Πελάγωσες; Μήπως ήρθε η στιγμή να κάνεις ένα διάλειμμα;

3 βήματα για να σταματήσετε να νιώθετε πελαγωμένοι.

1. Πατήστε το pause
    Το πρώτο πράγμα που θα σας βοηθήσει να αισθανθείτε καλύτερα είναι απλά να σταματήσετε για λίγο. Μην κυνηγάτε υπαλλήλους και αναφορές, μην αρχίζετε τον εσωτερικό διάλογο για το ποιο είναι το επόμενο πράγμα που πρέπει να κάνετε.
Απλά σταματήστε.
    Είναι κάτι που φέρνει αποτέλεσμα οποιαδήποτε στιγμή νιώθετε πελαγωμένοι γιατί έχετε μείνει πίσω, αλλά και οποτεδήποτε κυνηγάτε μανιασμένα κάποιο «καρότο» που κρέμεται μπροστά σας: μια προαγωγή σε μια εταιρεία που σπάνια ανταμείβει τους υπαλλήλους της, ένα άτομο που θέλετε, αλλά δεν μπορείτε, να κερδίσετε, να τα ξαναβρείτε με έναν παλιό φίλο.

Όταν πελαγώνουμε, αντί να συνεχίσουμε να τρέχουμε, πρέπει να σταματήσουμε.

    Αυτό σημαίνει να σταματήσουμε το κυνήγι, να σταματήσουμε να προσπαθούμε να διορθώσουμε τα πράγματα ή να σκεφτόμαστε όσα πρέπει να γίνουν. 

Πρέπει απλώς να σταματήσουμε.
Αυτό ακριβώς έκανα τις προάλλες όταν πελάγωσα και ένιωσα παγιδευμένη σε έναν φαύλο κύκλο: Η μέρα μου ξεκίνησε με μια συνάντηση στο Zoom, έπειτα έστελνα μέιλ για ώρες και ακολούθησε άλλη μία συνάντηση.
Προς το τέλος της μέρας ένιωθα σαν να μην είχα καταφέρει τίποτα. Έτσι, αντί να πέσω με τα μούτρα στη λίστα με όσα έπρεπε να κάνω χωρίς κανένα σχέδιο, σταμάτησα. Αυτό έφερε ένα αίσθημα ηρεμίας και ο φαύλος κύκλος έσπασε.

2. Εστιάστε στο επόμενο βήμα σας
    Αφού δώσετε ευκαιρία στον εαυτό σας να πάρει μια ανάσα, μπορείτε να κινητοποιηθείτε και πάλι.
Σκεφτείτε: Από όσα πρέπει να κάνετε, υπάρχει κάτι που, αν το κάνετε τώρα, θα σας προκαλέσει αίσθημα επίτευξης; 

Κάτι που, αν του αφιερώσετε χρόνο τώρα, θα νιώσετε ότι κάνετε ένα βήμα μπροστά;
Επιλέξτε, λοιπόν, κάτι από τη λίστα σας και για ένα προκαθορισμένο διάστημα ξεχάστε οτιδήποτε άλλο.
Ξεχάστε το multitasking.
    Φορέστε νοητικές «παρωπίδες»: Μη σκέφτεστε τι άλλο πρέπει να κάνετε. Όταν το τελειώσετε, σκεφτείτε τι πετύχατε. Νιώστε ικανοποίηση που το ολοκληρώσατε. Αυτή τη στρατηγική μπορείτε να τη χρησιμοποιήσετε με οτιδήποτε θέλετε να κάνετε.
    Έτσι, όταν ολοκληρώσετε το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνετε, σκεφτείτε το επόμενο που θα σας βοηθήσει να φτάσετε εκεί που επιθυμείτε στη ζωή. Εστιάστε σε αυτό και αφήστε οτιδήποτε άλλο πίσω σας. Όταν νιώθετε ότι έχετε πελαγώσει, εστιάστε σε κάτι που θα σας κάνει να νιώσετε ότι κάνετε ένα βήμα μπροστά.

