Τιμώντας τον όρκο του Ιπποκράτη, εμβολίασαν παιδιά χωρίς ΑΜΚΑ

Πρωτοβουλία για τον εμβολιασμό 117 προσφυγόπουλων του Camp Ασημακοπούλου στην Καβάλα πήραν οι γιατροί του νοσοκομείου Καβάλας. Πολλά από τα παιδιά δεν είχαν ΑΜΚΑ αλλά αυτό δεν στάθηκε εμπόδιο στους γιατρούς και τη διοίκηση του νοσοκομείου.
Η διοίκηση του νοσοκομείου μάλιστα ξεκαθαρίζει πως θα βρίσκεται πάντα στο πλευρό των παιδιών που ζουν στη δομή.

Η ανακοίνωση του νοσοκομείου Καβάλας

«Στις 26.8.2019 πραγματοποιήθηκε στο Γραφείο του Διοικητή του Γενικού Νοσοκομείου Καβάλας προγραμματισμένη συνάντηση συνεργασίας της Διοίκησης του ΓΝΚ με εκπροσώπους και στελέχη του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης στην ευρύτερη περιοχή της Βόρειας Ελλάδας. Μεταξύ των ζητημάτων που τέθηκαν και συζητήθηκαν ήταν και αυτό της ανάγκης εμβολιασμού των ανήλικων παιδιών των οικογενειών των προσφύγων του Camp.

Το Γενικό Νοσοκομείο Καβάλας ανταποκρίθηκε άμεσα και επισκέφθηκε με 3 γιατρούς της Παιδιατρικής Κλινικής του το Κέντρο Φιλοξενίας Προσφύγων και Μεταναστών στο Camp Ασημακοπούλου στην πόλη της Καβάλας προκειμένου να πραγματοποιήσει τον απαραίτητο εμβολιασμό των παιδιών του Camp με το τριπλό MMR. Η επίσκεψη έλαβε χώρα κατά τις ημέρες της Τρίτης 17.9 και της Πέμπτης 19.9.2019 και εξετάσθηκαν από τους γιατρούς και εμβολιάσθηκαν 117 παιδιά-προσφυγόπουλα ηλικίας 12 μηνών έως 15 χρόνων.

Από τα παιδιά αυτά, 44 διαθέτουν σχετικό ΑΜΚΑ, ενώ τα υπόλοιπα 73 δεν είναι κάτοχοι κάποιου ΑΜΚΑ. Μετά από σχετική συνεννόηση με τους αρμόδιους Συντονιστές Υγειονομικών Υπηρεσιών της 4ης ΥΠΕ του Προγράμματος PHILOS και του Εθνικού Οργανισμού Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ), το Γενικό Νοσοκομείο ανέλαβε εξολοκλήρου τη δαπάνη προμήθειας και χορήγησης των εμβολίων. Στην πορεία διαπιστώθηκε η ανάγκη να εμβολιασθούν, επιπρόσθετα, 10 ακόμη ασυνόδευτα παιδιά του ίδιου Camp (και αυτά χωρίς ΑΜΚΑ) και το Νοσοκομείο ανταποκρίθηκε και σε αυτό πραγματοποιώντας τις σχετικές εξετάσεις και τον εμβολιασμό τους.

Ο εμβολιασμός των παιδιών κρίθηκε αναγκαίος προκειμένου να διασφαλιστεί η υγεία των παιδιών και να μπορούν αυτά, απρόσκοπτα, να ενταχθούν στις εκπαιδευτικές διαδικασίες και δομές των σχολείων.

Η Διοίκηση του Γενικού Νοσοκομείου Καβάλας ευχαριστεί θερμά τους γιατρούς της Παιδιατρικής Κλινικής καθώς επίσης και τους εργαζόμενους στο Camp για τη συμμετοχή και υποστήριξη που παρείχαν στην ολοκλήρωση της παρέμβασης αυτής.
Στα νέα παιδιά του Camp ευχόμαστε καλή συνέχεια στη ζωή τους και εμείς όταν και όπου χρειαστεί θα είμαστε δίπλα τους.».

netakias.com
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Η δασκάλα της χρονιάς στο Μεξικό: Χόρεψε δεμένη με παιδί με κινητικά προβλήματα

Η δασκάλα από το Μεξικό εμφανίζεται στο οπτικό υλικό να έχει δέσει με ιμάντες τα πόδια του μικρού μαθητή στα δικά της πόδια και να χορεύει μαζί του, εν μέσω χειροκροτημάτων και ζητωκραυγών από τους υπόλοιπους παρευρισκόμενους.

Ρίγη συγκίνησης έχει προκαλέσει η πρωτοβουλία μίας νεαρής δασκάλας δημοτικού σχολείο στο Μεξικό, να δέσει πάνω στο σώμα της έναν από τους μαθητές της, ο οποίος αντιμετωπίζει κινητικά προβλήματα, ώστε να συμμετάσχει κι αυτός με τη σειρά του στις χορευτικές εκδηλώσεις για τη λήξη της σχολικής χρονιάς. Μια κίνηση που έγινε viral σε όλο τον κόσμο και δείχνει πως η ανθρωπιά μπορεί να τα νικήσει όλα.
Το περιστατικό έλαβε χώρα σε δημοτικό σχολείο της πολιτείας της Σιναλόα, στις ακτές του Ειρηνικού ωκεανού, ενώ η δημοσιοποίηση του βίντεο προκάλεσε κύμα επιδοκιμαστικών σχολίων για την ανθρωπιά και την ευαισθησία της νεαρής εκπαιδευτικού.

Η δασκάλα, η οποία την περασμένη σχολική χρονιά είχε αναλάβει την πρώτη τάξη του δημοτικού σχολείου Gabriela Mistral στην πόλη Tlaxcala εμφανίζεται στο οπτικό υλικό να έχει δέσει με ιμάντες τα πόδια του μικρού μαθητή στα δικά της πόδια και να χορεύει μαζί του, εν μέσω χειροκροτημάτων και ζητωκραυγών από τους υπόλοιπους παρευρισκόμενους.

Ο μικρός μαθητής δείχνει να το διασκεδάζει κι εκείνος με τη σειρά του, χορεύοντας με τους συμμαθητές του και λαμβάνοντας μέρος στη γιορτή του σχολείου του για «καλό καλοκαίρι». 

Οι δυο τους, όπως αναφέρει δημοσίευμα της Daily Mail, είχαν κάνει πολλές πρόβες κατά τη διάρκεια της χρονιάς για να μπορέσει ο μικρός μαθητής να λάβει μέρος στη γιορτή. 

Να χορέψει με τα υπόλοιπα παιδάκια και να μην κάτσει στην άκρη απλά για να παρακολουθεί.

Οι γονείς του παιδιού παρακολουθούσαν συγκινημένοι τον γιο τους στα πόδια της δασκάλας του να χορεύει μαζί της και δεν μπορούσαν να κρύψουν τη χαρά τους. 

Φυσικά ευχαρίστησαν τη δασκάλα του μικρού και έδωσαν… ραντεβού για την επόμενη σχολική σεζόν και την επόμενη γιορτή του σχολείου.

  

Δε χρειάζεται καν να αναφέρουμε πως η Gabriela Mistral παίρνει το βραβείο της καλύτερης δασκάλας στον κόσμο μετά απ’ αυτή την κίνηση που σκέφτηκε και υλοποίησε για να κάνει χαρούμενο τον μικρό της μαθητή και φίλο. 

Τέτοιες υπέροχες πράξεις αποδεικνύουν πως η ανθρωπιά υπάρχει στις μέρες μας και μπορεί να υπερνικήσει οποιοδήποτε εμπόδιο.

Δείτε το βίντεο εδώ.
pagenews.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Charlie Chaplin: Το διαχρονικότερο μανιφέστο ανθρωπισμού

Συγγνώμη αλλά δε θέλω να γίνω Αυτοκράτορας -δεν είναι αυτή η δουλειά μου- δε θέλω να κατακτήσω ή να διοικήσω κανέναν. Θα ήθελα να βοηθήσω τους πάντες, αν είναι δυνατόν, Εβραίους, Ειδωλολάτρες, μαύρους, λευκούς.
Όλοι θέλουμε να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλο, έτσι είναι οι άνθρωποι.
Όλοι θέλουμε να ζήσουμε από την χαρά του άλλου, όχι από τη δυστυχία του. Δε θέλουμε να μισούμε και να περιφρονούμε τον άλλο. Σε αυτόν τον κόσμο υπάρχει χώρος για όλους και η γη είναι πλούσια, μπορεί να παράξει για όλους.
Ο τρόπος ζωής μπορεί να είναι ελεύθερος και όμορφος.
Αλλά χάσαμε τον δρόμο.

Η απληστία δηλητηρίασε τις ψυχές των ανθρώπων -έφραξε τον κόσμο με μίσος, μας οδήγησε σε δυστυχία και αιματοχυσία.

Αναπτύξαμε την ταχύτητα αλλά κλειστήκαμε στους εαυτούς μας. Τα μηχανήματα που μας προσφέρουν αφθονία μας αφήνουν ανολοκλήρωτους. Η γνώση μας, μας έκανε κυνικούς, η ευφυΐα σκληρούς και κακούς. Σκεφτόμαστε πάρα πολύ και αισθανόμαστε ελάχιστα.

Περισσότερο από τα μηχανήματα χρειαζόμαστε ανθρωπισμό. Περισσότερο από την ευφυΐα χρειαζόμαστε την ευγένεια και την καλοσύνη.

Χωρίς αυτές τις αξίες η ζωή θα είναι βίαια και τα πάντα θα χαθούν.
Το αεροπλάνο και το ράδιο μας έφεραν πιο κοντά. H ίδια η φύση αυτών των εφευρέσεων εκλιπαρεί για καλοσύνη, εκλιπαρεί για καθολική αδερφοσύνη για την ένωση όλων μας.

Ακόμα και τώρα η φωνή μου φτάνει σε εκατομμύρια ανά τον κόσμο, εκατομμύρια απελπισμένων ανδρών, γυναικών και μικρών παιδιών, θυμάτων ενός συστήματος που κάνει τους ανθρώπους να βασανίζουν και να φυλακίζουν αθώους ανθρώπους.
Σε αυτούς που μπορούν να με ακούσουν, τους λέω "Μην απελπίζεστε".
Η δυστυχία που τώρα βρίσκεται πάνω μας, έχει τις ρίζες της στην απληστία, την πίκρα των ανθρώπων που φοβούνται την εξέλιξη.
Το μίσος των ανθρώπων θα περάσει και οι δικτάτορες θα πεθάνουν και η δύναμη που πήραν από τους ανθρώπους, θα γυρίσει στους ανθρώπους και όσο oι άνθρωποι πεθαίνουν, η ελευθερία δε θα καταστραφεί ποτέ.
Στρατιώτες - μην αφήνεστε σε βαρβάρους, ανθρώπους που σας σκλαβώνουν και σας περιφρονούν - που διοικούν τις ζωές σας, σας λένε τι να κάνετε, τι να σκεφτείτε και πως να αισθανθείτε, που σας εκμεταλλεύονται, σας επιβουλεύονται, σας φέρονται σα γομάρια, σα βορά στα κανόνια.
Μην αφήνετε τους εαυτούς σας σε αυτούς τους "αφύσικους" ανθρώπους, ανθρώπους-μηχανές, με μυαλά μηχανών και καρδιές μηχανών. Δεν είσαστε μηχανές. Δεν είσαστε γομάρια. Είσαστε άνθρωποι. Έχετε ανθρωπιά στις καρδιές σας. Δε μισείτε -μόνο όσοι δεν έχουν λάβει αγάπη μισούν.

Μόνο αυτοί και οι "αφύσικοι". Οι μαχητές δε μάχονται για τη σκλαβιά, μάχονται για την ελευθερία.
Στο 17ο κεφάλαιο του κατά Λουκά, αναφέρεται "το βασίλειο του Θεού είναι μέσα στον άνθρωπο" - όχι σε έναν άνθρωπο, ούτε σε ομάδα ανθρώπων - μα σε όλους τους ανθρώπους - σε εσάς, τον λαό.
Εσείς οι άνθρωποι έχετε τη δύναμη, τη δύναμη να δημιουργήσετε μηχανές, τη δύναμη να δημιουργήσετε ευτυχία. Εσείς οι άνθρωποι έχετε τη δύναμη να κάνετε τη ζωή ελεύθερη και όμορφη, να κάνετε αυτή τη ζωή μια υπέροχη περιπέτεια.

Έπειτα στο όνομα της δημοκρατίας ας χρησιμοποιήσουμε αυτή τη δύναμη - ας ενωθούμε όλοι. Ας παλέψουμε για έναν νέο κόσμο, έναν έντιμο κόσμο που θα δίνει στους ανθρώπους τη δυνατότητα να εργαστούν, θα σας δώσει το μέλλον και τη μακροημέρευση και την ασφάλεια. Με την υπόσχεση αυτών των πραγμάτων, οι βάρβαροι ανέβηκαν στην εξουσία, αλλά λένε ψέμματα.

Δεν εκπληρώνουν την υπόσχεσή τους, ποτέ δε θα το κάνουν. Οι δικτάτορες ελευθερώνουν τους εαυτούς τους αλλά σκλαβώνουν τον λαό. Τώρα ας παλέψουμε για να εκπληρώσουμε εμείς αυτή την υπόσχεση. Ας παλέψουμε για να ελευθερώσουμε τον κόσμο, να κάνουμε πέρα τα εθνικά φράγματα, να κάνουμε πέρα την απληστία, το μίσος και την μισαλλοδοξία. Ας παλέψουμε για έναν κόσμο λογικής, έναν κόσμο όπου η επιστήμη και η εξέλιξη θα οδηγήσουν την ανθρωπότητα στην ευτυχία.
Στρατιώτες - στο όνομα της δημοκρατίας, ας ενωθούμε!

Υ.Γ. Η παραπάνω μετάφραση έχει γίνει από εμένα. Δε διεκδικώ δάφνες στην Αγγλική φιλολογία, ως εκ τούτου, αν έχετε κάποια διόρθωση θα είναι καλοδεχούμενη.

O Charlie Chaplin στην ταινία "Ο μεγάλος Δικτάτωρ" γυρισμένη το 1940, είναι η πρώτη ομιλούσα ταινία του Σαρλώ. Πεισματικά αρνιόταν, για μιάμιση περίπου δεκαετία, να ακολουθήσει την τεχνολογική εξέλιξη που επέτρεπε την ομιλία στον κινηματογράφο. Όταν τελικά ενέδωσε, το έκανε γιατί είχε πραγματικά κάτι να πει, συγκλονίζοντας όλο τον κόσμο τότε, αλλά και τις μετέπειτα γενιές που θα ερχόταν σε επαφή με το φιλμ.
Φυσικά το φιλμ απαγορεύτηκε στην Γερμανία και στις συμμαχικές της χώρες!
Η ταινία είναι το διαχρονικότερο μανιφέστο ανθρωπισμού που έγινε ποτέ!
Ο "Μεγάλος Δικτάτορας" είναι μια ταινία που σατιρίζει τα σατανικά σχέδια του Χίτλερ. Με τον Chaplin σε διπλό ρόλο, σαν δικτάτορας και σαν Εβραίος κουρέας που μοιάζει με τον πρώτο, το φιλμ παρουσιάζει τα μονοπάτια της ζωής των δύο πρωταγωνιστών έως ότου αυτά διασταυρώνονται και ο ένας παίρνει την θέση του άλλου.
Λίγο πριν τον συγκλονιστικό και διαχρονικό του λόγο, ο αλητάκος κάθεται μαζί με τον φίλο του, και ομοϊδεάτη, αξιωματικό Σουλτζ. Προκειμένου να μην αποκαλυφθεί ότι ο κουρέας έχει πάρει την θέση του δικτάτορα, ο Σουλτζ παρακινεί τον αλητάκο να μιλήσει.
-You must speak.
-I can't!
-You must! It's our only hope.
Πέρα από το νόημα που του αποδίδεται λόγω του σεναρίου, αυτή η στιχομυθία μπορεί να λειτουργήσει και σε μεταφορικό επίπεδο σαν ο Σουλτζ να είναι το κοινό που περιμένει κάποιον να του δώσει ελπίδα κατά του τυράνου, αλλά επίσης, και σαν το κινηματογραφικό κοινό που λατρεύοντας τον Chaplin περιμένει επιτέλους να ακούσει την φωνή του μη αντέχοντας άλλο την εμμονή στον βωβό κινηματογράφο.

Άρθρο από:
fridge

Τρίκαλα, «Η μικρή πόλη με τη μεγάλη καρδιά» «Αγαπητή Φίλη και Φίλε από την Ανατολή... »«Γεια σας στα Τρίκαλα… Είμαι ο Ισα Αλ Κχεντάρ... »

«Οι άνθρωποι σε αυτήν την πόλη είναι φανταστικοί και καμία γλώσσα στον κόσμο δεν μπορεί να περιγράψει την καλοσύνη των ανθρώπων εδώ στα Τρίκαλα.».

Το γράμμα στον φίλο από την Ανατολή
Διαβάστε παρακάτω το συγκινητικό γράμμα στα ελληνικά και στα αραβικά με το οποίο υποδέχτηκε ο δήμος Τρικκαίων τους Σύρους πρόσφυγες, που φιλοξενήθηκαν στο Κλειστό Δημοτικό Γυμναστήριο.

«Αγαπητή Φίλη και Φίλε από την Ανατολή,
Στο δύσκολο και μακρινό ταξίδι προς τον προορισμό σου, βρέθηκες στην πόλη μας. Στη φιλόξενη πόλη των Τρικάλων, που βρίσκεται στο κέντρο της Ελλάδας. Οι κάτοικοι της πόλης, ο Δήμος και οι Αρχές της, σε καλωσορίζουμε και σου υποσχόμαστε ότι θα κάνουμε κάθε δυνατή προσπάθεια, ώστε η παραμονή σας εδώ να είναι ασφαλής, να έχετε τις καλύτερες συνθήκες υγιεινής, να έχετε τα γεύματά σας με επάρκεια και σύντομα να σας αποχαιρετήσουμε με χαμόγελο για τη συνέχεια του ταξιδιού σας.

Σε παρακαλούμε να σεβαστείς την προσπάθειά μας, η οποία πηγάζει από την καρδιά των κατοίκων με αγάπη, τη στιγμή που κι εμείς εδώ βιώνουμε τη χειρότερη οικονομική κρίση των τελευταίων πενήντα ετών.

Σε παρακαλούμε να μην σπαταλάς το νερό και τα τρόφιμα που σου προσφέρουμε και να προσπαθείς μαζί μας να κρατάς τους χώρους καθαρούς.
Να μαζεύεις και να πετάς στους κάδους ό,τι δεν χρειάζεσαι.
Να ρωτάς τους υπευθύνους του χώρου για ό,τι χρειάζεσαι και να μας δίνεις λίγο χρόνο για να σου το παρέχουμε.
Να σέβεσαι τους συνταξιδιώτες σου, να είσαι υπομονετικός και να αλληλοβοηθιόμαστε στις καθημερινές δουλειές (καθάρισμα των τραπεζιών μετά το φαγητό, συλλογή μικρών σκουπιδιών από τους κοινόχρηστους χώρους).

Για τα παιδιά σου φροντίζουμε να υπάρχουν εθελοντές που να τα ψυχαγωγούν, προσφέροντάς τους ένα μικρό χαμόγελο στα χείλη τους και λίγη χαρά στα μάτια τους.

Πρέπει να γνωρίζεις ότι όλοι εμείς που σας φροντίζουμε, είμαστε εθελοντές και το κάνουμε μέσα από την καρδιά μας, γιατί θέλουμε πραγματικά να σας συμπαρασταθούμε σ’ αυτή την τόσο δύσκολη περίοδο της ζωής σας.

Όταν με το καλό –ευχόμαστε πολύ σύντομα- φτάσεις στον προορισμό σου, στείλε μας ένα μήνυμα στην ηλεκτρονική διεύθυνση: contact@trikalacity.gr ή μέσω του facebook του Δήμου μας https://facebook.com/dimostrikkaion/.

Ειλικρινά, θα χαρούμε πολύ αν μάθουμε ότι έφθασες με ασφάλεια στον προορισμό σου και υγιής, γιατί έτσι θα ξέρουμε ότι οι ευχές μας που σε συνόδεψαν πραγματοποιήθηκαν! 
Καλή παραμονή και καλό ταξίδι!

Ο Δήμαρχος και οι κάτοικοι της πόλης των Τρικάλων».

Λίγες ώρες μετά το γράμμα του Δήμου Τρικκαίων στον «Φίλο από τη Ανατολή», αυτός ο φίλος απάντησε. Και απάντησε εγκάρδια, με αγάπη, με συγκίνηση, με χίλια ευχαριστώ… Με λόγια που χαρακτηρίζονται από ανθρωπιά, με βάση και την ανθρωπιά που οι ίδιοι οι πρόσφυγες εισέπραξαν.

Ο Ισα Αλ Κχεντάρ που έγραψε το γράμμα και άλλοι πρόσφυγες που το συνυπογράφουν. Και αυτό το γράμμα, σύμφωνα με τη δημοτική αρχή του Δήμου Τρικκαίων, δείχνει ότι οι ανθρώπινες αξίες, δεν σταματούν να υπάρχουν. Δείχνει ότι το «ευχαριστώ» των προσφύγων και αξίζει χιλιάδες διαμάντια για κάθε τρικαλινή, τρικαλινό, εθελοντή, επιχειρηματία, φορέα ή σύλλογο που δραστηριοποιήθηκε.

Παρακάτω παραθέτουμε το γράμμα, που εστάλη και στα αραβικά, με μια καρδιά ζωγραφισμένη: «Μικρή πόλη – Μεγάλη Καρδιά», λένε στους Τρικαλινούς.

«Γεια σας στα Τρίκαλα…

Είμαι ο Ισα Αλ Κχεντάρ. Σταματήσαμε σε αυτή τη όμορφη πόλη για λίγες ημέρες. Θέλω να ευχαριστήσω τους ανθρώπους αυτής της πόλης για την καλοσύνη τους. Μας καλωσόρισαν, αισθανόμαστε σαν να είμαστε με τις οικογένειές μας. Περάσαμε όμορφες στιγμές με τους ανθρώπους εδώ. Είμαι σίγουρος ότι οι άνθρωποι εδώ είναι άγγελοι. Ηταν καλύτεροι και από τους γονείς μας.

Θέλω να πω ότι ένιωσα συναισθηματικά με την καλοσύνη που πήρα από τους ανθρώπους εδώ στα Τρίκαλα.

Εγραψα αυτό το γράμμα και τα δάκρυα κυλούν από τα μάτια μου, γιατί φεύγω από αυτή την πόλη και θα αφήσω αυτήν την όμορφη πόλη. Δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτές τις όμορφες στιγμές που έζησα εδώ με τους τρικαλινούς. Μας βοήθησαν πάρα πολύ, έκαναν το καλύτερο που μπορούσαν να κάνουν για εμάς. Ηταν πολύ υπομονετικοί με εμάς.

Οι άνθρωποι σε αυτήν την πόλη είναι φανταστικοί και καμία γλώσσα στον κόσμο δεν μπορεί να περιγράψει την καλοσύνη των ανθρώπων εδώ στα Τρίκαλα. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τις όμορφες στιγμές που περάσαμε με τους αγαπημένους ανθρώπους. Τα αγγλικά μου δεν είναι αρκετά καλά, ώστε να περιγράψω τις όμορφες στιγμές με τους αγαπημένους ανθρώπους από την πόλη των Τρικάλων.

Δεν θα ξεχάσω ποτέ τα μεγάλα χαμόγελα στα πρόσωπα των ανθρώπων, όταν φτάσαμε, και δεν θα ξεχάσω ποτέ τα δάκρυα που κυλούσαν από τα μάτια των ανθρώπων, όταν φεύγαμε από την πόλη. Αν θελήσω να γράψω κάθε αξιαγάπητη στιγμή που περάσαμε εδώ, με αυτούς τους ανθρώπους, θα χρειαστώ ένα βιβλίο με χιλιάδες σελίδες, μόνο και μόνο για να πω ότι είμαι ερωτευμένος με τα Τρίκαλα».

netakias

Η Λέσβος είναι ο παράδεισος όπου συναντιούνται οι τουρίστες με τους πρόσφυγες

Αφιέρωμα στο νησί της Λέσβου έχει η βρετανική εφημερίδα Guardian με πολλές φωτογραφίες από το νησί.

Greek island refugee crisis: local people and tourists rally round migrants

Το συγκεκριμένο άρθρο της Λόρα Πάντοαν, Βρετανής συνεργάτιδας της Υπατης Αρμοστίας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, δεν είναι ένα συνηθισμένο αφιέρωμα μιας ξένης εφημερίδας που παρουσιάζει έναν όμορφο τουριστικό προορισμό με θελκτικές εικόνες για τους τουρίστες. Η Πάντοαν περιγράφει τις εμπειρίες της από το νησί και την άφιξη των χιλιάδων προσφύγων από τη Συρία, το Αφγανιστάν και αλλού.

Η Λέσβος είναι ο παράδεισος όπου συναντιούνται οι τουρίστες με τους πρόσφυγες

Η ίδια γράφει ότι το νησί είναι το μέρος όπου «συναντιούνται ο παράδεισος των διακοπών με την προσφυγική κρίση» και τονίζει ότι «οι κάτοικοι αυτού του ελληνικού νησιού, παρά τα οικονομικά τους δεινά, φροντίζουν με γενναιοδωρία τα καραβάνια των ανθρώπων που φεύγουν από τη Συρία».
«Στο ελληνικό νησί της Λέσβου, συναντιούνται δύο κόσμοι.
Κάθε μέρα αυτό το καλοκαίρι, οι παραθεριστές βρίσκονται αντιμέτωποι με τις επιπτώσεις των αιματηρών εμφυλίων πολέμων, καθώς η δύση του ηλίου φέρνει καραβάνια προσφύγων στις παραλίες της Ευρώπης» γράφει η Πάντοαν η οποία ομολογεί πως κατά την επτάχρονη θητεία της στην UNHCR, «το τελευταίο μέρος που περίμενα να με στείλουν ήταν ένα νησί-top προορισμός διακοπών» και μάλιστα «μέσα στο πικ της τουριστικής περιόδου».

Ομως, η Πάντοαν εξηγεί στους συμπατριώτες της ότι «η Ελλάδα είναι στην πρώτη γραμμή της Ευρώπης και δέχεται περισσότερες από 1.000 νέες αφίξεις ανά ημέρα με τις περισσότερες από τις μισές να είναι στη Λέσβο. Και παρά το γεγονός πως η τουρκική ακτή απέχει λιγότερο από 10 χλμ μακριά, η διαδρομή πάνω στα τιρκουάζ νερά του Αιγαίου κοστίζει πολύ ακριβά».
Η εργαζόμενη στην Υπαρτη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες πληροφορεί τους αναγνώστες της βρετανική εφημερίδας για τα χρήματα που αποκομίζουν οι δουλέμποροι οι οποίοι χρεώνουν έξτρα αντίτιμο και για κάθε σωσίβιο.
Παρόλα αυτά, «οι άνθρωποι κάνουν το ταξίδι επειδή δεν έχουν άλλη επιλογή» γράφει η Πάντοαν και αναφέρει ότι σύμφωνα με τα στοιχεία της, «οι περισσότεροι προέρχονται από τη Συρία, άλλοι από το Αφγανιστάν, το Ιράκ, τη Σομαλία και την Ερυθραία». Πρόκειται δηλαδή για «πρόσφυγες πολέμου, διώξεων, βίας και εκμετάλλευσης ανθρωπίνων δικαιωμάτων». «Η απελπισία και ο φόβος του οδήγησε» να φύγουν.
Και τι άλλωστε θα μπορούσε να είναι εκτός από την απελπισία και τον φόβο, όταν κανείς βλέπει μια ηλικιωμένη γυναίκα 71 ετών, με την κόρη της και το μόλις 8 εβδομάδων βρέφος της να φτάνουν στο νησί με μια μισοφουσκωμένη βάρκα; «Δεν είναι ένα ταξίδι που το κάνει κανείς ελαφρά τη καρδία» ξεκαθαρίζει η Βρετανή διπλωμάτης και συμπληρώνει: «Αυτό που σπρώχνει τους πρόσφυγες στα βουνά της Ελλάδας και μετά στα Βαλκάνια, όπου η σκληρότητα της αστυνομίας και των δουλεμπόρων είναι βεβαιότητα, και μετά στην ασφάλεια της Γερμανίας, της Σουηδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου, είναι η γνώση ότι αυτό που αφήνουν πίσω τους είναι κατά πολύ χειρότερο».

Η Πάντοαν διηγείται την ιστορία του Σάμι, ενός 24χρονου αποφοίτου του Τμήματος Πληροφορικής από το Χαλέπι ο οποίος έφτασε στη Λέσβο από την Τουρκία. Οι δουλέμποροι απείλησαν με τα όπλα τον ίδιο, όπως και 40 ακόμα ανθρώπους, συμπεριλαμβανομένων γυναικόπαιδων να μπουν σε μια μικρή φουσκωτή βάρκα. Το ήξερε ότι ήταν εξαιρετικά επικίνδυνο το να μπει μέσα, όπως το ήξεραν και οι μάνες με τα παιδιά στα χέρια, αλλα ήξεραν επίσης, ότι ο πόλεμος είναι πιο επικίνδυνος.
Ηταν νύχτα, και ο ίδιος με τρεμάμενη φωνή, διηγείται στην Πάντοαν ότι κρατούσαν τα παιδιά ψηλά για να μην βρέχονται, ενώ η Ελληνική Ακτοφυλακή τους εντόπισε όταν ήδη η βάρκα ήταν γεμάτη νερά: «Απήχαμε μόνο 5 εκατοστά από το να βυθιστούμε. Βρεθήκαμε πολύ κοντά στον θάνατο» λέει.

Πρόσφυγες και οικονομική κρίση: Μια τεράστια πρόκληση για την Ελλάδα
Σε αυτό το σημείο η Βρετανή διπλωμάτης γράφει στον Guardian και για μια άλλη πτυχή του προβλήματος: «Υπό κανονικές συνθήκες, το να ανταποκριθεί μια χώρα στις ανάγκες μιας πρωτοφανούς στην ιστορία εισροής προσφύγων θα ήταν έτσι κι αλλιώς ένα δύσκολο έργο. Ομως, με την Ελλάδα να αντιμετωπίζει ένα αβέβαιο οικονομικό μέλλον, η πρόκληση για την κυβέρνηση των Αθηνών είναι κάτι παραπάνω από τεράστια».
Η ίδια τονίζει ότι στη Λέσβο, το μεγαλύτερο έργο γίνειται από εθελοντές-κατοίκους των μικρών χωριών του νησιού, που «αν και έχουν πολύ περιορισμένες πηγές εσόδων, ωστόσο έχουν τεράστια γενναιοδωρία».
Χαρακτηριστικό παράδειγμα, είναι η Μελίντα, η ιδιοκτήτρια της Ταβέρνας «Captain’s Table» στον Μόλυβο και η οποία «ξοδεύει 100 ευρώ την ημέρα για φρούτα για τα παιδιά που σώθηκαν από την Ακτοφυλακή». Ενα ακόμη ζωντανό παράδειγμα είναι και η Δάφνη, ιδιοκτήτρια του ξενοδοχείου Βότσαλα στη Θέρμη, η οποία «διοργανώνει αγώνες ποδοσφαίρου και μαθήματα μαγειρικής για πρόσφυγες, αλλά και τουρίστες».
«Είναι μια σταγόνα στον ωκεανό, μόνο μια ελάχιστη συνεισφορά» λέει ένας από τους εθελοντές για το έργο του και η Πάντοαν γράφει με ευγνωμοσύνη για τους Ελληνες πως «σε κάθε έναν που μίλησα νιώθει ότι η συνεισφορά του είναι μικρή». Και προσθέτει ότι «ακόμη και οι νησιώτες που δεν ανταποκρίνονται στις ανάγκες των προσφύγων είναι συμπονετικοί στην κακή τους κατάσταση».
Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο 80χρονος Ευκλείδης τον οποίο συνάντησε στο λιμάνι της Μυτιλήνης κάτω από το δικό της Αγαλμα της Ελευθερίας. Ο ίδιος είπε στη Βρετανή εργαζόμενη της UNCHR ότι το άγαλμα χτίστηκε από έναν Ελληνα μετανάστη στις ΗΠΑ κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Οταν έφτασε στη Νέα Υόρκη, εντυπωσιάστηκε τόσο πολύ από το Αγαλμα της Ελευθερίας ως ένα σύμβολο για την ελπίδα, που ορκίστηκε στον εαυτό του να βγάλει αρκετά χρήματα για να επιστρέψει και να φτιάξει το δικό του άγαλμα για το νησί του.

Ο πατέρας του 80χρονου Ευκλείδη ήταν πρόσφυγας από τη Μικρά Ασία, όπως και πολλοί άλλοι κάτοικοι του νησιού. «Οι Ελληνες και οι Αρμένιοι ήρθαν εδώ επειδή τα σπίτια τους κάηκαν. Σφαγιάστηκαν πάρα πολλοί άνθρωποι. Ο πατέρας μου ήρθε στην Ελλάδα με τους παππούδες μου όταν ήταν τεσσάρων ετών. Ηρθαν με πλοίο από τη Σμύνρη. Εγκατέλειψαν τα σπίτια τους, όλη τους την περιουσία και δεν μπόρεσαν ποτέ να επιστρέψουν πίσω» θυμάται ο κ. Ευκλείδης και αναφέρει για το νέο κύμα προσφύγων: «Οι Συροι έρχονται τώρα επειδή αν δεν το κάνουν θα σκοτωθούν. Τι άλλο μπορούν να κάνουν; Αυτό που τους συμβαίνει είναι μια τραγωδία. Το καταλαβαίνω. Είναι ό,τι συνέβη και στη δική μου οικογένεια».
Εβδομήντα χιλιόμετρα μακριά από την πρωτεύουσα Μυτιλήνη, βρίσκεται η Καλλονή, αναφέρει η Πάντοαν, η παραλία η οποία δέχεται τους περισσότερους πρόσφυγες. Εκεί, βρήκε τον Γιώργο, ένα διδάκτορα Ιατρικής, ο οποίος εργάζεται στο οικογενειακό κρεοπωλείο προκειμένου να συντηρήσει την οικογένειά του και είναι μέλος της ΜΚΟ «Αγκαλιά» που έχει δημιουργήσει ένα καταφύγιο προσφύγων.
Η Βρετανή διπλωμάτης αναφέρει για τον Γιώργο ότι παρά τις οικονομικές του δυσκολίες και το πτυχίο της Ιατρικής, δεν βοηθά μόνο ιατρικά τους πρόσφυγες, τους μαγειρεύει και καθαρίζει το καταφύγιο.
«Πολλοί φτάνουν σε κακή κατάσταση. Εχουν βασανιστεί από τους δουλεμπόρους στην Τουρκία. Εχω δει ανθρώπους με γάγγραινα και φρικτά τραύματα. Εχω βγάλει από χιλιάδες πόδια αγκάθια αχινών και τα έχω τρίψει με λάδι. Στη Λέσβο έχουμε εκατοντάδες τάφους που απλά γράφουν: Αφγανός, 54 ετών, Αφγανός, 55 ετών... Είναι ένα νέο ολοκαύτωμα» δηλώνει ο Γιώργος ο οποίος ανησυχεί για τον αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης και τρέμει στο ενδεχόμενο να καταρρεύσει κυβέρνηση και να αναλάβουν τα ακροδεξιά μορφώματα.

Εν μέσω αυτής της ελληνικής τραγωδίας, υπάρχουν επικοί ήρωες

«Οι άνθρωποι εδώ δεν είναι πλούσιοι, αλλά ό,τι έχουν, το μοιράζονται» γράφει η Πάντοαν και παραθέτει τα λόγια του Γιώργου: «Ακόμα κι αν η Ελλάδα χρεοκοπήσει και δεν έχουμε καθόλου λεφτά, θα έχουμε ακόμα τα σώματά μας και θα βοηθούμε τους ανθρώπους που μας χρειάζονται».
Η Βρετανή διπλωμάτης κλείνει το άρθρο-εμπειρία της από την Ελλάδα στον Guardian γράφοντας: «Για μένα, το λαμπρό παράδειγμα της ελπίδας και της ελευθερίας στη Λέσβο δεν είναι το άγαλμα, αλλά οι άνθρωποί της. Οι νησιώτες δεν γνωρίζουν τι τελικά θα συμβεί με την οικονομική κρίση, όμως ακόμα προσεγγίζουν τους πρόσφυγες. Εν μέσω αυτής της ελληνικής τραγωδίας, υπάρχουν επικοί ήρωες».

iefimerida

«Ήταν όλα τους παιδιά του» !!! (εκτός απ' το δικό του το παιδί)

Ήταν όλα τους παιδιά του», εκτός από τον γιο του τον Ντανιέλ τον οποίον απέκτησε με μιαν από τις συζύγους του, την Ίνγκε Μόρατ.
O Ντανιέλ γεννήθηκε με σύνδρομο Down. Απορρίφθηκε από τον πατέρα του και μόλις μία εβδομάδα μετά την γέννησή του εγκλείστηκε σε ένα Δημόσιο Ψυχιατρικό Ίδρυμα, όχι βέβαια κάτω από τις καλύτερες συνθήκες και στην συνέχεια μεγάλωσε σε ιδρύματα και ανάδοχες οικογένειες.

40 χρόνια σχεδόν μετά την γέννησή του, αποκαλύφθηκε ότι ο Ντανιέλ ήταν γιος του Αμερικανού θεατρικού συγγραφέα Arthur Asher Miller, ο οποίος πέθανε σε ηλικία 89 ετών το 2005.
Καλώς καταλάβατε ! 
Αυτού του μεγάλου πολυβραβευμένου συγγραφέα, του υπέρμαχου των καταπιεσμένων και ήρωα της Αριστεράς, που δεν του περίσσεψε στη ζωή του μια τόση δά «τζούρα» πατρότητας, μια στάλα ανθρώπινης συμπόνοιας και αγάπης σε ένα λαβωμένο παιδάκι που ο ίδιος έφερε στον κόσμο. Αυτού που εξυμνούσε την «άγρια πίστη στην ευθύνη του ανθρώπου για τον συνάνθρωπό του»

Τελικά, λέγεται, ότι στο τέλος της ζωής του, έξι εβδομάδες πριν πεθάνει «ο πατέρας», αποδέχτηκε τον Ντανιέλ -είχε κι άλλα τρία παιδιά- και τον συμπεριέλαβε στην διαθήκη του. Έκανε το χρέος του ο... κατά τα άλλα παγκοσμίου φήμης Πολίτης.

Αυτός ο μεγάλος ανθρωπιστής που γαλούχησε με τις ιδέες του και τον όγκο του συγγραφικού-θεατρικού του έργου, μια σειρά γενεών του εικοστού αιώνα.

Υ.Γ.: Προφανώς όταν ο θάνατος τον έφερνε βόλτα, εγέρθηκε μέσα του ο ήρωας ενός εκ των έργων του, που τον καθιέρωσε. Ο επιχειρηματίας κατασκευαστής σκάρτων εξαρτημάτων αεροπλάνων, ένα εκ των οποίων έπεσε και παρέσυρε στον θάνατο, δεν ενθυμούμαι πόσους, νέους ανθρώπους, μεταξύ των οποίων και το παιδί του...
Τότε εκείνος ο ανθρωπάκος ψέλλισε συντετριμμένος.
«Ήταν όλοι τους παιδιά μου»
Ε, ίσως όταν ήλθε η ώρα της διαθήκης του,θυμήθηκε εκείνο το ανυπεράσπιστο παραπεταμένο στ' αζήτητα, παιδάκι και το... απεκατέστησε οικονομικά.

Ας τον συγχωρέσει ο Θεός !
Ο κοινός άνθρωπος, εγώ, δεν τον συγχωρώ.!!! 

Από το θαυμάσιο blog της Λυγερής, όπου επιβάλλεται μια επίσκεψη για τα σχόλια που συνοδεύουν το θέμα.
Daily Mail

Η καλοσύνη των ανθρώπων

«Αν η ανθρωπότητα ήταν εγγενώς κακή, δεν θα ήμασταν εδώ. 

Θα είχαμε αλληλοφαγωθεί εδώ και πολύ καιρό».

.

Δεν κλείνω τα μάτια στην κακία των ανθρώπων. 

Η καλοσύνη όμως με ενδιαφέρει.

.

Δεν με ενδιαφέρουν οι διαταραγμένοι εγκέφαλοι που οργάνωσαν και εκτέλεσαν αυτό το μακελειό. Αργά ή γρήγορα θα εντοπιστούν, θα δικαστούν και θα κλειστούν στη φυλακή. Ελπίζω μόνο μέχρι τότε να έχει κλείσει η αθλιότητα που λέγεται Γκουαντάναμο.

Δεν με ενδιαφέρει ο συνεργάτης του Fox News που έγραψε στο twitter ότι «οι μουσουλμάνοι είναι κακοί και πρέπει να τους σκοτώσουμε όλους». Οσο δεν παίρνει ένα όπλο για να εκπληρώσει το όνειρό του, μπορεί να λέει ό,τι θέλει.

Δεν με ενδιαφέρουν ούτε εκείνοι που βλέποντας τα ακρωτηριασμένα σώματα άρχισαν πάλι τα σαρκαστικά σχόλια, σαν τον συνάδελφο που είχε γράψει εκείνη τη 12η Σεπτεμβρίου «πονάει όταν σε βομβαρδίζουν». Ανόητοι είναι και αναίσθητοι, ο κόσμος τους είναι διαφορετικός από τον δικό μου.

Με ενδιαφέρει εκείνος ο κάτοικος που μετά την καταστροφή έβαλε σε ένα θερμός πορτοκαλάδα και γύριζε τους δρόμους κερνώντας πανικόβλητους ανθρώπους και προσφέροντάς τους το σπίτι του για να κάνουν ένα μπάνιο. Εκείνος ο ιδιοκτήτης του εστιατορίου που ειδοποίησε ότι διαθέτει αναψυκτικά, μπάνια, φορτιστές τηλεφώνου και έναν ήρεμο χώρο για ανάπαυση. Ολοι εκείνοι οι Βοστωνέζοι που έστειλαν σε ειδική υπηρεσία της Google τα e-mails τους και μηνύματα σαν κι αυτά: «Προσφέρω έναν καναπέ και δύο όμορφα τσιουάουα για να σας κάνουν παρέα. Το διαμέρισμά μου είναι ανοιχτό για όποιον έχει ανάγκη». «Εχουμε έναν καναπέ και ένα φουτόν. Μπορούμε να φιλοξενήσουμε 2-3 άτομα». «Μπορούμε να σας μεταφέρουμε με το αυτοκίνητο όπου θέλετε». «Διαθέτουμε δύο διπλά κρεβάτια και ένα ακόμη κρεβάτι στο δωμάτιο του γιου μας. Για να μας βρείτε, θα πάρετε το λεωφορείο υπ' αριθμόν 39 πίσω από το Prudential Center».

Με ενδιαφέρουν οι μαραθωνοδρόμοι που αφού κάλυψαν μια διαδρομή 42 χιλιομέτρων έτρεξαν στο Γενικό Νοσοκομείο της Μασαχουσέτης για να δώσουν αίμα. Το ίδιο έκαναν κι άλλοι πολλοί εθελοντές, με αποτέλεσμα να υπερκαλυφθούν οι ανάγκες.

Με ενδιαφέρει η υπενθύμιση του ηθοποιού και συγγραφέα Πάτον Οσβαλτ ότι οι καλοί αυτού του κόσμου υπερτερούν κατά πολύ των κακών. « Όταν σημειώθηκαν οι επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου», έγραψε στο μπλογκ του, «θυμάμαι πως σκέφτηκα ότι τελείωσα με τους ανθρώπους. Είχα άδικο. Δεν ξέρω ποιοι βρίσκονται πίσω από το μακελειό της Βοστώνης. Ξέρω πως δεν αποτελούν παρά ένα απειροελάχιστο κλάσμα του πληθυσμού σε αυτόν τον πλανήτη. Βλέπεις τα βίντεο από τη σφαγή και συνειδητοποιείς ότι υπάρχουν άνθρωποι που τρέχουν ΠΡΟΣ ΤΟ ΜΕΡΟΣ της καταστροφής για να βοηθήσουν. Αυτό δεν έχει σχέση με τη θρησκεία, την πίστη ή το έθνος. Αν η ανθρωπότητα ήταν εγγενώς κακή, δεν θα ήμασταν εδώ. Θα είχαμε αλληλοφαγωθεί εδώ και πολύ καιρό».

Δεν κλείνω τα μάτια στην κακία των ανθρώπων. Η καλοσύνη όμως με ενδιαφέρει.

_____

Μιχάλης Μητσός

Πηγή: ΤΑ ΝΕΑ, Αντικλείδι

Συνεχίζεται η ανθρωπιστική επιχείρηση στην Αϊτή

Σε εξέλιξη η κινητοποίηση της διεθνούς κοινότητας για την παροχή βοήθειας στους κατοίκους της Αϊτής, που επλήγη πριν από μια εβδομάδα από το σεισμό 7 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ, ισοπεδώνοντας την πρωτεύουσα Πορτ-ο-Πρενς και κοστίζοντας τη ζωή σε χιλιάδες ανθρώπους, αφήνοντας τουλάχιστον ένα εκατομμύριο πολίτες άστεγους και πάνω από 250 χιλιάδες τραυματίες.

Τα σωστικά συνεργεία από περίπου 43 χώρες συνεχίζουν το έργο τους κάτω από αντίξοες συνθήκες. Ωστόσο την ώρα που και οι τελευταίες ελπίδες για την ανεύρεση επιζώντων εξανεμίζονται, μια γυναίκα περίπου 60 ετών ανασύρθηκε ζωντανή από τα συντρίμμια καθεδρικού ναού στο Πορτ-ο-Πρενς.

Όπως μεταδίδουν τα διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία, η γυναίκα είπε στους διασώστες ότι υπάρχουν κι άλλοι άνθρωποι ζωντανοί στα συντρίμμια.

Εκπρόσωπος των Ηνωμένων Εθνών, δήλωσε ότι έως τώρα έχουν ανασυρθεί από τα συντρίμμια 90 άνθρωποι και πως οι επιχειρήσεις θα επικεντρωθούν και σε περιοχές εκτός της πρωτεύουσας.

Σύμφωνα με αξιωματούχους από την Αϊτή, μέχρι στιγμής 70 χιλιάδες άνθρωποι που έχασαν τη ζωή τους από τον σεισμό έχουν θαφτεί, όμως εκτιμάται ότι ο αριθμός των νεκρών είναι πολύ μεγαλύτερος και μπορεί να φτάσει και τις 200 χιλιάδες.

Την ίδια ώρα οι προσπάθειες των γιατρών και νοσηλευτών που έχουν φτάσει στη χώρα διεξάγονται κάτω από αντίξοες συνθήκες με σοβαρές ελλείψεις σε φάρμακα και νερό. Συχνές είναι και οι διακοπές ρεύματος.

περισσότερα...

Πρωτοχρονιάτικο μήνυμα του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Κάρολου Παπούλια: "Νομίζω πως μεγαλύτερη ψυχική ικανοποίηση μπορεί να έρθει, αν στραφούμε στην προσφορά".

"Φίλες και Φίλοι,

Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες κάποιοι από εμάς αναζητούμε τη ευφορία της γιορτής στην υλική της υπόσταση.  

Νομίζω πως μεγαλύτερη ψυχική ικανοποίηση μπορεί να έρθει, αν στραφούμε στην προσφορά. Καθένας από μας έχει κάτι να δώσει στον συνάνθρωπό του που υποφέρει από αρρώστια, από φτώχεια, από μοναξιά, από αποκλεισμό, από έλλειψη προοπτικής και ελπίδας.

Η σκέψη μου είναι πρώτα στους αδύναμους, στους ανυπεράσπιστους και στους αδικημένους. Τους μεταφέρω την αγωνία μου για όλα όσα η Πολιτεία τους οφείλει και τη λύπη μου για όλα εκείνα που έχουν στερηθεί.

Η σκέψη μου είναι επίσης στους νέους ανθρώπους που καλούνται να επιβιώσουν σε ένα περιβάλλον όλο και πιο ανταγωνιστικό, όλο και πιο σκληρό, όλο και περισσότερο γυμνό από ανθρωπιστικές αξίες και οράματα.

Φίλες και Φίλοι,

Θέλω ειδικά να απευθύνω τις ευχές μου σε όσους σήμερα είναι μακριά από τους δικούς τους ανθρώπους: Στους στρατιώτες μας, σε εκείνους που δουλεύουν στα νοσοκομεία και σε όσους νοσηλεύονται, στους ναυτικούς μας, σε κάθε συμπολίτη μας που δεν μετέχει στη γιορτή.

Θέλω ειδικά να απευθυνθώ στους συμπατριώτες μας που ζουν στο εξωτερικό και νοσταλγούν μια πατρίδα που συχνά τους πονά.

Έχω πλήρη βεβαιότητα για τις δημιουργικές δυνάμεις του ελληνικού λαού και για τη δυνατότητά του να αντιμετωπίζει αντιξοότητες και δυσκολίες. Αποτελεί πια κοινή συνείδηση ότι ήρθε η ώρα αποφασιστικών αλλαγών στη λειτουργία του ελληνικού κράτους και σε συλλογικές νοοτροπίες και αντιλήψεις. Στην ιστορία του ο ελληνισμός έχει δείξει ότι τα καταφέρνει στα μεγάλα περισσότερο από ό,τι στα μικρά.  

Στις μέρες μας κρίνονται τα μεγάλα. Και έχω την αισιοδοξία ότι το 2010 θα είναι καλύτερη χρονιά για τους πολλούς.

Με αυτές τις σκέψεις σας εύχομαι Χρόνια Πολλά και Καλή Χρονιά".

πηγή... 

Χρόνια Πολλά και Καλή Χρονιά Κύριε Πρόεδρε :)

ΑΡΤΑ: Απελευθερώθηκαν οι δύο οικογένειες από το Ιράκ

Αίσιο τέλος είχε η περιπέτεια δύο οικογενειών από το Ιράκ, 

με πέντε ανήλικα παιδιά, που κρατούνταν κάτω από απαράδεκτες συνθήκες στην Αστυνομική Διεύθυνση Άρτας.

 

. Χθες οι μετανάστες απελευθερώθηκαν χάρη στην κινητοποίηση για δεύτερη φορά μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα των πολιτών της Άρτας και των φορέων τους.

Την απελευθέρωση χαιρέτισε η Επιτροπή Δικαιωμάτων του ΣΥΝ.
"Αποτελεί απόδειξη ότι η αλληλεγγύη και η ανθρωπιά συνεχίζουν να κατοικούν στη χώρα μας παρά τις αντίθετες προσπάθειες της κυβέρνησης" τόνισε σε ανακοίνωσή της.
 

Υπενθυμίζεται ότι στη θετική αυτή εξέλιξη συνέβαλε και ο ΣΥΡΙΖΑ μέσω του βουλευτή του Θ. Δρίτσα.  

Ο βουλευτής είχε απευθύνει προχθές έκκληση προς τον αναπληρωτή υπουργό Εσωτερικών Χρ. Μαρκογιαννάκη καλώντας τον να παρέμβει άμεσα για να τερματιστεί η κράτηση των δύο οικογενειών. 
Ο Θ. Δρίτσας είχε ζητήσει επίσης την άμεση μεταφορά των οικογενειών σε χώρους υποδοχής με εξασφάλιση ανθρωπίνων συνθηκών διαβίωσης, καθώς και την ενημέρωσή τους για τα δικαιώματά τους σε γλώσσα που κατανοούν.

avgi

Αναρτήθηκε από epirusgate.blogspot.com στις 11:06 πμ

Roger Federer: Ο... άλλος Ρότζερ Φέντερερ

Σπουδαίος και εκτός γηπέδων!!

Όλοι γνωρίζουμε τον σπουδαίο τενίστα Ρότζερ Φέντερερ, ο οποίος από την περασμένη Κυριακή έγινε ο πρώτος που έχει κερδίσει 15 τουρνουά γκραν σλαμ, άρα είναι και ο κορυφαίος στην ιστορία του αθλήματος!

Ωστόσο, ο Ελβετός αθλητής δεν είναι σπουδαίος μόνο εντός αλλά και εκτός γηπέδων, έχοντας αναπτύξει πλούσια ανθρωπιστική δράση. Είναι χαρακτηριστικό ότι το 2003 δημιούργησε το Ίδρυμα «Roger Federer», το οποίο έχει ως σκοπό την καθοδήγηση των νέων στο αθλητισμό. Επίσης, έχει ανακηρυχτεί πρεσβευτής καλής θέλησης από την UNICEF το 2006 και έχει συμμετάσχει σε εκστρατείες για τη βοήθεια σε χώρες του Τρίτου Κόσμου αλλά και κατά του AIDS. Γενικά, τον ενδιαφέρει ο,τιδήποτε έχει σχέση με την ενίσχυση των άπορων και αδύναμων παιδιών και είναι γνωστός για την παρουσία του σε διάφορα φιλανθρωπικά ιδρύματα.

Στη φωτογραφία, ο Φέντερερ σε επίσκεψή του το 2006 στην επαρχία Ταμίλ Νάντου στην Ινδία, με παιδάκια που έχασαν τους γονείς τους στο φονικό τσουνάμι.
Mόνο η έκφραση του παιδιού που κρατάει ο Ελβετός αξίζει χίλια γκραν σλαμ!!!

Αναρτήθηκε από Πιγκουίνος

Paradox thinks of our days! Τα παράδοξα των καιρών μας!

True thoughts of our daily lives!

Αληθινές σκέψεις της καθημερινής ζωής μας! 

 .

ευχαριστούμε, nefeloma

... βρε δε βαριέσαι, βρε δεν βαριέσαι αδελφέ

Κάποιο παράθυρο έχει φως

κάποιον τον τρώει ο πυρετός

μας φεύγει βήμα βήμα

Κάποιο καράβι στ' ανοιχτά

με χίλια βάσανα βαστά

να μην το πιεί το κύμα

.

Κι εμείς οι τρεις στον καφενέ

τσιγάρο πρέφα και καφέ,

βρε δε βαριέ-

βρε δε βαριέσαι αδερφέ

.

Κάποιος στην άκρη του γιαλού

κοιτάει το τέλος τ' ουρανού

μονάχος του πεθαίνει

Κάποιος στη μάχη πολεμά

η σφαίρα δίπλα μας περνά

στα στήθια του πηγαίνει

.

Κι εμείς οι άλλοι μα το ναι

κάνουμε πάρτι ρεφενέ

βρε δε βαριέ-

βρε δε βαριέσαι αδερφέ

Έξω αστράφτει και βροντά

κι ένας διαβάτης περπατά

χαμένος μες στη μπόρα

Κάπου δεν θα 'χουνε ψωμί

κάπου πεινάει ένα παιδί

και κλαίει αυτήν την ώρα

.

.

Κι εμείς χορτάτοι μα το ναι

κάνουμε γλέντια ρεφενέ

βρε δε βαριέ-

βρε δε βαριέσαι αδερφέ

.

Πόσοι απόψε ξαγρυπνούν

σαν κολασμένοι τριγυρνούν

και κλαίνε και πονάνε

Στάσου και σκέψου μια στιγμή

πόσοι σκοτώνονται στη γή

την ώρα που μιλάμε

 .

Μα εμείς οι τρεις στον καφενέ

τσιγάρο πρέφα και καφέ

βρε δε βαριέ-

βρε δε βαριέσαι αδερφέ

 .

Κώστα Χατζή, Βρε δεν βαριέσαι αδερφέ
Εκτελεστής: ΧΑΤΖΗΣ ΚΩΣΤΑΣ
'Αλμπουμ: ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΙΣ ΑΛΛΟΝΗΣΟΣ - 1968 Η ΑΛΕΞΙΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΧΑΤΖΗ / Live + Studio - 1991

Ευχαριστούμε τον π. Παντελεήμονα που μας έδωσε την ιδέα

Humanism - ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ: Ουτοπία ή αθεράπευτος ρομαντισμός

Το αγαθό μπορεί, αν θέλουμε, να νικά καθημερινά, 

ίσως το κακό είναι ή μπορούμε να το κάνουμε ασθενέστερο.

 Ελευθερία Παρθενοπούλου

 .

Humanism is a broad category of ethical philosophies that affirm the dignity of humankind, based on the ability to determine right and wrong by appealing to rationality, while tending to reject the supernatural or the divine authority of religious texts. It incorporates a process by which truth and morality is sought through human investigation; as such, views on morals can change when new knowledge and information is discovered. In focusing on the capacity for self-determination, humanism rejects transcendental justifications, such as a dependence on faith or the supernatural, as well the notion that religious texts have divine origin. Humanists endorse universal morality based on the commonality of the human condition, suggesting that solutions to human social and cultural problems cannot be parochial.

.

"Humanism leads me to find a sense of wider relatedness with all the world and its peoples, and it calls me to work for a sound environment and a humane civilization... Humanism also makes me aware of the existence of moral dilemmas and the need to be very careful and intentional in my moral decision-making."

more

 .

ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ:

ΟΥΤΟΠΙΑ Ή ΑΘΕΡΑΠΕΥΤΟΣ ΡΟΜΑΝΤΙΣΜΟΣ

ΚΕΙΜΕΝΟ: ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΠΑΡΘΕΝΟΠΟΥΛΟΥ*
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΙΑΣΩΝ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ και ΓΙΑΤΡΟΙ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ 
 .

Ο ανθρωπισμός χάνεται στα βάθη των αιώνων. Υπάρχει από τότε που οργανώθηκαν οι ανθρώπινες κοινωνίες γιατί τα μέλη τους δεν απολάμβαναν εξίσου τα αγαθά της ζωής.
Και εμείς όταν ήμασταν παιδιά ταξιδεύαμε στη πλάτη ενός δελφινιού, και αργότερα, μόλις αρχίσαμε να ξεχωρίζουμε τη διαφορετικότητα, την ιδιαιτερότητα των ανθρώπων και των λαών, αρχίσαμε το ταξίδι στον κόσμο της ευαισθησίας και της συμπόνιας όπου κάθε σταθμός καταλήγει να είναι βατήρας παρά προορισμός, δε σταματά, σε πηγαίνει παρακάτω. Ξεκινάς και βλέπεις τις ανάγκες δίπλα σου, ο δρόμος σε οδηγεί πιο πέρα και επειδή μόνος σου δεν ξέρεις και δεν μπορείς να δράσεις, αναζητάς μια οργανωμένη ομάδα για να μπορείς να βοηθήσεις πιο συστηματικά.

 .

Μεγαλώνοντας ανακαλύψαμε ότι ο ανθρωπισμός δημιουργεί μία τάξη πραγμάτων όπου μπορούμε να ωριμάσουμε σύμφωνα με όσες αξίες είχαμε διαφυλάξει ενώ μεγαλώναμε, δηλαδή εμπιστοσύνη στη ζωή και τον άνθρωπο. Η αγάπη προς το συνάνθρωπο δεν περιγράφεται, είναι ένα συναίσθημα που βιώνεται και ολοκληρώνει τον άνθρωπο, όταν εμφανίζεται. Δεν είναι ένας «τυφλοσούρτης» προσωρινών καλών πράξεων που υποδεικνύονται με την υπόσχεση μιας μελλοντικής ανταπόδοσης. Πρέπει η ανθρωπιά να πηγάζει από την ψυχή μας και το είναι μας χωρίς να χρειαζόμαστε υποδείξεις και υποσχέσεις. Παίρνουμε "δίνοντας" και... δίνουμε όταν πραγματικά έχουμε καθαρή πρόθεση να δώσουμε. Όσο μικρό ή μεγάλο κι αν είναι αυτό που δίνουμε, αν είναι σύμφωνα με τις δυνατότητές μας και υπάρχει πραγματική ανάγκη, η αξία της πράξης μας είναι το ίδιο ουσιαστική. Γι' αυτό και κάθε ανθρώπινη ύπαρξη φέρει την ευθύνη της ανάλογα με τις δυνατότητές της και ανάλογα με το βαθμό γνώσης, σοφίας και πολιτισμού που έχει κατακτήσει.

 .

Στα χρόνια μας προς χάριν της δόξας πολλά ιδανικά και αξίες χάθηκαν, πολλά ανήθικα μέσα δικαιώθηκαν. Η ψευτιά, ο δόλος, η απάτη, η ωμότητα μετατράπηκαν σε σημάδια οξυδέρκειας και μεγαλείου. Η μεγαλοσύνη των ιθυνόντων πρέπει, να μετριέται με την παγκοσμιότητα του οράματος και την αίσθηση της ευθύνης τους απέναντι σε όλη την ανθρωπότητα, διότι ο αναπτυγμένος, ο τρίτος και ο τέταρτος κόσμος είναι πια μια οικογένεια. Πίσω από την ποικιλία των πολιτισμών υπάρχει μια ψυχική ενότητα της ανθρωπότητας μας βεβαιώνουν οι ανθρωπολόγοι. Υπάρχει μια από κοινού πνοή και μια από κοινού ανάσα όπως αναφέρει και ο ποιητής. Ο αναπτυγμένος κόσμος πρέπει να παίζει το ρόλο που αρμόζει στη θέση του. Από τη θέση υπεροχής του είναι υπεύθυνος για κάθε εσφαλμένη κατεύθυνση του ζωικού ή του φυτικού κόσμου, όπως και των υπό ανάπτυξη λαών σε κάθε γωνιά της γης. Πού αλλού, μπορούν οι στεναγμοί της ανθρωπότητας να βρουν καταφύγιο, αν όχι στην όαση των πολιτισμένων; Πώς μπορεί να εξαλειφθεί από προσώπου γης η μάστιγα της ανθρωπότητας, η πείνα, αν δεν το αποφασίσει η πολιτισμένη θέληση ζευγαρωμένη με την επιστημονική γνώση της πλούσιας δύσης;

 .
Σήμερα, ναι, είναι κατορθωτό να βρεθεί ένα καινούριο όργανο του σώματος, τηλεφωνούμε σε όλον τον κόσμο χωρίς καλωδιακή σύνδεση. δορυφόροι και διαστημικοί σταθμοί μας περικυκλώνουν προστατευτικά. Έχουν επινοηθεί και κατασκευαστεί οπλικά συστήματα με την βοήθεια των οποίων οι ισχυροί εξουσιάζουν και καθορίζουν τις τύχες των μικρών και αδύνατων. Έχουν υλοποιηθεί όλα όσα επινοεί ο ανθρώπινος νους, μόνο η πείνα δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί, μάλιστα αυξάνεται συνεχώς. Όπου υπάρχει φτώχεια, θαρρείς από κληρονομιά, αυτή μετατρέπεται σε εξαθλίωση. Παντού στον κόσμο υπάρχουν καραβάνια προσφύγων. Συνοδοιπόρος τους η πείνα. Η αθλιότητα θεριεύει και καμία πολιτική βούληση δεν είναι αποφασισμένη να βάλει ένα τέλος. Η πείνα έχει πάρει μορφή πολέμου.
Ας οχυρώνεται όσο θέλει μέσα στη μανία του για ασφάλεια κι ας θέλει να επιβληθεί σαν φρούριο απέναντι στο φτωχό νότο, ο πλούσιος βορράς, η αναπτυγμένη δύση. Τα καραβάνια των προσφύγων θα τον φτάσουν, στη συρροή των πεινασμένων κανένα μάνταλο δε θα αντέξει. Κάθε μέρα το βιώνουμε αυτό στη μικρή μας χώρα. Διάτρητα τα σύνορά μας από ξηρά και θάλασσα, χιλιάδες οι πρόσφυγες από κάθε γωνιά της γης, η δουλειά των Γιατρών του Κόσμου συνεχώς αυξάνεται. Οι ανάγκες των προσφύγων, λαθραίων και μη, ατέλειωτες. Πόση γάζα να υφάνουμε για να σκεπάσουμε τις πληγές τους;

 .

Πόσες ώρες και μέρες από την προσωπική μας ζωή να ξεκλέψουμε, για να τους εξετάσουμε; Να ακούσουμε τα παράπονά τους, να τους παρηγορήσουμε, να τους μάθουμε τα δικαιώματά τους;

Παρά τα όσα συμβαίνουν γύρω μας, ας είμαστε αισιόδοξοι. Ας μην πιστεύουμε, όπως ο Καντ ότι, μόνον στον άλλον κόσμο μπορεί να επικρατήσει το καλό. Το αγαθό μπορεί, αν θέλουμε, να νικά καθημερινά, ίσως το κακό είναι ή μπορούμε να το κάνουμε ασθενέστερο. Αν το καλό δεν νικούσε, τότε τα πλήθη των περιπλανώμενων από την αρχέγονη εποχή ανθρώπων δεν θα μπορούσαν να φτιάξουν έθνη, να κατακτήσουν το διάστημα, να συντάξουν την διακήρυξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Το κακό είναι φωνακλάς και θορυβώδης διαφθορέας και ο άνθρωπος θυμάται πιο πολύ αυτό που τον πληγώνει παρά αυτό που τον ευχαριστεί, όπως λέει και ο Αιγύπτιος ποιητής Αμπούλ: "ο πόνος την ώρα του θανάτου είναι ισχυρότερος από την εκατόφυλλη χαρά της γέννησης". Υπάρχει τάση να μην αναγνωρίζεται τίποτα το θετικό στην ανθρώπινη φύση. Ο καλός και αγαθός της ελληνικής αρχαιότητας θεωρείται σήμερα κουτός, γιατί συνήθως, όταν φροντίζει για το καλό των άλλων, παραμελεί το δικό του καλό, το δικό του συμφέρον. Ας μην υπακούσουμε σε αυτήν την μοντέρνα τάση. Ας μη μείνουμε σκυμμένοι πάνω στις σκέψεις μας, σαν το μοναχό που προσεύχεται πάνω στο προσευχητάρι του ζητώντας σωτηρία. Ή σαν τον στοχαστή που τριβολίζει το μυαλό του προσπαθώντας να σηκώσει το μερίδιο του από το φορτίο του κόσμου, έχοντας επίγνωση πως είναι ανίκανος για ηρωισμούς ή για λυτρωτικές πράξεις. Δε χρειάζεται να γίνουμε ήρωες, απλά ας γυρίσουμε να δούμε δίπλα μας με ενδιαφέρον απλώνοντας χέρι βοηθείας. Έτσι μπορούμε να γίνουμε οι καθημερινοί ανθρωπιστές της πόλης μας, όλου του κόσμου, γιατί είμαστε οι Γιατροί του Κόσμου.

* Δρ. Ελευθερία Παρθενοπούλου - Χειρουργός
Πρόεδρος των «Γιατρών του Κόσμου-Ελλάδα»

ΓΙΑΤΡΟΙ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Αθήνα

Σαπφούς 12, Τ.Κ. 105 53, Αθήνα

Τηλ.: 210 - 32 13 150

E-mail: info@mdmgreece.gr

Θεσσαλονίκη
Ίωνος Δραγούμη 65, Τ.Κ. 546 30
Τηλ. / Φαξ: 2310 - 56 66 41
mdmthe@otenet.gr

Λογαριασμοί Τραπεζών
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ: GR27 0110 1410 0000 1412 9611 217
ALPHA BANK: GR06 0140 1990 1990 0200 2002 401
ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ: GR03 0172 0180 0050 1800 5706 640
EUROBANK: GR92 0260 0030 0000 1010 0789 826
ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΧΑΝΙΩΝ: GR43 0690 0090 0000 0012 4932 001

zontanos_planitis