Μη βασίζεσαι σε «δωροδοκίες», για να πείσεις το παιδί σου να ακολουθήσει βασικούς κανόνες

«Μπράβο Μαρία που μάζεψες τα παιχνίδια σου! Ορίστε, πάρε το κέικ που σου υποσχέθηκα, αφού είσαι τόσο καλό παιδί». 

Μοιάζει αρκετά αθώο... έτσι; 

Bribing Kids for Good Behavior

Αφού η Μαρία διάβασε τα μαθήματά της, μάζεψε τα παιχνίδια της, φόρεσε τις πυτζάμες της και συμπεριφέρεται ακριβώς όπως της είπε η μητέρα της, γιατί να μην της παράσχει κίνητρο, επιβραβεύοντάς την με μία ιδιαίτερη απόλαυση; Είναι δίκαιο, σωστά;
Δεν είναι ασυνήθιστο οι γονείς να προσφέρουν στα παιδιά τους μία «ανταμοιβή», προκειμένου να τους δώσουν κίνητρο για να συμμορφωθούν με έναν κανόνα. 

«Εάν συμμαζέψεις το δωμάτιό σου, μετά θα σε πάω στον κινηματογράφο». «Εάν είσαι καλός με τη γιαγιά και μιλάς ευγενικά όλο το απόγευμα που θα είσαι μαζί της, μετά θα σου επιτρέψω να παίξεις αυτό το νέο παιχνίδι που θέλεις στο κινητό μου».

Προσοχή! Αυτό δεν είναι κίνητρο, είναι δωροδοκία! 

Και η δωροδοκία δεν είναι αποτελεσματική τεχνική ανατροφής των παιδιών. Στέλνει λάθος μηνύματα. Με αυτόν τον τρόπο το μόνο που κάνει ο γονιός, είναι να συνηθίζει το παιδί πάντα να θέλει «κάτι» ως αντάλλαγμα για να συμπεριφέρεται καλά, αντί να συμπεριφέρεται καλά απλώς επειδή κατανοεί ότι αυτό είναι το «σωστό».

Εάν βασίζεσαι σε δωροδοκίες για να παρέχεις κίνητρο στο παιδί σου, τότε μην εκπλαγείς εάν την επόμενη φορά που θα ζητήσεις από το οκτάχρονό σου να σε βοηθήσει να μαζέψεις τα πιάτα από το τραπέζι, για παράδειγμα, σε ρωτήσει κάτι όπως «και τι θα μου δώσεις εσύ μετά;».

Οπότε, ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στη «δωροδοκία» και την «επιβράβευση / κίνητρο»;
Εάν το παιδί σου ανταποκρίνεται θετικά στους κανόνες που έχεις θέσει, μπορείς να το επιβραβεύσεις λεκτικά («Μπράβο!», «Πολύ καλή δουλειά», «Τα πήγες πάρα πολύ καλά», «Καταπληκτικό, συνέχισε έτσι» κλπ) και να του δώσεις μία χαρούμενη, ζεστή αγκαλιά. Καλό είναι όμως να αποφύγεις να του τάζεις ιδιαίτερες απολαύσεις ως κίνητρο για μικρές, καθημερινές πράξεις συνεργασίας.

Δεν λειτουργεί έτσι η ζωή. Για παράδειγμα στον ενήλικο κόσμο, σε μία δουλειά δε λαμβάνεις bonus ή αύξηση μισθού, απλώς επειδή πηγαίνεις στην ώρα σου στην εργασία σου. Σωστά; Άρα γιατί να καλλιεργείς αυτού του είδους την προσδοκία στο παιδί σου;

Οι «ανταμοιβές» μπορούν ακόμα να υπάρχουν, αλλά ως επιβράβευση για κάποια ξεχωριστή προσπάθεια, όχι απλώς για την τήρηση των στοιχειωδών κανόνων. Ας υποθέσουμε ότι ο γιός σου καταβάλλει μεγάλη προσπάθεια για μία σχολική εργασία. «Τα δίνει όλα» και η προσπάθειά του βαθμολογείται με άριστα. 

Σε μία τέτοια περίπτωση μπορείς να αναγνωρίσεις την εξαιρετική προσπάθειά του, λέγοντας κάτι όπως «ξέρω πόσο συγκεντρωμένα και μεθοδικά δούλεψες γι’ αυτή την εργασία και είμαι πολύ περήφανη για ‘σένα. Τι λες; Πάμε να πάρουμε εκείνα τα αθλητικά παπούτσια που ήθελες; Και μπορείς να τα φορέσεις στο σχολείο αύριο!».

Συνοψίζοντας:
Αντί να βασίζεσαι σε «δωροδοκίες» για να πείσεις το παιδί σου να ακολουθήσει βασικούς κανόνες:
- Θέσε λογικούς κανόνες και εφάρμοζέ τους με συνέπεια.

- Διάλεξε δίκαιες συνέπειες για τη μη συμμόρφωση, οι οποίες να παρέχουν κίνητρο στο παιδί (π.χ. μπορείς να φας σοκολατάκι, μόνο εφόσον πρώτα έχεις φάει κανονικό φαγητό, μόνο εφόσον έχεις κάνει τα μαθήματά σου, μπορείς να δεις τηλεόραση, κλπ)

- Επικοινώνησε τους κανόνες και τις συνέπειες ξεκάθαρα με το παιδί σου, βάζοντας το να σου επαναλάβει όσα άκουσε, έτσι ώστε να ξέρεις ότι τα έχει κατανοήσει.

- Όταν οι κανόνες παραβιάζονται ή οι υποχρεώσεις αθετούνται, εφάρμοζε τις συνέπειες που έχουν οριστεί.

Και το βασικότερο:
Φρόντισε εσύ να είσαι ένα σωστό πρότυπο. Δώσε το παράδειγμα και δείξε στο παιδί σου ότι, όταν συμπεριφερόμαστε υπεύθυνα και κάνουμε καλές επιλογές, λαμβάνουμε πολύ περισσότερα από μία φευγαλέα «απόλαυση» ή «ανταμοιβή». Αισθανόμαστε χαρούμενοι, έχουμε αυτοπεποίθηση και μία αίσθηση ικανοποίησης. Κανένα παγωτό, παιχνίδι ή ταινία δε μπορούν να συγκριθούν με αυτά!

Αννίτα Νιάκα
sofokleousin

Λες στο παιδί σου «Είσαι βλάκας»;;

ΕΙΝΑΙ ΛΟΓΙΑ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ. ΜΗΝ ΤΑ ΛΕΣ.

ΤΟ... ΣΚΟΤΩΝΕΙΣ...

Είσαι βλάκας…. Ηλίθιο… Χαζό είσαι και δεν καταλαβαίνεις… 
Δεν σε θέλω… Δεν σε αγαπάω!

Μπορώ να γράφω και άλλα για ώρες… Λόγια που ίσως δεν προορίζονται να κάνουν τόσο μεγάλο κακό, αλλά καταφέρνουν να δολοφονούν την αυτοπεποίθηση των παιδιών μας...

Μεγάλωσα έχοντας την εντύπωση ότι είμαι άσχημη, ότι δεν μου αξίζει η αγάπη, ότι είμαι χαζή βλαμμένη ζωηρή, ισοδυναμώ με 10 αγόρια και «αμφιβόλου ηθικής» γιατί τόλμησα να δεχτώ δώρο του Αγίου Βαλεντίνου στα 14 μου από ένα συμμαθητή μου !!!!

Είμαι 33 χρόνων και ακόμα θυμάμαι τον εαυτό μου να πασχίζει για το απουσιολόγιο του τμήματος και αφού τα κατάφερα να πάρω τους μεγαλύτερους βαθμούς, όταν τα έδειξα στη μητέρα μου, αυτή είπε: 

Πώς κάνεις έτσι; Δεν είναι και 20 ! Να σημειώσω πως είχα 19,5!!!

Με τον καιρό κατάφερα να καταρρίψω όλες τις λέξεις που κάποτε με πλήγωναν και δεν ήμουν εγώ!
Κατάφερα να μάθω τι λέξεις μου αξίζουν και με τι λέξεις θα επιτρέψω να με αποκαλούν! Πέρασα πολύ καιρό ψάχνοντας να ανακαλύψω εμένα και πολύ περισσότερο χρόνο να καταλάβω πως δεν έφταιγα εγώ!

Γιατί, όταν κατηγορείς ένα παιδί εσύ η Μαμά του…, γι' αυτό αυτή είναι η πραγματικότητα! Γιατί η Μαμά του είναι ο κόσμος του όλος!

Ο άνθρωπος που θέλει να μοιάσει, που θαυμάζει, που αγαπάει και για χάρη του προσπαθεί να καταφέρει πράγματα για να ακούσει ένα μπράβο! 

Για να καταφέρει να σε εντυπωσιάσει!

Βάζω στο Στάθη να κάνει διάφορα όπως π.χ. να τρώει μόνος του ή να πετάξει το pampers της μικρής και αν τα καταφέρνει, έστω και κουτσά στραβά, εγώ χειροκροτώ ζητωκραυγάζω!!! 

Βλέπω στα ματάκια του την λάμψη την περηφάνια.
Νιώθει πως τα κατάφερε!

Ας μεγαλώσουμε παιδιά χωρίς τέτοια τραύματα… Τραύματα που θα τα δυσκολέψουν στη ζωή τους… Τραύματα που θα τα κουβαλάνε μια ολόκληρη ζωή!
Ας γεμίζουμε τη μέρα τους με θαυμασμό και χειροκρότημα! Ας τα κάνουμε να ξεχειλίζουν από αυτοπεποίθηση.

kikiri-kou

Καμιά φορά ένα σκέτο «μπράβο» δεν είναι αρκετό για τα παιδιά μας

Η επιβράβευση είναι μια θετική μέθοδος διαπαιδαγώγησης με εξαιρετικά αποτελέσματα, καθώς ενθαρρύνει το παιδί και το βοηθάει να προοδεύει. 

Καμιά φορά, όμως, ένα σκέτο «μπράβο» δεν είναι αρκετό και μπορεί να περάσει λάθος μηνύματα...

Όταν το παιδί δε μπορεί να συνδέσει μια συγκεκριμένη πράξη με το «μπράβο», ο έπαινος μπορεί να το κάνει να νιώσει ανασφάλεια για τον εαυτό του και τις ικανότητές του. 

Για τον λόγο αυτό, καλό είναι να αποφεύγουμε τις μονολεκτικές ή γενικόλογες φράσεις και να είμαστε πιο συγκεκριμένοι.

Πώς μπορούμε, λοιπόν, να επαινέσουμε σωστά το παιδί;

Στις επιτυχίες

Αν για παράδειγμα, πείτε στο παιδί «μπράβο» επειδή πήρε άριστα στο διαγώνισμα της Ιστορίας ή επειδή πήρε καλούς βαθμούς είναι πιθανό να σκεφτεί «έτυχε να πάω τόσο καλά», χωρίς να καταλάβει ότι το διάβασμα και ο κόπος που κατέβαλλε είναι αυτά που το βοήθησαν.
Ο σωστός τρόπος για να το επαινέσετε είναι να επικεντρωθείτε στην προσπάθεια. 

Πείτε «Προσπάθησες πάρα πολύ και φάνηκε! Μπράβο σου!» ή «Είδες που τα κατάφερες; Διάβασες και προσπάθησες και γι’ αυτό έχεις αυτό το αποτέλεσμα»

Όταν δεν τα παρατάει
Ένα χαμογελαστό «μπράβο σου» απ’ το στόμα μας, όταν για παράδειγμα, προσπαθεί για δεύτερη και για τρίτη φορά να φτιάξει ένα δύσκολο παζλ ή να βελτιώσει τις επιδόσεις του στο σχολείο χωρίς να τα παρατάει, θα έχει το επιθυμητό αποτέλεσμα μόνο αν καταλάβει για ποιον ακριβώς λόγο το επαινούμε.

«Είμαι πολύ περήφανη για σένα που δεν το έβαλες κάτω!», «Χαίρομαι να σε βλέπω να πολεμάς για να γίνεσαι καλύτερος» ή «Πρέπει να κουράστηκες πολύ, αλλά δεν τα παράτησες! Μπράβο» είναι φράσεις που θα κάνουν το παιδί να αισθανθεί όμορφα αλλά και να συνειδητοποιήσει ότι ο λόγος που είστε περήφανη δεν έχει να κάνει με το αποτέλεσμα αλλά με τα κότσια και την προσπάθειά του.

Στις δημιουργίες του
Πολλές φορές το παιδί μας θα φτιάξει μια ζωγραφιά ή θα δημιουργήσει κάτι για το οποίο θα αισθανθεί περήφανο. Και φυσικά, θα θέλει να μας το δείξει, έτσι ώστε να εκτιμήσουμε τη σκληρή δουλειά του και να κρίνουμε το αποτέλεσμα.

Δείξτε αληθινό ενδιαφέρον με φράσεις όπως «Είναι υπέροχο! Θα μου δείξεις πώς το έκανες;» ή «Συγχαρητήρια! Αφιέρωσες πολύ χρόνο και φαίνεται!»

Μη αμελείτε να περιγράψετε για ποιο λόγο αισθάνεστε την ανάγκη να επαινέσετε το παιδί σας. 

Η διαφορά ανάμεσα στον αξιολογικό έπαινο και τον περιγραφικό έπαινο είναι ότι δίνετε στο παιδί να καταλάβει ότι έχετε παρατηρήσει προσεκτικά την κατάσταση, ότι η πράξη του σας προκάλεσε ένα συγκεκριμένο θετικό συναίσθημα και ότι δεν διστάζετε να το εκφράσετε.

mama365.gr

Τι είναι η μέθοδος «σάντουιτς» που θα βοηθήσει την επικοινωνία σου με το παιδί / What the Sandwich Method?

Υπάρχει μία νέα μέθοδος που βοηθά την επικοινωνία του γονέα με το παιδί. 

Ονομάζεται «σάντουιτς» και η θεμελιώδης αρχή του είναι ο διάλογος. 

επιβράβευση + διάλογος + αγάπη.
What the Sandwich Method Is and How It Can Transform Your Child’s Behavior Without Being Too Harsh

Η συγκεκριμένη μέθοδος βασίζεται σε τέσσερις βασικούς άξονες που είναι:

• Το παιδί πρέπει να περιβάλλεται από ένδειξη αγάπης και επιβράβευση. Στο ενδιάμεσο αυτων των δύο, ο γονέας πρέπει να ζητά την άποψη και τη γνώμη του παιδιού, συζητώντας μαζί του.
• Όταν ο γονέας συζητά με το παιδί ή του εξηγεί κάτι, πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο συγκεκριμένος και λεπτομερής.
• Όταν ζητάμε τη γνώμη του, τονίζουμε πως θέλουμε να μάθουμε πως σκέφτεται και του δείχνουμε πως νοιαζόμαστε για τα συναισθήματά του. Επιπλέον, του μαθαίνουμε πως με τον διάλογο λύνονται τα περισσότερα θέματα και είναι η αρχή μίας υγιούς σχέσης και επικοινωνίας.
• Ανάμεσα στον διάλογο, πρέπει να τα επιβραβεύουμε, όταν κάνουν κάτι καλό, και να μη στεκόμαστε μόνο στα λάθη του και φυσικά, να του δίνουμε απλόχερα την αγάπη μας.

