Εκεί μελέτησε το ρόλο των χρωματοσωμάτων στον καθορισμό του φύλου και σε κάποια φάση κατέγραψε ιστολογικές μεταβολές στον κόλπο θηλυκών χοίρων.
Σκοπός του ήταν να εντοπίσει σημεία αναφοράς για τον σεξουαλικό κύκλο διαφόρων θηλαστικών.
Κατά τη μεταφορά αυτών των παρατηρήσεων σε ανθρώπους από το 1923 συσχέτισε τις ιστολογικές μεταβολές με προκαρκινικά συμπτώματα σε γυναίκες.
Τα συμπεράσματά του δεν κίνησαν όμως ιδιαίτερο ενδιαφέρον, μέχρι το 1943, οπότε δημοσιεύτηκε η μελέτη «Diagnosis of Uterine Cancer by the Vaginal Smear».
Έτσι αναγνωρίστηκε η σημασία των συμπερασμάτων του Παπανικολάου και επινοήθηκαν διάφορα τεστ για εύκολο εντοπισμό ιστολογικών αλλοιώσεων.
Έκτοτε διαδόθηκε η φήμη του Παπανικολάου, ο οποίος παρουσιάστηκε σε πολλά παθολογικά και καρκινολογικά συνέδρια για την εξήγηση των συμπερασμάτων του και του τρόπου εφαρμογής του ονομαζόμενου έκτοτε «Pap test».
Στα επόμενα χρόνια απονεμήθηκαν στον γιατρό και ερευνητή πολλά βραβεία και διακρίσεις.
Το 1961 έγινε διευθυντής του Cancer Research Institute στο Μαϊάμι της Φλώριδας, όπου πέθανε από καρδιακή προσβολή σε ηλικία 79 ετών (19 Φεβρουαρίου 1962).
Το 1961 έγινε διευθυντής του Cancer Research Institute στο Μαϊάμι της Φλώριδας, όπου πέθανε από καρδιακή προσβολή σε ηλικία 79 ετών (19 Φεβρουαρίου 1962).
Posts
