«Εάν δεν έχεις να πεις κάτι καλό, είναι καλύτερα να μην πεις τίποτα» - Μαθαίνοντας στα παιδιά την έννοια της Καλοσύνης

   Τα απρεπή ή κακόβουλα σχόλια, με στόχο την εμφάνιση, τα ρούχα ακόμα και τα φυσικά χαρακτηριστικά, που είναι συχνά στους ψιθύρους των ενηλίκων, ξεκινούν ήδη από την παιδική ηλικία. 

Ένας τρόπος για να μην μετατραπούν τα παιδιά σε αυτούς τους ενήλικες είναι να τα βοηθήσετε να κατανοήσουν την έννοια της Καλοσύνης αλλά και γιατί την χρειαζόμαστε τόσο πολύ στην καθημερινότητά μας.

«Γιατί είναι έτσι τα μαλλιά του; Γιατί φοράει τέτοια ρούχα;» αποτελούν μερικά από τα κακόβουλα σχόλια που μπορεί να ακούσει κανείς, μέσα σε αυτούς και τα παιδιά ενώ πλέον με το Διαδίκτυο, όπου οι αναρτήσεις φωτογραφιών πραγματοποιούνται ανά δευτερόλεπτα, τέτοιου είδους σχόλια μπορεί να συγκεντρωθούν σχεδόν στιγμιαία από γνωστούς ή άγνωστους «επικριτές» που είναι απλά αγενείς ή έχουν στόχο να πληγώσουν συναισθηματικά τον άλλον.

Γιατί χρειαζόμαστε την καλοσύνη;

Σήμερα το να κρίνουμε αυστηρά τους άλλους γίνεται από ολοένα και μια μεγαλύτερη μερίδα ατόμων. 

Είναι πολύ εύκολο πια να δημοσιευθούν σχόλια για άλλους ανθρώπους, είτε πρόκειται για διασημότητες είτε για συνηθισμένους καθημερινούς ανθρώπους, αυτό όμως που οι περισσότεροι δεν αναλογίζονται είναι το τραύμα που προκαλούν. 

Βέβαια τα κακόβουλα σχόλια δεν είναι απόρροια των τεχνολογικών εξελίξεων, όμως σήμερα η κακία διαδίδεται πολύ πιο εύκολα, γρήγορα και ανώνυμα, με τις επικρίσεις να γίνονται άνευ προηγουμένου σκληρές. 

Τα παιδιά που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της τεχνολογίας και της κοινωνικής δικτύωσης μέσω του Διαδικτύου μαθαίνουν από αυτό που βλέπουν γύρω τους, που ενδεχομένως να μην είναι σωστό.

Τα παιδιά τείνουν επίσης να αγνοούν την «μεγαλύτερη εικόνα», καθώς επικεντρώνονται στο τώρα και δεν αναλογίζονται τις πλήρεις επιδράσεις της συμπεριφοράς τους σε άλλα παιδιά. 

Στο μεταξύ από την φύση τους έχουν την τάση να εστιάζουν στον εαυτό τους, γεγονός που δυσκολεύει την προσπάθειά τους να κατανοήσουν το πώς νιώθουν οι άλλοι. 

Αυτό ωστόσο δεν σημαίνει ότι εκ φύσεως κακά αλλά πολύ περισσότερο ότι χρειάζονται την σωστή και ήπια γεμάτη αγάπη καθοδήγηση.

Τρόποι για να εμφυσήσετε την καλοσύνη
Για να εμφυσήσετε την καλοσύνη στα παιδιά σας, δοκιμάστε να ενσωματώσετε ορισμένες από τις ακόλουθες πρακτικές στις καθημερινές σας συνήθειες. 

Δεν είναι ανάγκη για σοβαρές και μεγάλες συζητήσεις αρκεί να βλέπουν καθημερινά έστω και μια μικρή πράξη καλοσύνης.

Ενσυναίσθηση
Τα μικρότερα παιδάκια χρειάζονται υπενθυμίσεις για να καταφέρουν να βάλουν τον εαυτό τους στην θέση ενός άλλου παιδιού. Παροτρύνετέ το να σκέφτεται τις συνέπειες πριν ακόμα μιλήσει για κάποιον ή για κάτι που κάνει. 

Παράλληλα ενθαρρύνετε το να σκέφτεται καλά πώς η φράση που θέλει να πει μπορεί να επηρεάσει κάποιον, αφού η ενσυναίσθηση αποτελεί το θεμέλιο της καλοσύνης.

Εάν δεν έχεις να πεις κάτι καλό…
Μάθετε στο παιδί σας το εξής ρητό «Εάν δεν έχεις να πεις κάτι καλό, είναι καλύτερα να μην πεις τίποτα», καθώς μέσα σε δύο προτάσεις μαθαίνει εύκολα το νόημα της καλοσύνης. 

Με αυτόν τον τρόπο θα βοηθήσετε το παιδί σας να μάθει να λέει μόνο θετικά σχόλια, πράγματα δηλαδή που θα κάνουν τον άλλον να αισθάνεται καλά παρά λύπη.

Ευγενικά λόγια και χαμόγελα
Μια καλή ιδέα θα ήταν να βοηθήσετε τα παιδιά σας να αποκτήσουν την συνήθεια να είναι φιλικά και ευγενικά με τους γύρω τους.

 Ο καλύτερος τρόπος για να γίνει αυτό είναι να βλέπουν εσάς να ευχαριστείτε το σερβιτόρο στο εστιατόριο, να πείτε ένα κομπλιμέντο στην φίλη σας για την σκληρή της δουλειά ή ακόμα και να ευχηθείτε καλή συνέχεια σε αυτόν που σας εξυπηρέτησε στο σούπερ μάρκετ.

Καλοί τρόποι
Η εκμάθηση καλών τρόπων, όπως ο σεβασμός προς τους άλλους, ο σωστός τρόπος χαιρετισμού ή προσφώνησης ενός ενήλικα, η ευγένεια, αποτελεί ένα κομβικό σημείο για την καλλιέργεια της καλοσύνης στα παιδιά.

Μην τα κακομαθαίνετε
Τα ευγενικά παιδιά, γεμάτα καλοσύνη, είναι παιδιά που αγαπούν την φιλανθρωπία και καταλαβαίνουν ότι η μαμά και ο μπαμπάς δεν μπορούν να αγοράσουν όλα τα παιχνίδια. 

Εάν θέλετε να τους εμφυσήσετε την καλοσύνη, ξεκινήστε με το να είναι υπομονετικά και ευγνώμονα για όλα όσα απολαμβάνουν στην καθημερινότητά τους.

Bullying και στο Διαδίκτυο
Να είστε ενημερωμένοι για τους κινδύνους που ελλοχεύουν στο Διαδίκτυο αλλά και για την δραστηριότητα του παιδιού σας σε αυτό. 

Ενημερωθείτε για τον εκφοβισμό, πώς μπορεί να συμβεί αλλά και πώς να το αποτρέψετε.

Να είστε καλοί με τα παιδιά σας
Τίποτα από τα παραπάνω δεν θα έχει σημασία εάν δεν δείχνετε καλοσύνη και ευγένεια στα παιδιά σας καθημερινά. 

Ειδικά αν αισθάνεστε απογοητευμένοι μαζί τους, προσπαθήστε να τους μιλάτε πάντα με ευγενικό και ήπιο τόνο. 

Η πειθαρχία δεν είναι ανάγκη να είναι σκληρή, νουθετήστε τα με αγάπη και δείτε τα να εξελίσσονται σε ισορροπημένους και ευγενικούς ενήλικες, που αποτελούν την όμορφη νότα στην ημέρα των άλλων.

imommy

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Το νόμισμα της Καλοσύνης

Κάποτε ο γνωστός συγγραφέας Ντοστογιέφσκι βγήκε στον απογευματινό του περίπατο.

Ενώ η ημέρα έφθανε στο σούρουπο ένας ζητιάνος άπλωσε το χέρι του  και ζητούσε βοήθεια. 

Ο Ντοστογιέφσκι ψάχνει τις τσέπες του να βρει κανένα κέρμα, αλλά δεν βρίσκει τίποτα. Ψάχνει το ρολόι του να το προσφέρει, αλλά και εκείνο το είχε ξεχασμένο στο σπίτι του. 

Ο μεγάλος συγγραφέας  κοκκίνισε λίγο στο πρόσωπο και πάνω στην αμηχανία του έσκυψε, φίλησε το χέρι του τυφλού και ψιθύρισε: «Συγχώρα με, καλέ μου άνθρωπε, γιατί αυτή τη στιγμή δεν έχω τίποτα να σου προσφέρω»! 

Και ο γέρο ζητιάνος απαντά: «Ευχαριστώ πολύ. Το πήρα! Αυτό που μου έδωσες δεν μπορούσα να το βρω αλλού. Το νόμισμα της καλοσύνης σπάνια το βρίσκω..»

Πηγή

Η Καλοσύνη δεν ήταν ποτέ πολυτέλεια!

Αλλά να, οι διαφορές του χθες, σήμερα γίνονται βάραθρα

«ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΤΟ ΛΟΓΟ ΘΑ ΔΑΚΡΥΣΩ ΔΙΑΚΡΙΤΙΚΑ 

 ΚΑΙ ΘΑ ΨΙΘΥΡΙΣΩ, Σ' ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ».
Δανείζομαι τη φράση, για να ξεδιπλώσω δικά μου συναισθήματα. Γιατί αυτή η φράση χτυπάει την καρδιά μου και το μυαλό μου, σταθερά, με καρφάκια που πληγώνουν και ματώνουν αλλά και με βελούδο που χαϊδεύει απαλά, εκεί που πάντα το σώμα επιθυμεί και ο νους ξαπλώνει.

«ΘΑ ΔΑΚΡΥΣΩ ΔΙΑΚΡΙΤΙΚΑ», ΛΕΕΙ.
Και σκέφτομαι ότι τα δάκρυα, απλή ένδειξη ότι τα γόνατα λυγίζουν ελαφριά μπροστά σε μια χαρά ή έναν πόνο, μπροστά σε μια εικόνα που συγκινεί -ο καθένας έχει τις δικές του-, στο άκουσμα μιας μουσικής ή στην ανάμνηση του βιώματος, σπανίζουν πια. 
Τα άλλα, τα δάκρυα αντίδρασης δεν έχουν την ίδια γεύση.

 

ΘΑ ΨΙΘΥΡΙΣΩ «Σ’ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ», ΛΕΕΙ. 
Και πάλι σκέφτομαι ότι αυτή η υπέροχη λέξη, η βαθιά, χάνει μέρα με τη μέρα τη χροιά της, το χρώμα της ξεφτίζει μπροστά στο εκτυφλωτικό φως που καίει κάθε κύτταρο ευγένειας, κάθε κύτταρο καλής προαίρεσης.

ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΔΕ ΧΩΡΙΖΟΜΑΣΤΕ ΜΟΝΟ ΣΕ ΦΤΩΧΟΥΣ ΚΑΙ ΠΛΟΥΣΙΟΥΣ, ψηλούς και κοντούς, ωραίους και άσχημους, έξυπνους και χαζούς, ικανούς και ανίκανους. Οι άνθρωποι χωριζόμαστε συναισθηματικά σε μικρόψυχους και μεγαλόψυχους. 
Όσο οι μικρόψυχοι κερδίζουν έδαφος και προχωρούν στη ζωή ευθυτενείς, τόσο οι μεγαλόψυχοι αποσύρονται. Και σπανίζουν εκείνοι που δακρύζουν και λένε «σε ευχαριστώ».

ΓΙΑΤΙ ΑΜΑ ΔΑΚΡΥΣΕΙΣ Ή ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΕΙΣ, ΚΑΤΑΤΑΣΣΕΣΑΙ ΣΤΗΝ ΑΚΑΤΑΝΟΗΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΤΟΥ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΥ, ΤΟΥ ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΥ, ΤΟΥ ΑΛΛΙΩΤΙΚΟΥ.
Δεν παρακολουθείς τη μιζέρια του άλλου, δεν εντάσσεσαι στην αγέλη που κυνηγά χρήμα και εξουσία, δεν χαρακτηρίζεσαι ως leader της εποχής. Η προσφορά άνευ όρων, η αγαθή προσφορά χωρίς δεύτερη σκέψη, η εμπιστοσύνη χωρίς ενδοιασμούς, όλα αυτά που θα κάνουν τη ζωή σου πιο όμορφη και θα κερδίσεις ανθρώπους και την ψυχική ευφορία που προκαλείται από την ικανοποίηση που έπεται, προκαλούν τρόμο.

ΟΣΟ ΠΙΟ ΣΥΧΝΑ ΠΡΟΔΙΔΕΣΑΙ, τόσο πιο μικρόψυχος θα μπορούσες να καταλήξεις.

ΟΧΙ ΟΜΩΣ. ΟΣΟ ΚΑΙ ΑΝ ΣΕ «ΚΛΕΒΟΥΝ», ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΠΡΑΚΤΙΚΑ, τόσο να θυμάσαι πως πάλι κερδισμένος είσαι. Αυτός που «κλέβει» την ιδέα σου -μου έτυχε αυτό όπως και σε πολλούς άλλους-, αυτός που σε αντιγράφει για να ωφεληθεί άνευ εσού, αυτός που ποτέ δε θα εκτιμήσει ότι με αυθορμητισμό του έδωσες, αυτός πάντα μικρό ερπετό θα είναι. Βρώμικο και δύσοσμο. 
Αυτοί που πουλούν στεγνά σήμερα -συναδέλφους και φίλους, γνωστούς και αγνώστους προς αυτούς- θα παραμείνουν σκουπίδια πολυπατημένα από ρόδες μετά την απεργία των σκουπιδιάρικων. Θα έχουν λεφτά και χαμόγελα απαστράπτοντα, μα τη στιγμή που στους σάλιαγκες δίπλα τους θα τελειώσει το σάλιο, δεν θα έχουν ένδυμα άλλο να σκεπαστούν.

ΚΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ, ΔΕΝ ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΔΑΚΡΥΑ ΟΥΤΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
Η βαθιά ανάσα της ουσιαστικής, αληθινής ικανοποίησης του δοσίματος και της ανταπόδοσης είναι ξένοι τόποι. Απάτητοι για αυτούς. Αυτό το οξυγόνο θα γεμίζει τους άλλους πνεύμονες. Το (γλυκό, όχι αλατισμένο) κλάμα του μίζερου και το (γλυκανάλατο, όχι σταράτο) ευχαριστώ του κόλακα, που ορίζουν πληθώρα κρατούντων σήμερα, δεν αφορούν τις ψυχές τις μεγαλόψυχες.

ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΕΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΛΕΣ. 
Όμως, στον ενήλικο βίο μας, επιλέγουμε στρατόπεδο. Θα είμαστε με τους μεγαλόψυχους που ρισκάρουν κάθε μέρα ή τους μικρόψυχους που φορούν πανοπλίες παντού, γύρω από την καρδιά τους και γύρω από την ψυχή τους; Δακρύζω σα μικρό παιδί όσο περισσότερο χρειάζεται να πω «ευχαριστώ».

     Αφιερωμένο στον Μιχάλη Δ.

    
Μια Κόλλια -  δημοσιογράφος.

  doctv.gr , Οι εικόνες είναι του βιετναμέζου Vu Cong Dien

Αντικλείδι, http://antikleidi.com

Η Καλοσύνη μέγιστο Αγαθό είναι, με Αξία ανεκτίμητη!!

Η καλοσύνη δεν είναι αδυναμία, ξέρετε.

Δε σας καταλαβαίνω μερικούς, ειλικρινά. Ένα πέρασμα κάνουμε όλοι από εδώ. Τι δεν παίρνετε χαμπάρι και φέρεστε με τόση κακεντρέχεια και μίσος; Αγαπάτε λίγο τον άλλον, μωρέ. Αξίζει, δεν κοστίζει. 

    Μια καλή κουβέντα δε θα σας σκοτώσει, μη φοβάστε. Ανθρωπάρια, που έχετε μάθει να κρύβεστε πίσω από την αλαζονεία και την άρρωστη “όμορφη” εικόνα σας. Έχετε κλειστεί στο μικρόκοσμό σας και αλίμονο αν κάνετε ένα βήμα να βγείτε από το θόλο που σας περιβάλλει....

    Ο άνθρωπος μένει αξέχαστος από τις καλές πράξεις, τη σωστή συμπεριφορά και την ευγένεια με την οποία αντιμετωπίζει το συνάνθρωπο. 

    Η αγάπη δε μετριέται στο πορτοφόλι, ξέρετε… αλλά από την προσφορά και από το υστέρημά μας. Αλλά σε ποιόν τα λέω άραγε; Σε εσάς που όλους τους βλέπετε μηδενικά και την αγάπη τη μεταφράζετε σε ευρώ; 

Αγαπάτε μωρέ και μην κρίνετε από την εξωτερική εμφάνιση. Η αγάπη δε μετριέται σε μούσκουλα και μπότοξ. Από αληθινές ματιές και αγγίγματα είναι καμωμένη.

    Η καλοσύνη δεν είναι αδυναμία, ξέρετε. Μέγιστο αγαθό είναι, με αξία ανεκτίμητη. 

    Έχετε δει άστεγο να ταΐζει στο αδέσποτο το μισό σάντουιτς; 

Ναι, σε εσάς το λέω, που σιχαίνεστε τα ζώα και κοιτάτε με απαξίωση τους μη “προνομιούχους”....

    Άραγε, έχετε δει ποτέ το βλέμμα της ευγνωμοσύνης; 

Έχετε ποτέ νιώσει την ανατριχίλα στη ραχοκοκαλιά, όταν κάποιος σας πει ευχαριστώ; 

Έχετε νιώσει τη θέρμη που βγάζει μια ανιδιοτελής αγκαλιά; 

Η καλοσύνη απαιτεί μεγάλη ψυχική δύναμη και εσείς είστε οι πιο αδύναμοι να ξέρετε.

    Κι όμως, κάπου, κάποτε θα σας κάνει να ντραπείτε τόσο πολύ για το χαρακτήρα που έχετε. 

Και ξέρετε γιατί; Γιατί όταν θα σας αγαπήσουν και δε θα σας ζητήσουν αντάλλαγμα για αυτό, όταν θα σας φερθούν με ευγένεια κι ας μην το αξίζετε και πάνω από όλα όταν θα σας ανταποδώσουν την κακία σας με την καλοσύνη τους, τότε θα καταλάβετε πόσο αποτυχημένοι-χαμένοι ήσασταν τόσα χρόνια.

περισσότερα εδώ: Ιωάννα Νικολαντωνάκη
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Λέων Τολστόι: «Ας συγχωρήσουμε ο ένας τον άλλον....

Μόνο τότε θα ζήσουμε ειρηνικά»

Ο Λέων Τολστόι είναι ένας από τους κορυφαίους συγγραφείς της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Κυρίως γνωστός για τα έργα του «Πόλεμος και Ειρήνη» και «Άννα Καρένινα» μελετάται ως ένας από τους κλασικούς Ρώσους λογοτέχνες.

    Ο κόμης Λεβ Νικολάγεβιτς Τολστόι γεννήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου του 1828 σε πόλη της Ρώσιας και ανήκε σε αριστοκρατική οικογένεια. Σπούδασε ανατολικές γλώσσες και νομική, μα ποτέ δεν ενδιαφέρθηκε να λάβει το πτυχίο του.
    Ήταν αθεράπευτα ντροπαλός μα είχε φύση ανήσυχη. Παρά το γεγονός ότι προερχόταν από αριστοκρατική οικογένεια, έχασε και τους δύο του γονείς πολύ νωρίς στη ζωή του. Έτσι δεν θα χαρακτήριζε κανείς την παιδική του ηλικία ως πολυτελή, αλλά περισσότερο ως επώδυνη.
    Και αυτό διότι δεν έχασε μόνο τους γονείς του, αλλά και την επομένη κηδεμόνα του, όπου τελικά μετακόμισε σε σπίτι θείου του. Παρά το γεγονός ότι περιβαλλόταν από το θάνατο των αγαπημένων του, ο Λέων προσπάθησε να διατηρήσει στη μνήμη του τις πιο ευτυχισμένες στιγμές εκείνων των χρόνων.
    Ο Τολστόι αποτέλεσε έμπνευση για τον Γκάντι, ο οποίος επηρεάστηκε από δοκίμια του πρώτου για την ειρήνη, πάνω στα οποία θεμελίωσε στη συνέχεια τη θεωρία του περί μη βίαιης αντίστασης στην αδικία. Αλλά και ο Martin Luther King λέγεται πως εμπνεύστηκε από τις ιδέες του μεγάλου αυτού συγγραφέα.

16 αποφθέγματα του Λέοντα Τολστόι που εξερευνούν όλες τις πλευρές της ζωής

1. «Ευτυχία δεν είναι να κάνεις πάντα αυτό που θέλεις, αλλά να θέλεις πάντα αυτό που κάνεις»
2. «Όλοι θέλουν να αλλάξουν τον κόσμο, αλλά κανένας δεν θέλει να αλλάξει τον εαυτό του»
3. «Είναι εκπληκτικό πόσο πλήρης είναι η αυταπάτη ότι η ομορφιά είναι καλοσύνη»
4. «Το λάθος δεν παύει να είναι λάθος επειδή εγκρίνεται από την πλειοψηφία»
5. «Όλη η ποικιλία, όλη η γοητεία, όλη η ομορφιά της ζωής αποτελείται από το φως και τη σκιά»
6. «Ο σεβασμός εφευρέθηκε για να καλύψει την άδεια θέση η οποία έπρεπε να ανήκει στην αγάπη»
7. «Αν αναζητάτε την τελειότητα, δεν θα είστε ποτέ ευχαριστημένοι»
8. «Ένας από τους πιο κοινούς πειρασμούς, ο οποίος όμως οδηγεί στις μεγάλες συμφορές είναι ο πειρασμός των λέξεων: «Όλοι έτσι κάνουν»
9. «Μην ακούτε ποτέ αυτούς που κακολογούν τους άλλους και λένε καλά λόγια για εσάς»
10. «Δεν υπάρχει μεγαλείο εκεί που δεν υπάρχει απλότητα, καλοσύνη και αλήθεια»
11. «Πλήξη: η επιθυμία για επιθυμίες»
12. «Ας συγχωρήσουμε ο ένας τον άλλον. Μόνο τότε θα ζήσουμε ειρηνικά»
13. «Να έχεις ένα στόχο για όλη σου τη ζωή, ένα στόχο για ένα μέρος της ζωής σου και ένα στόχο για κάθε χρόνο. Ένα στόχο για κάθε μήνα, ένα στόχο για κάθε εβδομάδα, ένα στόχο για κάθε μέρα, ένα στόχο για κάθε ώρα και κάθε λεπτό. Και να θυσιάζεις το μικρότερο στόχο για το μεγαλύτερο»
14. «Σε αγάπησα από πάντα και αν κάποιος αγαπάει κάποιον, αγαπά ολόκληρο τον άνθρωπο, ακριβώς όπως είναι και όχι όπως κάποιος θα ήθελε να είναι»
15. «Οι δύο πιο ισχυροί πολεμιστές είναι η υπομονή και ο χρόνος. Αυτοί καταφέρνουν τα πάντα»
16. «Ελεύθερα πνεύματα είναι εκείνοι που είναι πρόθυμοι να χρησιμοποιήσουν το μυαλό τους χωρίς προκατάληψη και χωρίς να φοβούνται να καταλάβουν πράγματα που έρχονται σε σύγκρουση με τα δικά τους έθιμα, προνόμια ή πεποιθήσεις. Αυτή η κατάσταση του νου δεν είναι συνηθισμένη, αλλά είναι απαραίτητη για σωστή σκέψη …»

enallaktikidrasi.com
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Για μια καλύτερη χρονιά

Εύχομαι το 2024 να διώξει τις "μάσκες" από τη ζωή μας και να φέρει τις ηθικές αξίες που χρόνια τώρα έχουμε ξεχάσει και τότε...

ο κόσμος θα γίνει καλύτερος.

Ας μιλήσουμε πραγματικά για Αγάπη, Συγχώρεση, Ταπεινότητα. 

Ας γίνουμε συνειδητοποιημένοι πολίτες. 

Οφείλουμε να παραδώσουμε στα παιδιά και τα εγγόνια μας έναν καλύτερο κόσμο.

Ας αγαπήσουμε το σώμα μας, ας φροντίσουμε την ψυχή μας, ας κάνουμε δεύτερες σκέψεις, πριν μιλήσουμε "επί παντός επιστητού", ας μην υποτιμάμε ούτε το μυρμήγκι, ... ...

 

Άρια Β. Γ.

Το Χαμομηλάκι

13 Νοεμβρίου: Παγκόσμια Ημέρα Καλοσύνης!! World Kindness Day

Η Παγκόσμια Ημέρα Καλοσύνης (World Kindness Day) καθιερώθηκε το 2000 με πρωτοβουλία του Παγκοσμίου Κινήματος Καλοσύνης (World Kindness Movement), που συσπειρώνει εθνικές μη κυβερνητικές οργανώσεις – μέλη του Κινήματος. 

Η Καλοσύνη είναι ένα θεμελιώδες μέγεθος της ανθρώπινης κατάστασης, που γεφυρώνει τις διαφορές φυλής, φύλου, θρησκείας και πολιτικής.

© SanSimera.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Πώς να διδάξεις την Καλοσύνη και να καλλιεργήσεις την Ενσυναίσθηση στο παιδί σου

Σε μια εποχή όπου βλέπεις παντού μίσος και βιτριολικά σχόλια, είτε στην τηλεόραση και τα ΜΜΕ, είτε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, είναι δύσκολο να μην αναρωτηθείς τι έχει συμβεί στους ανθρώπους και που πήγαν οι αξίες της αγάπης και της ενσυναίσθησης.
Αυτή η κατάσταση γίνεται ακόμα πιο δύσκολη αν είσαι γονιός και θες να προστατέψεις τα παιδιά σου από όλα αυτά τα αρνητικά αισθήματα. Όπως κάθε γονιός, θες κι εσύ να μεγαλώσεις παιδιά που θα στέκονται απέναντι στο μίσος και θα το πολεμούν με αγάπη.
Υπάρχουν όμως τρόποι να προφυλάξεις τα παιδιά σου, για να γίνουν ενήλικες με κατανόηση και συμπόνοια.

Να μιλάς για τα συναισθήματα
Η ψυχολόγος, Michele Borba, λέει πως “Η πύλη προς την ενσυναίσθηση είναι η συναισθηματική παιδεία”. Ένας εύκολος τρόπος για να πάρει το παιδί σου την παιδεία αυτή, ειδικά στην εποχή των κινητών και των social media, είναι η πρόσωπο με πρόσωπο επικοινωνία. “Μπορεί τα παιδιά να χρησιμοποιούν emojis για να δείξουν τα συναισθήματά τους, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως ξέρουν απαραίτητα τι σημαίνουν τα συναισθήματα αυτά”, δηλώνει η Borba. “Κάν’ το κανόνα στο σπίτι σου, όταν μιλάτε με κάποιον θα πρέπει πάντα να βλέπετε το χρώμα των ματιών του. Έτσι το παιδί σου θα μπορέσει να συνδεθεί πιο εύκολα με τον άνθρωπο, με τον οποίο μιλάει”.
Άλλο ένα κλειδί στην δύσκολη αυτή διαδικασία, είναι να μάθεις στα παιδιά σου, να αναγνωρίζουν και τα δικά τους συναισθήματα, από νωρίς. “Να χρησιμοποιείς συναισθηματική γλώσσα με τα παιδιά. Να τους λες πράγματα όπως, ‘Βλέπω ότι είσαι πολύ αναστατωμένη’ ή ΄Σε βλέπω πολύ θυμωμένη’”, λέει η Laura Dell, βοηθός καθηγήτρια στο University of Cincinnati’s School of Education.
“Για να μπορέσουν τα παιδιά τα αναγνωρίσουν αλλά και να συμμερισθούν τα συναισθήματα των άλλων, θα πρέπει να μπορούν να καταλάβουν και να διαχειριστούν τα δικά τους”, συνεχίζει η Dell. “Μόλις καταφέρουν να καταλάβουν τι αισθάνονται, θα τους είναι πιο εύκολο να ελέγξουν τα συναισθήματά τους και να προχωρήσουν στο επόμενο στάδιο, που είναι να κατανοήσουν τα συναισθήματα των άλλων”.
Ο Ravi Rao, ένας παιδονευροχειρουργός, πιστεύει πως οι γονείς πρέπει να διδάσκουν στα παιδιά τους τα συναισθήματα, με τον ίδιο τρόπο που τους διδάσκουν τα χρώματα και τους αριθμούς.
“Θα έχεις δει κι εσύ γονείς στο πάρκο να ρωτάνε σε κάθε ευκαιρία το παιδί τους, τι χρώμα έχει το καθετί. Μπορείς να κάνεις το ίδιο και με τα συναισθήματά, κάνοντας ερωτήσεις όπως, ‘Βλέπεις εκείνη την γυναίκα; Σου φαίνεται χαρούμενη ή λυπημένη;’”. Ο Rao επίσης, συστήνει να παίξετε το “Μάντεψε τι αισθάνομαι”, στο σπίτι, κάνοντας χαρούμενες ή λυπημένες φάτσες και ζητώντας από το παιδί σου να εντοπίσει το συναίσθημά σου. “Με αυτό τον τρόπο ο εγκέφαλός τους θα αποκτήσει την συνήθεια να προσέχει τα σήματα που δίνουν τα πρόσωπα των ανθρώπων”.
Χρησιμοποίησε τα ΜΜΕ προς όφελός σου
Το να βλέπετε τηλεόραση ή να διαβάζετε βιβλία μαζί, είναι ένας άλλος ιδανικός τρόπος για να καλλιεργήσεις στο παιδί σου την ενσυναίσθηση, σύμφωνα με την Madeleine Sherak, πρώην εκπαιδευτικό και συγγραφέα παιδικών βιβλίων.
“Να συζητάς με το παιδί σου για το πότε διάφοροι χαρακτήρες συμπεριφέρονται με καλοσύνη και κατανόηση ή όταν κάνουν το ακριβώς αντίθετο. Μιλήστε για το πως πιθανώς αισθάνονται οι ήρωες και αναπτύξτε πιθανά σενάρια, όπου η κάθε κατάσταση, θα μπορούσε να έχει αντιμετωπιστεί διαφορετικά, για να είσαι βέβαιη ότι όλοι οι χαρακτήρες θα έχουν αντιμετωπιστούν με καλοσύνη”.
Η Borba επίσης, συστήνει να βλέπετε ταινίες με έντονο συναισθηματικό περιεχόμενο όπως η σειρά ταινών του Χάρι Πότερ ή το “Όταν Σκοτώνουν τα Κοτσύφια”.
Θέσε ένα παράδειγμα
Οι γονείς θα πρέπει να είναι πιστοί στα λόγια τους και να θέσουν οι πρώτοι το παράδειγμα, τονίζει ο Rao.
“Τα παιδιά καταλαβαίνουν και όσα κρύβονται πίσω από τα λόγια. Εσύ μπορεί να πεις ‘Δώσε σημασία στα αισθήματα των άλλων’, αλλά αν το παιδί δεν σε δει να κάνεις το ίδιο, μάλλον δεν θα πετύχει”, εξηγεί ο Rao.
Ο ίδιος συνεχίζει λέγοντας τονίζοντας την σημασία του να χρησιμοποιούν οι γονείς τις λέξεις για να εξηγήσουν τα δικά τους αισθήματα. Για παράδειγμα μπορεί να πεις, “Σήμερα είμαι πολύ εκνευρισμένος” ή “Σήμερα είμαι πολύ απογοητευμένη”.
Είναι όμως, εξίσου σημαντικό, οι γονείς να μπορούν να αναγνωρίζουν και να σέβονται τα συναισθήματά των παιδιών τους, επισημαίνει η Dell. “Για να μπορούν τα παιδιά να δείξουν κατανόηση, θα πρέπει κι εμείς να δείξουμε κατανόηση σε εκείνα”.
Να αναγνωρίζεις τις πράξεις καλοσύνης των παιδιών σου
“Οι γονείς επαινούν πάντα τα παιδιά τους για τους καλούς τους βαθμούς και το πόσο καλά τα πήγαν σε ένα διαγώνισμα, αλλά μπορείς να τους τονώσεις την αυτοπεποίθηση, αν τους δώσεις να καταλάβουν ότι είναι εξίσου σημαντικό ότι συμπεριφέρονται και σκέφτονται με καλοσύνη”, λέει η Borba. Όταν ένα παιδί κάνει μια πράξη καλοσύνης και συμπεριφέρεται με αγάπη, οι γονείς θα πρέπει να του το αναγνωρίζουν αυτό. “Πες, ‘Ήταν πολύ ευγενικό που σταμάτησες για να βοηθήσεις αυτό το αγόρι. Είδες πόσο χαρούμενο τον έκανες;’”,
Να τα “εκθέτεις” στην διαφορετικότητα
“Οι γονείς πρέπει να βοηθήσουν τα παιδιά τους να μεγαλώσουν και να διαπρέψουν σε μια πολυποίκιλη κοινωνία, μέσα από την εκπαίδευση αλλά και την έκθεσή τους σε ανθρώπους που διαφέρουν από αυτούς είτε όσο αφορά την κουλτούρα, είτε την θρησκεία, είτε την καταγωγή, είτε την εμφάνιση τους”, λέει η Sherak.
Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να το πετύχεις αυτό, μέσω βιβλίων, ταινιών ή σειρών, αλλά και πηγαίνοντας για φαγητό σε έθνικ εστιατόρια. Μπορείτε επίσης να επισκεφθείτε οικογενειακώς μουσεία ή να πάτε σε events που διοργανώνουν διάφορες κοινότητες στην πόλη που μένετε. Είναι πολύ σημαντικό μετά από τέτοιες επισκέψεις, να κάνεις μια ανοιχτή συζήτηση με τα παιδιά σου, για να μπορέσουν να σου εκφράσουν τις απορίες αλλά και τις ανησυχίες τους.
Ακόμα πιο σημαντικό είναι να εξαλείψεις από το καθημερινό λεξιλόγιο της οικογένειάς σου, οποιοδήποτε αστείο έχει να κάνει με εθνικότητα, χρώμα ή θρησκεία. Αν ένα παιδί μεγαλώσει με τέτοιες εκφράσεις στο σπίτι, θα είναι δύσκολο μεγαλώνοντας να ξεπεράσει, οποιοδήποτε προκαταλήψεις έχει.
Να παραδέχεσαι τα λάθη σου
“Αν κάνεις το λάθος και συμπεριφερθείς με αγένεια στον ταμεία ενός μαγαζιού για παράδειγμα, πιστεύω ότι θα πρέπει να το μοιραστείς με το παιδί σου και να αναγνωρίσεις το λάθος σου”, τονίζει η Dell. Μετά την “κακή” στιγμή, ο γονιός θα μπορούσε να πει, “Πωωω, νομίζω πως είχε πολλά να κάνει. Υπήρχαν πολλοί άνθρωποι στην ουρά εκείνη την στιγμή. Θα έπρεπε να είμαι πιο ευγενική”.
Το να αναγνωρίζεις τα λάθη σου και να μιλάς γι’ αυτά με τα παιδιά σου, είναι πάρα πολύ σημαντικό, αφού τους δημιουργούνται εντυπώσεις. “Το παιδί σου είναι εκεί και βλέπει τα πάντα. Παραδέξου ότι είχες μια κακή στιγμή και ότι θα έπρεπε να είσαι πιο καλή με τους ανθρώπους γύρω σου”.
Κάνε την καλοσύνη, οικογενειακή υπόθεση
Οι οικογένειες μπορούν να κάνουν την καλοσύνη προτεραιότητα, υιοθετώντας μικρές καθημερινές συνήθειες. Μπορείτε την ώρα δείπνου να μοιραστείτε όλοι δυο καλές πράξεις που κάνατε ή να γράψετε σε ένα χαρτί απλούς τρόπους με τους οποίους μπορείτε να δείξετε την καλοσύνη σας και μετά να συζητήσετε όλοι μαζί, σύμφωνα με την Borba.
Άλλη μια ωραία ιδέα θα ήταν να κάνετε όλοι μαζί κάτι εθελοντικά ή να βρεις τρόπους με τους οποίους το παιδί σου θα μπορέσει να διασκεδάσει προσφέροντας παράλληλα σε κάποιον άλλο.
Ο Thomas Lickona, ψυχολόγος και συγγραφέας, συστήνει στις οικογένειες να γράψουν τα δικά τους μανιφέστο.
“Είναι απλό. Ξεκινήστε προτάσεις με το ‘εμείς’ και συμπληρώστε τες με τις αξίες, σύμφωνα με τις οποίες θα θέλατε να ζει η οικογένειά σας. Για παράδειγμα, ‘Εμείς δείχνουμε την καλοσύνη μας μέσα από τα καλά μας λόγια και τις καλές μας πράξεις’ ή ‘Εμείς λέμε συγνώμη, όταν πληγώνουμε κάποιον’ ή ‘Εμείς συγχωρούμε και προσπαθούμε να επανορθώσουμε αν έχουμε τσακωθεί με κάποιον’”.
Άλλη μια συμβουλή από τον Lickoma είναι να βλέπουμε γύρω μας.
“Ακόμα και στις μέρες μας που τα πράγματα μοιάζουν λίγο πιο δυσοίωνα, υπάρχουν παντού πράξεις καλοσύνης. Θα πρέπει αυτές τις πράξεις να τις επισημαίνουμε στα παιδιά μας και να τους εξηγούμε ότι και η πιο μικρή πράξη καλοσύνης, όπως το να κρατήσεις την πόρτα ανοιχτή για κάποιον ή να πεις ‘ευχαριστώ’,μπορεί να έχει μεγάλο αντίκτυπο στην καθημερινή ζωή όλων μας”.

https://www.tlife.gr/family/eidikoi-se-symvouleyoun-pos-na-didakseis-tin-kalosyni-kai-na-kalliergiseis-tin-ensynaisthisi-sto-paidi-sou/932322/
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Σε όλους αυτούς που βλέπουν τους ανθρώπους ως «αριθμούς»...

... ας απαντήσουμε με πράξεις καρδιάς!

Οι άνθρωποι διψούν για αγάπη, διψούν για ζωή, διψούν για επαφή. Η ζωή φεύγει, κυλά σαν το νεράκι, τρέχουν οι μέρες, οι εβδομάδες, οι μήνες, τα χρόνια, τρέχουν γοργά και χάνονται.

Κοιτάς μια μέρα τον εαυτό σου στον καθρέφτη και τον κοιτάς με άλλα μάτια. Τον κοιτάς συμπονετικά, ευσπλαχνικά. Μπορεί να φεύγει και να χάνεται η νιότη μας, αυτό που μένει και δεν χάνεται ποτέ όμως, είναι η καλοσύνη μας.

Είναι το αποτύπωμά μας, που θα αφήσουμε αποχαιρετώντας αυτόν τον κόσμο. Πετυχημένος θα είναι όχι αυτός που είχε εξουσία, έκανε χρήματα, έχτισε σπίτια, αλλά αυτός που γέμισε τις καρδιές των συνανθρώπων του με φως, με αγάπη, με καλοσύνη.

Ένας για όλους και όλοι για έναν. Όλοι, ας προσπαθήσουμε για το κοινό καλό και ο σκοπός αυτός, ας αγιάσει τα μέσα μας να βοηθάμε. Είναι ασύλληπτο το πόσο γρήγορα μπορεί να κινητοποιηθεί ο κόσμος σε μια έκκληση βοήθειας ενός συνανθρώπου μας που χρειάζεται τη στήριξή μας. Πόσες φόρες αυτός ο κόσμος μας έχει εκπλήξει ευχάριστα, πόσες φορές ενώθηκε και μεγαλούργησε.

Πόσο ελπιδοφόρο σε μια εποχή που πολλές φορές μας απογοητεύει. Ο άνθρωπος βαθιά μέσα του εκλιπαρεί για αγάπη, αναζητά το άρωμά της, αναπαύεται στην αγκαλιά της. 

Μακάριοι όσοι τείνουν χέρι βοηθείας, όσοι μάχονται υπέρ της δικαιοσύνης, όσοι αγαπούν τον συνάνθρωπο, όσοι σέβονται την ανθρώπινη ύπαρξη, τον κόπο και το μόχθο της.

Στο σύντομο πέρασμα που θα κάνουμε όλοι μας από αυτή τη ζωή, πριν ταξιδέψουμε για την αιώνια, ας αναρωτηθούμε τι είναι αυτό που έχει μεγαλύτερη αξία, ο καθένας για τον εαυτό του. 

Το σίγουρο είναι πως όσο μοναχικό κι αν θα είναι το πέρασμά μας προς την αληθινή ζωή, θα θέλαμε να συναντήσουμε τους αγαπημένους μας.

Ας τους συναντήσουμε από τώρα, κάνοντας σχέση μαζί τους όσο έχουμε καιρό. Είναι κρίμα να αποχαιρετιζόμαστε χωρίς να έχουμε έρθει σε επαφή ουσιαστική. 

Ας συνάψουμε σχέσεις, απλές, αγνές, αληθινές, ανθρώπινες. Και προς πείσμα όλων αυτών που θέλουν να βλέπουν τους ανθρώπους ως “νούμερα”, ας απαντήσουμε με πράξεις καρδιάς, όπως τόσες και τόσες φορές το έχουμε αποδείξει.

Η ισχύς εν τη ενώσει είναι η αδιαπραγμάτευτη δύναμη του ανθρώπινου είδους, αυτή που κανένα σχέδιο, κανένας εξουσιαστής δεν μπορεί να νικήσει. Μπορεί κάποιοι άνθρωποι να φαίνονται και να είναι ρομαντικοί στο σήμερα με τέτοια πιστεύω, στο τέλος της ημέρας όμως, αυτό που θα θριαμβεύσει δεν θα είναι κανένα “νούμερο”, καμία λογική ή επιστημονική εξήγηση, παρά μόνο μια δύναμη, η μεγαλύτερη του κόσμου: η αγάπη.

Για ποιο λόγο θα ήθελες να σε θυμούνται οι άνθρωποι, για την επιτυχημένη σου καριέρα ή για τη μεγάλη σου καρδιά; 

Ο καθένας ας επιλέξει κατά βούληση.

Λίνα Παυλοπούλου
enallaktikidrasi
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Η Αγάπη και η Καλοσύνη...

... δεν είναι «μπακάλικο»

Δεν χρειάζεται να ζυγίζουμε τα πάντα.
Η αγάπη και η καλοσύνη δεν είναι μπακάλικο.

Δεν κάνουμε σούμα στο τέλος για να δούμε αν μας συνέφερε το “deal” όπως λένε οι διαπραγματευτές.
Το καλό το κάνεις γιατί σε εκφράζει και είναι φιλοσοφία, επιλογή και στάση ζωής.
Γιατί το νιώθεις και σε ανυψώνει.
Γιατί θέλεις να δεις το χαμόγελο στο πρόσωπο του γέροντα.
Γιατί θέλεις να λείψει η θλίψη από τα μάτια του παιδιού.
Γιατί θέλεις να γιατρευτεί η τσακισμένη φτερούγα του σπουργιτιού.

πρώτη ανάρτηση
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Μήπως μεγαλώνουμε παιδιά με υπερτροφικό "ΕΓΩ";

Ο σύγχρονος τρόπος ζωής και η απομάκρυνση από τις παραδοσιακές κοινωνίες και σχέσεις (γειτονιά, οικογένεια) μεγαλώνουν τα παιδιά με πιο υπερτροφικό "ΕΓΩ". 

Αυτό σημαίνει ότι τα ίδια νιώθουν ότι όλα περιστρέφονται γύρω από τον εαυτό τους και τις ανάγκες τους. 

Είναι απαραίτητο λοιπόν να τους μιλήσουμε και να τους διδάξουμε τι είναι η ηθική νοημοσύνη.

Ο κ. Στέλιος Μαντούδης - Αναπτυξιακός Εργοθεραπευτής, 

εξηγεί ότι η ηθική νοημοσύνη είναι ο σεβασμός στις αξίες των άλλων και η ικανότητα να ξεχωρίζουμε το σωστό από το λάθος. 

Παρακάτω αναφέρει τις βασικές αρετές της ηθικής νοημοσύνης και τους λόγους που πρέπει να τις διδαχθεί κάθε παιδί και έφηβος.

Ο σεβασμός και η ευγένεια είναι τα βασικά στοιχεία που δείχνουν ότι εκτιμάμε τους άλλους και φερόμαστε πολιτισμένα. 

Διδάξτε στο παιδί σας να σέβεται και ενισχύστε τους καλούς τρόπους. 

Είναι σημαντικό να υπάρχει αμοιβαίος σεβασμός ανάμεσα σε εσάς και το παιδί σας. Είναι ένα εφόδιο που θα το συνοδεύει σε όλη του τη ζωή.

Διδάξτε στο παιδί σας την αξία της Καλοσύνης. Να του μάθετε να νοιάζεται για τα συναισθήματα των άλλων και όχι μόνο για τα δικά του. Μιλήστε του για τις ανιδιοτελείς πράξεις, ότι πρέπει να καθορίζονται από ευγενή κίνητρα και όχι από προσωπικό συμφέρον.

Μιλήστε στο παιδί σας για τη Δικαιοσύνη και εξηγήστε τους λόγους που πρέπει να φέρεται δίκαια στους άλλους, καθώς και τρόπους να αντιδρά απέναντι στο άδικο.

Οι παραπάνω παράγοντες επιδρούν στη ψυχοσύνθεση του παιδιού όταν πρέπει να πάρει μία απόφαση και ενισχύουν την ηθική του συνείδηση. 
Μέσα από αυτή το παιδί έχει μία ξεκάθαρη αντίληψη να μπορεί να ξεχωρίζει το σωστό από το λάθος. 

Παράλληλα, μιλήστε στο παιδί σας για σύγχρονα κοινωνικά θέματα (μετανάστευση, θρησκεία, χρώμα, φύλο κ.α.), ζητήστε την άποψη του και ευαισθητοποιήστε το σχετικά με αυτά.

Συμβουλή Ειδικού:
Τα παιδιά με αναπτυγμένη την ηθική νοημοσύνη βιώνουν τη συναισθηματική ασφάλεια. Καλλιεργήστε από νωρίς στο παιδί σας αξίες και διδάξτε του την αυτοπειθαρχία. Βοηθήστε το να θέσει στόχους και να προσπαθεί πάντα να τους επιτυγχάνει.

infokids

-------------

Το χαμομηλάκι λέει: Μιλήστε στα παιδιά σας για το Θεό, φέρτε τα κοντά Του. Έτσι θα αναπτυχθεί και θα ριζώσει μέσα τους η Ηθική Νοημοσύνη

Δακρύζω σαν μικρό παιδί...

Αλλά να, οι διαφορές του χθες, σήμερα γίνονται βάραθρα

«ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΤΟ ΛΟΓΟ ΘΑ ΔΑΚΡΥΣΩ ΔΙΑΚΡΙΤΙΚΑ ΚΑΙ ΘΑ ΨΙΘΥΡΙΣΩ, Σ' ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ».

    Δανείζομαι τη φράση, για να ξεδιπλώσω δικά μου συναισθήματα. Γιατί αυτή η φράση χτυπάει την καρδιά μου και το μυαλό μου, σταθερά, με καρφάκια που πληγώνουν και ματώνουν αλλά και με βελούδο που χαϊδεύει απαλά, εκεί που πάντα το σώμα επιθυμεί και ο νους ξαπλώνει.

«ΘΑ ΔΑΚΡΥΣΩ ΔΙΑΚΡΙΤΙΚΑ», ΛΕΕΙ.

    Και σκέφτομαι ότι τα δάκρυα, απλή ένδειξη ότι τα γόνατα λυγίζουν ελαφριά μπροστά σε μια χαρά ή έναν πόνο, μπροστά σε μια εικόνα που συγκινεί -ο καθένας έχει τις δικές του-, στο άκουσμα μιας μουσικής ή στην ανάμνηση του βιώματος, σπανίζουν πια. 

Τα άλλα, τα δάκρυα αντίδρασης δεν έχουν την ίδια γεύση.

ΘΑ ΨΙΘΥΡΙΣΩ «Σ’ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ», ΛΕΕΙ. 

    Και πάλι σκέφτομαι ότι αυτή η υπέροχη λέξη, η βαθιά, χάνει μέρα με τη μέρα τη χροιά της, το χρώμα της ξεφτίζει μπροστά στο εκτυφλωτικό φως που καίει κάθε κύτταρο ευγένειας, κάθε κύτταρο καλής προαίρεσης.

ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΔΕ ΧΩΡΙΖΟΜΑΣΤΕ ΜΟΝΟ ΣΕ ΦΤΩΧΟΥΣ ΚΑΙ ΠΛΟΥΣΙΟΥΣ, ψηλούς και κοντούς, ωραίους και άσχημους, έξυπνους και χαζούς, ικανούς και ανίκανους. Οι άνθρωποι χωριζόμαστε συναισθηματικά σε μικρόψυχους και μεγαλόψυχους. Όσο οι μικρόψυχοι κερδίζουν έδαφος και προχωρούν στη ζωή ευθυτενείς, τόσο οι μεγαλόψυχοι αποσύρονται. Και σπανίζουν εκείνοι που δακρύζουν και λένε «σε ευχαριστώ».

ΓΙΑΤΙ ΑΜΑ ΔΑΚΡΥΣΕΙΣ Ή ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΕΙΣ, ΚΑΤΑΤΑΣΣΕΣΑΙ ΣΤΗΝ ΑΚΑΤΑΝΟΗΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΤΟΥ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΥ, ΤΟΥ ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΥ, ΤΟΥ ΑΛΛΙΩΤΙΚΟΥ.

    Δεν παρακολουθείς τη μιζέρια του άλλου, δεν εντάσσεσαι στην αγέλη που κυνηγά χρήμα και εξουσία, δεν χαρακτηρίζεσαι ως leader της εποχής. Η προσφορά άνευ όρων, η αγαθή προσφορά χωρίς δεύτερη σκέψη, η εμπιστοσύνη χωρίς ενδοιασμούς, όλα αυτά που θα κάνουν τη ζωή σου πιο όμορφη και θα κερδίσεις ανθρώπους και την ψυχική ευφορία που προκαλείται από την ικανοποίηση που έπεται, προκαλούν τρόμο.

ΟΣΟ ΠΙΟ ΣΥΧΝΑ ΠΡΟΔΙΔΕΣΑΙ, τόσο πιο μικρόψυχος θα μπορούσες να καταλήξεις.

 

ΟΧΙ ΟΜΩΣ. ΟΣΟ ΚΑΙ ΑΝ ΣΕ «ΚΛΕΒΟΥΝ», ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΠΡΑΚΤΙΚΑ, τόσο να θυμάσαι πως πάλι κερδισμένος είσαι. Αυτός που «κλέβει» την ιδέα σου -μου έτυχε αυτό όπως και σε πολλούς άλλους-, αυτός που σε αντιγράφει για να ωφεληθεί άνευ σού, αυτός που ποτέ δε θα εκτιμήσει ότι με αυθορμητισμό του έδωσες, αυτός πάντα μικρό ερπετό θα είναι. Βρώμικο και δύσοσμο. Αυτοί που πουλούν στεγνά σήμερα -συναδέλφους και φίλους, γνωστούς και αγνώστους προς αυτούς- θα παραμείνουν σκουπίδια πολυπατημένα από ρόδες μετά την απεργία των σκουπιδιάρικων. Θα έχουν λεφτά και χαμόγελα απαστράπτοντα, μα τη στιγμή που στους σάλιαγκες δίπλα τους θα τελειώσει το σάλιο, δεν θα έχουν ένδυμα άλλο να σκεπαστούν.

ΚΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ, ΔΕΝ ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΔΑΚΡΥΑ ΟΥΤΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

    Η βαθιά ανάσα της ουσιαστικής, αληθινής ικανοποίησης του δοσίματος και της ανταπόδοσης είναι ξένοι τόποι. Απάτητοι για αυτούς. Αυτό το οξυγόνο θα γεμίζει τους άλλους πνεύμονες. Το (γλυκό, όχι αλατισμένο) κλάμα του μίζερου και το (γλυκανάλατο, όχι σταράτο) ευχαριστώ του κόλακα, που ορίζουν πληθώρα κρατούντων σήμερα, δεν αφορούν τις ψυχές τις μεγαλόψυχες.

ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΕΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΛΕΣ. 

    Όμως, στον ενήλικο βίο μας, επιλέγουμε στρατόπεδο. Θα είμαστε με τους μεγαλόψυχους που ρισκάρουν κάθε μέρα ή τους μικρόψυχους που φορούν πανοπλίες παντού, γύρω από την καρδιά τους και γύρω από την ψυχή τους; Δακρύζω σα μικρό παιδί, όσο περισσότερο χρειάζεται να πω «ευχαριστώ».

Αφιερωμένο στον Μιχάλη Δ.

Μια Κόλλια -  δημοσιογράφος.

doctv.gr 

Αντικλείδι, antikleidi

Πώς θα μάθετε έμπρακτα στα παιδιά σας τις Αξίες της Καλοσύνης και της Αγάπης!

Πόσο εύκολο είναι να εμφυσήσουμε την αξία της καλοσύνης σε μικρά παιδιά;

Δυστυχώς, μια από τις αρετές που στις μέρες μας απουσιάζει, είναι η καλοσύνη. Πολλοί τη θεωρούν αδυναμία και όχι προτέρημα. 

Και όμως… σε μια εποχή, όπου οι ανθρώπινες σχέσεις δοκιμάζονται, η καλοσύνη είναι ό,τι ακριβώς χρειάζονται μικροί και μεγάλοι.

How to Teach Your Children about Love and Kindness

Κατ' αρχάς να πούμε, πως τα παιδιά έχουν έμφυτη μέσα τους την καλοσύνη. Αυτό το βλέπω καθημερινά, όχι μόνο στα δικά μου παιδιά. αλλά και σε όλα τα παιδιά, με τα οποία συναναστρέφομαι λόγω επαγγέλματος και όχι μόνο. Αυτήν την έμφυτη καλοσύνη την είχαμε και εμείς όταν βρισκόμασταν, κάποτε, στην ηλικία τους.

Μεγαλώνοντας, ωστόσο, κάπου τη ξεχάσαμε, κάπου την αφήσαμε, κάπου την κουκουλώσαμε βαθιά μέσα μας και γίναμε σκληροί όπως ένα τσόφλι αυγού…

Τι μπορούμε να κάνουμε, λοιπόν, ως γονείς, προκειμένου τόσο να διατηρήσουμε αυτό το οποίο υπάρχει μέσα μας (και ας είναι βαθιά κρυμμένο για πολλούς πολλούς λόγους) όσο και να ενδυναμώσουμε την καλοσύνη, που υπάρχει μέσα στα παιδιά μας;

Ας δούμε πράξεις τις οποίες θα κάνουμε συνήθεια στα σπίτια μας, για να μεγαλώσουμε παιδιά, με καρδιά γεμάτη καλοσύνη και αγάπη:

• Μπορούμε να συγκεντρώνουμε παιχνίδια ή/και βιβλία και να τα προσφέρουμε είτε σε κάποιο ορφανοτροφείο είτε σε κάποια βιβλιοθήκη σχολείου ή του δήμου. Αφήνουμε τα παιδιά μας να διαλέξουν τι από όλα όσα έχουν, επιθυμούν να δωρίσουν. Τους μιλάμε για την σπουδαιότητα του να μοιραζόμαστε τα πράγματά μας και να τα δίνουμε σε ανθρώπους που το έχουν ανάγκη.
• Ετοιμάζουμε ένα γεύμα παρέα με τα παιδιά μας και το παραδίδουμε σε έναν ηλικιωμένο γείτονα, φίλο ή συγγενή, που ξέρουμε ότι το έχει ανάγκη.
• Συμμετέχουμε και προσφέρουμε -όσο μπορούμε- κατά την συλλογή ειδών πρώτης ανάγκης (στο σχολείο μας ή στην εκκλησία της ενορίας μας) για βοήθεια προς τους πρόσφυγες ή τους πυρόπληκτους ή οποιασδήποτε άλλης πληθυσμιακής ομάδας, που χρήζει υλικής υποστήριξης.
• Βάζουμε τα παιδάκια μας ή να γράψουν ευχαριστώ σε ανθρώπους, που εκτιμούν και ξεχωρίζουν όπως για παράδειγμα στη γιαγιά ή στον παππού, μαζί με ένα σύντομο γράμμα, όπου θα εκφράζουν τις όποιες ευχαριστίες τους ή να ετοιμάσουν μια ζωγραφιά- ως ένα μικρό δωράκι αγάπης. Τα διδάσκουμε, επίσης, να λένε το παρακαλώ…
• Ενθαρρύνουμε τα παιδιά μας (μη ξεχνώντας και το δικό μας «εσωτερικό παιδί»!) να κάνουν μια ευχάριστη έκπληξη σε κάποιο αγαπημένο τους πρόσωπο (πχ το αδερφάκι τους), ώστε να το κάνουν χαρούμενο.
• Ενθαρρύνουμε τα παιδιά μας να «προστατεύουν» τα μικρότερα παιδάκια του σχολείου όπως και κάθε άλλο «αδύναμο» παιδάκι, που δε μπορεί να υπερασπίσει τον εαυτό του και έτσι μαθαίνουν να μη στέκονται ως απλοί θεατές-παρατηρηρητές στην όποια αδικία εκτυλίσσεται μπροστά τους.
• Προτείνουμε στα παιδιά μας να μαζέψουν λουλούδια και να τα προσφέρουν σε αγαπημένα τους πρόσωπα όπως στο μπαμπά ή στη δασκάλα.
• Βοηθάμε τα παιδιά μας να μάθουν την «αξία των χρημάτων», προτείνοντάς τους να βάζουν ένα μικρό ποσό στην άκρη και στην συνέχεια να το προσφέρουν με την καθοδήγησή μας σε οργανισμούς, που το έχουν ανάγκη.
• Μαθαίνουμε στα παιδιά μας να προσφέρουν τη θέση τους είτε σε μεγαλύτερους ανθρώπους είτε σε μικρότερα παιδάκια είτε σε ανθρώπους που βρίσκονται σε κάποια αδύναμη θέση.
• Μαθαίνουμε, επίσης, στα παιδιά μας να αποδέχονται και να αγκαλιάζουν τη διαφορετικότητα μιας και ΟΛΟΙ οι άνθρωποι είμαστε παιδιά του Θεού και είμαστε ΙΣΟΙ.

Ας αναγνωρίζουμε, επιτέλους, τα λάθη μας και ας μιλάμε γι' αυτά στα παιδιά μας. Όταν για παράδειγμα χάνουμε τη δική μας ευγένεια, να λέμε στα παιδιά μας : «Είχα μια κακή στιγμή. Θα έπρεπε να ήμουν πιο ευγενική με τον τάδε άνθρωπο. Θα του ζητήσω συγγνώμη για τον τρόπο μου».

Εντέλει, το σημαντικότερο όλων είναι να γίνουμε το πρότυπό τους… Τα παιδιά κάνουν ακριβώς ό,τι κάνουμε. Αν είμαστε ευγενικοί με τους γύρω μας, αυτό θα κάνουν και τα παιδιά μας. Αν είμαστε κακότροποι με τους γύρω μας, αυτό θα κάνουν και τα παιδιά μας. Είμαστε ο καθρέφτης τους!

Είναι σημαντικό, επίσης, να επισημαίνουμε στα παιδιά μας πως ακόμα και η πιο μικρή πράξη καλοσύνης, όπως το να κρατήσεις την πόρτα ανοιχτή για κάποιον, να πεις ευχαριστώ, όταν κάποιος σου προσφέρει κάτι, ακόμα και αν αυτό το κάτι δεν σε χαροποιεί ιδιαίτερα, να χαρίσεις το χαμόγελό σου και την καλημέρα σου σε ένα παιδάκι στο σχολείο που είναι απομονωμένο, να κρατήσεις απλά το χέρι κάποιου που βλέπεις ότι είναι λυπημένος… όλα αυτά τα απλά αλλά καθόλου απλοϊκά, μπορούν να έχουν μεγάλο θετικό πρόσημο/ αντίκτυπο στην καθημερινή ζωή όλων μας!

περισσότερα στην πηγή
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

«Πώς είσαι σήμερα;»

Ταχυδρομείο: 

Ουρά δέκα ατόμων.

Καθώς έμπαιναν και έβγαιναν παρατήρησα:

Θλίψη

Στρες

Εκνευρισμό

Άκουσα:

Αναστεναγμούς εκνευρισμού

Ανυπομονησία

Επίπονη σιωπή

«Χρησιμοποιείτε λάθος κολλητική ταινία», ένας από τους υπαλλήλους είπε σε μια γυναίκα που προσπαθούσε να κλείσει το δέμα της.

«Η άλλη είναι μπερδεμένη», είπε ήρεμα.

 

Πήγα κοντά της και τη βοήθησα.

«Ευχαριστώ», είπε η γυναίκα με ανακούφιση. Είδα ότι τα χέρια της έτρεμαν. Το δέμα της περιείχε μωρουδιακά ρούχα.

 

Αυτό που είπε στη συνέχεια με εξέπληξε.

«Έπρεπε να μαζέψω όλα μου τα κουράγια για να έρθω εδώ», ψιθύρισε.

«Είσαι μια χαρά », είπα με βεβαιότητα. «Μπορώ να σε βοηθήσω με τίποτα άλλο;»

«Νομίζω ότι τώρα, “το έχω”», είπε.

 

Κοίταξα τριγύρω ενώ αναρωτιόμουν ποιος άλλος χρειάστηκε να μαζέψει τα κουράγια του να έρθει μέχρι εδώ, σήμερα.

Χρειάζεται πολύ θάρρος για να συνεχίζεις να “εμφανίζεσαι” φέτος.

Να συνεχίζεις να προσπαθείς όταν φαίνεται, μάταιο.

Να βλέπεις πόνο στα πρόσωπα των αγαπημένων σου και να μην ξέρεις πώς να βοηθήσεις.

Να εκφράζεις την άποψη σου /την πεποίθησή σου για την ανθρωπότητα και τελικά να δέχεσαι επίθεση .

Να πούμε την αλήθεια στα παιδιά μας που έχουν ερωτήσεις και φόβους.

Να αντιμετωπίσουμε οδυνηρές πραγματικότητες που δεν μπορούν πλέον να αποφευχθούν.

Χρειάζεται θάρρος για να συνεχίσει κάποιος να εμφανίζεται, στο τώρα.

Μέχρι να φτάσω στο ταμείο, αποφάσισα να θέτω στους άλλους δίπλα μου την απλή ερώτηση: 

«Πώς είσαι σήμερα;»

Ο άντρας μπροστά μου είπε ότι ήταν εντάξει και λίγο μετά απροσδόκητα μοιράστηκε μαζί μου τον λόγο που έστελνε δέμα. Θα ήταν η πρώτη φορά που δεν θα ήταν με τα παιδιά του για τα Χριστούγεννα. Άκουσα όσα είχε να πει και εξέφρασα την λύπη μου.

Ακολούθησα την ίδια προσέγγιση του «πώς είσαι σήμερα;» με τον εργαζόμενο στο ταμείο, αλλά και όταν παρήγγειλα φαγητό κατά την επιστροφή στο σπίτι.

 

Ο υπάλληλος λοιπόν, μου είπε, «Τι θα παραγγείλετε ;»

Είπα, «Ευχαριστώ. Αλλά πριν από αυτό ... πώς είστε σήμερα;»

Υπήρξε μια μεγάλη παύση.

Και τελικά απάντησε «Είμαι εντάξει. Σας ευχαριστώ που ρωτήσατε… με εξέπληξε η ερώτησή σας.»

 

Ήταν η σειρά μου να σιωπήσω. Για να είμαι ειλικρινής, συγκινήθηκα λίγο. Είχα ξεχάσει τη συνδετική δύναμη μιας τόσο απλής ευγενικής φράσης/ερώτησης.

 

Θυμήθηκα, τη κουβέρτα που μου έδωσε μια νοσοκόμα πριν από αρκετά χρόνια επειδή ήμουν νευρική πριν από μια χειρουργική επέμβαση.

Όταν η νοσοκόμα με τύλιξε με την κουβέρτα, σταμάτησα αμέσως να νιώθω εκνευρισμό. Ήταν ακριβώς αυτό που χρειαζόμουν και που δεν ήξερα ότι χρειαζόμουν.

«Ευχαριστώ πολύ», είπα με ευγνωμοσύνη.

«Απλά κάνω τη δουλειά μου», απάντησε η νοσοκόμα.

Αυτό που δεν ήξερα τότε, αλλά ξέρω τώρα, είναι ότι η κουβέρτα είναι αρκετά μεγάλη ώστε να απλώνεται σε όλο τον κόσμο. Το μόνο που χρειάζεται για να προσεγγίσουμε τους ανθρώπους είναι να κάνουμε ό, τι είπε η νοσοκόμα - απλά να κάνουμε τη δουλειά μας. Και η δουλειά μας είναι να είμαστε αγάπη.

Μπορούμε να ξεκινήσουμε με απλές λέξεις/φράσεις: 

«Πώς είσαι σήμερα;»

Αρχικά, η ερώτηση μπορεί να τους εκπλήξει, αλλά καθώς στεκόμαστε εκεί αναμένοντας την απάντησή τους, μπορεί να δούμε την ανακούφιση τους.

 

Αυτή τη χρονιά ο κόσμος μοιάζει βαρύς και ασήκωτος,

Αλλά όταν κάποιος αναγνωρίζει τα βάρη μας,

Είναι λίγο πιο εύκολο να συνεχίσουμε.

Ας προχωρήσουμε μαζί, με καλοσύνη και αγάπη.

 

Πηγή: The Hands Free Revolution

Μετάφραση: Διαπροσωπικές Σχέσεις

Ψυχικές καταδύσεις

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι