Τα παιδιά δεν κακομαθαίνουν, όταν τους δείχνεις πολλή αγάπη και στοργή. Εκδηλώστε, όμως, σωστά την αγάπη σας.

Πόσες φορές έχουμε ακούσει αυτή την άποψη: «Μην το παραχαϊδεύεις το παιδί. Θα το κακομάθεις».

Εσείς, ωστόσο, τι πιστεύετε; Ισχύει για σας αυτή η άποψη; Θεωρείτε πως είναι μύθος ή πραγματικότητα τελικά η άποψη ότι τα παιδιά κακομαθαίνουν όταν τους δείχνεις πολλή αγάπη και στοργή;

Γνωρίζετε κάποιο παιδί που να κακόμαθε από την πολλή αγάπη; Ή που οι γονείς του να ανταποκρίνονται στις συναισθηματικές του ανάγκες, να δείχνουν την αγάπη τους και να είναι τρυφεροί και στοργικοί και τελικά να έκαναν κακό στα παιδιά τους μέσα από αυτές τις συμπεριφορές; Γιατί η λέξη «κακομαθαίνω» είναι αρνητική. Εμπεριέχει κάτι «κακό». 

Αντιθέτως, θεωρώ πως όλοι μας γνωρίζουμε γονείς που είναι πολυάσχολοι, εργασιομανείς, εγωιστές και πολύ απασχολημένοι με τις δικές τους ανάγκες. Αυτοί οι γονείς τότε, τι κάνουν στα παιδιά τους; 

Ορισμένοι γονείς θεωρούν ότι τα παιδιά πρέπει να σκληραγωγηθούν και ότι η υπερβολική αγάπη τα κάνει ευάλωτα. 

Αυτό το ακούμε αρκετά συχνά από πατεράδες που ανησυχούν ότι η υπερβολική αγάπη θα κάνει κακό στον ανδρισμό του γιου τους. 

Άλλοι πάλι πιστεύουν ότι αν μεγαλώσουν το παιδί τους με πολλή αγάπη και στοργή, θα γίνει ένας απαιτητικός ενήλικας που θα απαιτεί τη φροντίδα και τη προσοχή των άλλων όταν μεγαλώσει. Όχι μόνο αυτό δεν συμβαίνει, αλλά συμβαίνει και ακριβώς το αντίθετο. Έτσι, λοιπόν, είναι συγκρατημένοι στην αγάπη που δίνουν στα παιδιά τους. Ουσιαστικά τους στερούν κάτι που τόσο πολύ έχουν ανάγκη, και τελικά φέρνουν τα αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που προσδοκούσαν.

Οι συναισθηματικά απαιτητικοί ενήλικοι, εκείνοι δηλαδή που απεγνωσμένα απαιτούν την αγάπη και τη φροντίδα, είναι οι ενήλικοι εκείνοι που δεν την πήρανε όταν ήτανε παιδιά. Δεν πήρανε την αγάπη και τη στοργή των γονιών τους ώστε σήμερα ως ενήλικες να νιώθουν ασφαλείς. Απ' την άλλη, οι ενήλικοι που μπορούν να εκφράσουν την αγάπη τους προς τους άλλους, είναι πάντοτε άνθρωποι που γνώρισαν την ξεκάθαρη και ανεπιφύλακτη αγάπη των γονιών τους. 

Πολλοί γονείς τώρα θα σκέφτονται αν και πόση αγάπη και στοργή δίνουν στα παιδιά τους. Εύχομαι να είναι πολλή!
Άλλοι πάλι γονείς θεωρούν πως δίνουν πολύ αγάπη στα παιδιά τους αφού τα πηγαίνουν βόλτα, τους αγοράζουν ακριβά ρούχα και πολλά παιχνίδια. Πιστεύουν πως με αυτό τον τρόπο δείχνουν στα παιδιά τους ότι ακούνε τις ανάγκες τους και τις καλύπτουν επειδή τα αγαπάνε. Και εδώ είναι η μεγάλη παγίδα που πολλοί γονείς πέφτουν.

Δεν δείχνετε αγάπη και στοργή με αυτό τον τρόπο. Ξεχάστε το, αν μέχρι σήμερα το πιστεύατε και αλλάξτε όσο είναι νωρίς. Το παιδί δεν ξέρει καν την αξία αυτού που του προσφέρεται και σίγουρα δεν ενδιαφέρεται και να μάθει.

Και να είστε σίγουροι πως μεγαλώνοντας θα έχει ξεχάσει τα ακριβά παιχνίδια και τα πολλά ρούχα που του παρείχατε, και το μόνο που θα θυμάται είναι η απουσία της υγιούς εκδήλωσης της αγάπης και της τρυφερότητας σας προς εκείνο. Δεν μιλάμε μόνο για βρέφη ή νήπια, αλλά και για τα έφηβα παιδιά σας. Μπορεί να δείχνουν πως απομακρύνονται από εσάς συναισθηματικά σιγά σιγά, αλλά μη μένετε σε αυτό.

Το να αγκαλιάζετε και να φιλάτε το έφηβο παιδί σας με μη ερωτικό τρόπο, όχι μόνο δεν πειράζει αλλά είναι και πολύ ωφέλιμο για την ανάπτυξη του. Ποτέ η εξωτερίκευση της αγάπης και της στοργής σας δεν μπορεί να είναι υπερβολική, αρκεί να ακούτε και με ποιον τρόπο θέλει το παιδί σας να του το εκφράζετε ανάλογα με την ηλικία στην οποία βρίσκεται.

Μη φοβάστε να αγαπήσετε υπερβολικά τα παιδιά σας. Δεν υπάρχει περίπτωση η αγάπη σας ποτέ να τους κάνει κακό. Η σωστή, όμως, εκδήλωση της αγάπης σας. Πείτε του πολλές φορές ότι το αγαπάτε. Αγκαλιάστε το τρυφερά. Φιλήστε το. Κυλιστείτε μαζί του στο πάτωμα παίζοντας. Θα το θυμούνται πολύ περισσότερο από τα ακριβά παιχνίδια. Τα παιδιά μπορούν να εντοπίσουν τη διαφορά ανάμεσα στην πραγματική αγάπη και στην εξαγορά της αγάπη.

Μη φοβάστε να αγαπήσετε υπερβολικά τα παιδιά σας. Δεν υπάρχει περίπτωση η αγάπη σας ποτέ να τους κάνει κακό.

Γράφει η Ειρήνη Χατζηαναγνώστου
Ψυχολόγος - Ψυχοθεραπεύτρια

daddycool

Μόνο με Αγάπη μαθαίνουν τα παιδιά!

Όταν επιλέγεις συνειδητά το επάγγελμα του νηπιαγωγού πρέπει να έχεις στο νου σου ένα και μόνο πράγμα, ως το βασικότερο όλων. Την ΑΓΑΠΗ. Και δεν εννοώ την αγάπη για το επάγγελμά σου... εννοώ την απέραντη Αγάπη για το κάθε παιδί που περνά από τα χέρια σου.

Με μια πρώτη ανάγνωση νομίζω εύκολα μπορεί κάποιος να το καταλάβει και να το αποδεχτεί αυτό. Στην πράξη και στην ουσία της όμως, αυτή η Αγάπη δεν είναι ούτε αυτονόητη ούτε δεδομένη. Δεν είναι κάτι που χαρακτηρίζει όλες τις νηπιαγωγούς.

Πρώτα από όλα η Αγάπη... δεν διδάσκεται. Δεν μαθαίνεται στο Πανεπιστήμιο, δεν βρίσκεις σχετικές "οδηγίες" σε κανένα σύγγραμμα. Κι ας είναι το Α και το Ω.

Νομίζω ότι καλός παιδαγωγός είναι εκείνος που πρώτα ξέρει να αγαπάει και μετά κοιτά την ύλη και τους τύπους. Αυτός που ξέρει ότι σαν την Αγάπη δεν υπάρχει άλλο μέσο διδασκαλίας. Γιατί μόνο μέσω της Αγάπη, βλέπεις ότι τα παιδιά κατορθώνουν να γίνουν μια δεμένη ομάδα μεταξύ τους. Μόνο μέσω της Αγάπης αποκτούν αυτοπεποίθηση κι εμπιστοσύνη και απελευθερώνονται. Και τότε με μαγικό τρόπο το καταφέρνετε μαζί και πετυχαίνουν και τους εκπαιδευτικούς στόχους. Μαθαίνουν ουσιαστικά, κάνοντας ταχεία γνωστικά άλματα και όλα αυτά μέσα σε κλίμα χαράς και ασφάλειας.

Αν είσαι συνάδελφος και το έχεις μέσα σου όλο αυτό που περιγράφω, το έχεις βιώσει ο ίδιος στην τάξη σου, τότε σου είναι ήδη γνωστά τα καθημερινά θαύματα αυτής της Αγάπης. Αν πάλι δεν το έχεις, σου έχει φανεί ήδη πολύ ρομαντικό το κείμενο και βιάζεσαι να το προσπεράσεις.

Κάθε μέρα, οι γονείς εμπιστεύονται στα χέρια σου, την ίδια τους τη ζωή, τα παιδιά τους. Είναι μικρά σε ηλικία, μαθητές ίσως και για πρώτη χρονιά. Αφήνουν το ασφαλές και οικείο περιβάλλον του σπιτιού τους, αποχαιρετούν τη μαμά στην είσοδο του σχολείου και μένουν εκεί, μαζί σου. Είσαι εκεί λοιπόν ως δάσκαλος αλλά και ως γονεϊκό υποκατάστατο. Μην το ξεχνάς αυτό.

Μην φοβηθείς ότι θα χάσεις το κύρος σου αν δώσεις τρυφερότητα στα παιδιά. Θα χρειαστεί να τους διδάξεις πώς να εκφράζουν τα συναισθήματά τους, πώς να κάνουν φίλους, πώς να εκτιμούν τον ίδιο τους τον εαυτό. Θα βιώσουν εσωτερικές συγκρούσεις και θα χρειαστούν παρηγοριά. Θα "μαλώσουν" πάνω στο παιχνίδι. Μην μένεις μόνο στα λόγια και μη δίνεις έτοιμες λύσεις. Αγκάλιασέ τα. Πήγαινε κοντά τους και δείξε γνήσιο ενδιαφέρον σε ό,τι τα απασχολεί. 

Σταμάτα να κόβεις χαρτάκια ετοιμάζοντας τις χειροτεχνίες για αργότερα. Παρατήρησέ τα καθώς παίζουν (ή δεν παίζουν).... Χάρισέ τους ένα χαμόγελο όταν θα σε κοιτάξουν. Αυτό θα τα κάνει να νιώσουν οτι είναι σημαντικά για σένα. Θα πάρουν την επιβεβαίωση που χρειάζονται.

Γίνε κι εσύ παιδί. Τσαλακώσου..! Παίξε μαζί τους καθημερινά. Σε ομαδικές δραστηριότητες ή ατομικά, ευκαιρίες υπάρχουν άπειρες. Φόρα άνετα ρούχα και παπούτσια. Δε χρειάζεται να κάνεις το μοντέλο και να ντύνεσαι σαν να βγαίνεις ραντεβού. Να σε νοιάζει πρώτα απ`όλα να μπορείς να κινηθείς άνετα και να γίνεσαι μέτοχος της δημιουργίας και της χαράς μέσα στην τάξη σου. Πάρε ρόλο σε παιχνίδια δραματοποίησης, ζωγράφισε μαζί τους, μη δίνεις μονάχα οδηγίες.

Προσπάθησε, όσο μπορείς, να μπαίνεις στη θέση τους και να βλέπεις τα πράγματα από τη σκοπιά τους. Τίποτα από όσα λένε τα παιδιά δεν είναι μικρής σημασίας. Κράτα σημειώσεις και μάθε τους μαθητές σου. Όχι για να τους "αξιολογήσεις" όπως σου υποδεικνύουν στα σεμινάρια…αλλά για να τους καταλάβεις εσύ ο ίδιος πάνω από όλα. Να γνωρίσεις το καθένα ξεχωριστά. Να δεις τα θαύματα τη στιγμή που συντελούνται.
Να τα κοιτάζεις στα μάτια και πάντα με αγάπη και αποδοχή. Πρόσεχε πολύ το βλέμμα σου γιατί τα παιδιά από τα μάτια σου αξιολογούν τον εαυτό τους.

Να τα καθησυχάζεις μετά από μικροατυχήματα μιλώντας τους στοργικά, ενώ τους παρέχεις τις πρώτες βοήθειες.
Να θυμάσαι οτι η μαμά τους δεν είναι εκεί. Αλλά είσαι εσύ στη θέση της. Μην ταράζεσαι, ξέρω οτι εσύ είσαι ο (super) εκπαιδευτικός, ο επιστήμονας μέσα στην τάξη(όπως μας έλεγε και η καθηγήτριά μας η κ. Κουτσουβάνου, καλή της ώρα) και όχι η μαμά τους. Άλλά διάλεξες να απασχολείσαι με παιδιά γι`αυτό έχε το νου σου οτι θες δε θες, πρώτα χρειάζονται μια "μάνα" και μετά έναν δάσκαλο. Όσο άριστα καταρτισμένος και να`σαι στο αντικείμενό σου.

Αυτό σημαίνει επίσης ότι αν "λερωθούν" τα βοηθάς να αλλάξουν και δε το αποφεύγεις για να μη λερώσεις εσύ τα χέρια σου. Δεν σε πιάνει υστερία και καλείς την ίδια τη μάνα να έρθει να φροντίσει το παιδί, αφήνοντάς το παράμερα να νιώθει ένοχο και ντροπιασμένο για έναν τόσο ανόητο λόγο. (συμβαίνει ουκ ολίγες φορές αυτό δυστυχώς). Γιατί αν αντιδράς έτσι, κρίμα οι σπουδές και τα πτυχία σου. Το ίδιο πρέπει να κάνεις αν βρέξει κατά λάθος τα ρούχα του, πλένοντας τα χέρια του στη βρύση. Δεν μας νοιάζει αν είσαι super wow εκπαιδευτικός αν το αμελήσεις αλλά να σκεφτείς οτι πρέπει να αλλάξει για να μην κρυώσει, όπως θα έκανε και η μάνα του.

Δεν είναι πολλά τα χρόνια που έχω τη χαρά και την τιμή να δουλεύω ως εκπαιδευτικός. Από την πρώτη μου χρονιά μέχρι σήμερα έχω γνωρίσει αρκετούς συναδέλφους. Όλοι είμαστε νηπιαγωγοί και όλοι διαφορετικοί ως χαρακτήρες. Κάποιοι "δυσανασχετούσαν" από τη σχέση αγάπης που ανάπτυσσα με τα παιδιά. Άκουγα οτι θα τα "παραχάιδευα", θα τα κακομάθαινα ή δεν ξέρω κι εγώ τί άλλο.. Νομίζω απλά οτι η ανταπόκριση αυτής της αγάπης από τα παιδιά ήταν που προκαλούσε. Από τη μεριά μου πάλι, δεν μπορούσα ποτέ να λειτουργήσω διαφορετικά. Και νομίζω οτι κάνω το πιο απλό πράγμα του κόσμου, δίνω αγάπη στα παιδιά, που από τη φύση τους την εμπνέουν και αξίζουν απόλυτα. Το αισθάνομαι πηγαίο και φυσικό.

Δεν επιδιώκω να κάνω τη σύμβουλο καταθέτοντας αυτές τις σκέψεις μου. Γιατί δεν είναι καν θέμα μυαλού για να το συλλάβεις αλλά περισσότερο θέμα ενστίκτου, πιθανότερα του μητρικού. Σκέφτομαι καμιά φορά τον εαυτό μου ως μητέρα, να πηγαίνω το παιδί μου στο νηπιαγωγείο και λέω μέσα μου με σιγουριά πως αυτό που θα ήθελα πάνω από όλα, θα ήταν να αγαπά το παιδί μου τη δασκάλα του όπως κι εκείνη αυτό. Να είναι χαρούμενο όταν πηγαίνει στο σχολείο. Όλα τα άλλα, θα έπονταν.

Σκέφτομαι επίσης τους δασκάλους που είχα κι εγώ η ίδια ως παιδί. Όχι μόνο έμαθα αλλά και πίστεψα στις ικανότητές μου, μόνο από εκείνους που αγάπησα. Αντίθετα, εμφάνισα ψυχοσωματικά συμπτώματα και αρνήθηκα να πάω στο σχολείο όταν είχα μια δασκάλα στο Δημοτικό που ενώ οι γονείς της έβγαζαν το καπέλο, εμείς τα παιδιά τη μισούσαμε. Τί να το κάνω αν έμαθα Γραμματική και Αριθμητική από αυτήν αν ταυτόχρονα πέθαινα κάθε μέρα από το άγχος της απειλής, της απόρριψης και της υστερίας της; Γιατί να επαναλαμβάνουμε οι νέοι εκπαιδευτικοί τα ίδια λάθη;

Και θα πείτε κάποιοι…"α! εγώ καμία σχέση δεν έχω με αυτή τη δασκάλα".. Μήπως όμως επιδιώκετε το "μπράβο" των γονιών δίνοντάς τους αυτό που από άγνοια ζητούν – άρα πασχίζετε να τα μάθετε να γράφουν και να διαβάζουν από το Νηπιαγωγείο με κατευθυνόμενες μή αυθόρμητες διαδικασίες; Μήπως ξεχνάτε οτι είναι παιδιά και χρειάζονται τη φαντασία, τις παιγνιώδεις δραστηριότητες, το κέφι και μέσα αυτοέκφρασης για να θραφεί η ελεύθερη και καθαρή τους ψυχούλα;

Όλα αυτά τα χαρακτηριστικά του καλού (κατ`εμέ) παιδαγωγού-εμψυχωτή δεν διδάσκονται αλλά βρίσκονται στον ίδιο τον άνθρωπο. Έναν εκπαιδευτικό γεμάτο Αγάπη μπορεί κάλλιστα να συναντήσεις τόσο στο δημόσιο όσο και στο ιδιωτικό σχολείο. Αλλά σε καμία περίπτωση το γεγονός ότι πληρώνεις λεφτά στο ιδιωτικό, δεν σου εξασφαλίζει το ότι η δασκάλα θα ..αγαπά το παιδί σου. Το μόνο που είναι σίγουρο, είναι οτι τα χαρτόνια στις χειροτεχνίες θα είναι τέλεια κομμένα και ότι εσύ ως πελάτης θα τα ακούς όλα ..υπέροχα.

Με όλα αυτά δεν σκοπεύω να υποδείξω τίποτα σε κανέναν, ήθελα μόνο να καταθέσω τη δική μου αίσθηση περί Εκπαιδευτικού.
Και πιστεύω πως τελικά…Εκπαιδευτικός γεννιέσαι, είναι χάρισμα, τέχνη και ευλογία… Πηγάζει από την καρδιά και είναι από το Θεό δοσμένο.

"Για μένα, ενώπιον του Θεού, το πιο υπεύθυνο επάγγελμα, που μπορεί να κάνει κάποιος, είναι νηπιαγωγός. Αλλά και το πιο δύσκολο, γιατί πλάθει ψυχές. Και πλάθοντας ψυχές, πλάθεις ανθρώπους, οι οποίοι είναι κατ΄ εικόνα του Θεού πλασμένοι. Και έτσι γίνεσαι συνεργός του Θεού, όπως γίνονται και οι γονείς, όταν τεκνοποιούν". Και συνέχισε: "Αν δεν έχεις τα κότσια να γίνης νηπιαγωγός, να γίνης δάσκαλος. Είναι το ίδιο υπεύθυνο. Κι αν δεν μπορής ούτε δάσκαλος, τότε να γίνης καθηγητής"!

Πηγή: ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΪΣΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ 1924-1994, Μαρτυρίες Προσκυνητών, Νικολάου Ζουρνατζόγλου, σελ. 135, εκδόσεις ΑΘΩΝΑΣ,
Andria's Home

Νηπιαγωγός: Το «Επάγγελμα» της Αγάπης

Πρώτα από όλα, η Αγάπη... δεν διδάσκεται. 

Δεν μαθαίνεται στο Πανεπιστήμιο, δεν βρίσκεις σχετικές "οδηγίες" σε κανένα σύγγραμμα. 

Κι ας είναι το Α και το Ω.

Νομίζω ότι καλός παιδαγωγός είναι εκείνος που πρώτα ξέρει να αγαπάει και μετά κοιτά την ύλη και τους τύπους. 

Αυτός που ξέρει ότι σαν την Αγάπη δεν υπάρχει άλλο μέσο διδασκαλίας. 

Γιατί μόνο μέσω της Αγάπης, βλέπεις ότι τα παιδιά κατορθώνουν να γίνουν μια δεμένη ομάδα μεταξύ τους. 

Μόνο μέσω της Αγάπης αποκτούν αυτοπεποίθηση κι εμπιστοσύνη και απελευθερώνονται. 

Και τότε με μαγικό τρόπο το καταφέρνετε μαζί και πετυχαίνουν και τους εκπαιδευτικούς στόχους. 

Μαθαίνουν ουσιαστικά, κάνοντας ταχεία γνωστικά άλματα και όλα αυτά μέσα σε κλίμα χαράς και ασφάλειας.

............

ολόκληρο το άρθρο στην πρώτη ανάρτηση

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Let The Childrens Have a World

Dana Winner - Let The Children Have A World
Where There Is no Pain or Sorrow

΄.
.

There is no place,
For the child in your heart
As long, as you, still believe in a fairytale
And always know,
Deep inside, we are all the same 

Let the children have a world
Where there is no pain or sorrow
Where they all can live tomorrow
And they share a brighter day 

Let the children have a world
Where the people can be free
Where they all can join together
And their hearts will share a dream 

A child, wants to find,
It's own place in the sunlight
Cause a child, has hope,
A ray of light, in his eyes
So I want the world
To love, every boy and girl.. 

Let the children have a world
Where there is no pain or sorrow
Where they all can live tomorrow
And they share a brighter day 

Let the children have a world
Where the people can be free
Where they all can join together
And their hearts will share a dream
    

 ευχαριστούμε xxxrealdreamxxx

Διαδηλωτές τραγουδούν για να μην τρομάξει ένα Παιδάκι! ‘Baby Shark’ and the Sounds of Protest in Lebanon

Το περασμένο Σάββατο γινόταν ακόμη μία διαδήλωση, όταν μία μητέρα προσπάθησε να περάσει ανάμεσα από τον κόσμο που είχε συγκεντρωθεί προκειμένου να διαμαρτυρηθεί. 

Η μητέρα οδηγούσε το αυτοκίνητό της και είχε μαζί της τον μόλις 15 μηνών γιο της, Ρόμπιν, ο οποίος τρόμαξε από τον κόσμο που περικύκλωσε το αυτοκίνητο. ‘Baby Shark’ and the Sounds of Protest in Lebanon

https://www.youtube.com/watch?v=u2ZZrDbJgHI

Τότε η γυναίκα είπε στους διαδηλωτές ότι έχει μαζί της το μωρό της και εκείνοι έκαναν μία κίνηση που κάνει τον γύρο του διαδικτύου.
Άρχισαν όλοι μαζί να τραγουδούν το παγκόσμιο χιτ που λατρεύουν όλα τα παιδιά, το Baby Shark.
funtime
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Έχετε «αδυναμία» σε κάποιο απ' τα παιδιά σας; Αυτό δεν είναι ανώδυνο για τα «ριγμένα» παιδιά. When Parents Have a Favorite Child

Εσείς σε ποιο παιδί σας έχετε αδυναμία;

When Parents Have a Favorite Child

Αν ρωτήσετε τους γονείς που έχουν περισσότερα από ένα παιδιά, θα σας απαντήσουν ότι «τα αγαπούν όλα το ίδιο», ότι «δεν ξεχωρίζουν κανένα» και μάλιστα για να δώσουν μεγαλύτερη έμφαση στα λεγόμενά τους μπορεί να αναφέρουν και τη γνώστη ατάκα για τα δάχτυλα του χεριού.

Κι όμως η αλήθεια είναι ότι στις περισσότερες μεγάλες οικογένειες οι γονείς δείχνουν μια ιδιαίτερη προτίμηση σε κάποιο παιδί, όσο κι αν οι ίδιοι αρνούνται να το παραδεχτούν. Με απλά λόγια υπάρχει ένα παιδί στο οποίο κάνουν περισσότερα χατίρια, επαινούν και επιβραβεύουν περισσότερο, συγχωρούν ευκολότερα τις όποιες αταξίες του και γενικά του δείχνουν με διάφορους τρόπους την εύνοιά τους.

Φυσικά αυτό δε σημαίνει ότι δεν αγαπούν, δε νοιάζονται και δε φροντίζουν για τα άλλα τους παιδιά και τις ανάγκες τους. Μπορεί μάλιστα να μην καταλαβαίνουν καν ότι μεροληπτούν, όσο κι αν η συμπεριφορά τους είναι ολοφάνερη.

Συνήθως τα παιδιά στα οποία οι γονείς δείχνουν αδυναμία είναι τα πρωτότοκα ή τα στερνοπούλια, τα πιο εξωστρεφή και χαδιάρικα ή τα παιδιά που αντιμετωπίζουν κάποιο πρόβλημα υγείας. Επίσης οι γονείς τείνουν να ξεχωρίζουν τα παιδιά του αντιθέτου φύλου, δηλαδή οι μανούλες τους γιους και οι μπαμπάδες τις κόρες τους.

Ωστόσο αυτή η συμπεριφορά δεν είναι ανώδυνη και μάλιστα μπορεί να προκαλέσει πολλά προβλήματα τόσο στα ευνοούμενα παιδιά, όσο και στα «ριγμένα», γι’ αυτό καλό θα είναι να την αποβάλλετε. 

Ειδικότερα:

• Τα παιδιά που νιώθουν ότι τα αγαπούν λιγότερο από τα αδέρφια τους, έχουν περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν άγχος, χαμηλή αυτοεκτίμηση ή ακόμα και κατάθλιψη.
• Επίσης αισθάνονται ζήλια, θυμό και γενικά αρνητικά συναισθήματα για το «τυχερό» αδελφάκι, με αποτέλεσμα τα αδέρφια να έχουν προβληματική σχέση και να μη δένονται όπως πρέπει.
• Το ευνοούμενο παιδί πολύ συχνά αντιμετωπίζει προβλήματα στις συναναστροφές του εκτός σπιτιού, αφού έχει μεγαλώσει με την εντύπωση ότι αποτελεί κάτι το εξαιρετικό.

mother.gr

James Harrison: Έσωσε 2,4 εκατομμύρια μωρά... "The Man with the Golden Hand"

... δίνοντας αίμα κάθε εβδομάδα για 60 χρόνια

James Harrison: "The Man with the Golden Hand"

Έσωσε 2,4 εκατ. μωρά δίνοντας αίμα κάθε εβδομάδα για 60 χρόνια

Η συγκλονιστική ιστορία του Αυστραλού Τζέιμς Χάρισον, του "άνδρα με το χρυσό χέρι" όπως είναι γνωστός, του οποίου το αίμα χρησιμοποιείται για την παρασκευή εμβολίων

Γνωστός ως "ο άνδρας με το χρυσό χέρι", ο Τζέιμς Χάρισον εκτιμάται ότι έσωσε τη ζωή 2,4 εκατ. μωρών δίνοντας αίμα σχεδόν κάθε εβδομάδα για 60 χρόνια. 

Ο 81χρονος Αυστραλός έδωσε αίμα περισσότερες από 1.100 φορές, ξεκινώντας από όταν ήταν 21 ετών.

Το αίμα του, που έχει αντισώματα που θεωρούνται μοναδικά χρησιμοποιείται για να παρασκευαστεί εμβόλιο που καταπολεμά νόσο, κατά την οποία το αίμα των εγκύων επιτίθεται στα αγέννητα μωρά τους. 

Ο Χάρισον έδωσε για τελευταία φορά αίμα την Παρασκευή, καθώς έφτασε το ανώτατο ηλικιακό όριο για τη διαδικασία και ο Ερυθρός Σταυρός ανακοίνωσε ότι η προσφορά του όλα αυτά τα χρόνια έσωσε τη ζωή περισσότερων από 2,4 εκατ. μωρών στην Αυστραλία.

"Είναι κάτι που μπορώ να κάνω. Ένα από τα ταλέντα μου, ίσως το μοναδικό μου, είναι ότι μπορώ να είμαι δωρητής αίματος" είπε ο Χάρισον, ο οποίος το 1999 έλαβε την ανώτατη τιμητική διάκριση της Αυστραλίας (Order of Australia).

Σε συνέντευξή του στο 9News της πατρίδας του, επεσήμανε: 

"Έχω σώσει πολλές ζωές και έφερα στον κόσμο πολλά παιδιά. Αυτό με κάνει να αισθάνομαι καλά. Νομίζω ότι έχω αυξήσει κατά αρκετά εκατομμύρια τον πληθυσμό".

Πώς ο Χάρισον έκανε τη διαφορά

Ο Χάρισον ανακάλυψε ότι το αίμα του έχει μοναδικές ιδιότητες μετά από επέμβαση αφαίρεσης πνεύμονα, που έκανε σε ηλικία 14 ετών. Τότε οι γιατροί διαπίστωσαν ότι περιείχε αντισώματα, τα οποία μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για τη παρασκευή εμβολίων "Anti-D". Έτσι άρχισε να δίνει αίμα κάθε εβδομάδα.

Οι γιατροί δεν έχουν εξακριβώσει για ποιο λόγο ο Χάρισον έχει αυτόν τον σπάνιο τύπο αίματος αλλά εκτιμούν ότι οφείλεται στις μεταγγίσεις που χρειάστηκε να κάνει μετά την προαναφερθείσα επέμβαση. 

Είναι ένας από τους περίπου 50 ανθρώπους στην Αυστραλία που είναι γνωστό ότι έχουν τα ιδιαίτερα αυτά αντισώματα, σύμφωνα με τις αρχές.

news247

Το Χαμομηλάκι

«Ένα παιδί περιμένει εσένα για να κάνει Ανάσταση»

Για έκτη συνεχόμενη χρονιά, το Κέντρο Στήριξης Παιδιού και Οικογένειας Κομοτηνής των Παιδικών Χωριών SOS Ελλάδος, διοργανώνει τη δράση «Ένα παιδί περιμένει… εσένα για να κάνει Ανάσταση», με σκοπό τη συγκέντρωση πασχαλινών δεμάτων για τις οικογένειες και τα παιδιά που στηρίζει.

Σύμφωνα με δηλώσεις της κας Φελίνας Καζάκου, πρόεδρου της Διοικούσας Επιτροπής του Κέντρου μέχρι τις 30/03/2018 θα συγκεντρωθούν στο Κέντρο Στήριξης Παιδιού και Οικογένειας Κομοτηνής πασχαλινά δέματα που θα περιέχουν: 

μία λαμπάδα, 

ένα τσουρέκι, 

ένα σοκολατένιο αυγό 

ένα ρούχο ή παιχνίδι και... 

πολλή αγάπη. 

Αυτά θα διατεθούν στα παιδιά των οικογενειών που βρίσκονται σε ανάγκη και υποστηρίζονται συστηματικά από το Κέντρο.

Τα 5 τελευταία χρόνια έχουν συγκεντρωθεί περίπου 900 πασχαλινά πακέτα για παιδιά οικογενειών που στηρίζονται από το Κέντρο και κατοικούν στο Νομό Ροδόπης. 

Πέρυσι συγκεντρώθηκαν 170 πασχαλινά πακέτα, ενώ φέτος ο αριθμός αναμένεται να ανέλθει στα 120. 

«Κάθε χρόνο η συμμετοχή και το ενδιαφέρον του κόσμου είναι ιδιαίτερα μεγάλο και συγκινητικό.» δήλωσε η κα Καζάκου σημειώνοντας πως την δράση αυτή την αγκαλιάζει όχι μόνο η τοπική κοινωνία, αλλά πολίτες από όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό. «Δώδεκα φίλοι του Κέντρου που γίνονται ανάδοχοι νονοί ζουν στο εξωτερικό» σημειώνει η κα Καζάκου. 

«Είναι μια προσπάθεια που θα πρέπει να την αγκαλιάσουμε όλοι για να μην μένουν μόνοι συνάνθρωποί μας που έχουν ανάγκη» δηλώνει η κα Κική Κωνσταντινίδου, τέσσερα χρόνια τώρα ανάδοχη νονά στο Κέντρο. 

Όσοι ενδιαφέρονται να βοηθήσουν, μπορούν να απευθυνθούν για πληροφορίες σχετικά με το φύλο και την ηλικία των παιδιών στο Κέντρο Στήριξης Παιδιού και Οικογένειας, από Δευτέρα έως Παρασκευή και ώρες 10:00 – 19:00

στο τηλέφωνο 2531082788

Μοιράσου το άρθρο
ert
Το Χαμομηλάκι

Keith Davison: Βρήκε το τέλειο φάρμακο για την καταπολέμηση της μοναξιάς.

Keith Davison, humanity

94-year-old puts in pool for neighborhood kids

Ένας 94χρονος, χήρος, βρήκε τον πιο γλυκό και ανθρώπινο τρόπο για να μη νιώθει μοναξιά...

Ένας 94χρονος κύριος που έχασε την επί 66 χρόνια σύζυγό του από καρκίνο, ανακάλυψε το τέλειο φάρμακο για την καταπολέμηση της μοναξιάς.

Ο Keith Davison, πρώην δικαστής, έχασε τη γυναίκα του Evy τον Απρίλιο του 2016 και έκτοτε δεν μπορούσε να αντέξει τη σιωπή μέσα στο σπίτι.

Έτσι, αποφάσισε να εγκαταστήσει μια μεγάλη πισίνα στην πίσω αυλή του, και να τη διαθέσει για δωρεάν χρήση στα παιδιά της γειτονίας και τους γονείς τους. Και έτσι, έφερε πάλι το θόρυβο και την ευτυχία στο σπίτι του.
Ο Keith, ο οποίος μένει στη Minnesota των ΗΠΑ, είπε πως δεν ήξερε τι να κάνει με τον εαυτό του μετά το θάνατο της γυναίκας του.

«Δεν μπορείτε να φανταστείτε πώς είναι», λέει. «Κλαις πολύ. Έτσι έχουν τα πράγματα γιατί εκείνη δεν είναι πια εδώ».

Σε μια προσπάθειά του λοιπόν να καταπολεμήσει τη μοναξιά, κατασκεύασε μια πισίνα, περίπου 5μ.x10μ., στον πίσω κήπο του σπιτιού του, την οποία και άνοιξε για τους γείτονές του μέσα στον Ιούλιο.
Ο ίδιος είναι πατέρας τριών παιδιών και δεν έχει εγγόνια. Η πισίνα του όμως έγινε αμέσως διάσημη στα παιδιά της γειτονιάς, τα οποία τη χρησιμοποιούν καθημερινά και γεμίζουν το σπίτι του με γέλια και ζωντάνια.

Η Jessica Huebner, μία από τις μαμάδες που επισκέπτεται συχνά την πισίνα με τα τέσσερα παιδιά της, είπε για τον Keith: «Σκόρπισε την ευτυχία σε όλα τα παιδιά της γειτονιάς».
Και, όταν στο τέλος της ημέρας τα παιδιά επιστρέφουν στα σπίτια τους, ο Keith απολαμβάνει ένα ήσυχο μπάνιο στην πισίνα του, ήρεμος και ευτυχής.

από την αγαπημένη μας ideopigi

Έτσι έφτιαξαν το κέφι της πιστιρίκας οι γιατροί και το νοσηλευτικό προσωπικό! — Doctors and nurses dance with sick child

Δεν θέλει κόπο, θέλει τρόπο! 

Δείτε πώς κατάφεραν οι γιατροί και οι νοσοκόμοι να φτιάξουν το κέφι της πιτσιρίκας που είχε πνευμονία.

Το κοριτσάκι υπέφερε από πνευμονία και μετά από πολλές μέρες νοσηλείας, αρνούνταν να σηκωθεί από το κρεβάτι και να περπατήσει!

Οι νοσοκόμες που τόσο καιρό ήταν στο πλευρό της και οι γιατροί που ήταν αισιόδοξοι για την υγεία της, βρήκαν έναν έξυπνο τρόπο για να την σηκώσουν. 

Έκαναν όλοι μαζί έναν κύκλο, πήραν και ένα μεγάλο μπαλόνι και άρχισαν να χορεύουν και να τραγουδούν για να της φτιάξουν το κέφι. Και φυσικά η ιδέα τους λειτούργησε...

Απολαύστε τον ξέφρενο χορό στο νοσοκομείο:

πηγή

Με μάτια μόνο για το μωρό της!

Μα δεν είναι υπέροχη;

Η Kate κρατάει το μωρό της αγκαλιά και το προσέχει και το αγαπάει!

Ακριβώς όπως κάνει η μαμά της με το καινούριο της αδελφάκι!