Η μέθοδος σάντουιτς λοιπόν είναι:
επιβράβευση + διάλογος + αγάπη.

4moms.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Τα “μπράβο” που ξεχάσαμε να πούμε

Συνηθίζουμε να λέμε δύσκολα “μπράβο”, τόσο στους άλλους μα κυρίως στον ίδιο μας τον εαυτό. 

Το ακούμε σε πράξεις μεγαλοπρεπείς, αναγνωρισμένες, ζηλευτές από το ευρύ κοινό. 

Σε ανάλογες πράξεις έχουμε συνηθίσει να το λέμε. 

Είναι καιρός να πούμε μπράβο στον εαυτό μας και σ’ αυτά τα μικρά, απλά, μοναδικά πράγματα που καταφέρνουμε καθημερινά. 

Αυτά που έχουν αξία τελικά στην ζωή!

Μπράβο, που ξυπνάς κάθε πρωί και απολαμβάνεις τον ήλιο στο μπαλκόνι σου!

Μπράβο, που τηλεφωνείς στην μητέρα σου για να της πεις καλημέρα!

Μπράβο, που έδωσες την θέση στο λεωφορείο σε μία ηλικιωμένη κυρία και που, όταν βρέθηκες σε δρόμο με μποτιλιάρισμα, έκανες υπομονή!
Μπράβο, που, όταν βρέχει, δεν γκρινιάζεις που δεν έχεις ομπρέλα, αλλά χορεύεις στον ρυθμό της βροχής!

Μπράβο, που τάισες το πληγωμένο σπουργιτάκι που βρέθηκε στην εξώπορτα σου, που έστειλες μία συγγνώμη σε έναν φίλο που πλήγωσες, που δέχτηκες να συγχωρήσεις κάποιον που σε πρόδωσε!

Μπράβο, που έπνιξες τον θυμό σου σε μία αγκαλιά!

Μπράβο που κοιτάζεις τον ουρανό και μετράς τα αστέρια σαν μικρό παιδί!
Μπράβο, που προτίμησες να πας σινεμά αντί για θέατρο, απλά για να ευχαριστήσεις τον σύντροφό σου!

Μπράβο, που χαμήλωσες τη μουσική, γιατί σκέφτηκες τον γείτονα που ξεκουράζεται!

Μπράβο, που ξέρεις να περνάς καλά, ακόμη και με άδειο πορτοφόλι!
Μπράβο, που δεν τα παράτησες μετά από πολλές αποτυχίες!

Μπράβο, που αγάπησες χωρίς να αγαπηθείς!

Μπράβο, που τολμάς και λες σε κάποιον ότι δεν τον αγαπάς και δεν προσποιείσαι!

Μπράβο, που έχεις το θάρρος και κλαις, ακόμη και σε μία ρομαντική κωμωδία!

Μπράβο, που γελάς, έστω και ντροπαλά! 

Μπράβο, που απολαμβάνεις την στιγμή!

Μπράβο, που είσαι αυτό που είσαι!

Μπράβο, που είσαι ΕΣΥ!
Μπράβο, που τώρα διαβάζεις αυτό το κείμενο και σου έρχονται στο μυαλό άλλα τόσα μπράβο που αξίζεις!!

Γεωργία Κανελλοπούλου – Ψυχολόγος
enallaktikidrasi.com
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Διδάσκοντας στο παιδί μας να διαχειρίζεται την αποτυχία

Δεν υπάρχει άνθρωπος που δεν θα έρθει αντιμέτωπος στη ζωή του με κάποιου είδους αποτυχία. Όλοι έχουμε κληθεί να διαχειριστούμε εμπειρίες αποτυχίας από μικρή ηλικία. Έτσι, είναι κρίσιμο για ένα παιδί να μάθει από νωρίς να τις διαχειρίζεται δημιουργικά και οι γονείς του μπορούν να συμβάλλουν σημαντικά σε αυτό.

1. Μην προστατεύετε το παιδί από χαμηλού ρίσκου φυσικές συνέπειες.

Για παράδειγμα, αν δεν έχει μελετήσει αρκετά και αποτύχει σε μία δοκιμασία στο σχολείο, μην τρέξετε αμέσως να το υπερασπιστείτε, να καλύψετε την αποτυχία του και να χειριστείτε εσείς την κατάσταση αλλά αφήστε το ίδιο να διαχειριστεί τις συνέπειες, ενισχύοντάς το.

2. Χρησιμοποιήστε εμπειρίες αποτυχίας ως ευκαιρία ανάπτυξης και μάθησης. 

Μιλήστε για την αποτυχία που βίωσε το παιδί και συζητήστε τι θα μπορούσε να κάνει με διαφορετικό τρόπο την επόμενη φορά. Δεν έχει νόημα να «κλαίμε πάνω από το χυμένο γάλα» αλλά να δούμε ψύχραιμα τι έπαιξε ρόλο και δεν πήγαν τα πράγματα καλά. Πέρα από εξωγενείς παράγοντες που είναι πέρα από τον έλεγχό μας, έχει νόημα να εξετάσουμε τι κάναμε εμείς που συνέβαλε στην αποτυχία ώστε να το διορθώσουμε στην επόμενη προσπάθεια. Διδάξτε το παιδί με το παράδειγμά σας πώς να χειρίζεται κι εκείνο με αυτόν τον τρόπο την αποτυχία του.

3. Υπενθυμίστε στο παιδί σας ότι τα αρνητικά συναισθήματα που συνοδεύουν τις εμπειρίες αποτυχίας είναι φυσιολογικά. 

Η δυσφορία, ο θυμός, η θλίψη που συνοδεύουν μία αποτυχία είναι φυσιολογικά συναισθήματα. Έχει νόημα να αφήσουμε χρόνο στην έκφραση και βίωση αυτών των συναισθημάτων χωρίς όμως να μένουμε μόνο σε αυτά. Τα παιδιά θα πρέπει να τα αισθάνονται, να μην τα ακυρώνουν και στη συνέχεια, όπως είπαμε παραπάνω, να μπαίνουν σε δράση και να προχωρούν στην επόμενη προσπάθεια με διαφορετικό τρόπο. Κάθε εμπειρία αποτυχίας μας φέρνει πιο κοντά στην επιτυχία γιατί μας μαθαίνει τι δε λειτουργεί απ’ ό,τι κάναμε ως τώρα και τι πρέπει να αλλάξουμε.

4. Δώστε αυθεντική και ειλικρινή επιβράβευση και έπαινο για την προσπάθεια του παιδιού («προσπάθησες σκληρά», «επέδειξες μεγάλη επιμονή» κ.α.), αλλά μη δίνεται ανειλικρινή και υπερβολικό έπαινο όταν τα παιδιά στην πραγματικότητα δεν έκαναν τίποτα.

Δυνατός δεν είναι αυτός που δεν αποτυγχάνει αλλά αυτός που διαχειρίζεται τις αποτυχίες του με δυναμικό και παραγωγικό τρόπο.

Δώρα Αναστασίου

Ψυχολόγος

social-consultancy.blogspot.com
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Επιβράβευσε το παιδί και δίδαξέ του το δρόμο της βελτίωσης

Πολλά παιδιά και έφηβοι εισπράττουν τη σκληρότητα και τη μη επιβράβευση των επιτευγμάτων τους ως έλλειψη αγάπης και αποδοχής.

Είναι γεγονός πως η οικογένεια είναι ο πρώτος κοινωνικός και οργανωμένος θεσμός, στον οποίο βρισκόμαστε και έχουμε απόλυτη ανάγκη την αποδοχή και τη θετική έγκριση, ώστε να χτίσουμε ένα υγιές πλαίσιο αυτοεκτίμησης.

    Πολλοί γονείς δεν επιβραβεύουν τα παιδιά τους, επειδή θεωρούν πως αυτά θα κακομάθουν και θα επαναπαυτούν στις ήδη υπάρχουσες επιτυχίες τους. Μάλιστα, πολλές φορές συγκρίνουν διαρκώς το παιδί τους με άλλα παιδιά ή με άλλα αδέλφια στην οικογένεια. 

Αυτή η συμπεριφορά όμως είναι ικανή να τραυματίσει το παιδί, να αισθάνεται διαρκώς ανεπαρκές και να αγωνίζεται ώστε να κερδίσει την πολυπόθητη επιβράβευση και αποδοχή.

    Είναι σημαντικό να μάθουμε να αποδεχόμαστε τον άλλον, το παιδί μας γι’ αυτό που είναι. Η αντίληψη πως ένα παιδί θα κακομάθει, επειδή ο γονιός θα του δώσει μεγάλη αγάπη και αποδοχή, είναι αναληθής. 

Στην πραγματικότητα, η αποστέρηση της αγάπης είναι το μεγαλύτερο κακό που μπορεί να πράξει κάποιος –ειδικά ένας γονιός- στο παιδί του.

    Επιβράβευε το παιδί και, ταυτόχρονα, εμφύσησε μέσα του την πεποίθηση πως μπορεί και πρέπει να γίνει καλύτερο.

Η αποδοχή είναι ένα σπουδαίο δώρο. 

Ένα παιδί που δεν το αποδέχθηκαν, τρέχει όλη του τη ζωή για να φτάσει κάπου που δεν μπορεί καν το ίδιο προσδιορίσει.

Εναλλακτική Δράση

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Και το «Μπράβο» στο παιδί θέλει τον τρόπο του! Επιβραβεύστε την προσπάθεια, όχι την απόδοση.

«Μπράβο που βρήκες τη λύση Κατερίνα. Πόσο έξυπνη είσαι!»
«Τι ωραία που το ζωγράφισες, αυτό. Είσαι καταπληκτικός ζωγράφος Θοδωρή!»
«Μα τι καλή χορεύτρια που είσαι Ιωάννα!»

Ακούμε και λέμε συχνά τέτοια πράγματα στα μικρά παιδιά όταν κάνουν κάτι και θέλουμε να τα επιβραβεύσουμε. 
Στην επιφάνεια δεν υπάρχει τίποτα το αξιόμεμπτο σε αυτά τα σχόλια. 
Πιστεύουμε ότι τα λέμε στα παιδιά για να τα ενθαρρύνουμε και να συνεχίσουν να κάνουν αυτό που τους αρέσει. 
Κι όμως σε αυτά τα «αθώα» σχόλια κρύβεται ένας μεγάλος κίνδυνος τον οποίο δε συνειδητοποιούμε. Ίσως τα σχόλια αυτά να έχουν το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα από το επιθυμητό. 

Μια καταπληκτική μελέτη της ψυχολογίας φέρνει στο φως τις συνέπειες των διαφορετικών τρόπων επιβράβευσης.

Η μελέτη

Η μελέτη εμπεριέχει έξι πειράματα και τα αποτελέσματά τους θα παρουσιαστούν συνοπτικά. 
Ζητήθηκε από παιδιά ηλικίας 10-12 ετών να κάνουν ένα γνωστικό τεστ. Στο τεστ τα παιδιά πληροφορήθηκαν όλα, ανεξαρτήτως της πραγματικής τους απόδοσης ότι τα πήγαν πολύ καλά. Υπήρξε όμως μια σημαντική διαφοροποίηση του τρόπου με τον οποίο έγινε η πληροφόρηση.

Σε κάποιους μαθητές είπαν: 
«Μπράβο! Πρέπει να είσαι πολύ έξυπνος σε τέτοιου είδους προβλήματα»
Σε άλλους μαθητές είπαν: 
«Μπράβο, Πρέπει να προσπάθησες πολύ να λύσεις αυτά τα προβλήματα»
Με άλλα λόγια στους πρώτους επιβραβεύτηκε η απόδοση στο τεστ ενώ στους άλλους η προσπάθεια που κατέβαλαν. Έπειτα ακολούθησε μια σειρά διαδικασιών έτσι ώστε να τεστάρουν οι ψυχολόγοι διαφορετικές αντιδράσεις σε μια σειρά ερεθισμάτων.

Διαδικασία 1

Στην πρώτη διαδικασία τους ζητήθηκε να κάνουν ένα άλλο τεστ και είπαν σε όλους ότι τα πήγαν πολύ άσχημα ανεξάρτητα από την πραγματική τους απόδοση. 
Όταν ρώτησαν τα παιδιά τι πιστεύετε ότι έφταιξε σε αυτό, τότε τα παιδιά τα οποία έλαβαν έπαινο για την απόδοσή τους, είπαν ότι μάλλον δεν είναι τόσο έξυπνα ή αρκετά καλά γι αυτά τα τεστ. 
Εκείνα τα οποία έλαβαν έπαινο για την προσπάθεια είπαν ότι ίσως να μην προσπάθησαν αρκετά. 
Αυτό σημαίνει ότι τα πρώτα πήραν πολύ προσωπικά το αποτέλεσμα του τεστ ενώ τα δεύτερα δε θεώρησαν ότι το αποτέλεσμα του τεστ σχετιζόταν με το πόσο έξυπνα είναι. Ήταν απλά θέμα προσπάθειας.

Διαδικασία 2

Σε μια επόμενη διαδικασία οι ψυχολόγοι παρουσίασαν δυο όμοια ντοσιέ στα παιδιά. 
Στο ένα ντοσιέ τους είπαν ότι μπορούσαν να βρουν διαφορετικούς τρόπους να λύσουν παρόμοιου τύπου ασκήσεις ενώ στο άλλο ήταν οι βαθμολογίες των συμμαθητών τους στο τεστ. 
Όσα παιδιά εισέπραξαν έπαινο για την προσπάθεια επέλεξαν σε πολύ μεγάλο ποσοστό (77%) να δουν τον φάκελο με τους διαφορετικούς τρόπους επίλυσης ενώ το άλλο γκρουπ επέλεξε σε ποσοστό 86% να δει πληροφορίες για την επίδοση των συμμαθητών τους.

Βγαίνει το συμπέρασμα λοιπόν ότι όταν τα παιδιά επαινούνται για την απόδοσή τους, τότε θέλουν να δουν που στέκονται σε σχέση με τα υπόλοιπα, πόσο «καλύτερα» από τα άλλα είναι. 
Όταν όμως επαινούνται για την προσπάθεια, τους ενδιαφέρει να αναπτύξουν περαιτέρω τις δεξιότητές τους και να εξασκήσουν τη μάθησή τους.

Διαδικασία 3

Το σημαντικότερο πείραμα όμως, κατά τη γνώμη μου, ήταν όταν, αφού είχαν πληροφορηθεί ότι τα είχαν πάει «άσχημα» στο δεύτερο τεστ, τους ζητήθηκε να επιλέξουν από διάφορες κατηγορίες, ένα άλλο τεστ το οποίο θα ήθελαν να κάνουν.

Τα παιδιά που τους είχαν πει «Μπράβο, είσαι πολύ έξυπνος» επέλεξαν σε ποσοστό 67% να κάνουν τεστ τα οποία ήταν εύκολα, ώστε να είναι σίγουρα ότι θα τα πάνε καλά στο επόμενο. 
Τα παιδιά που τους είχαν πει «Μπράβο, πρέπει να προσπάθησες πολύ» διάλεξαν σε ποσοστό 92% τεστ στα οποία θα μάθαιναν κάτι καινούριο. 
Ταυτόχρονα άλλες δοκιμές έδειξαν ότι τα πρώτα άντλησαν λιγότερη ευχαρίστηση από τα τεστ όπου δεν τα πήγαν καλά και ήταν λιγότερο πιθανό να θέλουν να μάθουν κάτι περισσότερο για τέτοιου είδους θέματα από ό,τι τα άλλα παιδιά.

Οι συνέπειες της μελέτης αυτής θεωρώ πως είναι πολύ σημαντικές. 

Όταν λέμε στα παιδιά ότι είναι πολύ έξυπνα, αυτό που συμβαίνει στο παιδικό τους μυαλό είναι ότι μαθαίνουν να κυνηγούν το καλό αποτέλεσμα και όχι τη διαδικασία. Δεν προσπαθούν να μάθουν αλλά να πάρουν το βαθμό. Θέλουν να εισπράξουν το μπράβο και όχι να απολαύσουν την προσπάθεια. 

Αυτό συμβαίνει, γιατί φαίνεται ότι συνδέουν το αποτέλεσμα της προσπάθειάς τους με το χαρακτήρα τους, με το ποιοι είναι, με την ταυτότητά τους.
Γίνονται οι άνθρωποι οι οποίοι επιδιώκουν την αποδοχή και όχι τη μάθηση, τη διερεύνηση, την ανησυχία. 
Θα ψάξουν το εύκολο και θα τα παρατήσουν εύκολα στη δυσκολία. Θα κρίνουν το πόσο τους αρέσει κάτι με βάση το πόσο εύκολο τους φαίνεται και όχι με κριτήριο αν πραγματικά τους ενδιαφέρει, καθώς θα έχουν μάθει να τους αρέσει μόνο αυτό στο οποίο είναι καλοί.

Την επόμενη φορά αντί να πείτε: 

«Μπράβο, είσαι πολύ καλός ζωγράφος», πείτε: «Μπράβο, πρέπει να σου αρέσει πολύ να ζωγραφίζεις».
Αντί να πείτε: «Μπράβο, είσαι καταπληκτική χορεύτρια», πείτε: «Μπράβο, φαίνεται ότι σου αρέσει πολύ να χορεύεις».
«Μπράβο, πρέπει να σου αρέσει πολύ να τραγουδάς, να παίζεις ποδόσφαιρο, να φτιάχνεις ρούχα για τις κούκλες σου, κοκ». «Μπράβο, πρέπει να σου αρέσει να βοηθάς», όχι «Μπράβο, που είσαι καλό παιδί»

Επιβραβεύστε την προσπάθεια, όχι την απόδοση. 
Επιβραβεύστε την πράξη (αυτό που έκανε) όχι το ποιο είναι το παιδί (την ταυτότητα). 
Έτσι θα είναι πιο πιθανό να δημιουργήσετε ανθρώπους οι οποίοι θα ξέρουν μετέπειτα τι τους αρέσει, θα ξέρουν να το αναζητούν, να ψάχνονται και να γίνουν ευτυχισμένοι. 
Έτσι ακριβώς, όπως σε όλα τα παιδιά, αλλά και στους μεγάλους, αξίζει να είναι.

enallaktikidrasi

Δεν τάζουμε γλυκό στα παιδιά ως ανταμοιβή

«Μην τάξεις σε άγιο κερί και σε παιδί κουλούρι» λέει η γνωστή παροιμία και όταν πρόκειται για τις διατροφικές συνήθειες των παιδιών, οι γονείς θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί σχετικά με το τι υπόσχονται.

Η «δωροδοκία» των παιδιών με σοκολάτα, παγωτό ή άλλες «λιχουδιές» προκειμένου να αδειάσουν το πιάτο τους, να καταναλώσουν κάποιο φρούτο ή λαχανικό που δεν έχουν δοκιμάσει ή ακόμη και να διαβάσουν για το σχολείο, αποτελεί μια συχνή αλλά λανθασμένη πρακτική, με αρνητικές συνέπειες για τη διατροφική τους συμπεριφορά.

Και αυτό, γιατί μπορεί οι γονείς να πετυχαίνουν το στόχο τους εκείνη τη στιγμή, από την άλλη όμως, περνούν «λάθος» μηνύματα στα παιδιά, τα οποία μαθαίνουν να αναμένουν κάποιο τρόφιμο ως «έπαθλο» για τη συμπεριφορά τους. 

Επιπλέον, μέσα από αυτή τη διαδικασία, τα τρόφιμα που χρησιμοποιούνται ως επιβράβευση αποκτούν μεγάλη αξία για τα παιδιά, καθώς παρουσιάζονται ως «βραβεία» τα οποία μπορούν να κερδίσουν.

Συνεπώς, την επόμενη φορά που θα θελήσετε να δώσετε στο παιδί σας ένα κίνητρο, προκειμένου να εκτελέσει μια επιθυμητή συμπεριφορά, όπως για παράδειγμα η δοκιμή ενός «δύσκολου» τροφίμου ή κάποια καλή επίδοση στο σχολείο, αποφύγετε τη χρήση τροφίμων ως «ανταμοιβή». 

Εναλλακτικά, υποσχεθείτε του μια εκδρομή, μια βόλτα στο πάρκο ή ότι θα περάσετε περισσότερο χρόνο μαζί του παίζοντας ή κάνοντας δραστηριότητες που θα διαλέξει το ίδιο το παιδί.

Επιστημονική Ομάδα neadiatrofis.gr

10 Κουβέντες που κάνουν καλό στα παιδιά.

1. Σε αγαπώ!  Χωρίς ''αλλά'', χωρίς τίποτα άλλο. Ένα μεγάλο "σ' αγαπώ'', σαν ένα μεγάλο φιλί.
2. Σε εμπιστεύομαι.  Όχι μόνο στα λόγια, αλλά και έμπρακτα, δίνοντας πρωτοβουλίες και χώρο για δράση...
3. Μπράβο!  Για όσα καταφέρνουν: μικρά και μεγάλα.
4. Ότι θέλεις εσύ.  Για όσα τα αφορούν και με ασφάλεια μπορούν να επιλέξουν.
5. Όχι.  Σε ότι δεν τα αφορά και δεν μπορούν να επιλέξουν με ασφάλεια. Όχι ''ναι, σε όλα'' – αλλά ούτε και ''όχι σε όλα''.
6. Σε ευχαριστώ.  Για να τους αναγνωρίσουμε την αξία της προσπάθειας, τις καλές προθέσεις, την καλοσύνη.
7. Τι γνώμη έχεις...  Για να τους ενισχύσουμε την άποψη, την πρωτοβουλία, την ενεργητικότητα.
8. Είμαι περήφανος για εσένα!  Για να τους τονώσουμε την αυτοπεποίθηση, την θετική εικόνα του εαυτού τους.
9. Περίμενε.  Για να αναχαιτίσουμε την παρόρμηση, όταν αυτή οδηγεί στην κακομαθησιά και στην ανυπακοή.
10. Θα ήθελες...  Για να αναδείξουμε την αξία της συνεργασίας και της διαβούλευσης. Δεν αποφασίζουμε και διατάζουμε: ούτε εμείς τα παιδιά, ούτε τα παιδιά εμάς...

Απλές, κατανοητές, ουσιαστικές και εποικοδομητικές κουβέντες. 
Αν το καλοσκεφτήτε το ίδιο ισχύει και για εμάς, τους ενήλικες. 
Θέλουμε εξίσου την αναγνώριση, την επιβράβευση, την αποδοχή, την κατανόηση. 
Κάνουν και σε εμάς καλό οι καλές κουβέντες.

Ωστόσο ας ξεκινήσουμε από τα παιδιά...

Γιάννης Ξηντάρας – Ψυχολόγος
paidi-efivos

Η δύναμη της επιβράβευσης στη συμπεριφορά και την εκπαίδευση των παιδιών

Ένα σημαντικό λάθος που γίνεται συχνά από γονείς και εκπαιδευτικούς είναι ότι δίνουν περισσότερη σημασία στην άσχημη συμπεριφορά ενός παιδιού και λιγότερο στην θετική.
Η κακή συμπεριφορά είναι αυτή που πάντα ξεχωρίζει και ενοχλεί, για την οποία μάλιστα μπαίνουν πολλές τιμωρίες.

Ωστόσο δεν πρέπει να ξεχνάμε τη δύναμη της επιβράβευσης που θεωρείται πιο αποτελεσματική από την τιμωρία!!
Η επιβράβευση είναι κι αυτή μια στρατηγική πειθαρχίας, μόνο που σε αντίθεση με την τιμωρία είναι θετική και ενισχύει την καλή συμπεριφορά στα παιδιά. Το μυστικό είναι να δίνετε σημασία σε θετικές συμπεριφορές και να το δείχνετε και στα παιδιά!
Η αναγνώριση της προσπάθειας και της βελτίωσης είναι πολύ σημαντική καθώς τα παιδιά είναι πιο πιθανό να θέλουν να διατηρήσουν την καλή συμπεριφορά και ίσως να προσπαθήσουν ακόμα περισσότερο.
Μην ψάχνετε λοιπόν μόνο για "κακές" συμπεριφορές, αλλά δώστε έμφαση στα καλά στοιχεία του κάθε παιδιού ή μαθητή.

Πολύ απλά, σκεφτείτε ποια από τις δύο εικόνες σας αρέσει! Διαβάστε περισσότερα: Η δύναμη της επιβράβευσης στη συμπεριφορά και την εκπαίδευση των παιδιών

Πολύ απλά, σκεφτείτε ποια από τις δύο εικόνες σας αρέσει!

Τα παιδιά εξάλλου θέλουν να αποσπούν την προσοχή των γονιών τους, φροντίστε να είναι για κάτι θετικό!
Για παράδειγμα, φανταστείτε ότι είστε στο δωμάτιο με τα δύο παιδιά σας. Το ένα παίζει όμορφα με τα παιχνίδια του και το άλλο ρίχνει πράγματα στο πάτωμα. Σε ποιο παιδί θα δίνατε σημασία;
Η πλειοψηφία πάντως θα μάλωνε το παιδί που κάνει τις ζημιές και δεν θα έδινε καμία σημασία στο άλλο που έχει σωστή συμπεριφορά! Όταν σας συμβεί κάτι παρόμοιο, προσπαθήστε να επιβραβεύσετε και να ασχοληθείτε πρώτα με το παιδί που έχει τη σωστή συμπεριφορά και μετά με το άλλο!
Είναι πολύ πιθανό για το ανήσυχο παιδί να σταματήσει να κάνει ζημιές και να πάρει ένα παιχνίδι να παίξει. Δεν είναι κανόνας, αλλά αξίζει να το δοκιμάσετε!
Ένα συχνό φαινόμενο σε κάθε σχολική τάξη: Ο εκπαιδευτικός δίνει σημασία στα παιδιά που κάνουν φασαρία, επιπλήττοντας τα και σπάνια επιβραβεύει τους υπόλοιπους μαθητές που παρακολουθούν το μάθημα και συμμετέχουν σε αυτό.
Δοκιμάστε λοιπόν κάποια στιγμή να πείτε μπράβο σε όσους παρακολουθούν αντί να κάνετε παρατήρηση στους υπόλοιπους!
Για κάθε συμπεριφορά που θέλετε να βλέπετε συχνότερα από τα παιδιά, πρέπει να την επιβραβεύετε και περισσότερο!
Δηλαδή να ψάχνετε στιγμές και ευκαιρίες για θετικά σχόλια!
Η επιβράβευση λειτουργεί αποτελεσματικά όταν είναι άμεση, συγκεκριμένη και επαναλαμβανόμενη. Αν για παράδειγμα το παιδί σας κάνει φασαρία ή έχει συνήθεια να πετάει τα πράγματα του, βρείτε κάποια στιγμή που παίζει όμορφα ή που βολεύει κάποιο παιχνίδι του και ανά 15 λεπτά πείτε του μπράβο και γενικά επιβραβεύστε τη θετική του συμπεριφορά. Αν ένα παιδί θυμώνει εύκολα, επιβραβεύστε το όταν καταφέρει να το ελέγξει, όταν δείξει περισσότερη υπομονή και ψυχραιμία. Πείτε στο παιδί το λόγο που του λέτε μπράβο! π.χ. μπράβο που τελείωσες τα μαθήματά σου γρήγορα σήμερα ή μπράβο που βόλεψες τα πράγματά σου ή μπράβο που περίμενες υπομονετικά τη σειρά σου στο τρενάκι.

Μην περιμένετε όλα να είναι τέλεια για να μιλήσετε θετικά! Δώστε αξία στην προσπάθεια και όχι μόνο στο αποτέλεσμα. π.χ. Αν το παιδί μαζέψει αρκετά από τα παιχνίδια του αλλά όχι όλα, πείτε του " τι ωραία που μάζεψες μερικά παιχνίδια...μακάρι να τα μάζευες όλα. Είμαι σίγουρη ότι μπορείς να τα μαζέψεις όλα και μάλιστα πολύ γρήγορα" αντί να πείτε " γιατί δεν μάζεψες όλα τα παιχνίδια σου όπως σου είπα" και μάλιστα με θυμωμένο ύφος και υψωμένη φωνή....

Βρείτε λοιπόν λόγους και τρόπους να επιβραβεύετε τα παιδιά σας ή τους μαθητές σας, κάντε το συστηματικά και συγκεκριμένα, και έτσι θα διαπιστώσετε μόνοι σας τη δύναμη της επιβράβευσης στην συμπεριφορά και στην εκπαίδευση!
ipaideia

Αντίο... πάνα!! - Επιχείρηση γιο-γιο!

Επιχείρηση γιογιό!

«Έλα τώρα…είσαι μεγάλη κοπέλα πια! Πρέπει να πάψεις πια να βρέχεσαι πάνω σου» άκουσα την ξαδέλφη μου να λέει στην δίχρονη κόρη της ελπίζοντας ότι και η μικρή της κόρη δεν θα την ταλαιπωρήσει όπως η μεγαλύτερη.
     
Τις περισσότερες φορές όταν το παιδί φτάσει στην ηλικία των δύο ετών, οι περισσότεροι γονείς ανυπομονούν ν’ αρχίσουν την εκπαίδευση της τουαλέτας. Παρόλο που τόσο εσείς όσο και το παιδί σας μπορεί να ανυπομονείτε να επιτύχετε αυτό το στάδιο που είναι καθοριστικό για την ανεξαρτητοποίηση του, ωστόσο δυσκολεύεστε να αποφασίσετε πως να  ξεκινήσετε. Το πιο σημαντικό που πρέπει να θυμάστε είναι ότι δεν υπάρχει «σωστός τρόπος» να μάθετε στο παιδί σας να χρησιμοποιεί το γιο-γιο, γι’ αυτό μην αγχώνεστε. Μπορείτε να τα καταφέρετε, αρκεί να ακολουθήσετε ορισμένα βασικά έξυπνα βήματα.

Σημάδια ετοιμότητας
Η συμπεριφορά του παιδιού θα σας δηλώσει πότε το ίδιο είναι έτοιμο για μια αλλαγή. Στην περίπτωση αυτή, χρήσιμο είναι να γνωρίζετε ορισμένα σημάδια που μαρτυρούν αν το παιδί σας έχει ωριμάσει αρκετά ώστε να δεχτεί το γιο-γιο. Όπως, αν:

-  Μπορεί να παραμείνει στεγνό πάνω από δύο ώρες κάθε φορά ή εάν παραμένει στεγνό μετά από ένα σύντομο υπνάκο. 
-  Δείχνει ενδιαφέρον να σας παρακολουθεί να χρησιμοποιείτε την τουαλέτα και σας βοηθά τραβώντας το καζανάκι.
-  Σας παραπονιέται ότι νιώθει βρεγμένο και θέλει να του βγάλετε την πάνα Έχει κενώσεις σε προβλέψιμες ώρες κάθε μέρα. 
-   Ζητάει να χρησιμοποιήσει το γιο-γιο. 
-  Δείχνει σημάδια ανεξαρτησίας και θέλει να έχει τον έλεγχο. 
-  Μπορεί να φοράει μόνο του κάποια βασικά ρούχα. 
-  Θέλει να φοράει εσώρουχα αντί για πάνες. 
-   Αναγνωρίζει  και αντιλαμβάνεται τις λέξεις που χρησιμοποιείτε για την τουαλέτα και τα σχετικά μέρη του σώματος.
-   Αρχίζει να κάνει πιπί και «κακά» σύμφωνα με ένα προβλέψιμο ημερήσιο πρόγραμμα.

Τώρα ήρθε η ώρα!
Εάν αφήσετε το παιδί σας ελεύθερο, να πάρει την πρωτοβουλία, μπορεί να αισθανθεί περήφανο για το επίτευγμά του και να επέλθει η επιτυχία πιο γρήγορα. Εάν αντίθετα, το πιέσετε να χρησιμοποιήσει το γιο-γιο ενώ δεν είναι ακόμα έτοιμο, είναι πιθανό να αντιδράσει φέρνοντας τα αντίθετα – από τα επιθυμητά – αποτελέσματα.  Καθοριστικός παράγοντας για την επιτυχία της εκπαίδευσης είναι η επιλογή της κατάλληλης στιγμής. Επιλέξτε γι’ αυτό μια περίοδο που το παιδί σας θα είναι σε καλή διάθεση, και δεν βιώνει έντονες καταστάσεις ή σημαντικές οικογενειακές αλλαγές, όπως π.χ τη γέννηση ενός αδελφού.  Οι ζεστές καλοκαιρινές μέρες των διακοπών κυρίως, όταν τα παιδιά τρέχουν και παίζουν γυμνά στην παραλία ή στην αυλή του σπιτιού μας, θεωρείται η καλύτερη περίοδος για την πρώτη απόπειρα απαλλαγής από τις πάνες. Το παιδί φορά λίγα – καμιά φορά και καθόλου – ρούχα που μπορεί εύκολα να τα «σηκώσει» για να καθίσει στο γιο-γιο του.  Οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι στο θέμα της τουαλέτας κάθε παιδί αντιδρά διαφορετικά, σύμφωνα με τους δικούς του ρυθμούς και άσχετα με το τι λέει το περιβάλλον του.  Άλλα παιδάκια ξεκινάνε νωρίτερα και άλλα αργότερα.
Μην συγκρίνετε λοιπόν το παιδάκι σας με άλλα. Είναι πολύ σημαντικό να το αφήσετε ν’ ακολουθήσει τους δικούς του προσωπικούς ρυθμούς. Η αγωγή της τουαλέτας, ακόμη κι αν αργήσει, είναι μια φυσιολογική διαδικασία που πρέπει να γίνει την κατάλληλη στιγμή και χωρίς άγχος. Τρεις μήνες νωρίτερα ή αργότερα δεν κάνουν διαφορά και σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι όποιος τα καταφέρνει πιο γρήγορα είναι και πιο έξυπνος και ικανός.

Τα τρυκ της επιτυχίας :
1. Ξεκινήστε αγοράζοντας ένα γιο-γιο.  Το ιδανικό θα ήταν να πάρετε και το παιδί μαζί σας για να επιλέξει εκείνο το γιο-γιο που του αρέσει.

2. Προγραμματίστε να περάσετε ένα ολόκληρο...

Χρησιμοποιείστε τους πίνακες επιβράβευσης στο παιδί σας

Οι πίνακες επιβράβευσης αποτελούν ένα από τα πιο επιτυχημένα μέσα που έχουν οι γονείς στην προσπάθεια τους να διαπαιδαγωγήσουν τα παιδιά τους καθώς βοηθούν τα παιδιά να επικεντρωθούν σε θετικές συμπεριφορές και να βελτιωθούν.

How to Use Behavior Charts Effectively

Μπορείτε να εκτυπώσετε
πίνακες επιβράβευσης εδώ

Το καλό με τους πίνακες επιβράβευσης είναι ότι μπορεί να χρησιμοποιηθούν σε πολλές περιπτώσεις, από το να μάθει το μικρό σας να πλένει τα δόντια του ή να χρησιμοποιεί το γιογιό, μέχρι να κόψει μια κακή συνήθεια ή να αποκτήσει μια επιθυμητή συμπεριφορά, π.χ. να μαζεύει τα παιχνίδια του κάθε βράδυ, πριν κοιμηθεί.
Για να λειτουργήσει, όμως, σωστά αυτό το σύστημα θα πρέπει να υπάρχουν ορισμένοι κανόνες.
Αποφασίστε για ποιο λόγο θα χρησιμοποιήσετε τον πίνακα. Καλό θα είναι τουλάχιστον στην αρχή, ο πίνακας να αξιολογεί μία μόνο συμπεριφορά, π.χ. την εκμάθησης του γιογιό, για να μην μπερδευτεί το παιδί.
Διαλέξτε μαζί με το παιδί τον πίνακα.
Υπάρχουν έτοιμοι πίνακες με μαγνητάκια ή αυτοκόλλητα, αλλά μπορείτε να φτιάξετε και οι ίδιοι τον δικό σας πίνακα, χρησιμοποιώντας ακόμα και ένα απλό χαρτί.
Συνήθως, οι πίνακες είναι εβδομαδιαίοι.
Εξηγήστε στο παιδί σας πώς λειτουργεί.
Πείτε του πώς κάθε φορά που κάνει αυτό που έχετε πει, θα κερδίζει ένα αυτοκολλητάκι, ενώ αντίστοιχα θα χάνει ένα, όταν δεν τα καταφέρνει.
Μόλις συμπληρώσει όλα τα αυτοκόλλητα, θα κερδίσει ένα δωράκι που θα το έχετε αποφασίσει μαζί.
Διαλέξτε προσεκτικά το δώρο.
Αποφύγετε να ορίσετε ως δώρο χρήματα, γλυκά ή ακριβά παιχνίδια και προτιμήστε πιο συμβολικά πράγματα, όπως μια βόλτα στην παιδική χαρά, ένα οικονομικό παιχνίδι, ένα βιβλίο κλπ.
Είναι σημαντικό να είστε συνεπείς και να προσθέτετε ή να αφαιρείτε κάθε φορά τα αυτοκόλλητα, όπως έχετε συμφωνήσει και όχι για άσχετους λόγους.
Επίσης, θα πρέπει συνεχώς να ενθαρρύνετε το παιδί και εκτός από το αυτοκόλλητο να το επιβραβεύετε και με λόγια, αγκαλιές και φιλιά.
Τέλος, αν και οι πίνακες επιβράβευσης είναι αποτελεσματικοί, θα πρέπει να χρησιμοποιούνται με σύνεση. Το παιδί θα πρέπει να καταλάβει ότι δεν φερόμαστε καλά μόνο για να πάρουμε κάποιο δώρο, αλλά γιατί αυτό είναι το σωστό. Ο πίνακας και το δώρο θα πρέπει να είναι απλά κίνητρα και όχι αυτοσκοπός.

women

Ναι στην επιβράβευση, όχι στη δωροδοκία

Όλοι οι γονείς συμφωνούν με την άποψη ότι τα παιδιά πρέπει να επιβραβεύονται όταν συμπεριφέρονται σωστά ή όταν ακολουθούν τους κανόνες και τα όρια που τους έχουν τεθεί. Η επιβράβευση λειτουργεί θετικά στα παιδιά, καθώς ενισχύει την καλή τους συμπεριφορά και τους δείχνει με ξεκάθαρο τρόπο πόσο οι γονείς αναγνωρίζουν και εκτιμούν όλα αυτά που κάνουν.

Ωστόσο πολύ συχνά οι γονείς τείνουν να μπερδεύουν την επιβράβευση με τη δωροδοκία, πετυχαίνοντας έτσι ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα από αυτό που επιδιώκουν.  
Για παράδειγμα, αν ένα παιδί συμπεριφέρεται άσχημα και του πείτε ότι, αν σταματήσει, θα του πάρετε ένα παγωτό, στην ουσία αυτό που καταφέρνετε είναι να θεωρήσει πώς κάθε φορά που συμπεριφέρεται άσχημα, εσείς θα του δίνετε ένα παγωτό για να το κάνετε να σταματήσει. Σταδιακά, λοιπόν, το παιδί θα συμπεριφέρεται όλο και πιο άσχημα και θα απαιτεί από εσάς όλο και περισσότερα ανταλλάγματα για να φερθεί καλά.

Η επιβράβευση όμως, όπως εξάλλου και τα όρια ή οι κανόνες πειθαρχίας, έχει ως στόχο να εθίσει το παιδί σε θετικές συμπεριφορές, που καθώς μεγαλώνει θα θέλει να τις ακολουθεί και το ίδιο αυτόβουλα. Επομένως αν ένα παιδί συμπεριφέρεται άσχημα, θα πρέπει πρώτα να του εξηγήσετε με ηρεμία γιατί η συμπεριφορά του δεν είναι αποδεκτή, να του ξεκαθαρίσετε τις συνέπειες που προκύπτουν από αυτή την συμπεριφορά και μόνο όταν καταλάβει το λάθος του και αλλάξει τον τρόπο που φέρεται, να το επιβραβεύσετε.
Τέλος, να θυμάστε ότι καλό θα είναι να μην επιβραβεύετε το παιδί σας με σοκολάτες και άλλα γλυκά. Η καλύτερη επιβράβευση είναι ένα βιβλίο, περισσότερος χρόνος για παιχνίδι, μια βόλτα στην παιδικά χαρά ή μια αγαπημένη δραστηριότητα που θα κάνετε μαζί.

Πηγή

Επιβράβευση και δυσλεξία

«Κυρία το μπράβο ή το πολύ καλά είναι πιο καλό;»!!

είναι εξαιρετικά σημαντικό να επιβραβεύεται
η παραμικρή πρόοδος

"Κυρία να ρωτήσω κάτι";
" Ό,τι θέλεις!"
"Κυρία το μπράβο ή το πολύ καλά είναι καλύτερο; Ξέρω... το άριστα είναι το πιο καλό αλλά επειδή παίρνω όλο μπράβο στο σχολείο για αυτό ρώτησα"!!!

Αυτός ο διάλογος διαδραματίστηκε όταν τελειώναμε την συνεδρία μας με ένα αγόρι 11 χρονών της Δ' Δημοτικού για την αντιμετώπιση των μαθησιακών του δυσκολιών λόγω δυσλεξίας και διάσπασης προσοχής.

Ακόμα μια φορά αποδεικνύεται ότι το παιδί με μαθησιακές δυσκολίες όσο "αδιάφορο" και να φαίνεται ή αφήνει να φανεί ότι είναι για την αξιολόγηση της επίδοσης του τόσο αυτό είναι ψευδές. Συνήθως η εντύπωση που δίνει στο οικογενειακό και σχολικό περιβάλλον είναι ότι "δεν το νοιάζει" να πάει διαβασμένο, να ανεβάσει τους βαθμούς του, να αποδίδει στην τάξη. 
Η πραγματικότητα είναι όμως ότι ο καθένας για να έχει το κίνητρο και την εσωτερική παρακίνηση να προσπαθεί να παραμένει παραγωγικός πρέπει να έχει μια θετική ανταπόκριση και την αίσθηση ότι "κάτι πάει καλύτερα". 
Για να υπάρχουν θετικά συναισθήματα απέναντι στην μαθησιακή διαδικασία είναι εξαιρετικά σημαντικό να επιβραβεύεται η παραμικρή πρόοδος για να μην καταλήξουμε στην ματαίωση και παραίτηση της προσπάθειας του μαθητή.

Υπάρχουν 10 κανόνες αξιολόγησης για παιδιά με Δυσλεξία και άλλες ειδικές μαθησιακές δυσκολίες που μπορούμε να ακολουθούμε στην σχολική τάξη.


Άσπα Μητρακάκη
Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος
ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολίων/δυσλεξίας
dyslexia at home

Επιβράβευση!

Καθημερινά κάθε παιδάκι μαθαίνει πολλά πράγματα. 

Αρχίζει να στηρίζει το κεφαλάκι του, τον κορμό του, να μπουσουλάει, να περπατάει, να λέει μία λέξη και σιγά – σιγά πρόταση, να τρώει μόνο του, να πλένει τα χέρια του, να παίζει, να διαβάζει κτλ. 

Αρχικά, όλοι ενθουσιάζονται και σκορπίζουν χαμόγελα, αγκαλιές και πολλά μπράβο. 

Πολλές φορές, όμως, καθώς ο χρόνος περνάει, πολλά θεωρούνται δεδομένα και συνήθως οι γονείς παύουν να τα ενθαρρύνουν ή να τα επιβραβεύουν. 

Αντίθετα, όμως, τιμωρούν πάντα μία ανεπιθύμητη συμπεριφορά. Έτσι, χωρίς να το καταλαβαίνουν ασχολούνται με τα παιδιά όταν είναι άτακτα και κάνουν σκανταλιές. 

Αυτό έχει σαν συνέπεια να παιδιά να ενισχύουν και να επαναλαμβάνουν αυτή την συμπεριφορά λόγω της προσοχής που κερδίζουν. 

Όταν π.χ. το μικρό παιδάκι βλέπει το μεγαλύτερο να κάθεται στο γραφείο του να διαβάζει και προσπαθεί να το μιμηθεί παίρνοντας κάποιο περιοδικό στο τραπέζι, τότε επιβραβεύοντάς το με ένα απλό «μπράβο» τότε αυξάνεται η πιθανότητα να μιμηθεί και άλλες συμπεριφορές από κάποιον μεγαλύτερο. 

Οι επιβραβεύσεις μπορεί να είναι υλικές πχ μία καραμέλα, ένα γλύκισμα, ένα βιβλίο, ένα παιχνίδι, να δει λίγο τηλεόραση κτλ ή ηθικές πχ ένα μπράβο, μία μεγάλη αγκαλίτσα, ένα φιλάκι, ένα χαμόγελο, ένας έπαινος. 

Είναι πολύ σημαντικό η επιβράβευση: 

• να συνοδεύεται πάντα από οπτική επαφή 
• να είναι ανάλογη με αυτό που πέτυχε το παιδί 

Τέλος, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως όταν μία συμπεριφορά ενθαρρύνεται αμέσως, τότε η πιθανότητα να επαναληφθεί είναι μεγάλη.

ΣΟΦΙΑ Μ. ΚΟΥΛΟΥΡΗ

ΕΡΓΟΘΕΡΑΠΕΥΤΡΙΑ S.I.

www.anaptixipaidiou.gr