Διονύσιος Σολωμός: «Η Ελληνίδα Μάνα» - Επέτειος θανάτου του Εθνικού μας Ποιητή (9 Φεβρουαρίου 1857)

Κρέμεται το σπαθί κοντά στην κούνια σου, καλό μου,
αλλά το χέρι δεν είναι που το ’σφιγγε στη νίκη.
Μακρύς ο λάκκος π’ άνοιξε και κλει το γίγαντά μου.
Κάμπους, βουνά, χωρίς αυτόν μάχης καπνοί σκεπάζουν.

αλλ’ αυτό τώρα που κουνώ τ’ αμέριμνο κορμάκι
αύριο θα γίνει δύναμη που ο λογισμός κινάει,
και στήθι αντρίκειο θα σταθεί στες σαϊτιές της μοίρας.
Βρέχει τα βέλη της αυτή στα ύψη των ανδρείων,
που εκεί στημένοι στερεοί λάμπουν στη μάχη θείοι.
.
Χαρές και πλούτη να χαθούν, και τα βασίλεια, κι όλα,
τίποτε δεν είναι, αν στητή μέν’ η ψυχή κι ολόρθη.
Όλα τα ερείπια γύρω της κοιτά χαμογελώντας,
κι ανθοί σ’ αυτά, παντού κι αργά, βλασταίνουν ως τον τάφο.
φυτρώνει και στο σκότος του του Παραδείσου τ’ άνθι.
.
Του κόρφου συ, της αγκαλιάς αγαπημένο βάρος,
σπούδαξε, μην αργοπορείς βάρος να γίνεις τρόμου
εκεί που οι χείμαρροι του εχθρού τρομαχτικά βρυχίζουν....

9 Φεβρουαρίου του 1857: Έφυγε από τούτη τη ζωή ο Διονύσιος Σολωμός

    Ο ποιητής Διονύσιος Σολωμός, ο αρχηγέτης της Επτανησιακής Σχολής, είναι μια από τις κορυφαίες πνευματικές φυσιογνωμίες του Νεώτερου Ελληνισμού. 

Τον Μάιο του 1823, σε μια περίοδο ιδιαίτερης έξαρσης της Ελληνικής Επανάστασης, έγραψε το εκτεταμένο ποίημα «Ύμνος εις την Ελευθερίαν», οι δύο πρώτες στροφές του οποίου, σε μουσική Νικολάου Μάντζαρου, αποτελούν τον εθνικό ύμνο της Ελλάδας και της Κύπρου.

Ο εθνικός μας ποιητής Διονύσιος Σολωμός γεννήθηκε στις 8 Απριλίου του 1798 στη Ζάκυνθο, ως εξώγαμο τέκνο του κόντε Νικόλαου Σολωμού και της υπηρέτριάς του Αγγελικής Νίκλη.

    Σε πολύ μικρή ηλικία έμεινε ορφανός και το 1808 έφυγε για σπουδές στην Ιταλία, με τη συνοδεία του ιταλού δασκάλου του Ρώσση. Επτά χρόνια αργότερα πήρε το απολυτήριο από το Λύκειο της Κρεμόνας και γράφτηκε στο πανεπιστήμιο της Πάβιας, απ' όπου πήρε το πτυχίο της Νομικής. 

Παράλληλα με τις σπουδές στη νομική, για την οποία ουδέποτε ενδιαφέρθηκε, άρχισε να γράφει στίχους στην ιταλική γλώσσα, ενώ ήρθε σε επαφή με διαπρεπείς φιλοσόφους, φιλολόγους και αξιόλογους εκπροσώπους της λογοτεχνικής κίνησης της εποχής.

    Το 1818 επέστρεψε στη Ζάκυνθο, όπου παρέμεινε για δέκα χρόνια. Εκεί άρχισε να γράφει τα πρώτα του αξιόλογα στιχουργήματα στα ελληνικά. Το πρώτο εκτενές ελληνικό ποίημά του και πλέον γνωστό είναι ο Ύμνος εις την Ελευθερίαν, απόσπασμα του οποίου καθιερώθηκε ως Εθνικός μας Ύμνος. Λίγο αργότερα, συνέθεσε το λυρικό ποίημα Εις τον θάνατο του Λορδ Μπάυρον και ακολούθησαν Η καταστροφή των Ψαρών, Η Φαρμακωμένη, Ο Λάμπρος, Εις Μοναχήν, Ο Κρητικός, Οι ελεύθεροι πολιορκημένοι, Ο Πόρφυρας.

    Στα τέλη του 1828 εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Κέρκυρα, συνεχίζοντας την ενασχόλησή του με την ποίηση σχεδόν απομονωμένος. Δεν έκανε ούτε ένα ταξίδι στην ελευθερωμένη Ελλάδα, γιατί, όπως υποστηρίζεται, «δεν εσυνηθούσε να θεατρίζει στο εθνικό του φρόνημα αλλά μες το άγιο βήμα της ψυχής».

Στις 3 Φεβρουαρίου του 1849 παρασημοφορήθηκε με το Χρυσό Σταυρό του Σωτήρος, διότι «με την ποίηση του διέγειρε τα αισθήματα του λαού στον αγώνα για εθνική ανεξαρτησία».

Πέθανε στις 9 Φεβρουαρίου του 1857 στην Κέρκυρα, ύστερα από αλλεπάλληλες εγκεφαλικές συμφορήσεις. Τα οστά του μεταφέρθηκαν το 1865 στη Ζάκυνθο και τοποθετήθηκαν αρχικώς σ' ένα μικρό μαυσωλείο στον τάφο του Κάλβου.

Πηγή: Σαν σήμερα
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Ο Διονύσιος Σολωμός, ο Κωστής Παλαμάς και οι «αγανακτισμένοι» κρυφο-καμερολόγοι...

«Πάντα ανοιχτά, πάντα άγρυπνα τα μάτια της ψυχής μου.»

Δ. Σολωμός

«...και μην έχοντας πιο κάτου άλλο σκαλί

να κατρακυλήσεις πιο βαθιά

στου Κακού τη σκάλα,

— για τ’ ανέβασμα ξανά που σε καλεί

θα αιστανθείς να σου φυτρώσουν, ω χαρά!

τα φτερά,τα φτερά τα πρωτινά σου τα μεγάλα!...»

Κωστής Παλαμάς

Γέμισε ο τόπος κρυφο-καμερολόγους

γεμάτα τα δίκτυα

με δίχτυα ενσύρματα και ασύρματα

φακοί ευρυζωνικοί

που καταγράφουν τα πάντα

άπαντες υπό παρακολούθηση

κάμερες στατικές ενσύρματες

και ασύρματες κινούμενες

λήψεις κρυφές και ύπουλες

για πανοραμικές καταγραφές

για να συλλάβουν στιγμές και ώρες

για να πολιορκήσουν ζωές

για να σβήσουν και να γράψουν

κατά βούληση, τη δική τους βούληση,

που θα κάνει υποχείριό τους

τη βούληση των άλλων

και ο σκοπός;

πάντα καλά κρυμμένος

(ο πλουτισμός ο αθέμιτος και η δύναμη)

να υπονοείται από τα συμφραζόμενα

και τις επισυναπτόμενες άδηλες σκέψεις

τις συνημμένες υπόγειες ύποπτες κινήσεις

τις αηδιαστικές και πλήρεις

"ιερής αγανάκτησης" κραυγές

των βοηθών, προαγωγών, επιτηρητών

του Μεγάλου Αδελφού

και εγώ άναυδος και αφελής, για πολλούς,

παρατηρητής όλων αυτών

κουβαλάω Σολωμό και Παλαμά,

εν έτει σωτηρίω 2008,

μήπως και γυρίσει πίσω η ροή

μήπως και οι καρδιές και οι ψυχές

γίνουν κάμερες ακοίμητες,

κάμερες ευαίσθητες

αέναης και ανεξίτηλης

καταγραφής των αληθινών προβλημάτων

μην τυχόν και ξεκινήσει κάποτε η επίλυσή τους

ΑΜΗΝ