Save Our Children ♦ Σώστε τα Παιδιά μας
ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΣΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ,
Προστατεύστε το Χαμομηλάκι, Είναι το Φως.
Κίνημα για την προστασία του παιδιού
hamomilaki@gmail.com ♦ ♦
Η ευτυχία είναι απλή, σαν τη σκέψη ενός παιδιού
.jpg)
Ο Σείκιλος έζησε στις Τράλλεις της Μικράς Ασίας κατά το 200 π.Χ.
Είναι γνωστός για το αρχαιότερο παγκοσμίως γνωστό τραγούδι, του οποίου σώζονται πλήρως και οι στίχοι και η μουσική.
Η μουσική στήλη
Ο Σείκιλος έγραψε το τραγούδι του μετά το 200 π.Χ. σε επιτύμβια κυλινδρική στήλη που έχει ύψος 40 εκατοστά και περιέχει στην κοινή ελληνική της ελληνιστικής εποχής ένα επίγραμμα δώδεκα λέξεων και ένα μέλος (τραγούδι) δεκαεφτά λέξεων μαζί με τη μουσική του.
Στην κορυφή της στήλης, το επίγραμμα αναφέρει τον άνθρωπο που το έγραψε, καθώς και το σκοπό για τον οποίο το έγραψε:
ΕΙΚΩΝ Η ΛΙΘΟΣ ΕΙΜΙ. ΤΙΘΗΣΙ ΜΕ ΣΕΙΚΙΛΟΣ ΕΝΘΑ ΜΝΗΜΗΣ ΑΘΑΝΑΤΟΥ ΣΗΜΑ ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΟΝ
(Εγώ η πέτρα είμαι μια εικόνα. Με έβαλε εδώ ο Σείκιλος ως διαχρονικό σήμα αθάνατης μνήμης).
Στη μέση υπάρχουν οι στίχοι του τραγουδιού μαζί με τα σύμβολα της μελωδίας, η οποία είναι του λεγόμενου φρυγικού τύπου:
ΟΣΟΝ ΖΗΣ ΦΑΙΝΟΥ, ΜΗΔΕΝ ΟΛΩΣ ΣΥ ΛΥΠΟΥ. ΠΡΟΣ ΟΛΙΓΟΝ ΕΣΤΙ ΤΟ ΖΗΝ, ΤΟ ΤΕΛΟΣ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΑΠΑΙΤΕΙ
(Όσο ζεις λάμψε, καθόλου μη λυπάσαι. Για λίγο διαρκεί η ζωή, ο χρόνος καθορίζει το τέλος).
Ο «επιτάφιος» του Σείκιλου, σε αρχαιοελληνική μουσική σημειογραφία.
Στο κάτω μέρος της στήλης αναγράφεται η αφιέρωση ΣΕΙΚΙΛΟΣ ΕΥΤΕΡΠΗΙ (Ο Σείκιλος στην Ευτέρπη), αλλά δεν γίνεται κατανοητό εάν πρόκειται για τη σύζυγο, την ερωμένη, τη φίλη, την αδελφή ή την κόρη του, ή και απλώς την Μούσα της μουσικής.
Το μήνυμα αυτό αντιστοιχεί στο επικούρειο απόφθεγμα «όσο ζούμε πρέπει να χαιρόμαστε όπως οι θεοί» γιατί ο θάνατος είναι το τέλος και δεν υπάρχει συνέχεια. Εμφανώς επικούρεια είναι όλα τα αναφερόμενα συστατικά του μέλους: η ηδονή της ζωής, η αταραξία, καθώς και το τελικό όριο της ζωής, ο θάνατος.
Η επιτύμβια στήλη ανακαλύφθηκε το 1883 στην τουρκική πόλη Αϊδίνιο, όπως είναι το σύγχρονο όνομα των αρχαίων Τραλλέων.
Μάλιστα, κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής καταστροφής του 1922 η στήλη χάθηκε και πολλά χρόνια αργότερα ξαναβρέθηκε σε έναν κήπο τουρκικού σπιτιού.
Η ιδιοκτήτρια του σπιτιού είχε κόψει τη βάση της στήλης για να την χρησιμοποιήσει ως βάζο για λουλούδια. Σήμερα φυλάσσεται στο Εθνικό Μουσείο της Δανίας στην Κοπεγχάγη. Πιστά αντίγραφά του υπάρχουν σε διάφορα μουσεία.
Πολλαπλές περιοχές του εγκεφάλου τους φωτίζονταν ξαφνικά καθώς επεξεργάζονταν τον ήχο, τον διαχώριζαν σε μελωδία και ρυθμό για να τον κατανοήσουν και συνένωναν τα επιμέρους στοιχεία σε μια ενιαία μουσική εμπειρία.
Ενώ, λοιπόν, το να ακούει κανείς μουσική προκαλεί εξαιρετικά ενδιαφέρουσες δραστηριότητες στον εγκέφαλο, το να παίζει μουσική είναι σαν ένα πλήρες πρόγραμμα γυμναστικής για τον εγκέφαλο.
Το παίξιμο ενός μουσικού οργάνου απασχολεί ταυτόχρονα κάθε περιοχή του εγκεφάλου, κυρίως τον οπτικό, ακουστικό και κινητικό φλοιό.Όπως και με κάθε γυμναστική, η πειθαρχημένη και δομημένη εξάσκηση της μουσικής ενισχύει τις εγκεφαλικές λειτουργίες, επιτρέποντάς τη χρήση τους και σε άλλες δραστηριότητες.
Η βασικότερη διαφορά μεταξύ του να ακούς και να παίζεις μουσική είναι στο δεύτερο οι λεπτές κινητικές δεξιότητες που ελέγχονται και από τα δύο ημισφαίρια του εγκεφάλου.
Συνεπώς, το να παίζει κανείς μουσική θεωρείται ότι αυξάνει τον όγκο και τη δραστηριότητα του μεσολόβιου, του συνδέσμου των δύο ημισφαιρίων, επισπεύδοντας και ανοίγοντας νέες οδούς για τη μετάδοση των μηνυμάτων.
Για αυτό τον λόγο η μουσική θεωρείται ως μια εναλλακτική πολύ πιο υγιής και είναι ευθύνη των γονιών να την εισάγουνε στη ζωή των παιδιών τους.Είναι αλήθεια πως πολλοί γονείς εκτιμούν τη γαλήνη που βασιλεύει στο σπίτι όταν τα παιδιά παίζουν με το τάμπλετ ή με το smartphone. Εντούτοις, αυτές οι συσκευές μειώνουν την γνωστική τους ανάπτυξη και δεν τους προσφέρουν πάντα θετικά ερεθίσματα.
Πολύ δύσκολο να ελεγχθεί, το ίντερνετ φέρνει το παιδί σας σε επαφή με πολλές πληροφορίες που ενδεχομένως να αποκαλυφθούν από ακατάλληλες ως και επικίνδυνες για την ηλικία του.Από την άλλη, η τεχνολογία επηρεάζει το παιδί σας εφόσον του δημιουργεί εξάρτηση. Το παιχνίδι σε ένα τάμπλετ ή Smartphone μπορεί να διαρκέσει ώρες ολόκληρες, οδηγώντας το παιδί σε μία αδράνεια επικίνδυνη. Στις 18 Ιουνίου 2018, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) αναγνώρισε επισήμως τον εθισμό στα βιντεοπαιχνίδια ως διαταραχή. Αυτή η πληροφορία επιβεβαιώνει ότι μπορούν να προκαλέσουν εθισμό και πως ο καλύτερος τρόπος για να το αποφύγουμε είναι να προσφέρουμε στα παιδιά μία άλλη εναλλακτική τόσο ασφαλή όσο και διασκεδαστική.
Οι νέοι μουσικοί έδειξαν ταχύτερη ωρίμανση στην ανταπόκριση του εγκεφάλου στον ήχο αλλά και στην ευαισθησία στις ηχητικές λεπτομέρειες. Αμφότερες οι λειτουργίες είναι σημαντικές για τις γλωσσικές ικανότητες των μαθητών αλλά για την ακαδημαϊκή τους επιτυχία.Σύμφωνα με τους ειδικούς η ιδανική ηλικία για να ξεκινήσουν τα παιδιά να μαθαίνουν ένα μουσικό όργανο είναι η αρχή του γυμνασίου και καλό θα ήταν να το συνεχίσουν και κατά τις λυκειακές σπουδές τους. Η συνεχιζόμενη εξέλιξη της μουσικής εκμάθησης, σύμφωνα με μία μελέτη, έχει συνδεθεί με την υψηλού επιπέδου ικανότητα στα μαθηματικά.
Μπορεί τα παιδιά σας να μη γίνουν απαραίτητα σταρ του πενταγράμμου, αλλά σίγουρα θα αποκομίσουν πολλά οφέλη μαθαίνοντας ένα μουσικό όργανο.Οι επιστήμονες καταλήγουν πως οι έφηβοι που ασχολούνται με τη μουσική δεν θα πρέπει να αγνοούν και να μειώνουν τις γυμναστικές τους δραστηριότητες οι οποίες είναι εξίσου σημαντικές τόσο για το σώμα όσο και για το πνεύμα τους αποκομίζοντας επίσης σημαντικά οφέλη.
Μην αποθαρρύνετε το παιδί σας λέγοντάς του ότι κάνει θόρυβο, αλλά αντίθετα δείξτε του πώς να μετατρέψει το θόρυβο σε μελωδία.Παρακολουθήστε συναυλίες-μουσικοχορευτικές παραστάσεις:
«Δεν νομίζεις ότι το θέμα αυτό έχει μια επίμονη ποιότητα; Σκοπεύω να το επαναλάβω μερικές φορές χωρίς καμία εξέλιξη, αυξάνοντας βαθμιαία την ορχήστρα, όσο μπορώ».Η σύνθεση είχε αρχικά τον τίτλο «Φαντάνγκο» και στη συνέχεια «Μπολέρο» (γαλλιστί «Μπολερό»).
«Δεν έχει καλά - καλά μορφή, δεν έχει ανάπτυξη και μετά βίας έχει μετατροπίες».Η αμερικανική του πρεμιέρα έγινε δεκτή με ουρανομήκεις ζητωκραυγές από το μουσικόφιλο κοινό της Νέας Υόρκης, όταν παρουσιάσθηκε από τον Αρτούρο Τοσκανίνι και τη Φιλαρμονική της αμερικανικής μεγαλούπολης στις 14 Νοεμβρίου 1929.
Το έργο αρχίζει με τον ρυθμό του μπολερό, που παίζεται από το ταμπούρο, ενώ οι βιόλες και τα βιολοντσέλα υποστηρίζουν τον ρυθμό.
| 1. | Γρηγόρης Μπιθικώτσης | (Πρώτη εκτέλεση) | ||
| 2. | Κώστας Χατζής | |||
| 3. | Μαρινέλλα | |||
| 4. | Πασχάλης Τερζής | |||
| 5. | Ειρήνη Παππά | |||
| 6. | Σοφία Παπάζογλου |
Συνεχίζει βέβαια να απολαμβάνει ακόμα το τετ-α-τετ παιχνίδι με τη μαμά ή τον μπαμπά, όμως βρίσκει εξίσου μεγάλη χαρά και ενδιαφέρον σε περισσότερα πρόσωπα και σε πρωτότυπες ασχολίες.
Posts
