Ο Ωραίος Ασπασμός!

Η ρήξη στους κόλπους της νεοσύστατης Εκκλησίας ήταν γεγονός. Από την μια μεριά ο Πέτρος και από την άλλη ο Παύλος. 
Ο Πέτρος, ο κορυφαίος των Αποστόλων, η πέτρα που ο Χριστός οικοδόμησε την Εκκλησία. 
Ο Παύλος, ο πρώην διώκτης, μαχητής, μορφωμένος, πολύγλωσσος, Ρωμαίος πολίτης.

Ο Πέτρος καθοδηγεί την Εκκλησία. Έχει ευθύνη, ευθύνη απέναντι στο Χριστό, απέναντί στο πλήρωμα της νεοσύστατης εκκλησίας, ευθύνη απέναντι στον εαυτό του.
Ο Πέτρος, ποτισμένος με το πάθος της αυτοθυσίας του, ολιγώρησε όταν δεν έπρεπε, λιποψύχησε. Τώρα πρέπει να αποδείξει ότι μπορεί να καταφέρει το χρέος που ανέλαβε. Πρέπει να δείξει την αξία του. Αλλιώς όλα χάθηκαν.

Ο Παύλος, αμείλικτος διώκτης των Χριστιανών, βαθύς γνώστης του φαρισαϊκού νόμου, φαρισαίος και ο ίδιος. Διώκτης μετά λόγου. Κάθε του χτύπημα στη νέα θρησκεία είναι τεκμηριωμένη.
Ένα χρόνο μετά την αναχώρηση του Χριστού, με θαυμαστό τρόπο μεταστρέφεται. Επαναξετάζει όλα τα δεδομένα. Είναι ορθολογιστής. Μετά την αποκάλυψη, συγκρίνει τα στοιχεία με τις γραφές που κατέχει καλά. Τα πάντα αποδεικνύουν την ορθότητα της νέας πίστης. Όλο του το μένος, γίνεται πάθος να διαδώσει τον Λόγο.

Οι δυο άνδρες, ο Πέτρος κι ο Παύλος ακολουθούν τις πορείες τους. Τέλος του 45 στην Αντιόχεια, συναντιούνται. Η σύγκρουση γίνεται δημόσια. Η αντίθεση των δυο αντρών είναι γεγονός. Όλοι συναισθάνονται τον κίνδυνο, το οικοδόμημα θα καταρρεύσει.

Η ανάγκη επιβάλει την σύναξη των Αποστόλων. Το 48 συναντιούνται στα Ιεροσόλυμα. Όλοι οι Απόστολοι. Μαζεύτηκαν από τις άκρες του κόσμου. Είναι η Αποστολική Σύνοδος. 

Πρόεδρος ο αδελφόθεος Ιάκωβος. Οι διαφορές μεγάλες. Ο Πέτρος δεν εμπιστεύεται τον Παύλο. Τα ζητήματα τίθεται και εξετάζονται, σε κάθε διαφορά, ο Ιωάννης θα προβάλλει τον Λόγο, όπως τον είπε ο Δάσκαλος. Η καλή προαίρεση, θα φέρει αποτέλεσμα.
Τα προβλήματα και οι διαφορές θα λυθούν. Η Σύνοδος θα βγάλει τις αποφάσεις της Η Εκκλησία θα στεριωθεί. Η δημοκρατία σε όλο της το μεγαλείο, κανείς αρχηγός, όλοι μαζί.

Ασπάζομαι, εννοούσαν οι αρχαίοι Έλληνες, ότι χαιρετίζουν ακουμπώντας ο ένας το μάγουλο του στο μάγουλο του άλλου. Ασπάζομαι, όμως εννοούσαν ότι ενστερνίζονται ο ένας τις απόψεις του άλλου. Ασπάζομαι θα πει ότι υιοθετώ τη γνώμη του άλλου. Ο ασπασμός είναι από το επίθετο ασπάσιος, που θα πει χαρούμενος, ευτυχισμένος.

Αυτός ο Ασπασμός απεικονίζεται στη σχετική εικόνα. Αυτό που έγινε, τότε, σε εκείνη τη Σύνοδο, ήταν μεγαλειώδες. Ο ένας ασπάσθηκε τον άλλον. Ασπάσθηκε τις απόψεις του. Τις ασπάσθηκε με Χαρά.

Αν δεν μεσολαβούσε αυτός ο Ασπασμός, το πιθανότερο θα ήταν σήμερα, ο Χριστιανισμός να είναι απλά μια ή περισσότερες ιουδαϊκές αιρέσεις, από τις άπειρες άλλες που υπάρχουν. Αντ’ αυτού, ο Χριστιανισμός σήμερα, απαριθμεί το μεγαλύτερο μέρος των πιστών του κόσμου.

Ο Ασπασμός αυτός είναι άκρως παραδειγματικός. Δείχνει με καταλυτικό τρόπο τι μπορούν να πετύχουν οι εκάστοτε ταγοί, άμα λειτουργήσουν με καλή προαίρεση, δημοκρατικά, χωρίς εγωισμούς.

Μακάρι οι σημερινοί μας ταγοί, να μπορούσαν να καθίσουν σε ένα τραπέζι να συμφωνήσουν σε πέντε πράγματα.
Μακάρι να μπορούσαν, να αφήσουν τους εγωισμούς κατά μέρος και να λύσουν το πρόβλημα που ταλανίζει την πατρίδα μας.
Γιατί, ένα σας λέω, σιγά το πρόβλημα, για τον πιο αρχαίο λαό της γης που επιβίωσε από τόσα και τόσα.
Αλλά, δεν πειράζει, πάλι θα λυθεί το πρόβλημα, είτε μνημόνιο το λένε, είτε όπως αλλιώς το λένε. Απλά θα αργήσει. Θα αργήσει αλλά να είστε βέβαιοι ότι το καλύτερο θα γίνει.

χαμομηλάκι vassileia

Ακούμε πραγματικά τα παιδιά μας ή μπλοκάρουμε τα συναισθήματα τους; ;

Ακούμε πραγματικά και με ενσυναίσθηση (μπαίνουμε στη θέση τους και τα κατανοούμε) τα παιδιά μας ή μπλοκάρουμε τα συναισθήματα τους; 

Πολλές φορές νομίζουμε ότι ακούμε τα παιδιά μας, όταν μας μιλάνε, αλλά είτε άλλες σκέψεις έχουν κατακλύσει το μυαλό μας και ουσιαστικά 

η προσοχή μας είναι στραμμένη αλλού, είτε εστιάζουμε στο α΄επίπεδο επικοινωνίας (τις λέξεις), χάνοντας την ουσία, το ποια ανάγκη προσπαθεί το παιδί να μας επικοινωνήσει.

Αν νομίζετε ότι ακούτε το παιδί σας, τότε προσέξτε: έχετε βλεμματική επαφή μαζί του την ώρα που μιλάει; 

Η βλεμματική επαφή, μπορεί να φαίνεται κάτι απλό αλλά είναι πολύ σημαντικό για την ανθρώπινη επικοινωνία γενικά. Μία από τις κυριότερες αιτίες για τις οποίες μπορεί να μην ακούμε τα παιδιά είναι όταν δικοί μας φόβοι ή ανασφάλειες παρεμβάλλονται στην επικοινωνία μας μαζί τους. Κάποιες φορές φοβόμαστε να αντιμετωπίσουμε τα έντονα συναισθήματα των παιδιών μας, οπότε με τις απαντήσεις μας τα μπλοκάρουμε.

Για παράδειγμα, όταν το παιδί μας κλαίει κι εμείς δεν ξέρουμε πώς να το διαχειριστούμε, μπορεί να πούμε: 

«Έλα, μην κλαις! Δεν έγινε τίποτε! Δεν ήρθε και το τέλος του κόσμου!» ή 

«Δεν συμβαίνει τίποτε για το οποίο πρέπει να αναστατωθούμε! Όλα καλά!»

Οι παραπάνω αποκρίσεις μας, έχουν ως αποτέλεσμα να λογοκρίνουν και να ακυρώνουν το συναίσθημα του παιδιού, κάνοντας το να νιώθει ματαίωση και απογοήτευση!

Ποιες άλλες δικές μας αντιδράσεις σε καταστάσεις δυσάρεστες για τα παιδιά δεν τα βοηθάνε, αλλά αντίθετα μπλοκάρουν τα συναισθήματα τους; 

Όταν
α) προσπαθούμε να εκλογικεύσουμε το συναίσθημα τους: 

«Μην κλαις. Δεν βλέπεις ότι το άλλο παιδί δεν ήθελε να σε χτυπήσει;»
β) χρησιμοποιούμε την τεχνική της απόσπασης προσοχής: 

«Μην κλαις. Θες να σου πω κάτι αστείο που έγινε σήμερα;»
γ) ακυρώνουμε το παιδί: 

«Έπρεπε να το είχες καταλάβει. Ξεπέρασε το. Μην απογοητεύεσαι»,
δ) κρίνουμε το παιδί: 

«Μην είσαι χαζός.»
ε) του βάζουμε μια ταμπέλα: 

«Τώρα γίνεσαι υπερευαίσθητος».

Μπορεί να μας φαίνεται ότι δεν επιδρά κάπως στην ψυχολογία του παιδιού, καθώς με μια πρώτη ματιά δεν έχουν άμεσο στόχο να βλάψουν το παιδί. Ουσιαστικά όμως δεν βοηθούν το παιδί να νιώσει ότι το ακούν και το κατανοούν τα πρόσωπα αναφοράς του, οι γονείς του δηλαδή! Αυτό που ουσιαστικά συμβαίνει, είναι το παιδί να νιώθει ότι τα άσχημα συναισθήματα δεν είναι αποδεκτά! 

Όταν προσπαθούμε να κάνουμε ένα αναστατωμένο παιδί να χαμογελάσει προσπερνώντας και μη δίνοντας ουσιαστικά σημασία σε ό,τι το αναστάτωσε, το κάνουμε να νιώθει περισσότερο θυμό και δυσφορία.

Τα πράγματα μπορεί να γίνουν καλύτερα αρκεί να συνειδητοποιήσουμε τις παγίδες στις οποίες πέφτουμε και να τις αποφεύγουμε! 

Πριν βιαστούμε να δώσουμε μια συμβουλή στα παιδιά μας στο πώς να αντιμετωπίσουν την κατάσταση που τα δυσκολεύει, ας τα ρωτήσουμε πρώτα τι θα ήθελαν από εμάς! Το πιο σημαντικό από εμάς είναι να νιώθουν ότι ακούμε πραγματικά αυτό που τα απασχολεί. Γιατί μόνο αν νοιαζόμαστε και ακούμε πραγματικά θα νιώσουμε τις ανάγκες τους και το μήνυμα που προσπαθούν να μας μεταφέρουν πίσω από τις λέξεις που χρησιμοποιούν.

Κρητικού Μαρίνα
Ψυχολόγος Υγείας/ Συστημική-Οικογενειακή Σύμβουλος

kritikou-healthpsy από naturalchild
antikleidi

Έτσι βλέπει ένα παιδί τη «λιτότητα» The "austerity" through the eyes of a child

Ένα διαφορετικό βρετανικό βιντεάκι με αρκετή δόση χιούμορ για τη λιτότητα μέσα από τα μάτια ενός παιδιού!

Ο πατέρας (οι «θεσμοί») του βίντεο, πίνοντας ένα ποτήρι σαμπάνια, λέει στην μικρή κόρη του (τους λαούς) πως το χαρτζιλίκι της ανήκει στο παρελθόν, λόγω του χρέους που βαραίνει την οικογένειά τους.

Το κοριτσάκι διαμαρτύρεται πως ήταν καλό παιδί, και πως οι γονείς της φταίνε που ξόδεψαν όλα τα λεφτά τους στον τζόγο και το αλκοόλ, μα ως απάντηση παίρνει μια σκούπα για να καθαρίσει καμινάδες και να αποπληρώσει το οικογενειακό χρέος. 

Αποκορύφωμα: 
Το εισόδημα της κατάσχεται και η ίδια "απολύεται" από το σπίτι, λόγω οικονομικής στενότητας!

ipaideia

«Δε μου λέτε, δε μου λέτε, το παιδί πόσο πουλιέται;».

«Παιδιά από 6 μηνών έως 20 χρόνων τιμώνται από 4.000, 8.000 μέχρι 14.000 ευρώ».
Σε 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ υπολογίζονται τα ετήσια κέρδη των κυκλωμάτων διακίνησης παιδιών σε χώρες της Ε.Ε.

.

«Πίσω από κάθε παιδί, δεν υπάρχει μόνο ο διακινητής. Υπάρχει και η ζήτηση. Για σεξουαλική εκμετάλλευση, παιδική εργασία, λαθρεμπόριο, παράνομες υιοθεσίες. Περίπου 15.000-16.000 παιδιά είναι τα καταχωρισμένα θύματα που ήρθαν σε επαφή με τις αρχές. Πόσα άλλα τέτοια θύματα παραμένουν αόρατα;»

«Προχθές ένα γαλλικό κανάλι έδειξε ένα φοβερό ρεπορτάζ για μικρά παιδιά-πρόσφυγες που αναγκάζονται να δουλεύουν σε συνθήκες μεγάλης εκμετάλλευσης. Παιδιά που θα έπρεπε να είναι στα σχολεία. Ωραία έλυσε το πρόβλημα η πολιτισμένη Ευρώπη! Το έκλεισε έξω από την πόρτα της κι είναι σαν να μην υπάρχει. Δεν μπορούμε να μένουμε σιωπηλοί και συνένοχοι σε αυτή την υποκρισία».

..............

ολόκληρο το άρθρο στην Ιδεοπηγή

Μόλις 15 ετών, και την έδιωξαν οι δικοί της από το σπίτι ...

15χρονο Call Girl «καίει» γνωστούς επιχειρηματίες. Η κοκαΐνη, το τζακούζι και η κόλαση της ανήλικης.
«Μου έδιναν κόκα για να μην έχω αίσθηση του τι γίνεται.

Όταν ερχόμουν στην «πραγματικότητα» ξενέρωνα πιο πολύ και έλεγα "πάλι εδώ είμαι" (...). »

Σοκάρει ιστορία της 15χρονης, που εκδιώχθηκε από την οικογένειά της, εκπορνεύτηκε, βιάστηκε και κατέληξε να γίνει call-girl για επώνυμους επιχειρηματίες, την οποία φέρνει στη δημοσιότητα το «Έθνος της Κυριακής».

Η ιστορία της ανήλικης περιγράφεται με κάθε λεπτομέρεια στο βούλευμα-καταπέλτη του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών, το οποίο παραπέμπει σε δίκη 20 κατηγορούμενους, ανάμεσά τους και τους γονείς της ανήλικης, αλλά και γνωστούς επιχειρηματίες και ιδιοκτήτες μεγάλων ξενοδοχείων.

«Με πήγαιναν στον (σ.σ.: αναφέρεται το όνομα πολύ γνωστού επιχειρηματία που δραστηριοποιείται στον χώρο της υγείας).
Είχαμε συναντηθεί στο (σ.σ.: γνωστό νυχτερινό κέντρο στη Λ. Ποσειδώνος) και με πήρε με το πολυτελές αυτοκίνητό του και με πήγε σπίτι του.
Με έβαζε σε τζακούζι στον τελευταίο όροφο και εκείνος έπαιρνε την πιατέλα με την κοκαΐνη, καθόταν χαλαρός στο τζακούζι, ρούφαγε κόκα και μου έλεγε και μένα να κάνω.
.............
Την πρώτη φορά, μου έδωσε 900 ευρώ.
Μου πρότεινε να μείνω μαζί και να μου βάλει 50-100 χιλιάδες ευρώ στον λογαριασμό μου.
Ηθελε να με πάρει γιατί είμαι Ελληνίδα και πάνω απ’ όλα είμαστε Σπαρτιάτες.
Μου έβαζε και το τραγούδι της Σπάρτης».

Ψυχική δύναμη
Ηταν Δεκέμβριος του 2012 όταν η 15χρονη Β. βρήκε την ψυχική δύναμη να μπει στο γραφείο της 6ης Ανακρίτριας. Στο πλευρό της είχε μόνο την ψυχολόγο της Αστυνομίας - το μοναδικό της στήριγμα. Νωρίτερα, στον ειδικά διαμορφωμένο χώρο που είχε παραχωρηθεί για την προετοιμασία της, η ανήλικη είχε εκφράσει με σαφήνεια να μην είναι παρόντες οι γονείς της, προκειμένου να καταθέσει με μεγαλύτερη άνεση.

Κατά την εξέτασή της μιλούσε γρήγορα, ακατάπαυστα. Η έμπειρη γραμματέας που δακτυλογραφούσε την κατάθεση αδυνατούσε να την προλάβει, αλλά κυρίως να πιστέψει τα φρικτά πράγματα που άκουγε να βγαίνουν από το στόμα μίας τόσο μικρής κοπέλας.

Υστερα από είκοσι λεπτά, η γραμματέας είχε γεμίσει επτά σελίδες Α4, στις οποίες χώρεσε η εφιαλτική ιστορία του 15χρονου κοριτσιού που εκδιώχθηκε από την οικογένειά του, εκπορνεύτηκε από τους φίλους της, βιάστηκε από τους προαγωγούς του και κατέληξε να γίνει κολ-γκερλ για επώνυμους επιχειρηματίες με τεράστια οικονομική επιφάνεια.

«Από μικρή έμενα με τη μητέρα μου στο Περιστέρι.
Πριν από δυόμισι χρόνια γνώρισε έναν κύριο και μετακομίσαμε σ' ένα σπίτι στον Ασπρόπυργο.
Η αδελφή μου, που είναι 20 ετών, ήταν μαζί μας.
Τη μεγάλη μου αδελφή, που είναι 30 ετών, δεν την έχω γνωρίσει ποτέ.
Την είχε διώξει ο πατέρας μου από το σπίτι όταν ήταν πολύ μικρή.

Ο σύντροφος της μητέρας μου φερόταν πολύ άσχημα σε εμένα, ήταν αυθάδης μαζί μου, τον άκουγα να κάνει "πράξη" με τη μητέρα μου, την έπιανε σε διάφορα «μέρη» μπροστά μου, δεν φερόταν φυσιολογικά.

Η μητέρα μου δεν αντιδρούσε.
Μας έλεγε "αρκετά σας μεγάλωσα, πρέπει να φύγετε".
Ο πατέρας μου είναι άστεγος.
Οταν έφυγα από το σπίτι μου, το είπα στη μεγάλη μου αδελφή.
Μου είπε ότι δεν μπορεί να με κρατήσει, γιατί φτιάχνει τη δική της οικογένεια.
...........
η συνέχεια εδώ