Ο μικρός αδελφός της Kate, απολαμβάνει την αγκαλιά της μαμάς του και ονειρεύεται!
Η μαμά φοράει το μωράκι της σε sling και φροντίζει και τα τρία της παιδιά με αγάπη αλλά και με άνεση και ευκολία!

πηγή...

2016: Δέκα χρόνια «χαμομηλάκι» - Σας ευχαριστούμε για την αγάπη σας!

26/11/2006 🌼 26/11/2016

Αγαπημένοι μας, φίλοι των παιδιών

Σήμερα, Του Αγίου Στυλιανού, προστάτη των παιδιών, έχουμε γενέθλια!!

Να αγαπάτε τα παιδάκια, να τα προσέχετε και να τα προστατεύετε,

όπως κάνει ο Άγιος Στυλιανός, ο προστάτης τους

Δειλά, σαν σήμερα πριν από δέκα χρόνια, κάναμε την πρώτη μας ανάρτηση
Μας πήρε χρόνο μέχρι να «στήσουμε» το «χαμομηλάκι» μας τεχνικά, όμως, επειδή ήταν ολοκληρωμένο μέσα στο μυαλό και την καρδιά μας, ξεπεράσαμε τις τεχνικές δυσκολίες και πολύ σύντομα πήρε τη μορφή που βλέπετε.
Μέσα στα δέκα αυτά χρόνια, με τα δύσκολα, τα εύκολα, τις προσωπικές μας λύπες, τις χαρές μας, το «χαμομηλάκι» δεν έπαψε ούτε μια μέρα, ούτε μια στιγμή, να είναι στις προτεραιότητες μας

Κλάψαμε, δακρύσαμε, γελάσαμε, χαρήκαμε, με τα άσχημα και τα ευχάριστα που συμβαίνουν στα παιδιά όλου του κόσμου.
Δεν πάψαμε ούτε στιγμή να ευχόμαστε να έρθει κάποια μέρα που μόνο ευχάριστες ειδήσεις θα έχουμε να αναρτήσουμε.

Όσα περιγράψανε στο ξεκίνημά μας, στη Συντροφιά του Χαμομηλιού, μετά δέκα χρόνια και 12.208 αναρτήσεις, ΟΛΑ ισχύουν μέχρι κεραίας.

Κάθε ανάρτηση ανεβαίνει με την ίδια χαρά, στολίζεται με την ίδια προσοχή, επειδή έχουμε την πεποίθηση ότι όλα τα άρθρα, οι ζωγραφιές, τα ποιήματά, οι σκέψεις, τα παραμύθια και τόσα άλλα -πρωτότυπα ή αναδημοσιευμένα- τον πρώτο μας σκοπό υπηρετούν:

να βοηθηθεί έστω και ένα, ΕΝΑ παιδάκι – χαμομηλάκι.

Αγαπημένοι μας, φίλοι των παιδιών,
σας ευχαριστούμε για την αγάπη και την υποστήριξή σας όλα αυτά τα χρόνια.
Με πολλή αγάπη
το χαμομηλάκι

🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼

Σταχυολογήματα …

2006
Τετάρτη, 29 Νοεμβρίου 

Ποιος μπορεί να αδιαφορήσει; ποιος;

Μπροστά σ΄αυτό το βλέμμα
ποιος μπορεί να μείνει ασυγκίνητος;
Σε σένα ελπίζει, σε μας, σε όλους μας
Κάτω τα χέρια από τα παιδιά
Μακριά από το σωματάκι και την ψυχή τους
τα χέρια τα βρώμικα...
τα χέρια των βρώμικων...hamomilaki

2007

• Άξιον Αγάπης
• Τριάντα εφτά στα εκατό…(37%...)

2008

• Μάλιστα, κύριε Καθηγητά…
• Η αναισχυντία της παιδεραστίας
• Ο καλός ο δάσκαλος...
• Ξέρετε κάτι; Βαρέθηκα ...
• Τα παιδιά των παιδοβιαστών (παιδόφιλων)

2009

• Ανοιχτή επιστολή στους παιδόφιλους-παιδοβιαστές (video)
• «Sathentrepomaste»: Συνταγή για ένα υπέροχο «γλύκισμα...»...
• «Θέλω ένα σπίτι με Χαρά»
• Εκστρατεία κατά της Παιδικής κακοποίησης

1 Σωματική Κακοποίηση

2 Σεξουαλική Κακοποίηση

2.1 Πρόληψη

2.2 Ο Κανόνας του εσώρουχου

2.3 Τα σύμβολα των παιδόφιλων

2.4 Pedophile Symbols

2.5 Símbolos da pedofilia

3 Συναισθηματική Κακοποίηση

4 Συναισθηματική Σεξουαλική Κακοποίηση

5 Παιδική εργασία

Διαμαρτυρία για την κακοποίηση του Παιδιού

2010

• Η Εκκλησία και «η απειλή της μεγάλης πείνας»
• Δωρεάν Φαγητό ανά Νομό
• Μια αναπάντητη κλήση... - Ο Amir που γνώρισα...

2011

• Να τα δικά μου ασημικά!!
• Για μια στιγμή, μια μοναδική στιγμή, το Καλό γενικεύτηκε…
• Ακόμα και τους εχθρούς σας...

2012

• Η «αναπηρία» των παρεκκλίσεων
• Οι Μεγάλοι και οι ελάχιστοι
• Ο παιδεραστής και ο... ενοχλητικός!
• Τα ανθρώπινα ράκη και οι ανόητοι επιβήτορες
• «Έλληνες» και μετανάστες - Η ανάρτηση είναι ακατάλληλη για ρατσιστές

2013

• Η «γένεσις» του επίγειου παράδεισου και οι διαχειριστές του
• Το ξεμάτιασμα της βασκανίας

2014

• Γράμμα - προσευχούλα από ένα χαμομηλάκι στον Άγιο Βασίλειο
  
• Οι μεγαλύτεροι κλέφτες, οι ληστές ...
  
• Όσοι δεν πήραν ΑΓΑΠΗ ...
  
