Monday, 24 June 2024

Οι καημενούληδες...

Το πιο εύκολο πράγμα είναι να έχουμε παράπονα.
Να νιώθουμε μόνιμα οι αδικημένοι της υπόθεσης. 
Οι καημενούληδες.

Και να περνάμε έτσι μια ζωή γκρινιάζοντας μέσα στην κακομοιριά και την μιζέρια.
Το δύσκολο είναι, να αποκτήσουμε ανδρείο φρόνημα. 
Μαχητικό.
Και να παλεύουμε. Να παλεύουμε με νύχια και με δόντια, μέχρι τη τελευταία μας πνοή.

Να παλεύουμε κόντρα σε ανθρώπους, κόντρα σε συμπεριφορές κακές, κόντρα σε ό,τι μας θέλει γονατισμένους…

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Φαγάκι για την παραλία

Το καλοκαίρι είναι ίσως η πιο κατάλληλη εποχή για να υιοθετήσουμε έναν υγιεινό τρόπο διατροφής ή να εντάξουμε στο καθημερινό μας πρόγραμμα όσα περισσότερα φρούτα και λαχανικά μπορούμε.

Η ζέστη άλλωστε ευνοεί τα μικρά και ελαφριά γεύματα ενώ το κολύμπι κουράζει τα παιδιά και επιπλέον ανοίγει την όρεξη.
Ειδικά όσον αφορά τα καλοκαιρινά φρούτα (πανάκριβα, δε λέω...) υπάρχει μια τεράστια ποικιλία όπως δροσερά καρπούζια, πεπόνια, κεράσια, ροδάκινα, αχλάδια, που μπορούν να καταναλωθούν είτε σκέτα είτε να γίνουν ωραιότατες φρουτοσαλάτες.
Στην αγορά κυκλοφορούν πολλές ισοθερμικές τσάντες στις οποίες τοποθετώντας παγοκύστες, τα τρόφιμα θα παραμείνουν δροσερά, χωρίς να αλλοιωθούν.

Τι μπορείτε λοιπόν να ετοιμάσετε για την παραλία:

-Τοστ με τυρί (ψωμί πολύσπορο ή ολικής άλεσης)
-Φρούτα της αρεσκείας σας. Είτε πλυμένα σε ένα σακουλάκι ολόκληρα (αχλάδια, ροδάκινα, μπανάνες, κεράσια, βερίκοκα, είτε σε κομμάτια, μέσα σε ένα τάπερ (πεπόνι, καρπούζι)
-Καρότα και αγγουράκια κομμένα σε ραβδάκια
-Ρυζογκοφρέτες ή φρυγανιές με λίγο τυράκι
-Μπισκότα χωρίς σοκολάτα
-Πίτα που έχουμε ψήσει από το βράδυ στο σπίτι και έχει κρυώσει
-Σάντουιτς τυρί και ντομάτα
-Σταφιδόψωμο ή κουλούρι Θεσσαλονίκης
-Τσουρεκάκι (απλό, όχι γεμιστό)
-Μπάρες δημητριακών ( χωρίς επικάλυψη σοκολάτας)

Να θυμάστε ότι τα παιδιά δεν πρέπει να βουτήξουν στη θάλασσα έχοντας γεμάτο στομάχι. Το πόση ώρα μετά το γεύμα θα μπούμε στη θάλασσα εξαρτάται από αυτό που φάγαμε. Καλό είναι πάντως να έχουν περάσει τουλάχιστον 1-2 ώρες μετά το γεύμα.

Επίσης κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, τα παιδιά πρέπει μέσα στην ημέρα να πίνουν άφθονα υγρά, να τρώνε μικρά και συχνά γεύματα και να υπάρχει ένα μέτρο με τα παγωτά.
Αντίθετα μην παραλείπετε να δίνετε στο παιδί γάλα και γιαούρτι προκειμένου να καλύψει τις αυξημένες ανάγκες σε ασβέστιο.

Το ξεκαθάρισμα της «ντουλάπας»...

Είσαι σαν μια ντουλάπα… 
Σαν μια μεγάλη ντουλάπα, ασφυκτικά γεμάτη μέχρι πάνω.
Ρούχα, εσώρουχα, κουβέρτες, σεντόνια, παπλώματα, μαξιλαροθήκες, τσάντες, καπέλα και παπούτσια… 
Άλλα παλιά, άλλα καινούρια, άλλα από αυτά σκισμένα, άλλα πεντακάθαρα, άλλα βρώμικα, άλλα φθαρμένα. 
Ένας αχταρμάς…

Και με τόσο πράγμα που έχει μαζευτεί μέσα σου, έχεις μπουκώσει… 
Έχεις φτάσει στο αμήν.

