Άλλο Εκπαίδευση, άλλο Παιδεία

Οι άνθρωποι τείνουν να συγχέουν την εκπαίδευση με την παιδεία. Αν και τα δυο προέρχονται απ᾽ το ρήμα «παιδεύω», στην ουσία πρόκειται για δύο διαφορετικές έννοιες.

Η εκπαίδευση παρέχεται από τα σχολεία και πιστοποιείται με πτυχία, ενώ η παιδεία είναι αποτέλεσμα τόσο του περιβάλλοντος στο οποίο γαλουχήθηκες, όσο και προϊόν εσωτερικών ζυμώσεων του εκάστοτε ατόμου. 

Η Παιδεία είναι αυτή που σου μαθαίνει να ξεχωρίζεις το καλό απ᾽ το κακό. Σε διδάσκει τι είναι δικαιοσύνη και τι σεβασμός. 
Απ᾽ την άλλη, η εκπαίδευση επιτελεί το ρόλο του μορφωτικού αγαθού μέσω του οποίου αποκτάς γνώσεις, που με τη σειρά τους θ᾽ αποτελέσουν εφόδιο για ένα καλό βιοτικό επίπεδο.

Στις μέρες μας, εν αντιθέσει με τα παλαιότερα χρόνια, υπάρχει τέτοια πληθώρα εκπαιδευτικών μέσων και πτυχίων που φτάνουν να γεμίσεις έναν τοίχο. Στην ουσία, όμως, οι άνθρωποι είναι απαίδευτοι. Οι παλιότεροι μπορεί να μην είχαν τη δυνατότητα να μορφωθούν, όμως, είχαν ιδιαίτερα αυξημένη την αίσθηση δικαίου. 

Τώρα γιατί εμείς χάσαμε την ουσία, είναι απορίας άξιο. Προσποιούμαστε πώς γνωρίζουμε τα πάντα κι εκφράζουμε τη γνώμη μας επί παντός επιστητού. Μπορεί να μάθαμε να μιλάμε πολλές και διαφορετικές γλώσσες αλλά δε μιλάμε την κυριότερη: αυτή της πεπαιδευμένης αντίληψης.
Παιδεία: ένας τόσο ηχητικά εύκολος, μα τόσο δυσπρόσιτος στην πράξη όρος. Κανένας απ᾽ τους φιλοσόφους δεν όρισε τον όρο «εκπαίδευση» παρά μόνο τον όρο της παιδείας και ποτέ δεν έκανε το λάθος να τους ταυτίσει. Ίσως γιατί ήξεραν ποιο απ᾽ τα δυο είναι ο θεμέλιος λίθος μιας υγιούς προσωπικότητας και κοινωνίας. 

Εκπαίδευση χωρίς Παιδεία μοιάζει με δέντρο χωρίς κορμό. Θα συναντήσεις πολλούς ανθρώπους με πτυχία, μα με παιδεία λίγους. 

Κι ας πιστεύουν λανθασμένα πως το ένα επιφέρει το άλλο.

Αν υπήρχε ουσιαστική Παιδεία θα υπήρχε σεβασμός στην ανθρώπινη ζωή. Θα υπήρχε δικαιοσύνη. Ο κόσμος θα έβλεπε όμορφες και άσπρες μέρες. Οι μαύρες  μέρες που ζούμε είναι προϊόν της εκπαίδευσης που χρησιμοποιείται απ᾽ τους μεγάλους για να χειραγωγήσουν τους λαούς. Το χέρι του ανθρώπου που έχει γαλουχηθεί με τα ιδανικά της παιδείας δεν οπλίζεται ποτέ για να επιτεθεί. Ο άνθρωπος ο πεπαιδευμένος δίνει αξία στην ανθρώπινη ζωή, την τιμά, τη σέβεται και την υπερασπίζεται.

Σίγουρα η εκπαίδευση είναι ζωτικής σημασίας. Χωρίς αυτήν ο πολιτισμός μας δε θα είχε κάνει άλματα. Το πρόβλημα δεν είναι η εκπαίδευση ως μορφωτικό αγαθό, αλλά η έλλειψη της ουσιαστικής παιδείας ως βάση για να στηριχθεί και να ευοδώσει. Κανένα βιβλίο και δε θα στη διδάξει. 

Η οικογένεια σου κι η ίδια η ζωή θα στη μάθουν, αρκεί να έχεις τα μάτια και τα αυτιά ανοιχτά να αφουγκραστείς τα γεγονότα γύρω σου. Δυστυχώς στους τέσσερις μουντούς τοίχους του σχολείου η κριτική σκέψη αντικαθίσταται απ᾽ την παπαγαλία. Τα παιδιά μαθαίνουν για τις ιδέες της παιδείας χωρίς να μπορούν να τις αντιληφθούν πρακτικά.

Μα πώς θα μάθουμε να φερόμαστε σαν κοινωνικά όντα όταν μεγαλώνουμε σ᾽ ένα εκπαιδευτικό σύστημα που δε σέβεται τη διαφορετικότητα και προάγει ως την παπαγαλία αντί της κριτικής σκέψης; 

Δεν ξέρω για εσάς, πάντως οραματίζομαι μια κοινωνία ανθρώπων για ανθρώπους. Μια κοινωνία που χαμογελά συχνότερα, που είναι αισιόδοξη και που δε λειτουργεί τυχοδιωκτικά για άτυπα χαρτιά πιστοποίησης ικανοτήτων. Οφείλουμε να πλάσουμε έναν κόσμο ανθρωποκεντρικής συνείδησης κι όχι τεχνογνωσίας. Μια πραγματικότητα που δε θα φοβίζει τις νέες γενιές που θα ακολουθήσουν. Που θα τους μάθει να συνυπάρχουν αρμονικά και με σεβασμό προς τον συνάνθρωπο.

Η Παιδεία είναι σαν τον αέρα: Μόλις βρει μια μικρή χαραματιά στην ψυχή μας, ορμάει μέσα γυρεύοντας να γεμίσει το κενό που συνάντησε. Αρκεί να το πιστέψουμε!

Ευαγγελία Τζιάκα – www.ilov.gr

Παιχνίδια μετατρέπουν τη Σωστή Ανατροφή των Παιδιών σε Διασκέδαση

Έχουμε μια εικόνα των αρχών και των καλών τρόπων που θέλουμε να αποκτήσει το παιδί μας, όμως η μετάδοσή τους δεν είναι πάντα τόσο εύκολη. 

Οι ηθικοπλαστικοί λόγοι εκτός από το να μας κουράζουν, δεν είναι καθόλου αποτελεσματικοί, καθώς το παιδί τους βαριέται περισσότερο από εμάς και η κούραση δεν μας επιτρέπει πάντα να αξιοποιούμε δημιουργικά τις ευκαιρίες που μας δίνει η καθημερινότητα για να διδάξουμε στα παιδιά μας τις αξίες που θεωρούμε σημαντικές. 

Τα παρακάτω παιχνίδια όχι μόνο θα επιτύχουν εύκολα αυτούς τους σκοπούς, αλλά και θα διασκεδάσουν τα μικρά μας τόσο πολύ που θα μας παρακαλούν να τα επαναλάβουμε! Έτσι, θα υιοθετήσουν και τα διδάγματα με φυσικό τρόπο.

Πέντε παιχνίδια για σωστή ανατροφή

Παρηγόρησέ με
Τι θα χρειαστείτε: 

Μερικά χαρτόνια σε διάφορα χρώματα, πάνω στα οποία θα έχετε ζωγραφίσει πρόσωπα με διάφορες δυσάρεστες εκφράσεις (στεναχωρημένα, θυμωμένα, τρομαγμένα, κλπ). 

Κουζινικά, αρκουδάκια, παιδικά στηθοσκόπια και ό,τι άλλο βάλετε με το νου σας!
Πώς παίζεται: 

Τα παιδιά θα διαλέγουν τυχαία από ένα χαρτόνι και θα μιμούνται το συναίσθημα που του αντιστοιχεί. 

Οι φίλοι τους θα πρέπει να τα κάνουν να νιώσουν καλύτερα, αφού πρώτα τα ρωτήσουν γιατί αισθάνονται έτσι. 

Για αυτό το σκοπό μπορούν να χρησιμοποιήσουν οποιοδήποτε παιχνίδι ή καλό λόγο σκεφτούν.
Τι τους μαθαίνει: 

Ενσυναίσθηση και επίλυση προβλημάτων. Τα βοηθά να μπαίνουν στη θέση των άλλων και να καταλάβουν πόσο πολλά μπορεί να επιτύχει η αλληλοβοήθεια.

Ζέστη – Κρύο
Τι θα χρειαστείτε: 

Ένα τυχαίο αντικείμενο μικρού μεγέθους.
Πώς παίζεται: 

Πρόκειται για ένα παιχνίδι που είναι γνωστό σε όλους μας. Το ένα παιδί (ή η μία ομάδα) κρύβει ένα αντικείμενο σε κάποιο σημείο του σπιτιού και το άλλο παιδί (ή ομάδα) το αναζητά. 

Οι παίκτες που γνωρίζουν πού βρίσκεται το αντικείμενο καθοδηγούν τους υπόλοιπους λέγοντάς τους «Ζέστη!» όταν πλησιάζουν και «Κρύο!» όταν απομακρύνονται από αυτό.
Τι τους μαθαίνει: 

Συνεργασία. Σε αντίθεση με τα περισσότερα παιχνίδια, η νίκη είναι συλλογική και επιτυγχάνεται μέσω της συνεργασίας και όχι του ανταγωνισμού.

Βρες την κάλτσα
Τι θα χρειαστείτε: 

Καθαρές κάλτσες και τόσα κουτιά όσα αντιστοιχούν στα μέλη της οικογένειάς σας.
Πώς παίζεται: 

Την επόμενη φορά που θα μαζέψετε τη στεγνή σας μπουγάδα (και αφού ελέγξετε ότι κάθε κάλτσα έχει το ταίρι της) σκορπίστε τις στο πάτωμα του σαλονιού. 

Έπειτα ζητήστε από το παιδί να βρει όσο πιο γρήγορα μπορεί το… ταίρι της κάθε μίας. 

Όταν τα καταφέρει, ζητήστε τους να τις τυλίξει μαζί και να τις βάλει στο κουτί της μαμάς, του μπαμπά ή στο δικό του, ανάλογα με τον ιδιοκτήτη του κάθε ζευγαριού.
Τι τους μαθαίνει: 

Να κάνουν τις δουλειές του σπιτιού, αντιμετωπίζοντάς τες ως διασκέδαση.

Κάνε τα μαζί
Τι θα χρειαστείτε: 

Τίποτα.
Πώς παίζεται: 

Ένας – ένας θα πρέπει να λέτε δύο πράγματα που μπορείτε και δύο που δεν μπορείτε να κάνετε ταυτόχρονα. 

Για παράδειγμα: 

«Μπορώ να σφυρίξω ενώ κουνάω τα χέρια μου πάνω κάτω, αλλά όχι τραγουδήσω ενώ πίνω νερό». 

Αφού κάνετε τις δηλώσεις σας, θα πρέπει να αποδείξετε και την ειλικρίνειά τους, εκτελώντας το πρώτο μέρος της φράσης και δείχνοντας όσο πιο κωμικά μπορείτε την αδυναμία σας να εκπληρώσετε το δεύτερο.
Τι τους μαθαίνει: 

Υπομονή. 

Ένα από τα μεγαλύτερα παράπονα των γονιών είναι ότι τα παιδιά τους δυσκολεύονται να καταλάβουν ότι δεν μπορούν να διακόψουν οτιδήποτε κάνουν ανά πάσα ώρα και στιγμή για να ικανοποιήσουν την εκάστοτε επιθυμία τους. Αυτό το παιχνίδι θα τους το μάθει με πολύ παραστατικό τρόπο!

Τα πράγματα που αγαπώ
Τι θα χρειαστείτε: 

Τίποτα.
Πώς παίζεται: 

Πάρτε πρώτοι το λόγο και κατονομάστε πέντε πράγματα που αγαπάτε. 

Για παράδειγμα: 

«Τα πράγματα που αγαπώ είναι η Ναταλία, ο μπαμπάς, οι διακοπές, το παγωτό και οι βόλτες του σκύλου». 

Ζητήστε από το παιδί να τα επαναλάβει. 

Αν τα καταφέρει, προσθέστε άλλο ένα και επαναλάβετε τη διαδικασία. Όταν δεν μπορεί πια να τα θυμηθεί όλα, είναι η σειρά του να πάρει το λόγο και η δική σας να θυμηθείτε. 

Συνεχίστε με άλλα συναισθήματα.
Τι τους μαθαίνει: 

Προπονεί τη μνήμη και τους διδάσκει ενσυναίσθηση. Μετά το τέλος του παιχνιδιού, τα παιδιά έχουν καταλάβει ότι ο κάθε άνθρωπος έχει διαφορετικά πράγματα που απολαμβάνει, φοβάται ή αντιπαθεί. Επίσης, ενδέχεται να σκεφτεί πώς οι δικές του πράξεις επηρεάζουν τα αγαπημένα του πρόσωπα.

in.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Έτσι θα έρθετε πιο κοντά στο Παιδί σας

Ρουτίνα, καθημερινό πρόγραμμα, υποχρεώσεις, «μη» και «πρέπει» και «κάνε γρήγορα, μη χαζεύεις» είναι στην καθημερινότητα όλων των γονιών.  

Μερικές φορές οι γονείς φωνάζουν στα παιδιά τους, πρέπει να τους βάλουν όρια ή να τα τιμωρήσουν, να τους αρνηθούν κάποια χάρη, να τα μαλώσουν, να τους δείξουν το σωστό και να τα βοηθήσουν να αλλάξουν συμπεριφορά- και οι 24 ώρες την ημέρας δεν είναι ποτέ αρκετές για να γίνουν όλα όσα πρέπει!  Μερικές φορές τα παιδιά αισθάνονται ότι πιέζονται, ότι δεν υπάρχει αρκετός χρόνος ή ότι οι γονείς είναι «κακοί» ή βγάζουν κάτι αρνητικό.  Οι έρευνες λένε ότι για κάθε αρνητική αλληλεπίδραση με κάποιο άλλο άτομο χρειαζόμαστε πέντε θετικές αλληλεπιδράσεις.  Και αυτές ακριβώς οι καλές στιγμές είναι που εξουδετερώνουν τα αρνητικά που προκύπτουν στη σχέση με τα παιδιά και τελικά μένει η αγάπη, η αίσθηση του ‘μαζί’ και ο γερός οικογενειακός δεσμός.

Πώς μπορούν οι γονείς να αυξήσουν τις θετικές στιγμές με τα παιδιά τους μέσα στην καθημερινότητά τους;  Με λίγη… φαντασία!

Αν εφαρμόσετε τις 20 παρακάτω απλές και γρήγορες ιδέες, ξεκινώντας σήμερα, σε 30 μέρες θα έχουν παγιωθεί σε μια νέα καλή συνήθεια!  Να λοιπόν τι μπορείτε να κάνετε για να έρθετε πιο κοντά στο παιδί σας:  

1. Την ώρα του πρωινού ξυπνήματος αφιερώστε 4-5 λεπτά για αγκαλίτσα στο κρεβάτι του με το κάθε παιδί (ναι, θα πρέπει να βάλετε το ξυπνητήρι λίγο νωρίτερα, αλλά αξίζει 100% τον κόπο!).  Επίσης, κάτι που εφάρμοσα με τεράστια επιτυχία, είναι να ξυπνάω τα παιδιά μου με αγαπημένα τους τραγούδια κάθε πρωί!
2. Πάρτε πρωινό μαζί με τα παιδιά σας, κοιτάξτε το καθένα χωριστά στα μάτια, αποκαλέστε το με το όνομά του και ρωτήστε το να σας πει τι περιμένει από τη μέρα του.  
3. Καταργήστε τις πρωινές φωνές για να βιαστεί το παιδί!  Είτε παίξτε το παιχνίδι «ας κερδίσουμε το ρολόι» (και να δούμε αν το ρολόι ή το παιδί θα κάνει πιο γρήγορα) είτε χρησιμοποιήστε ένα κολλάζ με φωτογραφίες που δείχνουν τι πρέπει να κάνει το παιδί στην πρωινή του ρουτίνα.  Ενθαρρύνετε το παιδί να γίνει «αρχηγός» και να εκτελέσει όλες τις «αποστολές» σύμφωνα με το κολλάζ.  Ενθαρρύνετέ το με χαμόγελα και λέγοντας τι πρέπει να κάνει στη συνέχεια.
4. Σε ένα χρωματιστό χαρτάκι ή σε ένα απλό χαρτί ζωγραφίστε μια καρδιά και γράψτε του «σε αγαπώ» ή ένα μικρό σημείωμα και βάλτε το στην τσάντα του.  Λειτουργεί ακόμα και με μικρά παιδιά που δεν ξέρουν να διαβάζουν!  
5. Αν πηγαίνετε εσείς το παιδί στο σχολείο με αυτοκίνητο βάλτε παιδικά τραγούδια και τραγουδήστε μαζί.  Αν στέκεστε στη στάση του σχολικού δοκιμάστε να κάνετε κουτσό παρέα ή να παίξετε ένα παιχνίδι με τα χέρια.  Αν περπατάτε, συζητήστε, πέστε ανέκδοτα, παρατηρήστε διάφορα πράγματα στη διαδρομή…
6. Αποχαιρετώντας το παιδί σας για το σταθμό/σχολείο αντί να του δώσετε κάποια συμβουλή να είναι καλό παιδί πέστε του από την καρδιά σας «να περάσεις τέλεια! Θα μου λείψεις ως το μεσημέρι και δε βλέπω την ώρα να γυρίσεις να μου πεις όλα τα ωραία πράγματα που θα κάνεις σήμερα!».
7. Δημιουργήστε μικρές οάσεις ηρεμίας για τον εαυτό σας!  Μέσα στη μέρα σας, για λίγα λεπτά κλείστε τα μάτια, αδειάστε το μυαλό σας από σκέψεις, βρείτε μέσα σας το ζεστό εκείνο κομμάτι του εαυτού σας που έχει αγάπη και χαρά ζωής.   Αν και ακούγετε απλό, δε φαντάζεστε πόσο αναζωογονητικό είναι αν δεν το δοκιμάσετε!
8. Επιστρέφοντας στο σπίτι ετοιμάστε από πριν μια λίστα με ψώνια/φαγητό/δουλειές ή καθήκοντα που πρέπει να γίνουν.  Πριν ξεκινήσετε να κάνετε όσα πρέπει, αφιερώστε μερικά λεπτά στο παιδί σας και χωρίς άλλους περισπασμούς (πχ να μη τσεκάρετε η-μειλς ή να μην απαντάτε σε sms) ρωτήστε το για τη μέρα του και πείτε του δυο λόγια για τη δική σας.
9. Αν τα παιδιά σας αρχίσουν να τσακώνονται μη βάλετε τις φωνές: διατηρήστε την αίσθηση του χιούμορ σας και κάντε τον διαιτητή χωρίς να παίρνετε το μέρος του ενός ή του άλλου, αλλά ενθαρρύνοντάς τα να βρουν μια λύση.  Στη συνέχεια επιβραβεύστε τη συμφωνία και τη συνεργασία τους.
10. Όταν το παιδί σας έχει ένα παράλογο ξέσπασμα επειδή πχ η σάλτσα ακούμπησε στο ρύζι μέσα στο πιάτο του, μη σπεύσετε να βάλετε τις φωνές!  Θυμηθείτε ότι το παιδί σας νιώθει δυστυχισμένο, στρεσαρισμένο ή κουρασμένο και δεν έχει ένα κρυφό σχέδιο να σας τη σπάσει προσωπικά!  Μη σπεύσετε να του αλλάξετε πιάτο για να λύσετε το πρόβλημα!  Εφόσον η πραγματική αιτία είναι άλλη από αυτό που φαίνεται, θα πρέπει να ανταποκριθείτε σε αυτό που το παιδί σας χρειάζεται πραγματικά!  Μείνετε κοντά του, δείξτε του κατανόηση, μιλήστε του για τα συναισθήματά του, αγκαλιάστε του.  Ίσως το παιδί κλάψει, ίσως κουρνιάσει στην αγκαλιά σας, αλλά σίγουρα μετά θα νιώσει κι αυτό κι εσείς καλύτερα!  
11. Αν το παιδί σας γκρινιάζει για τα μαθήματά του, γκρινιάξτε λίγο κι εσείς μαζί του για τις δυσκολίες της μαθητικής ζωής και στη συνέχεια ενθαρρύνετέ το ή βοηθήστε το να κάνει τα μαθήματά του.  
12. Γελάστε με τα ανέκδοτα που σας λέει.
13. Βρέστε 10-15 λεπτά μέσα στη μέρα και αφιερώστε τα χωριστά στο κάθε παιδί κάνοντας κάτι μαζί και δείχνοντας την αγάπη σας και την προσοχή σας στο συγκεκριμένο παιδί αποκλειστικά.  Αυτή η καλή συνήθεια μεταμορφώνει τη σχέση γονιού παιδιού!
14. Την ώρα του φαγητού μοιραστείτε τα νέα σας.  Το κάθε μέλος της οικογένειας θα πρέπει να πει κάτι για το πώς πέρασε.  Ενθαρρύνετε τα παιδιά να βρουν κάτι θετικό και όμορφο μέσα στη μέρα τους.
15. Παίξτε μαξιλαροπόλεμο για 2 λεπτά πριν πάτε για το βραδινό μπάνιο του παιδιού.
16. Δυσκολία να σταματήσει το παιχνίδι και να πάει για ύπνο;  Δείξτε του ότι το καταλαβαίνετε, διατηρήστε την αίσθηση του χιούμορ σας, αλλά επιμείνετε σταθερά και οδηγήστε το τελικά για ύπνο.
17. Μάθετε να ακούτε από μικρή ηλικία όλα τα προβλήματα με τους φίλους και τις φίλες χωρίς να κρίνετε και χωρίς να προσπαθείτε απαραιτήτως να δώσετε λύσεις. Δείξτε κατανόηση για τις ‘δυσκολίες της ζωής’ και πίστη στις δυνάμεις του παιδιού σας να τα καταφέρει.
18. Παρατηρήστε τη δική σας διάθεση προς το τέλος της ημέρας: έχετε κουραστεί;  Έχετε εκνευριστεί;  Νιώθετε ότι θα έχετε ένα ξέσπασμα θυμού επειδή το παιδί δε συνεργάζεται;  Εξηγήστε του πώς νιώθετε, τονίστε ότι έφτασε η ώρα για τη δική σας και τη δική του ξεκούραση και με μια ζεστή καληνύχτα, αγκαλιαστείτε και δώστε ραντεβού το επόμενο πρωί!
19. Μάθετε να απολαμβάνετε την ώρα της ανάγνωσης βιβλίου το βράδυ!  Διαλέξτε έναν βολικό χώρο, πχ αγκαλιά στο δικό σας κρεβάτι ή μια αναπαυτική πολυθρόνα ή αν χωράτε μέσα, αλλιώς κολλητά στο κρεβάτι του παιδιού σας.  Απολαύστε τη μυρωδιά των φρεσκολουσμένων μαλλιών του, τη ζεστασιά του, το χαμόγελό του.  Χαλαρώστε μαζί με το παιδί και καληνυχτίστε το δίνοντάς του την αίσθηση ότι το αγαπάτε και ότι είναι ασφαλές.
20. Σβήστε το φως και αφιερώστε μερικά λεπτά στο κάθε παιδί: χαϊδεύοντάς του την πλάτη πέστε του πόσο το αγαπάτε, ότι έχει τη δική του σπέσιαλ θέση στην καρδιά σας και ότι νιώθετε πολύ τυχερή/ός που είναι το δικό σας μοναδικό και καταπληκτικό παιδί!

Σας φαίνονται δύσκολα;  Δεν είναι! Χρειάζεται να επενδύσετε λίγο χρόνο και ενέργεια για να αλλάξετε τις συνήθειές σας, αλλά, πιστέψτε με, αξίζει τον κόπο, γιατί έτσι θα είστε πιο ήρεμοι, τα παιδιά σας θα έχουν καλύτερη συμπεριφορά και συνεργασία και όταν με το καλό φτάσουν στην εφηβεία θα έχουν μια καλή και ποιοτική σχέση μαζί σας!

Δρ Λίζα
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Μαμά και Εργαζόμενη: Σκέψεις και Στρατηγικές για να Ισορροπήσεις τους Ρόλους σου

Ξέρεις ποια είναι η μαγική συνταγή για να ισορροπήσεις απόλυτα το ρόλο της μαμάς και ταυτόχρονα εργαζόμενης;

Δεν υπάρχει!!! 

Μην αγχώνεσαι λοιπόν και μη πιστεύεις ότι υπάρχει η τέλεια ισορροπία ανάμεσα στο να είσαι μαμά και εργαζόμενη απλώς εσύ προσωπικά δεν την έχεις βρει!

Η ισορροπία ανάμεσα στο να είσαι μαμά και εργαζόμενη είναι κάτι που διαπραγματεύεσαι κάθε μέρα: τη μια μέρα που θα έχεις τόση δουλειά στο γραφείο θα αφήσεις το παιδί σου να φάει τούρτα για πρωινό, αλλά την άλλη φορά προκειμένου να το βοηθήσεις να προετοιμαστεί για τα μαθήματά του θα κάνεις ένα ντροπιαστικό ορθογραφικό λάθος στην πρώτη πρόταση ενός σημαντικού επαγγελματικού e-mail.  Δεν πειράζει!!

Χρήσιμες Σκέψεις

Καταρχήν σταμάτα να αισθάνεσαι ενοχές (εγώ προσωπικά σταμάτησα!).  Μια μεγάλη έρευνα που ανάλυσε έρευνες που έχουν γίνει εδώ και 50 χρόνια έδειξα ότι τα μωρά και τα παιδιά προσχολικής ηλικίας που μεγαλώνουν με εργαζόμενες μαμάδες μεγαλώνουν και είναι μια χαρά!  Κατά μέσο όρο τα παιδιά εργαζόμενων μαμάδων έχουν καλύτερες ακαδημαϊκές επιδόσεις και λιγότερες πιθανότητες να έχουν άγχος ή κατάθλιψη αργότερα στη ζωή τους, σε σύγκριση με συνομήλικους που οι μητέρες τους δεν εργάζονταν (Psychological Bulletin, 2010).  Οι ερευνητές εξηγούν αυτά τα ευρήματα βάσει της εκπαίδευσης της μητέρας αλλά και του πρόσθετου εισοδήματος που φέρνει στο σπίτι με την εργασία της.

Να θυμάσαι ότι τα παιδιά είναι παιδιά μόνο μια φορά και μεγαλώνουν πολύ γρήγορα!  Που σημαίνει ότι θα έχεις το χρόνο να αφοσιωθείς στην καριέρα σου και αργότερα ή να επενδύσεις σε αυτή περισσότερο όταν τα παιδιά μεγαλώσουν.

Η επιθυμία σου να έχεις καριέρα δε σε κάνει αυτομάτως κακή μαμά, ούτε, αντίστροφα, το να επιθυμείς μια ισορροπία ανάμεσα στην εργασία και την οικογένειά σου σε κάνει κακή εργαζόμενη!  Κάθε γυναίκα έχει διαφορετικές επιθυμίες και προτεραιότητες.  Συχνά αυτά τα δύο αλλάζουν, ανάλογα με τις συνθήκες.

Δέξου ότι δεν υπάρχει απόλυτη ισορροπία.  Μερικές μέρες η ισορροπία θα γέρνει περισσότερο από τη μεριά της καριέρας ή της οικογένειας.

Πρακτικές Συμβουλές

1. Οργανώσου- και διατήρησε την οργάνωση.  Είτε με την παραδοσιακή ατζέντα είτε με ηλεκτρονικό ημερολόγιο (όπου και ο άντρας σου μπορεί να βάζει τα ραντεβού και τις δουλειές του, οπότε ανά πάσα στιγμή να ξέρετε και οι δύο τι ελεύθερο χρόνο και τι υποχρεώσεις έχετε) η οργάνωση είναι απαραίτητη.  Επίσης απαραίτητες είναι οι λίστες: λίστα για ψώνια, λίστα από δουλειές που έχουν να γίνουν, λίστα για σήμερα, για όλη την εβδομάδα, κλπ.  Άσε που νιώθεις σούπερ όταν διαγράφεις τα πράγματα που έχεις διεκπεραιώσει!  Ένα άλλο τρικ είναι να έχεις ένα συγκεκριμένο σημείο όπου φυλάς εφεδρικά πράγματα πρώτης ανάγκης: πχ μολύβια, γόμες, στυλό, τετράδια κλπ που μπορεί να χρειαστούν ξαφνικά τα παιδιά ή εσύ.  

2. Βάλε καθημερινό πρόγραμμα.  Θα πρέπει να ξέρεις από την προηγούμενη τι φαγητό θα φάτε την επόμενη, τι κολατσιό θα πάρουν τα παιδιά στο σχολείο, τι θα φορέσουν, ποια ρούχα είναι απαραίτητο να πλυθούν και να σιδερωθούν άμεσα κλπ.  Ξεκίνα τη μέρα σου νωρίτερα από τα παιδιά και απόλαυσε ένα φλιτζάνι καφέ πριν αρχίσουν τα τρεχάματα… Στο καθημερινό πρόγραμμα θα πρέπει να βάλεις και χρόνο για σένα, είτε για προσωπικά σου πράγματα είτε για να τελειώσεις τις δουλειές σου.  Αν δεν το προγραμματίσεις και απλώς περιμένεις να βρεις χρόνο….

3. Καλή μαμά δεν είναι η μαμά δούλα ούτε η μαμά οσιομάρτυρας!  Δίδαξε το παιδί σου από νωρίς την αξία της συνεργασίας.  Ήδη από 3 ετών τα παιδιά μπορούν να αρχίσουν να βοηθάνε με απλές δουλειές (πχ στρώσιμο τραπεζιού, να βάλουν μαχαιροπίρουνα και χαρτοπετσέτες ή να φέρουν το ψωμί, ή να βάλουν τα άπλυτά τους στο καλάθι) και το ‘μπράβο’ ή ‘ευχαριστώ’ που θα τους πεις θα τα κάνει να νιώσουν σημαντικά και άξια!  Επίσης, δε χρειάζεται να βάζεις στον εαυτό σου δύσκολες πίστες για να αποδείξεις κάτι (πχ να φτιάξεις μια χειροποίητη στολή ή να ζυμώσεις ψωμί για το πρωινό!).  Δώσε αγάπη, προσοχή, ποιοτικό χρόνο στο παιδί σου και είσαι καλυμμένη!

4. Καθιέρωσε μια ημέρα μαμάς.  Αυτό μπορεί να πάρει πολλές μορφές, ανάλογα με τις ανάγκες σου.  Για παράδειγμα, βολεύει ιδιαίτερα αν υπάρχει μία μέρα την εβδομάδα που είναι πιο δύσκολη από άλλες.  Έτσι, αυτή τη μέρα κάνε λιγότερα πράγματα, άφησε το πρόγραμμά σου να είναι πιο ευέλικτο και οργανώσου ώστε να δουλέψεις λίγο περισσότερο την ημέρα πριν ή τη μέρα μετά.  Για εμένα η ημέρα μαμάς περιέχει οπωσδήποτε ένα καφεδάκι με φίλες μαμάδες!

5. Βάλε τα παιδιά νωρίς για ύπνο!  Ναι, έτσι θα έχεις με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια! Ξεκούραστα παιδιά και περισσότερο χρόνο για εσένα.  Η Αμερικανική Παιδιατρική Εταιρεία συστήνει 10-13 ώρες ύπνου κάθε βράδυ για παιδιά 1-10 ετών.  Έρευνες δείχνουν ότι τα μικρά παιδιά που κοιμούνται λιγότερο από 7,5 ώρες τη βραδιά, έχουν αυξημένο κίνδυνο για παχυσαρκία, άγχος, κατάθλιψη και μαθησιακά προβλήματα στην εφηβεία τους (SLEEP, 2011).

6. Βρες χρόνο για τον εαυτό σου.  Ναι, ξέρω ότι το έχεις ξανακούσει, αλλά το κάνεις πραγματικά;  Όπως σημειώνεις όλα τα άλλα ραντεβού σου, δημιούργησε χρόνο για γυμναστήριο, κάποιο χόμπι, οτιδήποτε σε ευχαριστεί και σε γεμίζει.  Άσε τις δικαιολογίες τύπου ‘δεν έχω χρόνο’.  Όπως έχεις χρόνο για άλλα πράγματα, έτσι έχεις και για τα δικά σου!  Απλώς, πρέπει να βάλεις τον εαυτό σου προτεραιότητα και να διαθέσεις χρόνο για σένα.

7. Συνεργάσου με τον σύζυγο σου.  Μη θεωρείς ότι είσαι υποχρεωμένη να τα κάνεις όλα μόνη σου, αλλά μη του ζητήσεις βοήθεια βάζοντάς του το μαχαίρι στο λαιμό.  Βρέστε τις ισορροπίες σας στα καθήκοντα που πρέπει να μοιραστείτε ως γονείς.  Θυμήσου να τον ευχαριστήσεις, να του εκφράσεις την ευγνωμοσύνη σου για τη συνεργασία σας και την οικογένεια που δημιουργήσατε και να δώσεις χρόνο στη σχέση σας.  Εδώ να επισημάνω ότι με τον όρο ευγνωμοσύνη εννοώ την αίσθηση αναγνώρισης ότι υπάρχουν καλά στη ζωή σου και την αίσθηση ευχαρίστησης που προκύπτει όταν βλέπεις τα πράγματα από τη θετική τους πλευρά.

Διαλέξτε Αγάπη, Ηρεμία, Χαρά!

Δρ Λίζα
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Η συναισθηματική τροφή είναι ζωτικής σημασίας για την ψυχολογική ανάπτυξη και ωρίμανση του παιδιού.

Άκου γονέα… 

Διεισδύοντας στην παιδική ψυχή!

Η ανατροφή ενός παιδιού συγκαταλέγεται ανάμεσα στους δυσκολότερους «άθλους» ενός γονέα. 
Δυστυχώς στην ανατροφή των παιδιών δεν υπάρχουν οδηγίες χρήσης. Δεν υπάρχει εύκολος δρόμος, ούτε γενικοί κανόνες που να μπορούν να εφαρμοστούν σε όλες τις περιπτώσεις. 

Πράγματι, δεν υπάρχει «οδηγός ανατροφής» ενός παιδιού στο βαθμό που δεν υπάρχει και οδηγός για το πώς να ζήσει κάποιος τη ζωή του. Πυξίδα στο γεμάτο φουρτούνες αυτό ταξίδι θα πρέπει να είναι η αγάπη και προορισμός του η δημιουργία ενός ελεύθερου ανθρώπου.

Η εικόνα ενός τέλειου πατέρα ή μιας αψεγάδιαστης μητέρας απέχει πολύ από την πραγματικότητα και είναι περισσότερο προϊόν προσδοκιών. Το «τέλειο» είναι μια νοητική κατασκευή η οποία είναι άνευ σημασίας μπροστά σε καθετί ανθρώπινο. Ωστόσο, η ανατροφή ενός παιδιού μπορεί να είναι αποτελεσματική και το πρόσωπο φροντίδας ένας «αρκετά» καλός γονέας. 

Για να γίνει λοιπόν κάποιος ένας αρκετά καλός γονέας θα πρέπει να είναι σε θέση να καταλάβει τις ενδοψυχικές ανάγκες ενός παιδιού. Όπως η διατροφή είναι απαραίτητη για την υγιή ανάπτυξη ενός παιδιού, στον ίδιο βαθμό η συναισθηματική τροφή είναι ζωτικής σημασίας για την ψυχολογική ανάπτυξη και ωρίμανση του.

Η βασικότερη ανάγκη ενός παιδιού είναι να το σέβονται για αυτό που πραγματικά είναι και να αναγνωρίζουν την μοναδικότητά του. Για να μπορέσουμε να σεβαστούμε ένα παιδί θα πρέπει να είμαστε σε θέση να κατανοήσουμε την συναισθηματική του κατάσταση. 
Να προσπαθήσουμε δηλαδή να καταλάβουμε πώς αισθάνεται και πως βλέπει τον κόσμο. Να το ενθαρρύνουμε να βιώσει και να εκφράσει τα συναισθήματα του. 

Πράγματι, ένα παιδί μπορεί να εκφράσει τα συναισθήματά του μόνο αν αισθάνεται ότι υπάρχει κάποιος δίπλα του που να το στηρίζει, να το κατανοεί και κυρίως να το αποδέχεται χωρίς όρους. Μόνο τότε το παιδί μπορεί να αναπτύξει τον πραγματικό του εαυτό και τότε ενεργοποιούνται τα γρανάζια της ψυχο-συναισθηματικής του ανάπτυξης.

Ένα παιδί έχει ανάγκη να ζει σε ένα υποστηρικτικό και γεμάτο ενσυναίσθηση περιβάλλον. Όσο περισσότερη αγάπη λαμβάνει, σε τόσο πιο ώριμη προσωπικότητα θα εξελίσσεται. 

Αντιθέτως, όταν το παιδί μεγαλώνει σε ένα περιβάλλον που κυριαρχεί η συναισθηματική αποστέρηση, τότε θα είναι καταδικασμένο να επιζητά συνεχώς την αγάπη που δεν έλαβε, αναπτύσσοντας έναν ψεύτικο εαυτό, ο οποίος λειτουργεί φαινομενικά ως αντίδοτο στις παιδικές απογοητεύσεις σε μια προσπάθεια να παραμεριστεί κάθε συναισθηματική ανάγκη. 

Οι ανάγκες αυτές όμως αποθηκεύονται στον ψυχισμό του παιδιού και θα μεταφερθούν αργότερα σε άλλα πρόσωπα, όπως για παράδειγμα σε έναν ερωτικό σύντροφο, αναζητώντας έκφραση και εκπλήρωση.
Το παιδί επομένως χρειάζεται ένα πλαίσιο συναισθηματικής ασφάλειας, υποστήριξης και αγάπης για να αναπτύξει μία υγιή και κυρίως αυθεντική προσωπικότητα. 

Αγάπη σημαίνει να επιτρέπω σε κάποιον να είναι αυτό που επιλέγει να είναι, χωρίς εγώ να έχω την παραμικρή προσδοκία για το πώς θα έπρεπε να συμπεριφέρεται. 

Αγαπώ παραγωγικά σημαίνει φροντίζω με όλα τα μέσα που έχω στη διάθεση μου για την ψυχική και συναισθηματική ωρίμανση του παιδιού. Συνεπώς, ο γονέας θα πρέπει να είναι φορέας ανάπτυξης του παιδιού και όχι το παιδί ναρκισσιστική προέκταση του γονέα όπου το παιδί λειτουργεί ως αντανάκλαση των προσδοκιών και των ανεκπλήρωτων επιθυμιών του τελευταίου.

Γράφει η Ασπασία Πασπάλη 
Ψυχολόγος, παιδοψυχολόγος Msc, Bsc

enallaktikidrasi

Παιδί και άγχος

5 φράσεις που δεν πρέπει να του πείτε ποτέ!

Πολλοί πιστεύουν ότι η παιδική ηλικία χαρακτηρίζεται μόνο από ξέγνοιαστες στιγμές, όμως είναι πραγματικά έτσι; Πολλοί από εμάς θα θέλαμε να γυρίσουμε πίσω στα παιδικά μας χρόνια και να ξεχάσουμε τα προβλήματα της ενηλικίωσης, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι τα παιδιά είναι απαλλαγμένα από καταστάσεις που τους προκαλούν άγχος.
Πώς μπορούν οι γονείς να διαχειριστούν τα αισθήματα άγχους των παιδιών τους; Μερικές φορές υπάρχουν φράσεις που δεν καταλαβαίνουμε ότι πληγώνουν τα παιδιά και κάθε άλλο παρά τα απαλλάσσουν από τις αγχώδεις καταστάσεις που βιώνουν.
Διαβάστε πέντε φράσεις που καλό θα ήταν να αποφεύγετε και μερικούς εναλλακτικούς τρόπους για να αντιμετωπίσετε αποτελεσματικά τα αισθήματα άγχους των παιδιών:

1. «Όλα θα πάνε καλά, εμπιστεύσου με!»
Το άγχος είναι κωδικοποιημένο στο νευρικό μας σύστημα ως ένας προστατευτικός μηχανισμός που επινοήθηκε για να χαρακτηρίσει την αντίδραση του οργανισμού στις εξωτερικές απειλές. Ως εκ τούτου, όταν το παιδί σας κυριεύεται από αισθήματα άγχους, η ταχεία ροή των χημικών ουσιών που εισέρχονται στο σώμα του, εμποδίζει το παιδί να σκεφτεί καθαρά.
Δοκιμάστε αυτό: Ανταποκριθείτε στο νευρικό σύστημα του παιδιού σας. Βοηθήστε το να ηρεμήσει με βαθιές αναπνοές. Αυτό θα το σταματήσει από τη συνεχή πάλη με τον εαυτό του.

2. «Δεν χρειάζεται να φοβάσαι τίποτα!»
Έρευνες έχουν δείξει ότι το άγχος προκαλεί αισθήματα φόβου μέσα στο μυαλό και το σώμα του παιδιού. Πρόκειται για έναν ψευδή συναγερμό, που για το παιδί σας εξακολουθεί να είναι πραγματικός. Αυτός ο συναγερμός λειτουργεί για την προστασία του παιδιού σας: αισθάνεται άγχος ή φόβο προκειμένου να καταφέρει να επιβιώσει.
Δοκιμάστε αυτό: Εκτιμήστε τα συναισθήματα φόβου του παιδιού σας. Μπορείτε να του πείτε: «Βλέπω ότι είσαι φοβισμένος. Έχω φοβηθεί πολύ στο παρελθόν και ξέρω τι αισθάνεσαι».

 

3. «Άσε με να σου εξηγήσω γιατί δεν πρέπει να ανησυχείς»

Μελέτες δείχνουν ότι ένα υποπροϊόν του άγχους είναι ο προμετωπιαίος φλοιός -το πιο λογικό μέρος του εγκεφάλου- που βρίσκετα σε αναμονή, την ώρα που αναλαμβάνει δράση το πιο αυτοματοποιημένο και συναισθηματικό τμήμα του εγκεφάλου.
Δοκιμάστε αυτό: Μπορείτε να καταπραΰνετε το νευρικό σύστημα του παιδιού με μια άσκηση. Ζητήστε του να οραματιστεί ένα ήσυχο μέρος, να πάρει βαθιές αναπνοές και να περιγράψει αυτό το μέρος. Όταν το παιδί σας είναι ήρεμο, συζητήστε μαζί του την ιδέα ότι τα συναισθήματα δεν είναι πραγματικά γεγονότα, αλλά μπορούν ανά πάσα στιγμή να αμφισβητηθούν.

4. «Σταμάτα επιτέλους να ανησυχείς!»
Τα παιδιά που ανησυχούν, γνωρίζουν ότι ανησυχούν περισσότερο από τους άλλους, επειδή έχουν χαρακτηρισθεί ως απαισιόδοξα από νεαρή ηλικία. Μπορεί, επίσης, να συγκρίνουν τον εαυτό τους με άλλα παιδιά που έχουν λιγότερο άγχος για τους ίδιους λόγους. Θυμηθείτε ότι τα παιδιά συχνά αισθάνονται τόσο ανίσχυρα όσο οι ενήλικες, όταν πρόκειται για χρόνιο άγχος.
Δοκιμάστε αυτό: Μην βάζετε ταμπέλες στο παιδί σας. Αντί αυτού, όταν είστε σε μια χαλαρή κατάσταση, εξηγήστε του την πηγή της ανησυχίας. Τα παιδιά αγαπούν να γνωρίζουν ότι η ανησυχία έχει ένα σκοπό και ότι ο καθένας μας ανησυχεί σε κάποιο βαθμό.

5. «Πραγματικά, δεν καταλαβαίνω γιατί ανησυχείς τόσο!»
Όταν ένα παιδί είναι ανήσυχο, αισθάνεται φοβισμένο και αβοήθητο. Αν και εσείς αισθάνεστε αβοήθητοι ως γονείς, η ενσυναίσθηση μπορεί να κατευθύνει τις ενέργειές σας. Εάν μπείτε στη θέση του παιδιού σας και κατανοήσετε τα συναισθήματα του, η αντίδρασή σας στις ανάγκες του θα είναι πιο αυθεντική και σύμφωνη με τις δικές του ανάγκες.
Δοκιμάστε αυτό: Όταν το παιδί σας αισθάνεται άγχος, προσπαθήστε να θυμηθείτε μια στιγμή που αισθανθήκατε πραγματικό φόβο. Στη συνέχεια, δείξτε στο παιδί σας ότι συμπάσχετε μαζί του. Αφήστε το να καταλάβει ότι μπορείτε να αντιληφθείτε ότι περνάει μια δύσκολη κατάσταση.

Μοιραστείτε το!

Επεξεργασία άρθρου: Μαρία Ιωαννάτου

infokids.gr 

Πως να διδάξετε τα παιδιά σας να ζούνε απλά

Στις μέρες μας τα παιδιά «βομβαρδίζονται» με μηνύματα από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και από την πίεση των συνομηλίκων, προκειμένου να αποκτήσουν τα πιο μοντέρνα παιχνίδια και gadgets.

 

 

Πρόσφατες έρευνες αποδεικνύουν ότι τα παιδιά χρειάζονται λιγότερη ή καθόλου τηλεόραση και λιγότερα υλικά αγαθά, αλλά περισσότερο ελεύθερο χρόνο και μεγαλύτερη φαντασία, κάτι το οποίο είναι δύσκολο να επιτευχθεί όταν οι ζωές τους κατακλύζονται από μονοδιάστατα παιχνίδια και από τα αρνητικά αποτελέσματα της τηλεοπτικής ψυχαγωγίας.

Οι γονείς από την πλευρά τους μπορούν να δημιουργήσουν μια τέτοια ατμόσφαιρα μέσα στο σπίτι, ώστε τα παιδιά να μάθουν να ζουν με λιγότερα υλικά αγαθά. Διαβάστε μερικές συμβουλές που θα σας βοηθήσουν να διδάξετε στα παιδιά έναν απλούστερο τρόπο ζωής:

Μειώστε τον αριθμό των παιχνιδιών

Τα καταστήματα παιχνιδιών πολλές φορές περνούν το μήνυμα ότι τα παιδιά χρειάζονται πολλά παιχνίδια. Όμως όταν ένα παιδί έχει λιγότερα παιχνίδια, είναι σε θέση να κάνει περισσότερα πράγματα χρησιμοποιώντας τη φαντασία του. Τα παιδιά χρειάζονται περισσότερο παιχνίδι, όχι περισσότερα υλικά αγαθά. Επιλέξτε παραδοσιακά παιχνίδια όπως πλαστικά τουβλάκια, μπάλες, σετ ζωγραφικής, παζλ και βιβλία, τα οποία δίνουν στα παιδιά πολλές ευκαιρίες για δημιουργία, καινοτομία και κριτική σκέψη.

Δημιουργήστε παιχνίδια μόνοι σας

Τα είδη οικιακής χρήσης μπορούν εύκολα να χρησιμοποιηθούν ως παιχνίδια. Δημιουργήστε κατασκευές από πλαστικά μπουκάλια και κουτιά από χαρτόνι ή φτιάξτε μια αυτοσχέδια μπάλα από παλιές κάλτσες. Διδάσκοντας τα παιδιά να κάνουν χρήση της φαντασίας τους με αντικείμενα που έχετε στο σπίτι, θα τα βοηθήσετε να αποβάλλουν τη νοοτροπία να θέλουν πάντα ένα νέο παιχνίδι.

Αφήστε το παιδί να συμμετέχει στις αγορές

Τα παιδιά λειτουργούν σαν σφουγγάρια: μιμούνται τις συνήθειες και τις αντιλήψεις των γονέων και τείνουν να παίρνουν τις αποφάσεις τους με βάση τις δικές μας επιλογές. Για παράδειγμα, εάν είστε σε ένα κατάστημα ρούχων μαζί με το παιδί δοκιμάστε να πείτε: «Τι ωραία κόκκινη μπλούζα! Μου αρέσει πολύ, αλλά έχω άλλη μία στο σπίτι που μοιάζει πολύ με αυτή». Το παιδί μπορεί να μην καταλάβει για τί ακριβώς μιλάτε, όμως θα «απορροφήσει» τη συνήθεια να είναι επιλεκτικό και να μην κάνει άσκοπες αγορές.

Μυήστε το παιδί στη φιλανθρωπία

Ο καθαρισμός του σπιτιού από αντικείμενα που δεν χρησιμοποιείτε πια είναι μια διαδικασία στην οποία θα μπορούσε να συμμετέχει το παιδί σας. Για παράδειγμα, κάθε έξι μήνες ζητήστε από το παιδί να κρατήσει τα παιχνίδια με τα οποία παίζει περισσότερο και να σκεφτεί ποια θα μπορούσαν να φανούν χρήσιμα σε κάποιο άλλο παιδί. Κάντε το ίδιο με τα ρούχα του, εξηγώντας ότι με αυτό τον τρόπο βοηθάτε άλλα παιδιά που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη.

Χρησιμοποιείστε το «θα μου άρεσε…»

Το «θέλω» είναι το ρήμα που χρησιμοποιούν κατά κόρον τα παιδιά όταν ζητούν επίμονα κάτι. Αντί να καταφεύγουν σε αυτή τη λέξη, διδάξτε στα παιδιά σας τη φράση «θα μου άρεσε…». Αυτή η λεπτή αλλαγή στη διατύπωση μπορεί να μετατρέψει όλη τη νοοτροπία του παιδιού ως προς την απόκτηση περισσότερων πραγμάτων. Το «θέλω» φανερώνει απληστία, όμως το «θα μου άρεσε…» τα βοηθά να κατανοήσουν ότι δεν μπορούν να έχουν πάντα αυτό που θέλουν.

Μοιραστείτε το!  

 

Επεξεργασία άρθρου: Μαρία Ιωαννάτου
infokids.gr