• Οδηγός Αποπλάνησης Παιδιών!! (Grooming Guide)
  
• Άγιοι: Οι original Ήρωες

2015

• Καταντήσαμε χοιροβοσκοί, σαν τον Άσωτο,να τρώμε ξυλοκέρατα 
• Χάλασε η κούκλα ή το αρκουδάκι;
• Αλήθειες και ψέματα για τον παιδοβιασμό
• Η Απληστία η Υποκρισία και η Απανθρωπιά έχουν χρώμα και οσμή
• Καλά, δεν ντρέπονται;
• Απλότητα, Συγχώρεση, Αγάπη: Οι «τροφές» της Ψυχής
• Απόψε, που είναι η «Μέρα της Γυναίκας», εγώ δεν πρόκειται να βγω, «να το γλεντήσω»...
• Προχτές σκοτώθηκαν 70 άνθρωποι, οι 29 ήταν παιδιά, αλλά κανείς δεν λέει "Je suis Pakistan"

2016

• Μερικές προτάσεις για τη eurovision του 2017
• Η Ώρα της Αλήθειας - The Time of Truth

James Karagiannis: Ο Έλληνας που μοιράζει δωρεάν παγωτά σε φτωχά παιδάκια

"They love running up and saying, 'Hey, can you ask me a math question today?'" Karagiannis told ABC News.

Ο Ελληνικής καταγωγής Τζέιμς Καραγιάννης από το Μπάφαλο της Νέας Υόρκης πουλάει παγωτά κατά την διάρκεια του καλοκαιριού με το φορητό του τρέιλερ, γυρίζοντας σε πολλές περιοχές της Νέας Υόρκης με τα παιδιά να κάνουν ουρές για να δοκιμάσουν τις ιδιαίτερες γεύσεις παγωτού που πουλάει.

Πηγαίνοντας σε αρκετές υποβαθμισμένες περιοχές της πόλης, ο Τζέιμς έβλεπε ότι πολλά παιδιά δεν είχαν ούτε το ένα δολάριο που πούλαγε τα παγωτά του για να αγοράσουν ένα, έτσι σκέφτηκε ένα πρωτότυπο τρόπο για να δίνει σε όλα τα παιδιά δωρεάν παγωτά!

Ξεκίνησε να τους κάνει απλές και εύκολες ερωτήσεις, από την Ιστορία ή τα μαθηματικά και με κάθε σωστή απάντηση κάθε παιδί έπαιρνε δωρεάν και από ένα παγωτό.

Ακόμα όμως και να μην γνωρίζει ένα παιδί την απάντηση, ο Τζέιμς Καραγιάννης σχεδόν του την λέει για να πάρει και αυτό το δωρεάν παγωτό του.

Μέσα σε λίγες εβδομάδες και με την βοήθεια των κοινωνικών δικτύων, η συγκινητική αυτή προσπάθεια του Τζέιμς είχε γίνει γνωστή σχεδόν σε όλη τη Νέα Υόρκη με αποτέλεσμα να αρχίσουν οι απλοί πολίτες να χρηματοδοτούν το μοναδικό αυτό project και μέσα σε λίγες μέρες να έχει συγκεντρωθεί το ποσό των 6,000 δολαρίων το οποίο όμως θα έπρεπε να χρησιμοποιηθεί αποκλειστικά και μόνο στην αγορά παγωτών!

......

περισσότερα εδώ

Πόσο αγαπούν αυτοί οι δάσκαλοι τα παιδιά! Debby Heerkens - Sonya Romero - Elizabeth Miranda Chris Ulmer's and others...

Το επάγγελμα του δασκάλου είναι λειτούργημα και μια ώρα διδασκαλίας μπορεί να αποδειχθεί πιο δύσκολη από μια οκτάωρη δουλειά γραφείου. Αυτό αποδεικνύουν πέντε δάσκαλοι που αποφάσισαν να κάνουν τα πάντα για να δείξουν πόσο αγαπάνε τα παιδιά. 

Διαβάστε, συγκινηθείτε και όσοι εξασκείτε το ίδιο επάγγελμα, ακολουθήστε το παράδειγμά τους!

1. Η βιολόγος που φοράει ένα…ψεύτικο σώμα!

Η Debby Heerkens, δασκάλα βρήκε τον καλύτερο τρόπο να διδάξει βιολογία στα παιδιά: να φορέσει μια φόρμα με ζωγραφισμένα τα όργανα του σώματός μας και να τους μάθει ανατομία. 
Το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό, ακόμα και για εμάς!

2. Αυτή η νηπιαγωγός που κάνει καθημερινά δύο ερωτήσεις στα παιδιά

Η Sonya Romero δουλεύει στον παιδικό σταθμό μιας υποβαθμισμένης περιοχής στο Μεξικό. Με το που μπαίνουν τα παιδιά στην τάξη, τους κάνει καθημερινά δύο ερωτήσεις: 
«Έχετε φάει σήμερα;» και 
«Μήπως κρυώνετε;». 
Αν η απάντηση είναι όχι και ναι αντίστοιχα, τους δίνει φαγητό και ρούχα -και όλα αυτά από την τσέπη της.

3. Περπατάει δύο ώρες για να φτάσει στο σχολείο

Η Elizabeth Miranda από τις Φιλιπίννες περπατάει καθημερινά δύο ώρες μέσα στο δάσος και την άγρια φύση μέχρι να φτάσει στο σχολείο που δουλεύει. 
Υπάρχει κάτι πιο συγκινητικό;

4. Κάθε μέρα «παινεύει» τους μαθητές του

Ο Chris Ulmer's είναι δάσκαλος ειδικής αγωγής. Κάθε μέρα και για δέκα λεπτά, σηκώνει τα παιδιά όρθια, όχι για να πουν μάθημα, αλλά για να τους «λούσει» με κοπλιμέντα! 
Από τότε, είδε πόσο πιο χαρούμενα ήταν τα παιδιά και πόσο καλύτερες ήταν οι επιδόσεις τους στο σχολείο.

5. Δάσκαλοι μετατρέπουν τα ντουλάπια των μαθητών σε… βιβλία!

Δάσκαλοι σε σχολείο της Αμερικής πέρασαν ένα ολόκληρο καλοκαίρι ζωγραφίζοντας στα ντουλάπια των παιδιών ολόκληρα… βιβλία! 
Ήθελαν να προσφέρουν στους μαθητές τους κάτι διασκεδαστικό αλλά και να τους μυήσουν στη λογοτεχνία. Και απ’ ότι φαίνεται, τα κατάφεραν μια χαρά!

mama365
enallaktikidrasi