Πρέπει να κάνεις ένα ξεκαθάρισμα.
Να ανοίξεις τα φύλλα της ντουλάπας και να τα βγάλεις όλα έξω…
Ό,τι είναι για πέταμα, να πεταχτεί.
Ό,τι είναι για μπάλωμα, να μπαλωθεί.
Ό,τι είναι για πλύσιμο, να πλυθεί.
Ό,τι είναι για σίδερο, να σιδερωθεί.
Σιγά-σιγά. Χωρίς βιασύνες.

Και αφού πάρεις απόφαση τι κρατάς και τι πετάς, αφού πλύνεις και σιδερώσεις τα όσα μείνουν, να τα βάλεις ξανά μέσα σου, όμορφα και τακτοποιημένα…

Σαν μια ντουλάπα είσαι…
Μια μεγάλη ντουλάπα, ασφυκτικά γεμάτη μέχρι πάνω.
Δε θες πολλά.
Ένα καλό ξεκαθάρισμα στη ζωή σου θέλεις…

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος, Ψυχολόγος M.Sc.
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Sunday, 23 June 2024

Γιατί, όταν το παιδί είναι διακοπές, μας λείπει τόσο πολύ;

Ήρθε το καλοκαίρι, και μαζί του η στιγμή που όλες περιμέναμε: να πάει το παιδί στη γιαγιά και τον παππού ή στην κατασκήνωση για να ξεκουραστούμε! 
Ωστόσο, η χαρά και ο ενθουσιασμός μας δεν κρατάνε πολύ. 
Τις πρώτες μέρες απολαμβάνουμε την ζωή χωρίς παιδιά, αλλά πολύ σύντομα ανυπομονούμε να περάσει ο καιρός και να βρεθούν ξανά στην αγκαλιά μας!
Ίσως σε αυτούς που δεν έχουν παιδιά μοιάζει μαζοχιστικό, μα εμείς οι γονείς αντιλαμβανόμαστε πώς είναι να απουσιάζει το παιδί από το σπίτι… 
Και η αλήθεια είναι πως, μετά την πρώτη εβδομάδα, μας λείπει πολύ!

Δύσκολα ξεσυνηθίζεται η ακαταστασία και η φασαρία!
Όταν τα παιδιά είναι στο σπίτι, συνήθως επικρατεί ένας μόνιμος, μικρός πανικός. 

Φωνές, γέλια και κλάματα ακούγονται από το πρωί μέχρι το βράδυ, ενώ τα ρούχα και τα παιχνίδια τους είναι σκορπισμένα παντού! 
Το πρώτο πράγμα που κάνουμε όταν φεύγουν, είναι να μαζέψουμε και να καθαρίσουμε το σπίτι. 
Η απόλυτη τάξη και η ησυχία που μας ηρεμούν και μας ξεκουράζουν, όσο πολύτιμες κι αν είναι, δεν συγκρίνονται με τα μικρά μας τερατάκια! 
Έπειτα από λίγες μέρες το σπίτι μοιάζει άδειο κι έρημο! Μας λείπουν οι κραυγές, οι καβγάδες, η γκρίνια και τα πεταμένα τους παιχνίδια!

Συνειδητοποιείς πως τίποτα δεν έχει νόημα χωρίς το παιδί σου…
Μόλις τα μικρά μας φύγουν, κι αφού τακτοποιήσουμε και καθαρίσουμε το σπίτι, παίρνουμε τηλέφωνό τους φίλους που έχουμε καιρό να δούμε. 
Λαχταράμε να πάμε παρέα σε ένα θερινό σινεμά ή μια βόλτα στην παραλία! Δεν μας κυνηγάει ούτε ο χρόνος, ούτε οι ανειλημμένες υποχρεώσεις και, το δίχως άλλο, το διασκεδάζουμε! 
Αυτό που δεν είχαμε υπολογίσει, όμως, είναι πως όσα κάναμε παλιά και μας άρεσαν, πλέον δεν έχουν την ίδια αξία. Το να βγαίνεις και να βλέπεις τους φίλους σου συχνά είναι υπέροχο, μα όταν λείπουν τα παιδιά μοιάζει σαν να μην έχει τίποτα νόημα…