3. Εξαλείψτε τις αρνητικές σκέψεις
    Όταν σαστίζουμε, περνούν από το μυαλό μας ένα σωρό σκέψεις. Για να αποκτήσουμε ψυχική γαλήνη, πρέπει να απαλλαχθούμε από αυτές τις σκέψεις. Είναι σαν να καθαρίζουμε μια κουζίνα με πολύ βρόμικο πάτωμα, παίρνουμε μια μεγάλη σκούπα και αρχίζουμε να σκουπίζουμε.
Το ίδιο ισχύει και με το μυαλό μας. Παίρνουμε μια μεταφορική σκούπα και «καθαρίζουμε» το μυαλό μας από όσα πρέπει να κάνουμε, από τα άγχη και τις ανησυχίες. Αποφασίζουμε να απαλλαχθούμε από τις σκέψεις μας.
............
Όταν πελαγώνουμε, είναι δύσκολο να κοιμηθούμε, να φροντίσουμε τον εαυτό μας και να ενεργήσουμε.

Αλλά η λύση ξεκινάει από την καλοσύνη που δείχνουμε στον εαυτό μας.
    Απλά σταματήστε και αφήστε τον εαυτό σας να πάρει ανάσα. Αφήστε τον να ηρεμήσει και κάντε τα πάντα στην άκρη. Όταν αισθανθείτε έτοιμοι, ξεκινήστε πάλι εστιάζοντας σε ένα πράγμα που θα σας βοηθήσει να προχωρήσετε στη ζωή.
    Ηρεμήστε και μην περιπλέκετε τα πράγματα. Όπως είπε ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ: «Δεν χρειάζεται να βλέπετε όλα τα σκαλοπάτια, κάντε απλώς το πρώτο βήμα».

Συγγραφή - Επιμέλεια Άρθρου: Νίκος Μεταξάς

ολόκληρο το άρθρο εδώ

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Εμείς εκπαιδεύουμε τα παιδιά μας να γίνονται ενοχλητικά

Ο Σαλβαδόρ Νταλί, όταν ήταν ακόμα μαθητής, πήρε φόρα μια μέρα και έπεσε με το κεφάλι πάνω σε μια μαρμάρινη κολόνα, και τραυματίστηκε σοβαρά. Όταν τον ρώτησαν γιατί το έκανε αυτό, εκείνος απάντησε διότι δεν του έδινε κανείς σημασία.

Ενοχλητικό παιδί
Αν τα μωρά και τα παιδιά δεν εισπράξουν αυτό που έχουν ανάγκη στη ζωή τους, αν δεν νιώθουν ότι το περιβάλλον τους τα βλέπει, αν δεν είναι σίγουρα ότι κάποιος θα ανταποκριθεί στις ανάγκες τους, είναι πιθανό να παγιδευτούν σε μια αέναη προσπάθεια πρόκλησης προσοχής. Αυτά είναι τα παιδιά που συνήθως χαρακτηρίζουμε ενοχλητικά.

Δε γίνεται να ''κακομάθετε'' ένα μωρό με υπερβολική προσοχή και ανταπόκριση στα μηνύματά του.

    Αν επενδύσετε τον χρόνο που έχει ανάγκη στην αρχή της ζωής του, δίνοντάς του το αίσθημα της σύνδεσης και της ασφάλειας, το παιδί θα εσωτερικεύσει αυτή τη διαδικασία, θα νιώσει ότι μπορεί να βασιστεί σε αυτή και σταδιακά θα πάψει να την αναζητά συνεχώς. Αν, αντίθετα, το παιδί δεν εισπάξει αυτή την προσοχή, είναι πιθανό να κολλήσει σε ένα μοτίβο συμπεριφοράς κατά το οποίο νιώθει ζωντανό μόνο όταν προκαλεί μια άμεση συμπεριφορική και συναισθηματική αντίδραση στους γύρω του.

Τα αιτήματα του παιδιού για προσοχή
    Ένα παιδί που παίρνει αρκετή προσοχή θα νιώθει ασφαλές, δεν θα είναι ανήσυχο μέσα στις σχέσεις του, ούτε θα αισθάνεται άγχος για το πώς αποδίδει σ΄ αυτές δεν θα νιώθει ότι πρέπει να ξεπερνά τον εαυτό του και να γίνεται θύμα για να εξασφαλίσει την προσοχή των ανθρώπων γύρω του.
    Εάν δεν ανταπροκρίνεστε στα περισσότερα από τα αιτήματα του παιδιού για προσοχή, αυτά θα γίνονται όλο και πιο έντονα και, καθώς θα μεγαλώνει, θα μετατρέπονται σε σκανταλιές. 

Η αρνητική προσοχή από έναν γονέα είναι καλύτερη από την πλήρη έλλειψή της, επειδή τουλάχιστον τότε το παιδί νιώθει ότι η ύπαρξή του σας απασχολεί. 

    Το παιδί που δεν παίρνει την προσοχή που χρειάζεται αναγκάζεται να γίνει παρεμβατικό και κατά συνέπεια η συμπεριφορά αυτή το απομακρύνει περισσότερο από το περιβάλλον του.

Όταν η σχέση με το παιδί προκαλεί εκνευρισμό
    Όταν πλέον το παιδί υποφέρει, είναι πολύ πιο δύσκολο να συνεννοηθούμε μαζί του και να του αφιερώσουμε την προσοχή μας. Κι αυτό είναι μεγάλο κρίμα γιατί τότε ακριβώς πρέπει να σκύψουμε πάνω του, για να αποκαταστήσουμε τη ρήξη που έχει δημιουργηθεί. 

Τι μπορείτε να κάνετε όμως, όταν η σχέση με το παιδί σας μοιάζει περισσότερο με μάχη και η μόνη προσοχή που εισπράττει από εσάς είναι αρνητική, ενώ εσείς νιώθετε συνεχώς εκενυρισμό όταν ασχολείστε μαζί του;

    Πρώτα απ΄όλα, ίσως θα πρέπει να βρεθείτε κάπου μακριά από το παιδί και την οικογενειακή εστία, ώστε να μπορέσετε με ασφάλεια να εκτονώσετε τον θυμό και την ένταση που έχει συσσωρευτεί μέσα σας. Αυτό θα το πετύχετε μιλώντας σε κάποιον που δε θα σας κρίνει, αλλά μπορείτε να εκτονωθείτε απλώς περνώνας λίγο χρόνο σε ένα απομονωμένο δωμάτιο, χτυπώντας ένα μαξιλάρι ή φωνάζοντας δυνατά.

Βομβαρδισμός αγάπης
    Για να ανατρέψετε τη σχέση που έχετε και τις έως τώρα ενέργειές σας, μπορείτε να καταφύγετε σε αυτό που ο ψυχολόγος Όλιβερ Τζέιμς ονομάζει ''βομβαρδισμό αγάπης''. 

Ο Τζέιμς υποστηρίζει ότι, για να επαναφέρετε τον συναισθηματικό θερμοστάτη του παιδιού -εγώ θα συμπληρώσω και τον δικό σας-, θα πρέπει να περάσετε λίγο χρόνο μαζί του. Όχι μόνο ποιοτικό χρόνο, παίζοντας ή κουβεντιάζοντας μαζί του, αλλά χρόνο με βομβαρδισμό αγάπης. 

Σε ένα χρονικό διάστημα που θα ορίσετε εσείς, με αρχή και τέλος, θα αφήσετε το παιδί να παίρνει όλες τις πρωτοβουλίες, μέσα φυσικά στο πλαίσιο της λογικής και της ασφάλειας. Το παιδί θα αποφασίσει τι θα κάνετε και πού θα το κάνετε.
    Ο βομβαρδισμός αγάπης είναι μια διαδικασία που απαιτεί να είστε ένας προς έναν, οπότε προσπαθήστε να βρίσκεστε μόνοι στο σπίτι, όταν η υπόλοιπη οικογένεια λείπει ή, αν το αντέχετε οικονομικά, πηγαίνετε σε ένα ξενοδοχείο. 

Για όλη την προκαθορισμένη περίοδο, είτε είναι ένα Σαββατοκύριακο ή ένα εικοσιτετράωρο, το παιδί σας θα είναι αυτό που θα αποφασίζει τι θα κάνετε και τι θα φάτε, πάντα μέσα στο πλαίσιο της ασφάλειας και της νομιμότητας. Εσείς σε όλο αυτό το διάστημα, φροντίστε να του δείχνετε με όλη σας την ψυχή πόσο το αγαπάτε και πόσο σημαντικό είναι για εσάς.

Δίνοντας αγάπη και σημασία στο παιδί
    Μπορεί να νομίσετε ότι, αφήνοντας το παιδί να πάρει όλες τις αποφάσεις και ''λούζοντάς το'' με αγάπη και τρυφερότητα, ότι εγκρίνετε και ενθαρρύνετε τις αταξίες, αλλά αυτό δεν ισχύει. Φανταστείτε πώς θα αισθανόσαστε αν τα αγαπημένα σας πρόσωπα, οι άνθρωποι των οποίων η εκτίμηση και η προσοχή αποτελούν για σας τη μοναδική πηγή ασφάλειας και επαφής, δε σας έβλεπαν, δε σας άκουγαν και σας κακομεταχειρίζονταν (δεν έχει καν σημασία αν κάνετε λάθος -αν νιώσατε έτσι, τότε αυτή ήταν η εμπειρία σας) και ο μόνος τρόπος να τραβήξετε την προσοχή τους ήταν να γίνετε ενοχλητικοί.
    Αν σας έδιναν την αγάπη και τη σημασία που τόσο είχατε ανάγκη, δε θα χρειαζόταν να κάνετε κάτι αρνητικό για να τραβήξετε το ενδιαφέρον τους. Η πράξη αυτή ανατρέπει τα αρνητικά μοτίβα συμπεριφοράς που και οι δυο έχετε υιοθετήσει και σας επαναφέρει σε έναν ρυθμό συμβατό, όπου ο καθένας με τη σειρά εκφράζει τα συναισθήματά του.

Ενήλικες με συνεχή ανάγκη για προσοχή
    Στην σταδιοδρομία μου ως ψυχοθεραπεύτρια έχω γνωρίσει ενήλικες που είχαν παγιδευτεί σε συνεχή ανάγκη για προσοχή. Αν δεν τη λάμβαναν ένιωθαν ντροπή ή είχαν την αίσθηση ότι δεν υπήρχαν. Αν δεν ανταποκρίνεστε στα καλέσματα του παιδιού για προσοχή, τα εκπαιδεύετε ώστε να γίνουν άνθρωποι χειριστικοί. 

Μια ακόμα συνέπεια αυτής της τακτικής είναι ότι....
........

η συνέχεια του άρθρου εδώ
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

80 και χρόνια από το Έπος του ’40 - Ο αγώνας συνεχίζεται!

Όταν αυτός ο πόλεμος θα γίνει ανάμνηση, η Ελλάδα θα είναι εκείνη που στις σελίδες της ιστορίας της θα αποδίδεται η τιμή ότι είναι η πρώτη χώρα που τσάκισε το αήττητο του Άξονα.

Κόμπτον Μακένζι (Άγγλος ιστορικός)

Η 28η Οκτωβρίου 1940 αποτελεί τομή στη σύγχρονη Ιστορία. Η Ελλάδα, που πάλευε να γιατρέψει τις πληγές της μετά τον πρώτο Εθνικό Διχασμό και τη Μικρασιατική Καταστροφή, η χώρα με την τρικυμιώδη πολιτική ζωή, που μέσα σε 25 χρόνια είχε μετάσχει σε τέσσερις μείζονες πολέμους, μπήκε με προθυμία σε έναν σκληρό και άνισο αγώνα. Ο ελληνικός λαός, που προσπαθούσε φιλότιμα να ανορθώσει την πατρίδα του και να κάνει μία ελπιδοφόρο νέα αρχή μετά την τραγωδία του 1922, δεν δίστασε να πει το μεγάλο «Όχι» στον φασιστικό Άξονα, το μεγάλο «Όχι» στην υποδούλωση της πατρίδας του. Οι Έλληνες παραμέρισαν τις βαθιές ιδεολογικές και πολιτικές τους διαφορές και τις προσωπικές τους αδυναμίες, και ενωμένοι προέταξαν το εθνικό τους συμφέρον. Διότι, ακριβώς, ο ελληνικός λαός ένοιωσε υπεύθυνος να υπερασπισθεί το μόχθο του, το μέλλον και την προοπτική του. Και δεν εφείσθη κόπων και θυσιών για να στηρίξει μέχρι τέλους την απόφασή του αυτή.
Πράγματι, ήταν πρωτόγνωρος ο ενθουσιασμός, η παλλαϊκή συμμετοχή και η ομοψυχία που χαρακτήρισαν την ελληνική απάντηση στο ιταμό τελεσίγραφο του Μουσολίνι. Μερικά από τα στοιχεία αυτά, όχι άδικα, βρίσκονται ακατάλυτα χαραγμένα στο συλλογικό μας φαντασιακό:

• Οι αυθόρμητοι πανηγυρισμοί με την κήρυξη του πολέμου και τη γενική επιστράτευση έκαναν την 28η Οκτωβρίου 1940 να μοιάζει με το θριαμβευτικό τέλος ενός πολέμου. «Αυτό το λόγο θα σας πω, δεν έχω άλλο κανένα, μεθύστε με τ’ αθάνατο κρασί του Εικοσιένα» ήταν οι εξαίσιοι στίχοι του Κωστή Παλαμά, με τους οποίους όχι μόνο αποτύπωσε τον φρενήρη ενθουσιασμό του λαού αλλά και συνέδεσε το «Όχι» με το ’21, όπως έκανε άλλωστε αργότερα και ο Δημήτρης Γληνός.

• Οι φαντάροι μας, που έσπευδαν με χαρά στο μέτωπο σαν να πήγαιναν σε γιορτή. Και, σε αντίθεση με προηγούμενους πολέμους, δεν απουσίασε κανείς από το εθνικό προσκλητήριο. Ανάμεσά τους, ο αφρός της νεολαίας μας, διανοούμενοι, λογοτέχνες, καλλιτέχνες, όπως οι Οδυσσέας Ελύτης, Άγγελος Τερζάκης, Γιώργος Θεοτοκάς, Νίκος Καββαδίας, Γιάννης Τσαρούχης, Μάνος Κατράκης, Μίμης Φωτόπουλος, Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, Λάμπρος Κωνσταντάρας, Κώστας Χατζηχρήστος, κι άλλοι πολλοί που πολέμησαν ηρωικά στην πρώτη γραμμή του μετώπου. Ήταν όμως και πολλοί αμούστακοι νέοι, όπως οι Λάκης Σάντας και Μανώλης Γλέζος, που παρακαλούσαν να στρατευθούν και να πάνε στο μέτωπο. Χαρακτηριστικό της ενότητας των Ελλήνων από τη βάση έως την κορυφή ήταν και η επιστολή του φυλακισμένου ηγέτη του ΚΚΕ Νίκου Ζαχαριάδη, με την οποία καλούσε όλους τους Έλληνες να στρατευθούν χωρίς επιφυλάξεις στον «εθνικοαπελευθερωτικό πόλεμο ενάντια στο φασιστικό καθεστώς του Μουσολίνι».

• Οι θρυλικές γυναίκες της Πίνδου, που κουβαλούσαν στην πλάτη τους όπλα και εφόδια στον ελληνικό στρατό, κάλυψαν σε ένα βαθμό τις φοβερές αδυναμίες στην πολεμική προετοιμασία της χώρας από το δικτατορικό καθεστώς Μεταξά.

• Τα γεμάτα θέατρα στην Αθήνα με τους θεατές να τραγουδούν σε εθνική έξαρση τα τραγούδια της Σοφίας Βέμπο καθώς ο στρατός μας νικούσε τους υπερόπτες φασίστες Ιταλούς.

Χωρίς αμφιβολία, το Έπος του ’40, η Μάχη της Κρήτης και η Εθνική μας Αντίσταση αποτελούν φωτεινά ορόσημα της ελληνικής και της ευρωπαϊκής ιστορίας. Ο ηρωικός αγώνας του στρατού και του λαού μας ήταν η εκδήλωση ενός πνεύματος αντίστασης στη φασιστική «νέα τάξη», αλλά και έκφραση του βαθύτερου πόθου για την ελευθερία και την πρόοδο του λαού και της πατρίδας.
...
του Αριστομένη Ι. Συγγελάκη
Η συνέχεια εδώ

27 Οκτωβρίου 2020

Δάφνινο στεφάνι για την Ελλάδα μας / «Έτσι νικιέται ο φασισμός, μάτια μου...»

Δεν έχω την άδεια να πω που συνέβη (και ίσως εύλογα όπως θα καταλάβετε), θα πω όμως τι συνέβη.
    Σε κάποιο σχολείο ένα παιδί που γεννήθηκε εδώ στην πατρίδα μας και οι γονείς του είχαν έρθει οικονομικοί μετανάστες στη χώρα μας, κληρώθηκε σε σχετική διαδικασία του σχολείου του να καταθέσει στην αυριανή γιορτή το στεφάνι του σχολείου του στο ιερό μνηνείο των πεσόντων και γεμάτο χαρά και τιμή πήγε και το ανήγγειλε στους γονείς του, οι οποίοι την επομένη πήγαν με τη σειρά τους στο σχολείο για να συνεννοηθούν για τα διαδικαστικά.

Έλα όμως που το αποτέλεσμα της κλήρωσης δεν άρεσε στον κυρ-διευθυντή…

Τι σκέφτηκε λοιπόν ο κυρ-διευθυντής; Απαίτησε από τους μετανάστες γονείς να πληρώσουν οι ίδιοι το στεφάνι με 50 ευρώ, κόντρα στην παράδοση που θέλει να το αγοράζει το σχολείο, ελπίζοντας πως ίσως οι «ξένοι» φτωχοί γονείς δεν θα καταβάλουν το ποσό και έτσι θα απαλλαγεί και ο ίδιος από το δυσάρεστο αποτέλεσμα της κλήρωσης… και είχε εν μέρει μαντέψει σωστά…πράγματι οι γονείς δεν του έδωσαν το πενηντάρικο λέγοντας πως αυτό που τους ζητούσε ήταν πρωτοφανές για τα χρονικά του σχολείου…

Έκαναν όμως κάτι πολύ καλύτερο 🙂 

Αφού μπήκαν στο διαδίκτυο και διάβασαν πώς γίνεται ένα στεφάνι με δάφνη και μυρτιές, μητέρα, πατέρας και κόρη μάζεψαν τα υλικά και έφτιαξαν ένα πανέμορφο στεφάνι με τα χέρια τους και αύριο το παιδάκι θα το καταθέσει με χαρά και τιμή!

Έτσι νικιέται ο φασισμός μάτια μου, έτσι νικήθηκε τότε, έτσι νικιέται και τώρα.

Με φαντασία και θυσίες που ξεκινούν από το λίγο και φτάνουν στο πολύ.

Με το μυαλό αλλά και με τα χέρια μας νικιέται.

Χρόνια πολλά στην Ελλάδα μας λοιπόν αλλά και στον Ελληνισμό που «στο Σικάγο μέσα ξέρει να Ελληνοξεχνά»!» 

 

Στράτος Φαναράς

tovima.gr

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Τι σημαίνει αγκυλωτός σταυρός για τους Έλληνες; Για όσους «έλειπαν από το μάθημα» για την κατοχή

Για όσους “έλειπαν απο το σχολείο” την ημέρα που κάναμε μάθημα για την 28η Οκτωβρίου και την γερμανική κατοχή ένας δάσκαλος από το Κιλκίς, ο κ. Δημήτρης Νατσιός, μ΄ ένα κείμενό του αναλαμβάνει να εξηγήσει τι αντιπροσωπεύει στην πραγματικότητα ο αγκυλωτός σταυρός για την συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων..

Διαβάστε λοιπόν τι άφησαν πίσω τους οι Γερμανοί της Βέρμαχτ και των SS. (Εκτός από τους νοσταλγούς τους)

“Τον Οκτώβριο του 1944 οι Γερμανοί εγκαταλείπουν την Αθήνα, σπεύδουν να ξαναχωθούν τρομαγμένοι, ματωμένοι ως το λαιμό με αίμα ελληνικό, να ξανακρυφτούν στις μαύρες φωλιές τους 

Να δούμε τι αφήνουν πίσω τους...

• Στην διάρκεια της γερμανικής κατοχής, που κράτησε σαράντα δύο μήνες, πέρασαν από τα γερμανικά εκτελεστικά αποσπάσματα και τουφεκίστηκαν τριάντα οκτώ χιλιάδες εννιακόσιοι εξήντα Έλληνες (38.960)!
• Σκοτώθηκαν από σφαίρες «αδέσποτες» και άλλα στρατιωτικής φύσεως «ατυχήματα» δώδεκα χιλιάδες εκατόν τρεις (12.103).
• Σκοτώθηκαν σε μάχες εβδομήντα χιλιάδες (70.000).
• Πέθαναν από πείνα σ' ολόκληρη την Ελλάδα περίπου εξακόσιες χιλιάδες, ιδίως νέοι! (600.000).
• Πέθαναν προτού γεννηθούν, κατά τη γέννα ή αμέσως μετά τριακόσιες χιλιάδες παιδιά από την ασιτία και τις κακουχίες των μανάδων τους, δηλαδή μία ολόκληρη γενιά (300.000).
• Θανατώθηκαν με τρόπο οικτρό σαράντα πέντε χιλιάδες Έλληνες στα γερμανικά στρατόπεδα συγκέντρωσης 

Σαράντα πέντε χιλιάδες άνθρωποι, για τους οποίους δεν μίλησε κανείς ποτέ, αφού ήταν Έλληνες, δηλαδή όντα δευτέρας επιλογής (45.000).

• Πέθαναν με τρόπο οικτρό επίσης εξήντα χιλιάδες Έλληνες, Εβραίοι το θρήσκευμα, για τους οποίους μίλησαν οι πάντες (60.000).
• Φυλακίστηκαν στους σαράντα δύο μήνες κατοχής διακόσιες χιλιάδες Έλληνες, εκ των οποίων οι περισσότεροι πέθαναν στην φυλακή ή αμέσως μετά την απελευθέρωσή τους (200.000).
• Προσβλήθηκαν από βαριές ασθένειες , έμειναν δια βίου ανίκανοι πάνω από ένα εκατομμύριο Έλληνες (1.000.000)!
• Τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής άδειασαν όλες τις αποθήκες και στην τελευταία γωνιά της χώρας.
• Άρπαξαν όλα τα δημητριακά, καπνό, σταφίδα, μπαμπάκι, λάδι, κάθε λογής τρόφιμα και αγαθά.
• Κατέστρεψαν αγροτικά μηχανήματα και καλλιέργειες.
• Άρπαξαν το 50% των μεγάλων ζώων, βόδια, γελάδια, άλογα, το 30% των μικρών, διέλυσαν την ελληνική κτηνοτροφία.
• Κατέστρεψαν τις μεταλλευτικές εγκαταστάσεις, ανατίναξαν ορυχεία, αφάνισαν την βιομηχανία.
• Κατέστρεψαν το 80% των σιδηροτροχιών.
• Γκρέμισαν γέφυρες, ανατίναξαν σταθμούς και σήραγγες.
• Από τις 220 ατμομηχανές των ελληνικών σιδηροδρόμων άφησαν πίσω τους φεύγοντας μόνο τις τριάντα τρεις (33).
• Από τα τριακόσια δώδεκα (312) επιβατηγά βαγόνια "βούτηξαν" τα τριακόσια έξι! Άφησαν μόνο έξι (6)!
• Από τα 4.544 φορτηγά βαγόνια των ελληνικών σιδηροδρόμων, άφησαν πίσω τους εξήντα τρία (63)!
• Οι Γερμανοί κατακτητές πήραν τα 70% των ελληνικών παντός είδους αυτοκινήτων και κατέστρεψαν το οδικό δίκτυο της χώρας.
• Οι Γερμανοί κατακτητές ισοπέδωσαν τελείως εκατό χιλιάδες σπίτια (100.000) και μισογκρέμισαν άλλες πενήντα χιλιάδες (50.000).
• Κατέστρεψαν οι βάρβαροι Γερμαναράδες τις μεγαλύτερες λιμενικές εγκαταστάσεις της Ελλάδος, ακόμη και τη διώρυγα της Κορίνθου.
• Άρπαξαν οι βάνδαλοι του Βερολίνου το 73% των πλοίων της εμπορικής και επιβατικής ναυτιλίας της χώρας 

Σύμφωνα με τις στατιστικές του ΟΗΕ, η Γερμανία είχε υποστεί σε σχέση με το ετήσιο εισόδημά της ζημιές από τον πόλεμο της τάξεως του 135% και η Ελλάδα της τάξεως του 170%.

Η κατεστραμμένη, δηλαδή, Γερμανία ήταν σε πολύ καλύτερη κατάσταση από την Ελλάδα μόλις τελείωσε ο πόλεμος.

Στην διάσκεψη των Παρισίων, που πραγματοποιήθηκε αμέσως μετά το τέλος του πολέμου, οι εκπρόσωποι των «νικητριών» χωρών υπολόγισαν και καθόρισαν το ύψος των ζημιών που προκάλεσαν τα χιτλερικά στρατεύματα κατοχής στην Ελλάδα σε δεκατέσσερα δισεκατομμύρια δολάρια, με αγοραστική αξία του 1938!

Αυτά δεν τα απεφάσισε κάποιο πρωτοδικείο Χαλκίδος, κάποιο κακουργιοδικείο Λαρίσης, κάποιο λαϊκό δικαστήριο Γρεβενών, αλλά το ανώτατο διεθνές νομικό όργανο του κόσμου, η διάσκεψη των Παρισίων, ό,τι δηλαδή επισημότερο μπορούσε να υπάρξει.
Με βάση, άλλωστε τις αποφάσεις της διεθνούς διάσκεψης Παρισίων η Γερμανία εξόφλησε τις υποχρεώσεις της προς όλες τις χώρες που κατέστρεψε, πλην της Ελλάδος”.

onalert

Ακόμη:

• Αποπειράθηκαν να κάψουν το σπίτι του παππού μου.
• Λήστεψαν το σπίτι του πατέρα μου.
• Τρομοκράτησαν τους γονείς μου.
• Βασάνισαν τον Θείο μου.
• Σκότωσαν μέλη της οικογένειας.

Και το σημαντικότερο

Καπηλεύτηκαν, Λάσπωσαν και εξευτέλισαν πολλές ιδέες και σύμβολα των ιερών μου προγόνων, μεταξύ αυτών και τους διασταυρούμενους Μαιάνδρους.

ΟΥ ΤΙ ΔΑΝΟΣ

Σχετικά:

• H σφαγή αμάχων στο Δίστομο από τους Ναζί | To χαμομηλάκι,
• Η απελευθέρωση της Αθήνας από τους Γερμανούς ναζί,
• Επιστημονικά πειράματα σε ανθρώπους στη ναζιστική Γερμανία αλλά ...,
• Οι νοσοκόμες των ναζί: Επί το έργον για την Άρια φυλή | To χαμομηλάκι,
• Για να μην ξεχνώ τους Ναζί - To χαμομηλάκι, 16 Αυγ 2009
• Η πείνα στην κατακτημένη από τους Ναζί Ελλάδα ... - To χαμομηλάκι,
• Nazi angel of death Josef Mengele 'created twin ... - To χαμομηλάκι,
• Hartheim Casttle - To χαμομηλάκι 16 Φεβ 2010
• 13-12-1943: Τα Καλάβρυτα, οι γερμανοί και οι Έλληνες | To ..., 13 Δεκ 2012
• Massacre of Kalavryta - To χαμομηλάκι, 14 Δεκ 2010