Παιδιά κάνουν πασαρέλα για να βρουν γονείς! Και μη χειρότερα...

Ένα απίστευτο ντοκυμαντέρ, που προβλήθηκε από το γαλλικό δίκτυο France 5, σόκαρε όσους το παρακολούθησαν και άφησε άναυδη την κοινή γνώμη.

Στο ντοκυμαντέρ που τιτλοφορείται “Τα εγκαταλελλειμένα παιδιά των ΗΠΑ”, ορφανά παιδιά προσπαθούν να εντυπωσίασουν τους επίδοξους γονείς κάνοντας… πασαρέλα!

Η ιστορία των παιδιών κρύβει πίσω της μία διπλή απόρριψη. Την πρώτη από τη φυσική οικογένειά τους και την δεύτερη από την ανάδοχη οικογένεια που τα υιοθέτησε και εν συνεχεία τα εγκατέλειψε.

Στο ντοκυμαντέρ προβάλλετε μία εκδήλωση που έλαβε χώρα σε μία ειδικά διαμορφωμένη ευαγγελική εκκλησία της Πενσυλβάνια, όπου έχει στρωθεί στο κέντρο της ένα κόκκινο χαλί και αριστερά και δεξιά άντρες και γυναίκες που παρατηρούν τα ανήλικα παιδιά να περπατάνε με το χέρι στη μέση, χαμογελώντας όλο χάρη, σα να είναι μοντέλα πάνω σε πασαρέλα.

Τα παιδιά θα πρέπει επίσης να εκθειάσουν τα προσόντα τους, να μιλήσουν για τα χόμπι τους, τα όνειρά τους αλλά και τι τους αρέσει και τί όχι. Τα περισσότερα λένε πως είναι έντιμα και τους αρέσει η ζωγραφική ενώ άλλα, όπως είναι φυσικό, ντρέπονται με την όλη διαδικασία.

Οι εν δυνάμει γονείς βλέποντάς τα και ακούγοντάς τα, μετέπειτα αποφασίζουν ποιό παιδί τους ταιριάζει για να υιοθετήσουν!

Εκείνο επίσης που σοκάρει, είναι το γεγονός πως κάθε χρόνο στις ΗΠΑ 25.000 παιδιά εγκαταλλείπονται από τους ανάδοχους γονείς τους, προκαλώντας το ερώτημα για ποιόν λόγο θέλουν να τα υιοθετήσουν από την αρχή αλλά κυρίως κατά πόσο ελέγχονται τα προσόντα που πρέπει να έχουν οι γονείς που τελικά υιοθετούν.

Η Σοφί Ψυχόντνι, η ερευνήτρια και δημιουργός του ντοκυμαντέρ, όταν ρωτήθηκε για τα όσα είδε και κατέγραψε ανέφερε πως:

«Τα παιδιά φορούν ωραία ρούχα και με τα μαλλιά φτιαγμένα. Κατά τις συναντήσεις που οργανώνει η Ευαγγελική Εκκλησία, τα παιδιά τρώνε μπισκότα και γνωρίζουν τους επίδοξους ανάδοχους γονείς τους. Στο ρεπορτάζ μου προσπάθησα να μην εκθέσω τα παιδιά, για το λόγο αυτό ο φακός τα τράβαγε από μακριά ή σε πολλά σημεία η εικόνα ήταν θολή για να μην αναγνωρίζονται τα πρόσωπά τους».

mononews

Στο εδώλιο οι... «βιομήχανοι των εξωσωματικών»!

Ο τζίρος από την παράνομη δράση του κυκλώματος 

φέρεται ότι ξεπερνούσε τα 20.000.000 ευρώ.

Δύο αδέλφια –γιατροί γυναικολόγοι, καθηγητές του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου– που συνελήφθησαν στη Θεσσαλονίκη το 2013 ως εμπλεκόμενοι σε κύκλωμα παράνομης διακίνησης φαρμάκων και ωαρίων παραπέμπονται σε δίκη στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων μαζί με άλλα δέκα άτομα, για εγκληματική οργάνωση και παραβίαση του νόμου για την υποβοηθούμενη αναπαραγωγή με πώληση ωαρίων με αντάλλαγμα.

Σύμφωνα με τις Αρχές, το κύκλωμα είχε στήσει «φάμπρικα» με αγορά φαρμάκων από την Ελλάδα, τα οποία πωλούνται πολύ ακριβά στο εξωτερικό, και τα εξήγαν μέσω μιας εικονικής εταιρείας στη Βουλγαρία, ενώ έπαιρναν ωάρια από κοπέλες από χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ, εκμεταλλευόμενοι τη δεινή οικονομική θέση τους, δίνοντάς τους ως αμοιβή 1.000 ευρώ, και τα εμφύτευαν σε γυναίκες που κατέφευγαν στην κλινική για εξωσωματική γονιμοποίηση.

Η υπόθεση εξιχνιάστηκε έπειτα από έρευνες περίπου έξι μηνών, από τη Δίωξη Οργανωμένου Εγκλήματος της Ασφάλειας Αττικής σε συνεργασία με το ΣΔΟΕ. Στο εξάμηνο αυτό, ο τζίρος από την παράνομη δράση του κυκλώματος φέρεται ότι ξεπερνούσε τα 20.000.000 ευρώ.

Τα δύο αδέλφια ήταν από τους πρώτους που είχαν ασχοληθεί στη βόρεια Ελλάδα με την εξωσωματική γονιμοποίηση, θεωρούνταν πρωτοπόροι και οι «δουλειές» πήγαιναν καλά...

«Η μισή Θεσσαλονίκη», όποιος δεν μπορούσε να κάνει παιδί, είχε περάσει από το χλιδάτο και πολυδιαφημισμένο ιατρικό κέντρο τους. «Πας εκεί και κάνεις παιδί», έλεγε η φήμη που διαδιδόταν στόμα με στόμα.

Όμως, συχνά φαίνεται ότι δεν συνέβαινε αυτό ακριβώς. Πολλά ζευγάρια είχαν ξοδέψει μικρές ή... και μεγαλύτερες περιουσίες ώσπου να τα καταφέρουν. Κάποιοι πίστεψαν ότι «μας τρώνε λεφτά» και μόλις άλλαξαν γιατρούς, κατευθείαν πέτυχαν μια εγκυμοσύνη.

Οι ιστοσελίδες του διαδικτύου όπου υποψήφιες μητέρες ανταλλάσσουν απόψεις και εμπειρίες για τις εξωσωματικές που έκαναν ή ζητούν πληροφορίες για ειδικά ιατρικά κέντρα ήταν γεμάτες από συζητήσεις που αναφέρονται στο κέντρο των δύο αδελφών γυναικολόγων.

«Επειδή ο κόμπος έφτασε στο χτένι και άλλο δε μας παίρνει. Ας αρχίσουμε να ψαχνόμαστε. Η αδελφή μου έκανε δυο αποτυχημένες προσπάθειες στο κέντρο των αδελφών [...] και δεν έμεινε καθόλου ευχαριστημένη, ούτε από τη συμπεριφορά, ούτε από το ύφος, ούτε φυσικά από το αποτέλεσμα. Τελικά έμεινε έγκυος σε άλλο κέντρο, στην Αθήνα», ανέφερε μια χρήστης του διαδικτύου.

«Εγώ πάντως που πήγα [...] τι να πω, ούτε ιστορικό, ούτε τίποτα. Μου πήραν τα ωάρια, μου βάλανε τα γονιμοποιημένα κι ενώ είδανε πως το ενδομήτριο ήτανε 6,5, προχώρησαν στην εξωσωματική, ενώ έμαθα μετά ότι με 6,5 δεν γίνεται εξωσωματική. Και φυσικά αποτύχαμε. Εγώ πάντως δεν πρόκειται να ξαναπάω» υποστήριζε μια τρίτη.

«Βιομήχανοι» βέβαια θεωρούνταν οι δύο αδελφοί και από άλλη άποψη. Δεν ήταν μόνο η μαζική παραγωγή εξωσωματικών. Ήταν και ο υπερπολυτελής τρόπος ζωής. Αμύθητης αξίας σπίτι στο Πανόραμα, πανάκριβα αυτοκίνητα, παιδιά στα καλύτερα ιδιωτικά σχολεία.

Μια άλλη πρωτοποριακή εφαρμογή στο ιδιωτικό ιατρικό κέντρο τους ήταν το «πρόγραμμα δωρεάς ωαρίων». Ξεκίνησε το 1989, όταν πέτυχαν την πρώτη εγκυμοσύνη από δωρεά ωαρίου στην Ελλάδα, η οποία κατέληξε στη γέννηση τελειόμηνων διδύμων.

«Η επιτυχία αυτή αποτέλεσε για εμάς το έναυσμα για την έναρξη ειδικού προγράμματος δωρεάς ωαρίων, στο οποίο χρησιμοποιούνται εθελόντριες δότριες», ανέφεραν οι ίδιοι στην ιστοσελίδα του κέντρου τους. Πάντως, γυναίκες που έδωσαν ωάρια ανέφεραν πως τους τα είχαν ζητήσει οι ίδιοι.

Το κουβάρι άρχισε να ξετυλίγεται τον Οκτώβριο του 2013, όταν διαπιστώθηκε η αγορά ακριβών φαρμάκων από φαρμακείο στην Πελοπόννησο, τα οποία έφυγαν για το εξωτερικό.

Στο πλαίσιο των ερευνών πραγματοποιήθηκαν ευρείας κλίμακας, παράλληλες και συντονισμένες αστυνομικές επιχειρήσεις, σε συνεργασία με το ΣΔΟΕ Περιφέρειας Αττικής, Κεντρικής Μακεδονίας και Νοτίου Αιγαίου, στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και τη Ρόδο. Συνολικά, έγιναν έρευνες σε περίπου 250 φαρμακεία, σε φαρμακαποθήκες και ιδιωτικά ιατρικά κέντρα υποβοηθούμενης αναπαραγωγής.

Από την αστυνομική έρευνα προέκυψε ότι τα μέλη του κυκλώματος αγόραζαν φάρμακα εξωσωματικής γονιμοποίησης στην Τουρκία, τα εισήγαν στην Ελλάδα και αφού τα αποθήκευαν, στη συνέχεια τα πωλούσαν σε ιδιωτικές κλινικές της χώρας και χωρίς την έγκριση του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων.

Πάντως, οι κατηγορούμενοι, με το ίδιο βούλευμα του δικαστικού συμβουλίου της Θεσσαλονίκης, απαλλάσσονται από το αδίκημα της λαθρεμπορίας, για το οποίο είχαν επίσης αρχικά κατηγορηθεί.

efsyn

Ο ακήρυχτος ενδοοικογενειακός πόλεμος με θύματα τα παιδιά

Αύξηση των κρουσμάτων κακοποίησης και παραμέλησης ανηλίκων λόγω της οικονομικής κρίσης - Η σκληρή πραγματικότητα των αριθμών

Είναι γεγονός πως η οικονομική κρίση χτυπά περισσότερο τους αδύναμους. 

Και ποιος είναι ποιο αδύναμος από ένα παιδί; Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότερα παιδιά γίνονται θύματα κακοποίησης μέσα στο ίδιο τους το σπίτι, καθώς έχει διαπιστωθεί πως στις περιόδους οικονομικής κρίσης, οι σχέσεις στις οικογένειες γίνονται πιο δύσκολες και σε πολλές περιπτώσεις αυξάνονται τα προβλήματα παραμέλησης και βίας σε βάρος των παιδιών.

Της Μαρίας Ζαχαροπούλου

Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους, αφού την τελευταία τριετία, μόνο στην Εισαγγελία Ανηλίκων της Αθήνας, καταγράφεται αύξηση 30% στις υποθέσεις κακοποίησης και παραμέλησης ανηλίκων. Είναι χαρακτηριστικό πως από το 2009 έως και το 2012 είχαν φτάσει στην Εισαγγελία Ανηλίκων 2.620 υποθέσεις, δηλαδή περίπου 600 το χρόνο. Από το 2013 έως και το 2015 ο αριθμός των υποθέσεων εκτινάχθηκε καθώς αγγίζει τις 900 το χρόνο.

Το 2015, 102 παιδιά απομακρύνθηκαν από 74 οικογένειες που κρίθηκαν ακατάλληλες ενώ, ήδη, το 2016 απομακρύνθηκαν από 14 οικογένειες, 20 παιδιά.

«Πολύ μεγάλο ρόλο παίζει η κρίση. Η εξαθλίωση στο οικογενειακό περιβάλλον προκαλεί εκρήξεις βίας, που πολλές φορές συνδέονται με χρήση αλκοόλ, ναρκωτικά, αλλά και ψυχολογικά προβλήματα…», λέει η εισαγγελέας ανηλίκων Ευθυμία Βερροιώτου, υπογραμμίζοντας ότι «η απομάκρυνση των παιδιών από τις οικογένειες τους δεν είναι οριστική παρά μόνο σε πολύ εξαιρετικές περιπτώσεις. Πολλές φορές η απομάκρυνση του παιδιού λειτουργεί σε πολλούς γονείς καταλυτικά. Κάνουν προσπάθεια για να κερδίσουν το παιδί τους πίσω και τους δίνεται αυτή η ευκαιρία».

Όπως λένε οι ειδικοί, πολλοί γονείς λόγω των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν, αισθάνονται απόγνωση και μετατρέπονται σε θύτες με εύκολα θύματα τα ίδια τους τα παιδιά. Καθημερινά φτάνουν στο γραφείο του εισαγγελέα περιπτώσεις κακοποίησης και παραμέλησης παιδιών. Παιδιά που γίνονται αποδέκτες βίαιων συμπεριφορών και άλλα που ζουν κάτω από άθλιες συνθήκες υγιεινής και σε πολλές περιπτώσεις υποσιτίζονται.

Στην Εισαγγελία φτάνουν και ολόκληρες οικογένειες που βρίσκονται σε κρίση με σοβαρά θέματα επικοινωνίας τόσο μεταξύ των γονιών, όσο και με τα παιδιά τους και οι αρμόδιες αρχές κάνουν προσπάθεια, ώστε να βοηθήσουν να βρεθεί λύση μέσω συμβουλευτικών προγραμμάτων ή και προγραμμάτων απεξάρτησης σε πολλές περιπτώσεις.

Τα περιστατικά σεξουαλικής κακοποίησης, που καταγράφονται είναι λιγότερα σε σχέση με τις υπόλοιπες περιπτώσεις, ωστόσο αφήνουν πίσω τους παιδιά ράκη που χρειάζονται μεγάλη βοήθεια από τους ειδικούς και δίνουν αγώνα ζωής για να καταφέρουν να κάνουν το επόμενο βήμα. Πάντως, αίσθηση προκαλούν, όπως λέει η κ. Βερροιώτου, οι περιπτώσεις μητέρων που «εκβιάζουν» για να πετύχουν διατροφή από τον πρώην σύζυγο κατηγορώντας τον ψευδώς για σεξουαλική κακοποίηση του παιδιού.

Το θέμα της κακοποίησης εξακολουθεί να παραμένει ταμπού αφού σε ποσοστό 80% με 85% οι καταγγελίες που φτάνουν στις αρμόδιες αρχές είναι ανώνυμες, ενώ ακολουθούν τα συγγενικά πρόσωπα και οι δάσκαλοι ή καθηγητές.

Οι ελλείψεις καθυστερούν τις διαδικασίες

Κάθε καταγγελία προϋποθέτει έρευνα, ώστε οι αρμόδιες υπηρεσίες να διαπιστώσουν τη βασιμότητα της και να ληφθούν τα κατάλληλα μέτρα για το καλό του παιδιού. Και εδώ έρχονται να προστεθούν οι μεγάλες ...

............

η συνέχεια εδώ: newsbeast

«Όσο θα υπάρχουνε στον κόσμο παιδιά, ζώα και λουλούδια… μη Φοβάστε! Όλα θα πάνε καλά!»

................
Βγαίνω στο μπαλκόνι να χαϊδέψω το βασιλικό μου. 

Έχει αδυνατίσει, κυρίως κοντά στις ρίζες, έχει κιτρινίσει λίγο, η πλούσια κώμη του έχει χαλάσει… Είναι όμως ο μοναδικός βασιλικός που φύτεψα και άντεξε όλο το χειμώνα. 

«Κανείς άλλος δεν με άντεξε τόσο καιρό! » σκέφτομαι και γελάω λίγο πικρά, καθώς παλεύω να ξεφορτωθώ την άσχημη διάθεση που μου προκάλεσαν οι προηγούμενες σκέψεις μου. 

Να μην ξεχάσω να τον μεταφυτεύσω… 

«Κρατήσου του λέω, τα δύσκολα πέρασαν!» 

Περπατάω πάνω κάτω στο μπαλκόνι μου. Η αφρικανική χρυσόσκονη κι ο χρυσός ήλιος συγκατοικούν σήμερα στην ατμόσφαιρα. Αναπνέω με διάθεση ρεμβασμού τις χρωματιστές εικόνες των λουλουδιών, ήχους από κελαηδήματα ξέγνοιαστων πουλιών, μυρωδιές ανοιξιάτικης ελπιδοφόρας φύσης και ζωής…

Ξαφνικά μια παιδική φωνούλα τραβάει την προσοχή μου, το βλέμμα μου και κάνει το αμυδρό ως τώρα χαμόγελο μου πιο πλατύ, εγκάρδιο και τρυφερό.… 

Η γειτόνισσά μου στο απέναντι μπαλκόνι έχει πάρει μέρες τώρα, όπως έχω δει μια τεράστια γλάστρα. Θέλει να μεταφυτεύσει , όπως μου είπε, μια βουκαμβίλια φούξια που έχει μεγαλώσει πολύ και ασφυκτιά στην προηγούμενη ζωή , στα προηγούμενα ρούχα… Εχει βάλει λοιπόν την τεράστια γλάστρα πάνω σε μια βάση με ροδάκια κι αναμένει την κατάλληλη στιγμή. 

Κι όμως το έργο δεν προχωρεί… Γιατί; 

Επειδή η εγγονή της, η μικρή Ραφαελίτσα, λουλουδάκι δύο χρονών περίπου, έχει κάνει κατάληψη στη γλάστρα, την έχει κάνει σπίτι της! Η μικρή έρχεται κάθε μέρα, τέτοια περίπου ώρα με τη μαμά της στη γιαγιά. Μόλις λοιπόν κατέβει απ’ το καρότσι της, πηγαίνει πάνω κάτω τρεχάτη, ψάχνει, αναζητεί ανυπόμονα, όπως παρατηρώ, τη γλάστρα. Τη βρίσκει με ενθουσιασμό κάθε φορά, όπου κι αν είναι κρυμμένη, μπαίνει μέσα και χαμογελάει. 

Και τότε αρχίζει το πανηγύρι…
Η τεράστια γλάστρα με τα ροδάκια και την ευτυχισμένη μικρή μέσα, άλλοτε μετατρέπεται σε αυτοκινητάκι που η μαμά οδηγεί σε λούνα παρκ κι άλλοτε σε τροχό παιδικής χαράς που στροβιλίζει με τις συνεχείς σβούρες του χαρούμενο παιδί. 

Οι τσιριχτές χαρούμενες φωνούλες, τα γέλια της μικρής ξεχύνονται στο χώρο, γλυκαίνουν τον αέρα και τον κόσμο, τραβούν τρυφερά βλέμματα, τα δικά μου και των γειτόνων, ενώνονται με την ανοιξιάτικη ευτυχία της φύσης, των πουλιών, των ζώων και των λουλουδιών κι όλα μοιάζουν ξαφνικά πιο όμορφα, αισιόδοξα και λαμπερά.… 

Μια στιγμή παιδικού γέλιου κι η ζωή αλλάζει, τα πολιτικά και κοινωνικά αδιέξοδα αυτής της εποχής, οι καιρικές και μη δυσκολίες φεύγουν απ’ το προσκήνιο, χάνουν τον πρωταγωνιστικό τους ρόλο κι όλα μοιάζουν αισιόδοξα κι ελπιδοφόρα. 

Δε γίνεται αλλιώς… 

Γιατί, όπως έγραψε ο Νίκος Καζαντζάκης: 

«Όσο θα υπάρχουνε στον κόσμο παιδιά, ζώα και λουλούδια…

Μη Φοβάστε! Όλα θα πάνε καλά!»

της Μαρίας Λιονάκη

cretalive

Είμαστε γονείς, δεν είμαστε «οι κολλητοί και τα φιλαράκια» των παιδιών μας

Γονιός και παιδί δεν μπορούν να είναι "φιλαράκια"
Το παιδί μας έχει ανάγκη από έναν σωστό και αφοσιωμένο γονέα και όχι από έναν ακόμα κολλητό.

Οι περισσότεροι γονείς, πριν γίνουμε γονείς, επιθυμούμε, όταν γεννηθεί το παιδί μας, να μας εμπιστεύεται και να μας νιώθει «φίλους». Είναι συνηθισμένο, να θέλουμε να δημιουργήσουμε με το παιδί μας, τη σχέση που δεν είχαμε με τους δικούς μας γονείς και προσπαθούμε να το μεγαλώσουμε με έναν τρόπο που ευχόμασταν να είχαν μεγαλώσει και εμάς.

Πολύ συχνές είναι οι εκφράσεις «θέλω το παιδί μου να με βλέπει ως κολλητό του» ή «δεν θα είμαι αυστηρός, όπως ήταν οι δικοί μου γονείς».

Ο κ. Στέλιος Μαντούδης, Αναπτυξιακός Εργοθεραπευτής, παρακάτω μας εξηγεί για ποιους λόγους δεν πρέπει να κάνουμε το παιδί να μας αισθάνεται φίλους!

• Ο γονέας δεν μπορεί να είναι φίλος με το παιδί του γιατί οφείλει να του θέτει όρια και κανόνες, κάτι το οποίο δεν συμβαίνει με τους φίλους
• Ο γονέας από τη φύση του έχει ένα ρόλο εξουσίας στο παιδί, είναι εκείνος που θα το προστατεύσει και θα του πει τι ώρα να γυρίσει το βράδυ, τι να προσέχει κλπ.
• Εάν θεωρούμε ότι ο δάσκαλος του παιδιού μας δεν είναι κατάλληλος για την εκπαίδευση του δεν είναι κάτι που πρέπει να το μοιραστούμε με το παιδί μας. Π.χ. αντί να πείτε «ο δάσκαλος σου είναι χαζός που σου έκανε παρατήρηση» μπορείτε να πείτε «ούτε εμένα μου άρεσε όταν μου έκαναν παρατηρήσεις μέσα στην τάξη αλλά μάθαινα να ακολουθώ τους κανόνες
• Όταν είμαστε με κάποιον φίλοι σημαίνει ότι συν-αποφασίζουμε. Το παιδί μας μπορεί να εκφέρει την άποψη του, αλλά οι αποφάσεις πρέπει να παίρνονται από εμάς, καθώς σε μία οικογένεια οι ενήλικοι δίνουν το παράδειγμα
• Φίλοι είναι μία ομάδα ανθρώπων που έχουν ίδιες αντιλήψεις και μοιράζονται τα καθημερινά τους προβλήματα. Τα παιδιά μας έχουν διαφορετικές αντιλήψεις π.χ. για το πόσο αργά πρέπει να μείνουν έξω
• Στην προσπάθεια μας να μη γίνουμε «κακοί» γονείς παραβλέπουμε τυχόν αρνητικές συμπεριφορές του παιδιού μας. Θεωρούμε ότι με το να μην τιμωρούμε ή επιπλήττουμε το παιδί μας, εκείνο θα μας συμπαθήσει περισσότερο. Αυτό δείχνει μία ανασφάλεια από μέρους μας.
Συμβουλή Ειδικού:
Το παιδί μας έχει ανάγκη από έναν σωστό και αφοσιωμένο γονέα και όχι από έναν ακόμα κολλητό. Εάν θέλετε το παιδί να σας νιώθει φίλο, φροντίστε να δημιουργήσετε μία υπεύθυνη και υγιή φιλία μεταξύ σας. 

..............

boro