Showing posts with label Παιδιά Ρομά. Show all posts
Showing posts with label Παιδιά Ρομά. Show all posts

Monday, 8 April 2024

Οι Ρομά στην Ευρώπη: Αυτά που πάντα θέλατε να μάθετε

Σε πολλές περιοχές, οι Ρομά  εξαναγκάζονταν να στραφούν στη δουλεία, μια τακτική που συνεχίστηκε και κατά τον 19ο αιώνα στη Ρουμανία αλλά και αλλού. Οι Ρομά συχνά καταδικάζονταν σε θάνατο κατά την μεσαιωνική εποχή στην Αγγλία, στην Ελβετία και στη Δανία.


1. Ποιοί είναι οι Ρομά;
Η λέξη “Ρομά” σημαίνει “άνθρωπος” και αναφέρεται σε πολλές διαφορετικές υπο-ομάδες, όπως στους Kalderash στην νότιο-ανατολική Ευρώπη, τους Romanichals στην Αγγλία, τους Sinti στη Γερμανία, στην Ιταλία και στη Γαλλία, τους Kalé στην Ουαλία, στη Φινλανδία, στην Ισπανία και στην Πορτογαλία και τους Gitano από την Ισπανία, όπως και πολλές άλλες. Οι Ρομά αυτοπροσδιορίζονται διαφορετικά ανάλογα με την ιστορία, τη γλώσσα και το επάγγελμα, παρ’ όλα αυτά υπάρχουν πολλά κοινά στοιχεία ανάμεσα στις διαφορετικές ομάδες. Οι Ρομά έχουν μια κοινή γλώσσα, τη Ρομανές, η οποία έχει διαφορετικές διαλέκτους.

2. Από πού κατάγονται οι Ρομά;
Οι ιστορικοί πιστεύουν ότι οι πρόγονοι των Ρομά πρωτοήρθαν στην Ευρώπη από τη βόρεια Ινδία, δια μέσου του σημερινού Ιράν, της Αρμενίας και της Τουρκίας. Σταδιακά εξαπλώθηκαν σε ολόκληρη την Ευρώπη σε ένα διάστημα από τον 9ο αιώνα ως και σήμερα.

3. Τι έκαναν οι Ρομά;
Παραδοσιακά, ταξίδευαν από μέρος σε μέρος, παρά ταύτα η πλειοψηφία των Ρομά είναι πλέον εγκατεστημένοι σε συγκεκριμένη περιοχή.  Ανάμεσά τους συνήθιζαν να υπάρχουν τεχνίτες (όπως για παράδειγμα, ξυλογλύπτες και χαλκοτεχνίτες), αγρότες, σιδηρουργοί, μουσικοί, μάντεις και διασκεδαστές. Στην αρχή, ήταν ευπρόσδεκτοι λόγω των δεξιοτήτων τους, αλλά οι κυβερνήσεις και η εκκλησία άρχισαν σύντομα να τους βλέπουν ως ύποπτους παρείσακτους και “ειδωλολάτρες”.

4. Πώς τους αντιμετώπιζαν;
Σε πολλές περιοχές, οι Ρομά  εξαναγκάζονταν να στραφούν στη δουλεία, μια τακτική που συνεχίστηκε και κατά τον 19ο αιώνα στη Ρουμανία αλλά και αλλού. Οι Ρομά συχνά καταδικάζονταν σε θάνατο κατά την μεσαιωνική εποχή στην Αγγλία, στην Ελβετία και στη Δανία. Αυτό μετατράπηκε σε οργανωμένη καταδίωξη. Πολλές χώρες, συμπεριλαμβανομένης  και της Γερμανίας, της Πολωνίας και της Ιταλίας, ανήγγειλαν την απέλαση όλων των Ρομά. Κατά τη δεκαετία του 1930, οι Ναζί στη Γερμανία θεώρησαν τους Ρομά “φυλετικά κατώτερους” και δολοφόνησαν εκατοντάδες χιλιάδες κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου. Μετά το πέρας του πολέμου, οι Ρομά συνέχισαν να είναι θύματα διακρίσεων και καταπίεσης, ιδιαίτερα στη Σοβιετική Ένωση. Κατά τις δεκαετίες 1970 εώς και 1990, η Τσέχικη Δημοκρατία και η Σλοβακία στείρωσαν 90.000 γυναίκες Ρομά ενάντια στη θέλησή τους.

5. Είναι σωστό να αποκαλούμε τους/τις Ρομά “τσιγγάνους/ες”;
Στις περισσότερες γλώσσες, η λέξη “τσιγγάνος” θεωρείται προσβλητική και σε καμία περίπτωση αποδεκτή από τις οργανώσεις Ρομά. Η λέξη “Ρομά” είναι η σωστή λέξη για όλες τις σχετικές ομάδες, ανεξάρτητα από την χώρα από την οποία προέρχονται. Έγινε  παγκοσμίως αποδεκτός όρος το 1971, όταν εκπρόσωποι των κοινοτήτων Ρομά υιοθέτησαν σημαία, εθνικό ύμνο και παγκόσμια ημέρα (8 Απριλίου). Ωστόσο, υπάρχουν χώρες όπου ο όρος “τσιγγάνος” ή άλλος αντίστοιχος μπορεί να είναι αποδεκτός από τους εν λόγω πληθυσμούς.
Irish Travellers in 1954
6. Ποιά είναι η διαφορά μεταξύ των Ρομά και των Ταξιδευτών (Travellers);
Οι Ταξιδευτές (Travellers) έχουν διαφορετική εθνικότητα από τους Ρομά, και ζουν σε διάφορες χώρες της Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένου της Γαλλίας, της Ιρλανδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου. Συχνά διατηρούν ένα είδος νομαδικού ή ημι-νομαδικού τρόπου ζωής, αντίθετα με τους Ρομά.

7. Πόσοι Ρομά υπάρχουν;
Δεν υπάρχει καμία επίσημη ή αξιόπιστη καταμέτρηση των πληθυσμών Ρομά παγκοσμίως. Στην Ευρώπη, υπάρχουν περίπου 10 με 12 εκατομμύρια Ρομά. Οι περισσότεροι από αυτούς- γύρω στα δύο τρίτα- μένουν στην κεντρική και νότια Ευρώπη, όπου καταλαμβάνουν από το 5 εώς το 10 τις εκατό του εκάστοτε πληθυσμού. Υπάρχουν επίσης μετρήσιμες μειονότητες Ρομά στην δυτική Ευρώπη, ιδιαίτερα στην Ιταλία (γύρω στους 150.000 Ρομά και Ταξιδευτές), στην Ισπανία (600.000-800.000), στη Γαλλία και στο Ηνωμένο Βασίλειο (πάνω από 300.000 σε κάθε χώρα αντίστοιχα).

8. Ποιά είναι η κατάσταση στην Ευρώπη για τους/τις Ρομά σήμερα;
Εκατομμύρια Ρομά ζουν σε απομονωμένες φτωχογειτονιές, συχνά δίχως ηλεκτρικό ρεύμα ή τρεχούμενο νερό, και αγωνίζονται για την ιατρική περίθαλψη που χρειάζονται. Πολλοί ζουν υπό την καθημερινή απειλή έξωσης, παρενόχλησης από την αστυνομία και βίαιων επιθέσεων. Τα παιδιά Ρομά πολλές φορές  υφίστανται διαχωρισμό στα σχολεία και λαμβάνουν ένα πολύ χαμηλό επίπεδο εκπαίδευσης.

9. Τι αντίκτυπο έχει αυτό;
Οι Ρομά έχουν περισσότερα προβλήματα υγείας, χειρότερη στέγαση και χαμηλότερα επίπεδα αλφαβητισμού από τους υπόλοιπους ανθρώπους. Στην κεντρική και ανατολική Ευρώπη, αναμένεται να ζήσουν 10 χρόνια λιγότερο από ότι άλλοι. Κατά μέσο όρο, κερδίζουν λιγότερα χρήματα και είναι πιο πιθανό να είναι άνεργοι. Χωρίς καλές δουλειές, δεν μπορούν να αντέξουν οικονομικά την πολυτέλεια κατάλληλης στέγασης, καλής ιατρικής περιθάλψεως, ή μιας ποιοτικής εκπαίδευσης για τα παιδιά τους.

10. Γιατί συμβαίνει αυτό;
Αυτή η κατάσταση δεν είναι το αναπόφευκτο αποτέλεσμα της φτώχειας. Είναι απόρροια χρόνιων προκαταλήψεων και διακρίσεων από κυβερνήσεις, θεσμούς και μεμονωμένα άτομα. Όλοι μαζί έχουν σπρώξει τη μεγάλη πλειοψηφία των Ρομά στο κοινωνικό περιθώριο- και τους έχουν κρατήσει εκεί.

11. Τι μπορώ να κάνω για αυτό;
Η Διεθνής Αμνηστία πραγματοποιεί καμπάνιες  για την προστασία των Ρομά από τις διακρίσεις στην Ευρώπη. Αυτή τη στιγμή, επικεντρωνόμαστε στο να σταματήσουν οι διακρίσεις εις βάρος των παιδιών Ρομά στα σχολεία στην Τσέχικη Δημοκρατία- παρακαλούμε δράστε σήμερα.

amnesty

Friday, 12 May 2023

Ένας επτάχρονος εμποράκος...

Χρησιμοποιώ τις λέξεις γυφτάκια και γυφτάκι
χωρίς καμιά πρόθεση υποτίμησης...

Κάμποσα χρόνια πριν, χειμώνας, καθισμένοι στο καφενείο, η ώρα του καφέ.
Απ' έξω περνάνε δύο γυφτάκια, είναι ξυπόλυτα.
Σχολιάζει κάποιος «ρε παιδιά, αυτά είναι ξυπόλυτα, δεν κρυώνουν»;
Ένας γέρος που έχει πάρει αγκαλιά την σόμπα απαντά «αυτά και καταστροφή να έρθει θα επιζήσουν, τα δικά μας θα πεθάνουν απ' την πείνα».
Κουβέντες του καφενείου.

Πέρασε ο καιρός, ήρθε το καλοκαίρι, τέλειωσαν οι διακοπές και επιστρέφω. Καθώς οδηγώ βλέπω ένα βουνό καρπούζια στην άκρη του δρόμου.
Η συμβία: «σταμάτα σε παρακαλώ να πάρουμε κάνα καρπούζι για τα παιδιά».
Ναι! Ναι! Ακούγονται οι μπόμπιρες απ' το πίσω κάθισμα.

Θέλω να ξεμουδιάσω και λίγο οπότε σταματώ στην άκρη του δρόμου.
Πηγαίνω προς το σωρό με τα καρπούζια, βλέπω ένα γυφτάκι, είναι δεν είναι 7 χρονών. 
- Ποιος είναι εδώ;
- Εγώ
- Ποιος πουλάει τα καρπούζια;
- Εγώ
- Πόσο έχει το κιλό;
- Πόσα καρπούζια θα πάρεις;
- Γιατί;
- Αν είναι να πάρεις ένα-δύο θα στα δώσω με 30 δρχ. το ένα, αν είναι να πάρεις καμιά δεκαριά θα στα δώσω 25

Μένω άναυδος, μιλάμε για ένα παιδάκι όχι μεγαλύτερο από 7 χρονών!!
Μένω για λίγο αμίλητος και σκεφτικός, πώς είναι δυνατό ένα αγοράκι 7 χρονών να μιλάει σαν τέλειος έμπορος;

- Που είναι ο πατέρας σου, η μάνα σου; ρωτάω.
- Εδώ πιο πάνω, μαζεύουν καρπούζια, τα φέρνουν εδώ κι εγώ τα πουλάω
- Πας σχολείο;
Με κοιτάζει, χαμηλώνει το βλέμμα αλλά δεν απαντά.

- Θα πάρω δύο, του λέω, του δίνω ένα κατοστάρικο και γυρίζω στο αυτοκίνητο. 
Δεν ζήτησα ρέστα, αν μπορούσα θα του 'δινα παραπάνω.

Μπαίνουμε στο αυτοκίνητο και οδηγώ σκεφτικός. Θυμάμαι την συζήτηση στο καφενείο τον χειμώνα. Κοιτάζω στο πίσω κάθισμα τα παιδιά μου, είναι πάνω κάτω στην ίδια ηλικία με το γυφτάκι αλλά....

Υ/Φ χρησιμοποιώ τις λέξεις “γυφτάκια” και “γυφτάκι” χωρίς πρόθεση υποτίμησης, είναι παιδιά κι αυτά, όπως όλα τα παιδιά όλου του κόσμου.

Δυστυχώς η κοινωνία μας δεν έχει καταφέρει να δώσει στα παιδιά της ό,τι πρέπει. 
Τα παιδιά χρειάζονται αγάπη, ασφάλεια, ελεύθερο χρόνο για παιγνίδι, μόρφωση. Σ' αυτό το θέμα η κοινωνία μας πάσχει.

kleisthenisblog
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Wednesday, 29 January 2020

Η αρχόντισσα Πριγκίπισσα

Τα πρώτα χρόνια της ζωής μου που λέτε παιδιά τα πέρασα στην Αγία Βαρβάρα.. 
Στον πυρήνα των Ρομά... 
Παρένθεση (έχω πάει και στην κηδεία Αγγελόπουλου οπότε θα σέβεστε) 😂 ... 
Η σχέση μου με τα παιδιά αυτά είχε διακυμάνσεις... 
Με έδερναν... Τα έδερνα... 
Άλλο αν η μαμά είχε την εντύπωση ότι μεγαλώνει μια πριγκηπέσσα🤣🤣 
Ο μπαμπάς ήξερε ότι δεν μασάω 😂 
Έφτασε η στιγμή να πάω νηπιαγωγείο και τότε της ήρθε η ιδέα να με γράψει σε ιδιωτικό καθότι είπαμε hallo πριγκίπισσα 😂 
Ο μπαμπάς ταξίδευε, τι να κάνει από την άλλη άκρη του ωκεανού, οκ αγάπη μου, της είπε, ότι νομίζεις εσύ, καθότι η μαμά έχει και πειθώ η άτιμη... μόνη να μεγαλώσει 2 κόρες , ευθύνες πολλές.. 
Δεν ήθελε να με κακομεταχειριστούν και καλά τα παιδιά της γειτονιάς, τάπαμε πρίνσες, τρομάρα μου 😂 
Ήρθε η στιγμή λοιπόν να πάω σχολείο, 
Ήρθε το λεωφορείο της Ράδου από κάτω.. 
Όλη η γειτονιά στο πόδι νόμιζαν ότι ήταν ασθενοφόρο, τι ήταν αυτό το κίτρινο πράγμα τώρα... 
Οι φίλες μου να με κοιτάνε με δάκρυα και με απορία, που πας έλα μαζί μας θα παίζουμε.. 
Θα σε προσέχουμε.. 
Φωνές, κακό, εγώ θέλω να πάω με τους φίλους μου άσε με σου λέω ωωω.. 
Να μην σας τα πολυλογώ πήγα... 
Το μεσημέρι που γύρισα με ρωτάει η μανούλα... 
Πέρασες ωραία; 
Όχι της λέω με κοίταζαν λες και είμαι από άλλο πλανήτη (παρένθεση λόγω χρώματος ήμουν και μαυριδερή μου έλειπαν και 2 δοντάκια 😂 δράμα...) 
Και της πετάω και το θεϊκό με είπαν γυφτάκι αλλά δεν με νοιάζει γιατί είναι φίλοι μου και αυτοί με αγαπάνε 👌 
Σοκ και δέος.. 

Αλλά δεν έκλαψα γιατί είναι ωραία να έχω τέτοιους φίλους και θα πείσω τα άλλα παιδάκια ότι δεν πρέπει να τα φοβόμαστε αυτά τα παιδιά γιατί όλα τα παιδιά είναι καλά εσείς οι μεγάλοι έχετε θέμα... 

Θέλω να κλείσω για να μη σας ζαλίσω αφήστε τα παιδιά να επιλέγουν και να σας καθοδηγούν με το τι είναι σωστό και τι λάθος.. 
Πιστέψτε με αυτά ξέρουν.. 

Πάντως ακόμα και τώρα μου λείπει η Αγία Βαρβάρα.. 
Μου λείπει ακόμα κι εκείνο το παιδάκι που μου έκλεψε τα ρέστα από τα αυγά... 
Πολλές φορές αναρωτιέμαι που να είναι... 

Αυτά και καλή συνέχεια παιδιά 👍
ΑρχοντουλΑ Κοντονικολή

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Wednesday, 12 September 2018

Φοβάμαι να γυρίσω στο σπίτι...

Ένα οικογενειακό δράμα αποκαλύφθηκε στην Κομοτηνή, όταν εντοπίστηκε μόνο του σε μια παιδική χαρά της πόλης ένα 9χρονο αγοράκι. 

Σύμφωνα με πληροφορίες, το αγόρι το βρήκε γύρω στις 12:15 το βράδυ της προηγούμενης Τετάρτης προς Πέμπτη ένας περαστικός, ο οποίος ανησύχησε που το είδε μόνο του, καταβεβλημένο και ταλαιπωρημένο. Το πλησίασε και μόλις άκουσε τα όσα του είπε ειδοποίησε αμέσως την αστυνομία. 

Το αγοράκι, όπως είπε στον κύριο που ενδιαφέρθηκε να μάθει αν είναι καλά, φοβόταν να γυρίσει στο σπίτι του, γιατί, αν δε συγκέντρωνε αρκετά χρήματα από επαιτεία, θα έτρωγε πολύ ξύλο στο σπίτι από τον σύντροφο της μητέρας του, ο οποίος όμως σε κανένα επίσημο έγγραφο δεν παρουσιάζεται ως ο νόμιμος πατέρας του. 
Σύμφωνα με το παιδί μάλιστα, το κακοποιούσε συστηματικά με μεταλλικό εξάρτημα σόμπας αν δε συγκέντρωνε αρκετά χρήματα.
Ο μικρός αρκετές φορές τους είχε πει να μην τον στέλνουν να ζητιανεύει και να τον αφήσουν να πάει σχολείο, όμως η μητέρα του και ο σύντροφός της δεν τον άκουσαν με αποτέλεσμα στα εννιά του χρόνια να μην έχει μπει σε σχολική αίθουσα. 

Πληροφορίες αναφέρουν ότι η οικογένεια είναι Ρομά και το παιδί έχει ακόμα οχτώ αδέλφια. Ανά τακτά χρονικά διαστήματα μετακινούνταν από πόλη σε πόλη, ενώ από το 2010 οι αρμόδιες κοινωνικές υπηρεσίες της Ξάνθης είχαν συντάξει εκθέσεις ακαταλληλότητας του περιβάλλοντος, στο οποίο μεγαλώνουν τα παιδιά αυτά, ενώ υπάρχουν και καταδικαστικές αποφάσεις σε βάρος της μητέρας. 
Πλέον η Εισαγγελία Πρωτοδικών Ξάνθης διεξάγει έρευνα για τον εντοπισμό και των υπόλοιπων παιδιών της οικογένειας, ώστε να τα απομακρύνει από το άρρωστο αυτό περιβάλλον. 
Ο 9χρονος, όπως και ο 5χρονος αδελφός του φιλοξενούνται προσωρινά στο Σισμανόγλειο, καθώς δεν υπάρχει ενδιάμεση δομή φιλοξενίας, μέχρι να βρεθεί ένα ίδρυμα που θα τα φιλοξενήσει και θα τους παράσχει ένα ασφαλές καταφύγιο. 
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Saturday, 16 June 2018

«Έγκλημα, μίσος, προκατάληψη»
και τα... χειροκροτήματα για τον δολοφόνο!!

😭😭😭
Συντάκτες:
Αναστασία Πάτσιου, Ακης Ορφανός, Ακης Κατσούλας*

Πριν από λίγες ημέρες μια τραγωδία εκτυλίχθηκε στην Αμφισσα, καθώς ένας 35χρονος δολοφόνησε πυροβολώντας ένα 13χρονο παιδί.
Υπάρχουν έκδηλες και μη έκδηλες πτυχές της τραγωδίας, στον βαθμό που αυτό το έγκλημα σχετίζεται με υποκρυπτόμενους κοινωνικούς και πολιτικούς παράγοντες.

Αρχικά, αναφορικά με το γεγονός καθαυτό, γεννώνται ερωτήματα για τα αίτια της πράξης, τα οποία παραμένουν άγνωστα. Οι εικασίες για διαρρήξεις φαίνεται να μην υφίστανται.
Η ωμή βία, η οποία στέρησε τη ζωή ενός παιδιού, εντάσσεται στη σφαίρα της ρατσιστικής συμπεριφοράς και μάλιστα στην ακραία έκφρασή της. «Μεταμφιέζεται» σε αγωνία ή φόβο για την προστασία της περιουσίας ή και της ζωής ακόμα, υποκρύπτοντας τη σαδιστική απόλαυση που αντλεί ο ρατσιστής από την τιμωρία του διαφορετικού.

Ερωτήματα όμως εγείρονται για τον τρόπο με τον οποίο η κοινωνία αντιμετωπίζει το γεγονός.
Ενώ θα περίμενε κανείς πως θα εκφραστεί έντονα ο αποτροπιασμός της, εφόσον πρόκειται για τη δολοφονία ενός παιδιού, αντίθετα υπερτονίζεται η καταγωγή του θύματος. Σαν δηλαδή να μην της άξιζε να ζει, εφόσον γεννήθηκε Ρομά και έχει διαφορετική πολιτισμική και κοινωνική ταυτότητα από την κυρίαρχη.
Γενικεύοντας θα λέγαμε πως το 2018 στην Ελλάδα δεν θεωρείται αυτονόητο το δικαίωμα στη ζωή κάθε ανθρώπου, ανεξάρτητα από φυλή, φύλο, θρήσκευμα, εθνοτική ή κοινωνική καταγωγή.
Ως κοινωνία φαίνεται να αγνοούμε επιδεικτικά τον σεβασμό των δικαιωμάτων του ατόμου, να αγνοούμε και να υποβαθμίζουμε το διαφορετικό και ακόμα χειρότερα να δικαιολογούμε πράξεις μίσους που απορρέουν από «καθυστερημένες» νοητικές συνήθειες.