Οι νύχτες είναι ατέλειωτες…
Όταν έφυγε η κόρη μου για το χωριό, αυτό που με δυσκόλεψε περισσότερο ήταν οι νύχτες – η ώρα, δηλαδή, που υποτίθεται πως θα ήταν ήδη στο κρεβάτι της και θα κοιμόταν. 
Παρόλο που είχα άπλετο ελεύθερο χρόνο και τον εκμεταλλεύτηκα όπως μπορούσα, όταν έπεφτα για ύπνο ξέροντας πως δεν βρίσκεται στο διπλανό δωμάτιο αλλά μερικά χιλιόμετρα μακριά, μου ήταν αδύνατο να κοιμηθώ. 
Μου έλειπε πιο πολύ κι απ’ ότι κατά τη διάρκεια της μέρας. Οι τρεις εβδομάδες που έλειψε μου φάνηκαν κυριολεκτικά τρεις αιώνες και, ενώ τις περίμενα με ανυπομονησία, τελικά δεν τις ευχαριστήθηκα αρκετά.

Ξαφνικά πρέπει να φροντίσεις τον εαυτό σου κι έχει ξεχάσει πώς να το κάνεις…
Ναι, είναι αλήθεια. 
Όταν είσαι μαμά, φροντίζεις για όλη την οικογένεια εκτός από τον εαυτό σου! Τα παιδιά, ο σύζυγος, οι συγγενείς, το σπίτι ή η δουλειά, είναι υποχρεώσεις που κάνουν τον χρόνο να τελειώνει γρήγορα! Στο τέλος της ημέρας, το μόνο που χρειάζεσαι είναι ένα μπάνιο και το κρεβατάκι σου! 
Και ξαφνικά, το σπίτι είναι άδειο και δεν πρέπει να φροντίσεις κανέναν! Έρχεται η ώρα να ασχοληθείς με τον εαυτό σου και δεν ξέρεις πως, το’ χεις ξεχάσει. Ξαφνικά, νιώθεις αμήχανα και άβολα χωρίς τον καθημερινό σου ρόλο και ανυπομονείς να επιστρέψουν τα παιδιά. 
Ωστόσο, αξίζει να πιέσεις τον εαυτό σου, να αξιοποιήσεις τον χρόνο σου και να σε φροντίσεις!

Πόσο μπορείς να αντέξεις χωρίς την αγκαλιά του;
Όχι πολύ, κι αυτό σας το εγγυώμαι! 
Μπορεί να χρειάζεται να το αποχωριστείς για αρκετό καιρό λόγω συνθηκών, μπορεί να παραμένεις ψύχραιμη και λογική, μα μέσα σου ξέρεις πως σου λείπει η αγκαλιά του! 
Νοσταλγείς το γλυκό του φιλί, τα χεράκια του, τη φωνή του όταν σε αποκαλεί «μαμά», το βραδινό παραμύθι και τη ζωντάνια του. 
Γιατί, όσο καλά και ξεκούραστα κι αν περνάς, όταν τα παιδιά λείπουν στο χωριό με τη γιαγιά και τον παππού, στο τέλος της ημέρας ανυπομονείς να επιστρέψουν σπίτι.
Από Αλεξάνδρα Κεντρωτή
mama365
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Saturday, 22 June 2024

«Έχουμε μόνο 18 καλοκαίρια μαζί με τα παιδιά μας»

Τα καλοκαίρια, όταν είσαι γονιός μικρών παιδιών, 
είναι πραγματικά πολύτιμα.
Λίγες μόνο μέρες απέμειναν μέχρι να κλείσουν τα σχολεία και οι περισσότεροι από εμάς ήδη έχουμε αρχίσει να σκεφτόμαστε πώς θα γεμίσουμε τον ελεύθερο χρόνο των παιδιών, μέχρι να έρθει η ώρα των οικογενειακών διακοπών, και σε ποια γιαγιά θα μπορέσουμε να τα στείλουμε.
Λίγοι, όμως, συνειδητοποιούμε, ότι τα καλοκαίρια, όταν είσαι γονιός μικρών παιδιών, είναι πραγματικά πολύτιμα. Και λίγοι τα ζούμε όπως τους αξίζει. Αυτή η μαμά, λοιπόν, έχει κάτι σημαντικό να μας θυμίσει…

«Το καλοκαίρι πλησιάζει και το μυαλό μου ήδη «πετάει» σε όλα τα ωραία πράγματα που θα κάνω με το παιδί μου. Έχω σκοπό να πάμε στον ζωολογικό κήπο, στην παραλία και θέλω να δω το πρόσωπό του, την πρώτη φορά που θα αντικρύσει μια πυγολαμπίδα.
Θέλω να έχουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε τα ζεστά, υγρά καλοκαιρινά βράδια μας μαζί, οπότε από τώρα σκοπεύω να τον αφήνω να κοιμάται λίγο πιο αργά, ώστε να μπορούμε να τρώμε παγωτό αργά το βράδυ και να παίζουμε κάτω από το φεγγαρόφωτο.

Μια φίλη μου είπε κάτι τις προάλλες που με έκανε να παγώσω. 
Είπε ότι «Αν το σκεφτείς, έχουμε μόνο 18 καλοκαίρια μαζί με τα παιδιά μας». 
Η καρδιά μου σφίχτηκε.
Ο γιος μου είναι ήδη 2 ετών, οπότε αυτόματα σκέφτηκα, ότι μας απομένουν μόλις 16 καλοκαίρια…
🌞16 καλοκαίρια όλοι μαζί ως οικογένεια. Για να πάμε διακοπές μαζί. Να χώσουμε τα πόδια μας στην άμμο και να πιτσιλάμε ο ένας τον άλλον στην παραλία.
🌞16 καλοκαίρια για να απολαύσουμε τις ζεστές, νωχελικές Κυριακές. Για να απλωθούμε στον καναπέ, βλέποντας μεσημεριανές ταινίες ή να καταβρέχουμε ο ένας τον άλλον με το λάστιχο.
🌞16 παιδικά καλοκαίρια, μέχρι να τελειώσει σιγά-σιγά ο χρόνος που όλοι θα μοιραζόμαστε την ίδια στέγη. Που θα μεγαλώνουμε μαζί, ο ένας με τον άλλον, και όχι χωριστά, και που θα δημιουργούμε αναμνήσεις, τις οποίες ελπίζουμε, ότι κάποτε θα αναπολούμε με αγάπη.
🌞16 καλοκαίρια εξερευνήσεων. Για να ανακαλύψουμε νέα μέρη, να ζήσουμε νέες περιπέτειες, ακόμα κι αν παραμείνουμε στην πόλη μας.
🌞16 καλοκαίρια με παιχνίδια στον κήπο, με μπάρμπεκιου, με παγωμένες φέτες από καρπούζι και παγωτό. Με κάμπινγκ και θερινό σινεμά και βουτιές σε πισίνες.
🌞16 καλοκαίρια που θα είναι αποκλειστικά δικός μου. Πριν γίνει ανεξάρτητος ενήλικας και αρχίζει να ψάχνει (και ευελπιστώ να βρίσκει) τους δικούς του «ανθρώπους» -τους κολλητούς του που θα τους νιώθει σαν οικογένεια.
🌞16 καλοκαίρια για εκδρομές, ταξίδια με καράβια και αεροπλάνα, που θα νιώθουμε σαν τουρίστες και θα χανόμαστε σε νέα μέρη.
🌞16 καλοκαίρια με λούνα παρκ, λεμονάδα, μαλλί της γριάς και γρανίτα.
🌞16 καλοκαίρια με αντηλιακά, τσιμπήματα από κουνούπια, πικ νικ σε πάρκα και πεζοπορία σε δάση.
🌞16 καλοκαίρια πριν μεγαλώσει, μετακομίσει και χτίσει τη δική του ζωή. Που θα περνά τα καλοκαίρια του μακριά μας, ανακαλύπτοντας τον κόσμο με φίλους ή με μια σύντροφο και θα μας στέλνει φωτογραφίες από τα διάφορα μέρη στα οποία θα πηγαίνει και θα μας ενημερώνει για τις περιπέτειές του.

Δεν θέλω να θρηνώ για κάτι που δεν έχω χάσει ακόμα, αλλά συνειδητοποιώ πόσο γρήγορα περνούν τα χρόνια. Και αφού δεν μπορώ να πατήσω «παύση» και να κάνω τις στιγμές να κρατήσουν λίγο ακόμα, θα προσπαθήσω να απολαύσω τη ζωή και να είμαι παρούσα σε κάθε μία από αυτές.
Γιατί πολύ γρήγορα, τα δύο γίνονται 10 και μετά 15 και μετά «Στο υπόσχομαι θα σε πάρω, μαμά».
Έτσι, όσο ακόμα έχουμε τις μέρες μας αυτές μαζί, θα γελάμε και θα τραγουδάμε και θα μένουμε ξύπνιοι έως αργά και θα κάνουμε κάμπινγκ στον κήπο. Θα κλείνουμε τα κινητά μας και θα περνάμε τις μέρες μας έξω και θα απολαμβάνουμε όλον τον χρόνο που έχουμε μαζί. 
Γιατί έχουμε ακόμα 16 χρόνια μαζί. Και είναι πολλά!»

από mother.ly

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki