Wednesday, 13 October 2021

Οι δικοί μας άνθρωποι

Δικοί μας άνθρωποι είναι αυτοί, που βγάζουμε τα νεύρα μας επάνω τους.
Δικοί μας άνθρωποι είναι αυτοί, που τους θεωρούμε δεδομένους.
Δικοί μας άνθρωποι είναι αυτοί, που ξέρουμε πως θα αντέξουνε τη γκρίνια μας.
Δικοί μας άνθρωποι είναι αυτοί, που τους φορτώνουμε με όλα τα δικά μας.

Δικοί μας άνθρωποι είναι αυτοί, με τους οποίους δεν προσπαθούμε να είμαστε ούτε καλοί, ούτε ευγενικοί.
Δικοί μας άνθρωποι είναι αυτοί, που το ξέρουμε, πως ό,τι και αν τους κάνουμε, θα μας συγχωρήσουν και θα είναι εκεί για να μας αγκαλιάσουν…
Με λίγα λόγια, δικοί μας άνθρωποι είναι αυτοί, που τους φερόμαστε απαίσια. 
Αυτοί που δεν τους λογαριάζουμε. 
Αυτοί που τους θεωρούμε δεδομένους.

Ξέρεις κάτι όμως;
Δεν υπάρχει πράγμα πιο βαρύ από το να πληγώνεις αυτόν που σε αγαπάει…

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Ο εγκέφαλος – Ένα σπουδαίο μάθημα με τεράστια οφέλη στη μάθηση!

«Έχει μια δίψα το μυαλό μας και ζητά να καταλάβει τον κόσμο γύρω του. Όσα περισσότερα κατορθώνει, ακόμα περισσότερα λαχταράει κι όσο πιο πολλά βλέπει, τόσο πιο πολλά γίνεται ικανό να βλέπει» Μαρία Μίτσελ, Αμερικανίδα αστρονόμος

Ένα σημαντικό πλεονέκτημα που μας προσφέρουν οι νεότερες έρευνες σχετικά με τη λειτουργία του εγκεφάλου είναι ότι μας βοηθούν να γνωρίζουμε καλύτερα το πώς μπορεί να μάθει ένα παιδί. Πιο συγκεκριμένα, παλιότερα θεωρούνταν πως ο εγκέφαλος παραμένει “σταθερός”, ανίκανος να αλλάξει και να προσαρμοστεί. Σήμερα όμως, η επιστήμη έχει αποδείξει πως κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Αντίθετα, ο εγκέφαλός μας είναι πιο “πλαστικός” και εύκαμπτος από ότι αρχικά νομίζαμε!

Ο εγκέφαλος έχει την ικανότητα να αλλάζει, να αναδιοργανώνεται και να σχηματίζει νέες νευρικές συνδέσεις. Αυτή η σημαντικότατη ανακάλυψη μπορεί να βοηθήσει στο να βελτιωθεί σε μεγάλο βαθμό η ικανότητα εκμάθησης ενός ατόμου. Επιστήμονες στον χώρο της εκπαίδευσης τονίζουν πως οι σωστές στρατηγικές μάθησης, μπορούν να οδηγήσουν σε δομικές και λειτουργικές μεταβολές του εγκεφάλου, βελτιώνοντας έτσι τη συνολική ικανότητα μάθησης!

Πώς μπορούν όλα αυτά να βοηθήσουν ένα παιδί;
Ίσως σας φαίνεται η νευροεπιστήμη ένα δύσκολο θέμα μελέτης που θα έπρεπε να διδάσκεται αν όχι στο πανεπιστήμιο, σίγουρα από το λύκειο και μετά. Ερευνητές όμως καταλήγουν πως η μελέτη του εγκεφάλου μπορεί να διδαχτεί πολύ νωρίτερα, ακόμα και από τις πρώτες τάξεις του δημοτικού!

Ενώ οι γονείς και το σχολείο συνηθίζουν να μιλούν και να εξηγούν τα μέρη του σώματος και τις λειτουργίες τους, σπάνια αναφέρονται στο πιο σημαντικό όργανο, τον εγκέφαλο! Από την άλλη πλευρά, τα παιδιά δεν μπορούν να τον δουν και έτσι μένει στη φαντασία τους το τι μπορεί να συμβαίνει μέσα στο κεφάλι τους. Τα περισσότερα παιδιά δημοτικού, έχουν πολύ περιορισμένη γνώση του εγκεφάλου και αγνοούν τις απίστευτες ικανότητές του.

Το πιο σημαντικό εύρημα είναι πως όταν τα παιδιά διδάσκονται το πώς λειτουργεί ο εγκέφαλός – ιδιαίτερα την πλαστικότητά του και την ικανότητά του να αναπτύσσει νέες δεξιότητες μέσω της προσπάθειας και της εξάσκησης – αλλάζουν τον τρόπο που αντιμετωπίζουν τα λάθη και τις αποτυχίες τους, και ταυτόχρονα αποκτούν μεγαλύτερο κίνητρο μάθησης. Σημειώστε εδώ πως οι πεποιθήσεις και η συμπεριφορά των παιδιών σχετικά με την επίτευξη ενός στόχου και την αποτυχία, διαμορφώνονται από την προσχολική ακόμα ηλικία. Οπότε, αντιλαμβάνεστε πόσο αναγκαία γίνεται η έγκαιρη γνωριμία τους με τον εγκέφαλο.

Όταν τα παιδιά αρχίζουν και γνωρίζουν τις δυνατότητες του εγκεφάλου, γνωρίζουν καλύτερα και τις δικές τους δυνατότητες. Όταν ανακαλύπτουν πως η μάθηση αλλάζει τη δομή και τη λειτουργία του εγκεφάλου, αυξάνεται το ενδιαφέρον τους για μάθηση. Με την υπενθύμιση αυτή, καταλαβαίνουν πως όταν δυσκολεύονται σε κάτι, δεν είναι επειδή δεν μπορούν να μάθουν, αλλά επειδή χρειάζονται περισσότερη εξάσκηση και καθοδήγηση.

Τι μπορούμε να κάνουμε οι γονείς;
Οι γονείς πρέπει να δείξουμε στα παιδιά πως η μάθηση βρίσκεται στα χέρια τους και για να το πετύχουμε αυτό μια καλή αρχή είναι να μιλήσουμε για τον εγκέφαλο! Το πρώτο πράγμα που μπορούμε να πούμε στα παιδιά είναι πως ο εγκέφαλός είναι ένα εκπληκτικό εργαλείο που μπορούν να το κατευθύνουν και να το χρησιμοποιήσουν όπως θέλουν!

Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για τα παιδιά που νομίζουν πως δεν είναι έξυπνα και πως ό,τι και αν κάνουν δεν μπορούν να αλλάξουν. Αν συνειδητοποιήσουν όμως ότι μπορούν κυριολεκτικά να αλλάξουν τον εγκέφαλό τους βελτιώνοντας τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζουν τη μάθηση, τότε θα νιώσουν μεγάλη απελευθέρωση και ανακούφιση!

Δημιουργούμε ευχάριστα συναισθήματα την ώρα της μάθησης! Όταν βρισκόμαστε σε ευχάριστη κατάσταση, ο εγκέφαλος εκκρίνει μια πολύ σημαντική ουσία, την ντοπαμίνη. Η ντοπαμίνη έχει ζωτική σημασία στην ικανότητα του εγκεφάλου να επεξεργάζεται νέες πληροφορίες. Όσο τα θετικά συναισθήματα προκαλούν την κυκλοφορία της ντοπαμίνης σε περισσότερα τμήματα του εγκεφάλου, τόσο περισσότεροι νευρώνες ενεργοποιούνται οι οποίοι ενισχύουν την εγρήγορση, τη μνήμη και τις εκτελεστικές λειτουργίες.

Συζητάμε! Έρευνες δείχνουν πως η μάθηση δεν είναι πολύ αποτελεσματική αν τα παιδιά απλά κάθονται και ακούν. Αντίθετα, όταν εμπλέκονται ενεργά μιλώντας για αυτά που έχουν μάθει, εσωτερικεύουν τη νέα γνώση και έτσι ο εγκέφαλος την επεξεργάζεται σε ανώτερο επίπεδο.

Δίνουμε οπτικά ερεθίσματα! Η όραση είναι η πιο δυνατή αίσθηση. Έρευνες δείχνουν ότι τα οπτικά ερεθίσματα μας βοηθούν να ανακτούμε και να θυμόμαστε πληροφορίες πιο εύκολα. Αυτό είναι απόλυτα λογικό αν σκεφτούμε πως ο εγκέφαλος είναι κατά κύριο λόγο επεξεργαστής εικόνας. Τα πόστερ, οι φωτογραφίες, οι ζωγραφιές, τα σχεδιαγράμματα, τα βίντεο βοηθούν τα παιδιά να μάθουν κάτι καινούριο!

Ενθαρρύνουμε την κίνηση! Πώς θα σας φαινόταν αντί να λέγαμε στο παιδί να κάτσει στη θέση του ακίνητο, να το ενθαρρύναμε να κινείται; Μελέτες έχουν διαπιστώσει ότι η κίνηση επηρεάζει τη δομή και τη λειτουργία του εγκεφάλου ενισχύοντας την πνευματική ανάπτυξη. Παραδείγματα; Μαθαίνουμε το παιδί να μετράει ενώ παράλληλα κάνει πηδηματάκια, μαθαίνουμε τις ηπείρους και παράλληλα αγγίζει πέντε αντικείμενα, μαθαίνουμε τις καταστάσεις της ύλης και χτυπάμε τρεις φορές το χέρι στο τραπέζι.

Δημιουργούμε συνδέσεις! Οι προηγούμενες εμπειρίες και γνώσεις που συνδέονται με μια νέα πληροφορία είναι πολύ σημαντικές για τον εγκέφαλο. Ο εγκέφαλος δεν μπορεί να συγκρατήσει τυχαίες πληροφορίες, χρειάζεται να τις συνδέσει με κάτι που ήδη προϋπάρχει στη μνήμη του. Επομένως, κατά τη διάρκεια της μάθησης, είναι σημαντικό τα παιδιά να συνδέουν τη νέα γνώση με κάτι που ήδη γνωρίζουν ή με μια προσωπική τους εμπειρία!

Εξάσκηση, εξάσκηση, εξάσκηση! Όσο περισσότερο εξασκούνται τα παιδιά πάνω σε κάτι, τόσο πιο κοφτερό γίνεται το ήδη πιο ισχυρό τους εργαλείο, το μυαλό τους! Και αυτό είναι κάτι που τους διδάσκει η ζωή σχεδόν καθημερινά. Γνωρίζουν πολύ καλά πως όσο πιο πολύ εξάσκηση κάνουν στο ποδόσφαιρό, στο κολύμπι, στο χορό, τόσο πιο πολύ βελτιώνονται οι δεξιότητές τους. Τώρα το μόνο που μένει να μάθουν είναι πως έτσι λειτουργεί και ο εγκέφαλος. Όσο περισσότερο επαναλαμβάνουν κάτι, τόσο πιο δυνατό γίνεται το δίκτυο του εγκεφάλου που σχετίζεται με τη μνήμη!

Η εκμάθηση για το πώς να χρησιμοποιούν τα παιδιά το πιο δυνατό τους εργαλείο, θα έπρεπε ιδανικά να υπάρχει σαν μάθημα από την πρώτη κιόλας τάξη του δημοτικού. Αν συνέβαινε αυτό, θα υπήρχε αύξηση στα κίνητρα μάθησης, βελτίωση στις στρατηγικές μελέτης και θα βοηθούσε τα παιδιά να πιστέψουν πως μπορούν να δημιουργήσουν ένα πιο έξυπνο, δημιουργικό και δυνατό μυαλό!

Ελένη Σίγκου για
Parentshelp.gr

Διαβάστηκαν:

  • Diamond, A., & Lee, K. (2011). Interventions Shown to Aid Executive Function Development in Children 4 to 12 Years Old. Science, 333(6045), 959-964.
  • Semrud-Clikeman, M. & Ellsion, P.A.T. (2009). Child Neuropsychology. New York: Springer.
  • Sousa, D. A. (2011). How The Brain Learns-4th ed. Corwin USA
  • Willis, J. (2009). What Should you Know About Your Brain. Educational Leadership, 67, 4.
  • Wilson, D. (2014). Engaging Brains: How to Enhance Learning by Teaching Kids About Neuroplasticity. Retrieved from: https://www.edutopia.org/blog/neuroplasticity-engage-brains-enhance-learning-donna-wilson

parentshelp.gr

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Tuesday, 12 October 2021

Το τίμημα του γονικού άγχους

Το να μεγαλώνεις ένα παιδί είναι πιο αγχωτικό σήμερα, ιδιαίτερα εξαιτίας των αυξανόμενων απαιτήσεων των παιδιών και των γονιών. Τα καλοκαίρια στην πόλη, τα απογεύματα στο πάρκο και παρόμοιες δραστηριότητες, έχουν σιγά-σιγά μετατραπεί σε εξωσχολικές που θέτουν παιδιά και γονείς υπό πίεση.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το να αποκτήσεις ένα παιδί είναι ευλογία. Αλλά το τίμημα του γονικού άγχους που συνεπάγεται η ανατροφή ενός παιδιού, είναι μια εντελώς διαφορετική υπόθεση. Στην πραγματικότητα, μπορούμε ίσως να πούμε ότι το να μεγαλώνεις ένα παιδί, είναι σχεδόν σαν να τρέχεις μαραθώνιο.

Όταν μια γυναίκα είναι έγκυος, όλοι της λένε ότι το άγχος είναι επικίνδυνος παράγοντας και ότι μπορεί να επηρεάσει την ανάπτυξη του μωρού. Όμως, η ζωή μιας γυναίκας αλλάζει ουσιαστικά όταν το μωρό γεννιέται και δεν είναι τόσο εύκολο να αποφευχθεί το άγχος.

Ένα μεγάλο μέρος του άγχους προκύπτει από μια νέα μόδα: το να κάνουμε τα παιδιά να συμμετέχουν σε πολλές εξωσχολικές δραστηριότητες. Σε πολλές περιπτώσεις, αυτές οι δραστηριότητες προσθέτουν στις ενοχές που νιώθουν οι γονείς επειδή δεν περνούν αρκετό χρόνο με τα παιδιά τους.

Μια συμβουλή για τις μαμάδες

Όταν ένα μωρό γεννιέται, μόνο λίγοι γονείς ξέρουν πώς να αντιμετωπίσουν το άγχος ή πώς να αποφύγουν τη δημιουργία ενός αγχωτικού περιβάλλοντος στο σπίτι. Στην πραγματικότητα, σε πολλές περιπτώσεις, οι άνθρωποι πιστεύουν ότι οι γονείς πρέπει να τα μάθουν στην πορεία, οπότε συνήθως κανείς δεν ενδιαφέρεται να τους εξηγήσει πώς θα το καταφέρουν αυτό. Από την άλλη, αν η μητέρα έχει καριέρα ως επαγγελματίας, συνήθως τα πράγματα γίνονται χειρότερα.

Αυτό είναι από μόνο του αγχωτικό. Επιπλέον, πολλοί ειδικοί προτείνουν άλλες συνήθειες που ίσως κάνουν την κατάσταση ακόμα πιο απαιτητική, όπως το να κοιμάται το νεογέννητο στο δωμάτιο των γονιών, αλλά όχι στο κρεβάτι τους.

Επίσης, η μητέρα πρέπει να είναι προσεκτική με το τι τρώει αν θηλάζει. Και υπάρχει ακόμα η συνηθισμένη αντίληψη ότι αν μια γυναίκα γυρίσει στη δουλειά, δεν αγαπάει αρκετά το μωρό της. Αλλά εάν δεν γυρίσει στην δουλειά, τότε δεν αγαπάει τον εαυτό της αρκετά.

Κάνοντας συνέχεια πράγματα για το παιδί σου

Όλοι αυτοί οι παράγοντες έχουν μετατρέψει τους γονείς σε κουρασμένα και αγχωμένα άτομα· άνθρωποι που ψάχνουν να βρουν από παντού λίγο περισσότερο χρόνο.

Όταν τα παιδιά είναι αρκετά μεγάλα για να αρχίσουν μαθήματα μουσικής, να γίνουν μέλη σε μια αθλητική ομάδα ή να μάθουν μια ξένη γλώσσα, το άγχος μπορεί επίσης να αυξηθεί. Να πηγαίνεις τα παιδιά στις δραστηριότητές τους, να πας τα πάρεις όταν τελειώσουν, να τα βγάζεις πέρα με το πρόγραμμά τους κτλ. Αυτές οι δραστηριότητες, απαιτούν εκτός από χρόνο, οικονομικούς πόρους για να πληρώσεις την εγγραφή και τις μηνιαίες συνδρομές τους.

Κάποιες φορές οι γονείς ίσως αναρωτιούνται: Είμαι ικανός να πληρώσω για μια καλύτερη εκπαίδευση για τα παιδιά μου; κάτι που οδηγεί σε ένα πιο σφιχτό οικογενειακό προϋπολογισμό και υπερωρίες στη δουλειά, για να μαζευτούν τα χρήματα για τις προαναφερθείσες δραστηριότητες.

Το πραγματικό τίμημα του γονικού άγχους

Το να αντιμετωπίζεις αυτό το στρες για μεγάλες περιόδους, επηρεάζει την υγεία. Μπορεί να αρχίσουν να παρουσιάζονται στομαχόπονοι, πονοκέφαλοι και μυϊκοί πόνοι. Οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις είναι ακόμα πιο επικίνδυνες και περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων υψηλή αρτηριακή πίεση, καρδιακές παθήσεις, ανησυχία και κατάθλιψη.

Και αυτό αναφορικά με την υγεία των γονιών. Αλλά η αλήθεια είναι ότι το άγχος των γονιών επηρεάζει και τα παιδιά. Από τη στιγμή που μένει έγκυος, το άγχος της μητέρας μπορεί να έχει επίδραση στην υγεία του μωρού. Στην πραγματικότητα, μια έρευνα σχετικά με αυτή την πλευρά του προβλήματος, δείχνει ότι το μητρικό άγχος κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να επηρεάσει τη φυσιολογία και την πνευματική σταθερότητα του παιδιού.

Επιπροσθέτως, κατά τη διάρκεια των πρώτων χρόνων της παιδικής ηλικίας, τα παιδιά με γονείς που υποφέρουν από άγχος και ανησυχία τείνουν να το μεταφέρουν στη νέα γενιά. Φαίνεται επίσης, ότι μια άκρως ελεγκτική ανατροφή ενισχύει το άγχος ακόμα περισσότερο.
Δεν χρειάζεται να βιάζεσαι για να είσαι καλός γονιός

Σύμφωνα με αυτά τα δεδομένα, το προφανές συμπέρασμα είναι ότι οι αγχωμένοι γονείς αποτελούν κατά κάποιο τρόπο, κίνδυνο για τον εαυτό και τα παιδιά τους. Οι πάρα πολλές δραστηριότητες και επιλογές με στόχο την επιτυχία, μπορεί να είναι αντιπαραγωγικές για ένα παιδί αν το άγχος είναι συχνά παρόν.

Ίσως είναι ώρα να το πας πιο σιγά και να επανεκτιμήσεις τα πάντα. Ίσως οι υπερβολικά πολλές δραστηριότητες, δεν είναι απαραίτητες ή ενδεχομένως μπορείς να τις αντικαταστήσεις με άλλες, πιο χαλαρωτικές. Μπορεί να νομίζεις ότι οι δραστηριότητες κοντά στο σπίτι σου δεν είναι οι καλύτερες, μην ξεχνάς όμως ότι η σωματική και πνευματική υγεία της οικογένειάς σου, είναι σίγουρα πιο σημαντική.


Πηγή: exploringyourmind.com
Απόδοση: Μαρία Τομπουλίδη
Επιμέλεια: PsychologyNow.gr

 psychologynow.gr

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Η ενοχή ως μέσο ελέγχου των παιδιών

Η ενοχή στα παιδιά – Αρνητικές συνέπειες στη ψυχοσύνθεσή τους…

Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν νιώσει ενοχή και γνωρίζουν ότι δεν είναι κάτι ευχάριστο. Η ενοχή είναι ένα από τα πιο δυνατά συναισθήματα και συνδέεται άμεσα με τη συνείδηση μας. 

Μπορεί να κατευθύνει τη συμπεριφορά μας, να επηρεάζει τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας και τον κόσμο γύρω μας. 

Σύμφωνα με τον ορισμό της, η ενοχή δημιουργείται όταν έχουμε πράξει κάτι λάθος. 

Καμιά φορά όμως μπορεί να αισθανόμαστε ένοχοι ακόμα και αν δεν έχουμε διαπράξει κάποια παράβαση – αυτού του είδους η ενοχή κατευθύνεται από ψυχολογικά αίτια, έχει ψυχολογικό αντίκτυπο στο μυαλό του ατόμου και σε μερικές περιπτώσεις μπορεί να προκληθεί εσκεμμένα από τρίτους.

Για ποιους λόγους όμως θα επιλέγαμε να δημιουργήσουμε ενοχή σε κάποιον και ιδιαίτερα σε ένα παιδί; H ενοχή είναι αναμφισβήτητα ένα ισχυρό συναίσθημα και αρκετά συχνά μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο πίεσης ή χειραγώγησης, ακόμα και ως εργαλείο ανατροφής στην περίπτωση των παιδιών.

Οι γονείς που προκαλούν ενοχή στα παιδιά προσπαθούν να επηρεάσουν τη συμπεριφορά του παιδιού με ψυχολογικά μέσα και όχι από την άμεση ρύθμιση και θέσπιση ορίων. Ουσιαστικά κάνουν χρήση της ενοχής για να νιώσει το παιδί άσχημα πιστεύοντας ότι είναι ο καλύτερος τρόπος για να ελέγξουν την συμπεριφορά του. 

Για παράδειγμα, ο γονιός μπορεί να υπενθυμίζει στο παιδί πόσες προσπάθειες και θυσίες κάνει για αυτό ή να δείχνει πόσο ντροπιασμένο τον κάνει να νιώθει η συμπεριφορά του παιδιού. Τις περισσότερες φορές αυτού του είδους η χειραγώγηση και ο τρόπος διαπαιδαγώγησης χρησιμοποιείται από τους γονείς που νιώθουν εξαντλημένοι και αδύναμοι από την προσπάθεια θέσπισης ορίων.

Ποιες είναι οι επιπτώσεις της ενοχής στα παιδιά;

Σίγουρα οι γονείς που χρησιμοποιούν την ενοχή ως μέσο ελέγχου, δεν έχουν αρνητικές προθέσεις και σε καμία περίπτωση δεν θα ήθελαν να προκαλέσουν συναισθηματική βλάβη στο παιδί τους. Η ενοχή όμως έχει αποδειχθεί ότι προκαλεί τόσο εσωτερικά προβλήματα στη ψυχοσύνθεση των παιδιών, όσο και κοινωνικά προβλήματα που συνοδεύουν το παιδί στην ενήλικη ζωή.

Όποια και αν είναι η πρόθεση των γονιών ή των ενηλίκων που ενισχύουν το αίσθημα της ενοχής στα παιδιά, μόνο αρνητικές επιπτώσεις μπορούν να επιτύχουν. Οι έρευνες έχουν δείξει ότι η ενοχή στα παιδιά συνδέεται με κρίσεις πανικού, εσωστρέφεια, διαταραχές ύπνου όπως αϋπνία, ντροπή, έλλειψη πρωτοβουλίας και απώλεια της αυτοεκτίμησης.

Σε οποιαδήποτε ηλικιακή ομάδα παιδιών, όταν χρησιμοποιείται η ενοχή ως μέθοδος ελέγχου για να ενεργούν και να συμπεριφέρονται όπως θα θέλαμε, ή για να αισθανθούν άσχημα για κάτι που έχουν ήδη κάνει, αυτό που ουσιαστικά κάνουμε είναι να δημιουργούμε ένα υποσυνείδητο άγχος στα παιδιά που κατακλύζει τη σκέψη τους. Παρόλο που η χρήση της ενοχής μπορεί να έχει ένα προσωρινό γρήγορο αποτέλεσμα σε μια συμπεριφορά του παιδιού που ίσως δεν είναι αποδεκτή, το παιδί θα εσωτερικεύσει την ενοχή και γρήγορα θα τη μετατρέψει σε άγχος.

Σκεφτείτε για λίγο το εξής απλό παράδειγμα του “σε κάνω να αισθανθείς άσχημα για να πάρω αυτό που θέλω”. 

Μια μαμά παρακαλάει το τρίχρονο κοριτσάκι της για να της δώσει ένα φιλάκι. Αλλά το κοριτσάκι είναι απασχολημένο και δεν της δίνει σημασία. Τότε η μαμά προσποιείται ότι κλαίει έτσι ώστε να κάνει το παιδί να αισθανθεί άσχημα και να πάρει το φιλάκι που τόσο λαχταράει. Αυτό που μπορεί να μοιάζει αθώο και ακίνδυνο στη μαμά, στο παιδί γεννάει κάτι τελείως διαφορετικό. Το κοριτσάκι δημιουργεί μια υψηλή αίσθηση άγχους στο μυαλό του και ταυτόχρονα αυτό που μαθαίνει είναι ότι δεν έχει άλλη επιλογή όταν κάποιος επιζητά την προσοχή της κατά αυτόν τον τρόπο. Προκειμένου να αποφύγει να κάνει κάποιον να αισθανθεί άσχημα, μαθαίνει να ενδίδει σε τέτοιου είδους ψυχολογικές πιέσεις – μια συμπεριφορά που μπορεί να υιοθετηθεί και στη μετέπειτα ζωή της.

Η ανατροφή των παιδιών είναι σίγουρα μεγάλη πρόκληση για τους γονείς. Αυτό που θα πρέπει να θυμούνται και να κατανοούν οι γονείς είναι ότι αυτά που λένε και κάνουν, επηρεάζουν τα παιδιά όχι μόνο στο τώρα, αλλά και σε όλη τη μετέπειτα ενήλικη ζωή τους. Η διαπαιδαγώγηση και η ανατροφή των παιδιών, δεν αφορά μόνο τη διασφάλιση της σωστής διατροφής, της ασφάλειας και της σωστής συμπεριφοράς του παιδιού. Αφορά και τη φροντίδα των συναισθημάτων του. Οι γονείς σε όλη την προσπάθεια που κάνουν για να μεγαλώσουν ένα υγιές παιδί, θα πρέπει να φροντίζουν και να εγγυώνται τη συναισθηματική του ισορροπία.

Αντί επομένως οι γονείς να χρησιμοποιούν την ενοχή ως εργαλείο ελέγχου, θα πρέπει να προσπαθήσουν με επιμονή και υπομονή να θέσουν όρια στη συμπεριφορά των παιδιών. Τα όρια, όσο περίεργο και αν ακούγεται, τα παιδιά τα επιζητούν και τα έχουν ανάγκη. Είναι ο μόνος τρόπος για να αποκτήσουν το αίσθημα της ασφάλειας και του σωστού προσανατολισμού χωρίς να διαταράσσεται η ψυχική τους ισορροπία.

Ελένη Σίγκου
parentshelp.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Monday, 11 October 2021

Το 18% παιδιών και εφήβων στην Ελλάδα αντιμετωπίζουν κάποια ψυχική διαταραχή

166 εκατομμύρια έφηβοι με προβλήματα στη ψυχική υγεία τους σε όλον τον πλανήτη

Η πανδημία του κορoνοϊού σκέπασε τη ζωή πολλών εκατομμυρίων παιδιών, νέων και οικογενειών με τον μανδύα δύσκολων συναισθημάτων, ωθώντας πολλούς ειδικούς να κάνουν λόγο για καταστροφή της ψυχικής υγείας μιας ολόκληρης γενιάς.

Στην πραγματικότητα, θα περάσουν χρόνια προτού μπορέσουμε πραγματικά να εκτιμήσουμε τον αντίκτυπο του COVID-19 στην ψυχική μας υγεία.

Όμως είναι ορατός ο κίνδυνος οι «μετασεισμοί» αυτής της πανδημίας να υπονομεύουν για χρόνια την ευτυχία και την ευημερία των παιδιών, των εφήβων και των φροντιστών τους, καθώς έχει δημιουργηθεί ρήγμα στα θεμέλια της ψυχικής υγείας.

Την κατάσταση αυτή αποκαλύπτει το The State of the World’s Children 2021, που δημοσίευσε η Unicef, με αφορμή τη διεθνή διάσκεψη για την ψυχική υγεία που διοργανώνεται στο Παρίσι με τίτλο «Mind our Rights, Now!», όπως αναφέρει η ΕΡΤ.

«Οι επιπτώσεις τις πανδημίας είναι σημαντικές, όμως δεν πρόκειται παρά για την κορυφή του παγόβουνου. Πριν καν ξεσπάσει η πανδημία, πολλά παιδιά υπέφεραν από προβλήματα ψυχικής υγείας και δεν λάμβαναν την κατάλληλη θεραπεία», τονίζει η γενική διευθύντρια της Unicef Ενριέτα Φιόρ.

166 εκατομμύρια έφηβοι ηλικίας 10–19 ετών παγκοσμίως αντιμετωπίζουν κάποια ψυχική διαταραχή.

Στην Ευρώπη, ο αριθμός αυτός ανέρχεται σε 9 εκατομμύρια. Πρόκειται για ένα ποσοστό 16,3% των αγοριών και κοριτσιών αυτής της ηλικίας, ενώ το παγκόσμιο ποσοστό για την ίδια ηλικιακή ομάδα είναι 13,2%.

Στην Ελλάδα το ποσοστό που καταγράφεται με στοιχεία του 2019, πριν δηλαδή από το ξέσπασμα της πανδημίας, είναι ακόμα μεγαλύτερο: Το 18% παιδιών και εφήβων 10-19 ετών αντιμετωπίζουν κάποια ψυχική διαταραχή. Συγκεκριμένα, πρόκειται για το 17,4% των αγοριών και το 18,7% των κοριτσιών.

Σε παγκόσμιο επίπεδο σχεδόν 46.000 έφηβοι αυτοκτονούν κάθε χρόνο, γεγονός που καθιστά την αυτοκτονία μία από τις πέντε βασικές αιτίες θανάτου για αυτή την ηλικιακή ομάδα, επισημαίνει η Unicef.

news.gr

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki