη στιγμή της διάγνωσης, τόσο το καλύτερο. 

Στην αντιμετώπιση της ΑΛΔ σύμμαχος σημαντικός είναι η επανάληψη, για αυτό η εντατική και εξατομικευμένη παρέμβαση μπορεί να αποδειχθεί πολύ αποτελεσματική. 
Το πρόγραμμα της θεραπείας ξεκινά από τις ήδη κατακτημένες γλωσσικές δεξιότητες του παιδιού και η ομιλία χτίζεται σταδιακά και με υπομονή σε πιο σύνθετες γλωσσικές δομές. 
Η εξάσκηση είναι πολύπλευρη με πολλαπλά ερεθίσματα ώστε να αποφεύγεται όσο είναι δυνατό η ψυχολογική «κατάρρευση» του παιδιού. 
Το παιδί για να μάθει να μιλά πρέπει να εξασκεί την ομιλία του και όχι τους αρθρωτές του ωστόσο η πολυ-αισθητηριακή ανατροφοδότηση (ακουστική, οπτική, απτική, γνωστική, ιδιοδεκτική) είναι σημαντικός αρωγός κι ενισχύει τον συντονισμό και την οργάνωση των κινήσεων.

Σε περιπτώσεις που η ομιλία είναι ιδιαίτερα διαταραγμένη ίσως είναι χρήσιμο το παιδί να μάθει χρησιμοποιεί και κάποιον εναλλακτικό τρόπο επικοινωνίας, όπως είναι η νοηματική γλώσσα ή κάποια ηλεκτρονική εφαρμογή μέχρι να βελτιωθεί η ομίλια. Μέχρι τότε λειτουργεί υποστηρικτικά και αποσύρεται τον κατάλληλο χρόνο σταδιακά.

Συνήθως η θεραπεία είναι μακρόχρονη και απαιτεί πολύ καλό υποστηρικτικό περιβάλλον και συχνή εξάσκηση στο σπίτι.
Η ΑΛΔ δεν είναι μία κατάσταση προσωρινή που το παιδί απλώς θα ξεπεράσει. Χωρίς την κατάλληλη παρέμβαση η ομιλία δεν θα εξελιχθεί καθώς η δυσπραξία δεν ακολουθεί τυπικά αναπτυξιακά μοτίβα. Δεν θεραπεύεται αλλά με τη σωστή κι εντατική παρέμβαση η πρόοδος θα είναι σημαντική.

Βιβλιογραφία
Dale, P. S. & Hayden, D. A. (2013). Treating Speech Subsystems in Childhood Apraxia of Speech With Tactual Input: The PROMPT Approach. Am J Speech Lang Pathol, 22(4), 644-661. doi: 10.1044/1058-0360(2013/12-0055).
Grigos, M. I., Moss, A., & Lu, Y. (2015). Oral Articulatory Control in Childhood Apraxia of Speech. J Speech Lang Hear Res, 58(4), 1103-1118. doi: 10.1044/2015_JSLHR-S-13-0221.
Morgan AT, Vogel AP. Intervention for childhood apraxia of speech. Cochrane Database of Systematic Reviews 2008, Issue 3. Art. No.: CD006278. DOI: 10.1002/14651858.CD006278.pub2.
--------------
Ευαγγελία Δ. Σούπη - Λογοθεραπεύτρια

iPaideia

Τα μυστικά των πιο υγιών παιδιών του κόσμου Μαθήματα υγιούς μακροβιότητας από την Ιαπωνία

Η Ιαπωνία, σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη, έχει τα πιο υγιή παιδιά στον κόσμο και το υψηλότερο προσδόκιμο υγιούς ζωής.

Secrets of the world's healthiest children: 
6 longevity lessons from Japan

Είναι χαρακτηριστικό, ότι οι Ιάπωνες -άνδρες και γυναίκες- αναμένεται ότι θα ζήσουν περίπου 73 χρόνια χωρίς οποιαδήποτε σημαντική ασθένεια ή αναπηρία ενώ το συνολικό προσδόκιμο ζωής τους είναι τα 84 χρόνια.

Ποιο λοιπόν είναι το μυστικό που έχουν οι Ιάπωνες; 
Σύμφωνα με τους συντάκτες Naomi Moriyama και William Doyle, 

«Σε σύγκριση με άλλες ανεπτυγμένες χώρες, οι Ιάπωνες τρώνε κατά μέσο όρο λιγότερες θερμίδες ανά ημέρα και έχουν ένα πιο υγιεινό τρόπο διατροφής. Περισσότερο ψάρι, ρύζι, περισσότερα φυτικά προϊόντα, λιγότερο κρέας και γαλακτοκομικά, επιδόρπια μικρότερα και πιο λογικό μέγεθος μερίδων.»

Εκτός τις μικρές μερίδες, η Naomi Moriyama σημειώνει επίσης ότι οι Ιάπωνες έχουν αυξημένη αυτοσυγκράτηση σε σχέση με τους λαούς άλλων χωρών. Απολαμβάνουν πίτσα, παγωτό ή τσιπ από καιρό σε καιρό, αλλά οι μερίδες είναι μικρότερες και λιγότερο συχνές.

Ένας άλλος λόγος για τον οποίο τα παιδιά στην Ιαπωνία είναι στην κορυφή της λίστας με τα πιο υγιή παιδιά, είναι η άσκηση, που αποτελεί μέρος της καθημερινότητάς τους. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, πάνω από το 98% των μαθητών μετακινούνται με τα πόδια ή με το ποδήλατο στο σχολείο.

πηγή: onmed
sigmalive

Έτσι πληγώνουμε τα παιδιά μας χωρίς να το καταλάβουμε 10 Things Not to Say to Your Kids

Οι γονείς γνωρίζει πως, ο,τι κι αν πουν στο παιδί τους, εκείνο θα το αποδεχτεί και θα το ακούσει. Αυτός ακριβώς είναι ο λόγος που θα πρέπει να προσέχουν διπλά προτού χρησιμοποιήσουν λέξεις για τις οποίες αργότερα θα μετανιώσουν. 

10 Things Not to Say to Your Kids

Ορισμένα λόγια μπορούν να πληγώσουν τα συναισθήματα του παιδιού και να επηρεάσουν τόσο τη διάθεση όσο και, μελλοντικά, την αυτοπεποίθηση του. 

Παρακάτω σας δίνουμε μερικές χρήσιμες συμβουλές για το τι πρέπει να αποφύγει ο γονέας: 

* Αποφύγετε τις συγκρίσεις με άλλα παιδιά. 
* Μη προκαλείτε το παιδί σας να ανταγωνιστεί άλλα παιδιά. 
Π.χ. «κάνε αυτή τη ζωγραφιά καλύτερη από τον Γιωργάκη». 
*  Μην επιπλήττετε με άσχημο τρόπο το παιδί σας. 
* Αποφύγετε τις ταμπέλες όπως «πάντα τεμπέλης ήσουν». 
* Μη μιλάτε συνέχεια για τον εαυτό σας, π.χ. «εγώ όταν ήμουν στην ηλικία σου έκανα όλα μου τα μαθήματα». Σεβαστείτε την προσωπικότητα του. 
* Μην προσπαθήσετε να το κάνετε να νιώσει άσχημα προκειμένου να ξεπεράσει τους φόβους του. Π.χ. «θα σε κοροϊδεύουν όλοι στο σχολείο που φοβάσαι τους κεραυνούς». 
* Μη χρησιμοποιείτε όρους όπως το «ποτέ», π.χ. «ποτέ σου δεν μαζεύεις το δωμάτιο σου». Είναι μια φράση που μπορεί να το καταδικάσει. 
* Αποφύγετε να το απειλείτε π.χ. «αν δεν έρθεις, θα σε αφήσω μόνο σου» ή «αν το ξανακάνεις, θα σε δείρω». Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα το ξανακάνει. 
* Μη δημιουργείτε τύψεις στο παιδί, π.χ. «αυτό που έκανες δεν θα το ξεχάσω ποτέ». 

Πολλές φορές, όταν είμαστε θυμωμένοι, χρησιμοποιούμε λόγια σκληρά που δεν τα εννοούμε. Το αποτέλεσμα όμως είναι να πληγώσουν ανεπανόρθωτα το παιδί και να επιδρούν αρνητικά στον συναισθηματικό του κόσμο. 

Η ηρεμία και η σκέψη προτού πείτε ο,τιδήποτε είναι ο καλύτερος σύμβουλος. Παιδιά που πληγώνονται εύκολα και κυριεύονται από ανασφάλεια συνήθως είναι παιδιά με χαμηλή αυτοπεποίθηση.

Πηγή: superdad

Ακούει κανείς; «Υιοθετήστε το παιδί μου για να μην πεθάνει από την πείνα!»

Αύγουστο και Σεπτέμβριο, 120 οικογένειες της Πάτρας ζήτησαν βοήθεια, καθώς δεν είχαν ούτε τα στοιχειώδη για την επιβίωσή τους!

Σπαρακτική και γεμάτη απελπισία είναι η κραυγή μιας νέας μητέρας από την Πάτρα, που δεν έχει να προσφέρει ένα πιάτο φαΐ στο 4χρονο κοριτσάκι της: «Βοηθήστε με, δεν έχω να το ταΐσω…».
Σοκαρισμένη είναι και η κοινωνία της Αχαΐας αλλά και ολόκληρης της χώρας από την έκκληση της άνεργης μάνας που δεν έχει να προσφέρει ούτε τα βασικά στο παιδί της.

Η απελπισμένη γυναίκα τους τελευταίους μήνες βρίσκεται σε άθλια κατάσταση. Ζει σε ένα σπίτι που δεν έχει παρά μόνο λιγοστά έπιπλα, χωρίς νερό, ενώ και το ρεύμα σύντομα θα κοπεί, αφού δεν έχει να το πληρώσει.

Είναι μόνης της με το παιδί της, χωρίς δουλειά. Όλες αυτές τις ημέρες κάποιοι γείτονες της έδιναν ένα πιάτο φαγητό. Όμως, η άνεργη μάνα δεν αντέχει άλλο να βλέπει το παιδί της να κλαίει από την πείνα. Έτσι, έφτασε στο σημείο να απευθυνθεί σε κοινωνικό φορέα της Πάτρας, ζητώντας να δοθεί το παιδί της για υιοθεσία, ώστε να μην πεθάνει από την πείνα!

Η νέα γυναίκα, η οποία δεν έχει να δώσει ούτε ένα ποτήρι γάλα στο 4χρονο κοριτσάκι της, καθώς το ψυγείο της είναι άδειο όπως και τα ντουλάπια της κουζίνας της, είναι ολομόναχη. Δεν έχει κανέναν συγγενή που να μπορεί να τη βοηθήσει, γεγονός το οποίο την οδήγησε σε μια απόφαση πολύ οδυνηρή: Να αποχωριστεί το παιδί της, για να μπορέσει αυτό να μεγαλώσει έχοντας τουλάχιστον τα απαραίτητα!

Σύμφωνα με το PatrasTimes.gr, η μάνα ζήτησε από τον Σύλλογο Φωτεινό Αστέρι να δώσει το παιδί της για υιοθεσία, αφού η ίδια δεν μπορεί να του προσφέρει τα προς το ζην.
Ο πρόεδρος του Συλλόγου, Χρήστος Σπηλιόπουλος, είπε πως μέσα στον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο 120 οικογένειες της αχαϊκής πρωτεύουσας ζήτησαν τη βοήθειά τους.

Η κατάσταση, δυστυχώς, είναι εφιαλτική για εκατοντάδες οικογένειες, που δεν έχουν να δώσουν στα παιδιά τους κολατσιό για το σχολείο ή να τους σερβίρουν ένα ζεστό πιάτο φαγητό όταν αυτά επιστρέφουν στο σπίτι. Δεν είναι λίγα τα περιστατικά παιδιών δημοτικού αλλά και γυμνασίου που λιποθυμούν στα σχολεία, επειδή έχουν να φάνε μία ή και δύο ημέρες!

Πολλές είναι και οι οικογένειες που ζουν υπό άθλιες συνθήκες. Κάποιες από αυτές δεν έχουν ηλεκτρικό ρεύμα, ενώ αντιμετωπίζουν τρομερές ελλείψεις σε τρόφιμα. Οι γονείς των οικογενειών αυτών έχουν να δώσουν κρέας και ψάρι στα παιδιά τους εδώ και πολλούς μήνες, όπως ανέφεραν στον σύλλογο Φωτεινό Αστέρι.

Η φτώχεια και η πείνα έχουν χτυπήσει αρκετές οικογένειες, οι οποίες αντιμετωπίζουν εδώ και μήνες τον εφιάλτη να μείνουν ακόμα και χωρίς στέγη, αφού ο κίνδυνος της έξωσης από τα ανεξόφλητα ενοίκια είναι άμεσος. 

Οι κοινωνικοί λειτουργοί του δήμου έχουν σπεύσει να βοηθήσουν και μαζί με τον σύλλογο της περιοχής καταβάλλεται κάθε προσπάθεια για την κάλυψη βασικών αναγκών διατροφής και διαβίωσής τους.

πηγη

Πώς αντιμετωπίζουμε στην τάξη τον επιθετικό «Γιαννάκη»;

................
Για να μπορέσουμε να διαχειριστούμε το πρόβλημα της σχολικής βίας, είναι σημαντικό να κατευθύνουμε την προσοχή μας στην γενικότερη πρόληψη της βίας δίνοντας ιδιαίτερη σημασία στην επίλυση των συγκρούσεων και στην διαχείριση του θυμού. 

Επιπρόσθετα επειδή η επιθετικότητα κατά την παιδική ηλικία είναι συχνά ένδειξη παραβατικότητας και πρόωρης εγκατάλειψης του σχολείου, όπως επίσης και αντικοινωνικής συμπεριφοράς στην μετέπειτα ζωή, η έγκαιρη παρέμβασή είναι ζωτικής σημασίας.

Παρόλο πού η νεανική βία παλαιότερα εθεωρείτο σαν μια μεμονωμένη αντίδραση θυμού, τώρα γίνεται αντιληπτή ως ένα αναπτυξιακό πρόβλημα που ενδεχομένως να επισυμβεί στο μέλλον και στο οποίο οι καταστασιακοί παράγοντες, οι κοινωνικές επιρροές, τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας και η βιολογία διαδραματίζουν πολύ σημαντικό ρόλο.
................
Ο «Γιαννάκης» φοιτά στην Α' Δημοτικού. Χαρακτηρίζεται ως ένα έξυπνο παιδί από τη δασκάλα του, μαθαίνει εύκολα και συνεργάζεται άψογα στα πλαίσια μιας ομάδας. 
Ωστόσο, στην αυλή παίζει μόνο με δύο παιδάκια ενώ τσιμπάει τα άλλα παιδιά όταν δεν κάνουν αυτά που τους λέει ή τα χτυπάει ή τα δαγκώνει. 
Το τελευταίο διάστημα καταφεύγει σε αυτή τη συμπεριφορά καθημερινά. 

Στρατηγικές διαχείρισης που υιοθετήθηκαν 

από τη δασκάλα του «Γιαννάκη»

Όταν ο «Γιαννάκης» τσιμπάει ή χτυπάει κάποιο παιδί η δασκάλα το απομακρύνει από τα άλλα παιδιά και του δίνει να κάνει μια εργασία μόνος του, λέγοντάς του ότι αν δεν μπορεί να παίξει ήσυχα θα του δώσει μετά μια δουλειά να κάνει. 
Συνήθως του δίνει μια φωτοτυπία να συμπληρώσει, δίνοντάς του την εντολή να παραμείνει στην ίδια θέση μέχρι να τελειώσει την εργασία του. 
Όταν τσιμπάει, χτυπάει, η δαγκώνει άλλο παιδί χωρίς να τον έχει προκαλέσει, δεν του επιτρέπει να παίξει με τα άλλα παιδιά κατά τη διάρκεια του διαλείμματος και επιπλέον του δίνει κι άλλες εργασίες να κάνει.

Προτάσεις για τη διαχείριση της περίπτωσης 

1. Αρχικά υποθέτουμε τι μπορεί να είναι αυτό που οδηγεί την ακατάλληλη συμπεριφορά από την πλευρά του «Γιαννάκη». 
Ο «Γιαννάκης» φαίνεται ότι δυσκολεύεται να μοιράζεται πράγματα με άλλα παιδιά. 
Μπορεί να βρίσκει το σχολικό πρόγραμμα κουραστικό. 
Η εξυπνάδα του τον βοηθάει να τελειώνει τις εργασίες του γρήγορα. 
Το πιο πιθανό λοιπόν είναι να βρίσκει το σχολικό πρόγραμμα που του προσφέρεται ανιαρό. 
Μπορεί με αυτή την συμπεριφορά να επιζητά γενικά την προσοχή των άλλων.

2. Στη συνέχεια αναρωτιόμαστε αν είναι αποτελεσματική η στρατηγική διαχείρισης του προβλήματος που υιοθέτησε η δασκάλα.
Η ακατάλληλη συμπεριφορά του «Γιαννάκη» φαίνεται να επιδεινώνεται και οι εφαρμοζόμενες στρατηγικές από τη δασκάλα δεν τον βοηθούν να μάθει να σέβεται τη σειρά των άλλων ή να μοιράζεται πράγματα με τα άλλα παιδάκια.

3. Ποιους παιδαγωγικούς στόχους πρέπει να επιλέξουμε για την περίπτωση του «Γιαννάκη», προκειμένου να τον βοηθήσουμε να αλλάξει τη συμπεριφορά του; 
Να βοηθήσουμε τον «Γιαννάκη» να αναπτύξει ικανότητες συνεργασίας. 
Να τον βοηθήσουμε να κατανοήσει την αξία της ομαδικής εργασίας και της από κοινού ανακάλυψης. 
Να βοηθήσουμε τον «Γιαννάκη» να αναπτύξει ικανότητες τήρησης κανόνων παιχνιδιού και ομαδικής εργασίας 
Να προσελκύσουμε το ενδιαφέρον του για συμμετοχή σε δραστηριότητες στις οποίες δείχνει μια κλίση, αυξάνοντας το βαθμό δυσκολίας.

4. Ποια είναι τα θετικά σημεία και οι δυνατότητες του «Γιαννάκη»; 
* Έχει ένα υψηλό επίπεδο ικανοτήτων. 
* Ο βαθμός συγκέντρωσης είναι πολύ καλός. 
* Διαθέτει αρχηγικές ικανότητες οι οποίες πρέπει να αξιοποιηθούν θετικά.

5. Ποιες στρατηγικές θα μπορούσαμε να υιοθετήσουμε προκειμένου να βοηθήσουμε αποτελεσματικά τον «Γιαννάκη» να πετύχει αυτούς τους στόχους; 
* Περιορισμό των ατομικών δραστηριοτήτων και ενθάρρυνση των ομαδικών εργασιών και ομαδικών παιχνιδιών. 
* Παρατήρηση, αξιολόγηση και αναγνώριση των περιοχών εκείνων στις οποίες ο «Γιαννάκης» φαίνεται ότι τα καταφέρνει καλύτερα, και σχεδιασμός δραστηριοτήτων με υψηλότερους στόχους που προσελκύουν το ενδιαφέρον του «Γιαννάκη» και προλαμβάνουν την πλήξη του. 
* Σχεδιασμός προγράμματος ενίσχυσης θετικής συμπεριφοράς, το οποίο θα στοχεύσει στη μείωση των επεισοδίων τσιμπήματος, δαγκώματος ή χτυπήματος των άλλων παιδιών.

Ο «Γιαννάκης» πρέπει να εμπλέκεται στο σχεδιασμό του προγράμματος και την αξιολόγησή των προσπαθειών του. 

Χρήση πιο κατάλληλων μεθόδων επικύρωσης των αποδεκτών συμπεριφορών του «Γιαννάκη». 
Ενημέρωση των γονέων για τον παραπάνω σχεδιασμό, πρόταση για προέκταση υιοθέτησης του σχεδίου διαχείρισης του προβλήματος και στο σπίτι, στήριξη των γονέων στην εφαρμογή των πρακτικών στο σπίτι, ενίσχυση ή επιβράβευση του «Γιαννάκη» από την δασκάλα όταν φέρνει μια επιβεβαίωση θετικής συμπεριφοράς από την οικογένειά του.

Δρ Αριστονίκη Τρυφωνίδου-Θεοδοσίου 
περισσότερα εδώ: ksiromeritikimatia