Εδώ θα πρέπει να τονιστεί ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάστηκε το γεγονός από τα ΜΜΕ. Η απομόνωση του χαρακτηριστικού της καταγωγής της από όλα τα άλλα ατομικά και κοινωνικά της χαρακτηριστικά και ο υπερβολικός τονισμός του «φόβου για αντίποινα από τους Ρομά της περιοχής» είχαν αποτέλεσμα την ενεργοποίηση των προκαταλήψεων, των φόβων και όλων των ανορθολογικών στοιχείων, τα οποία συνδέονται με τη μειονοτική ομάδα.
Οι παραβατικές συμπεριφορές, με τις οποίες συχνά συνδέονται, γίνονται αντιληπτές ως αποτέλεσμα εγγενών, βιολογικών αιτιών και όχι ως συνέπεια των κοινωνικών συνθηκών και της απομόνωσης, στις οποίες η κοινωνία με την εκ των προτέρων ταξινόμηση τους έχει επιβάλει να ζουν.
Τα περισσότερα ΜΜΕ, αντίθετα, διοχετεύουν το μίσος στην κοινωνία και λειτουργούν ως πολλαπλασιαστές κοινωνικών στερεότυπων.
Επιπλέον, με αφορμή το γεγονός, στα μέσα κοινωνική δικτύωσης έχει αναπτυχθεί μια ρητορική του μίσους η οποία ούτε λίγο ούτε πολύ, όχι μόνο υπερασπίζεται τη δολοφονία του παιδιού, αλλά τη δικαιολογεί με βάση τον διαφορετικό τρόπο ζωής των Ρομά.
Εκφράσεις όπως «θα γεννούσε 10 παιδιά, αφού παντρευόταν έναν 30άρη γύφτο» δηλώνουν την υποτίμηση και το μίσος για τον διαφορετικό τρόπο ζωής της πολιτισμικής αυτής ομάδας.
Οι μειωτικές και προσβλητικές εκφράσεις που αναφέρονται συγκροτούν τον ρατσιστικό λόγο, ο οποίος επικρατεί και έχει στόχο να πείσει. Δεν είναι ιδεολογικά ουδέτερος, έχει σκοπό να παγιώσει τις κοινωνικές σχέσεις, να οξύνει τις υφιστάμενες ανισότητες, αλλά κυρίως να επιβάλει επικίνδυνες μορφές εξουσίας.
Τα κοινωνικά ζητήματα της εποχής είναι ιδιαίτερα κρίσιμα. Η επικράτηση της ανασφάλειας, της αβεβαιότητας και της κουλτούρας της βίας οφείλουν να αφυπνίσουν και να δραστηριοποιήσουν πολίτες και θεσμούς.
O Σύλλογος Ελλήνων Κοινωνιολόγων καταδικάζει γεγονότα ρατσιστικής βίας, υποστηρίζει τον διάλογο και πρεσβεύει την ανάγκη για δράση, έτσι ώστε να ορθωθεί ένας αντίλογος σεβασμού και αποδοχής ενάντια σε κάθε μορφή ρατσισμού και βίας.

* Κοινωνιολόγοι, μέλη του Συλλόγου Ελλήνων Κοινωνιολόγων
Έντυπη έκδοση

Thursday, 29 December 2016

Ο Φάρος που μένει αναμμένος όλο τον χρόνο!

Γεύμα αγάπης από τον «Φάρο του κόσμου»

Το καθιερωμένο γεύμα αγάπης στην κατακόμβη του αγίου Νεκταρίου στον Δενδροπόταμο την δεύτερη ημέρα των Χριστουγέννων είναι το ευχαριστώ του «Φάρου του κόσμου» και του πατέρα Αθηναγόρα Λουκατάρη προς όλους εκείνους που τον αγαπάνε και στηρίζουν το έργο του.

Ο «Φάρος του κόσμου είναι λίγο πολύ γνωστός σε όλους μιας και τα τελευταία χρόνια έγινε γνωστός από τα ΜΜΕ και τα social media για τα έργα και τις διακρίσεις του.
Ένας ιερέας πριν 15 χρόνια, παιδί τότε και ο ίδιος, πήγε στον Δενδροπόταμο με πολύ όρεξη, αποφασισμένος να αλλάξει την εικόνα της περιοχής. 
Και αν κάποιοι γέλασαν πιστεύοντας πως αυτό είναι ακατόρθωτο ο πατέρας Αθηναγόρας και ο «Φάρος του κόσμου» αποδεικνύουν κάθε ημέρα πως τίποτα δεν είναι αδύνατο και ουτοπικό αν υπάρχει ισχυρή θέληση. 
Ο πατέρας Αθηναγόρας φτάνοντας σε μια περιοχή γνωστή ως η πιο κακόφημη της Θεσσαλονίκης αποφάσισε να ασχοληθεί με τα παιδιά διότι, όπως λέει και ο ίδιος, οι νέοι έχουν την ευκαιρία να αλλάξουν την ιστορία του τόπου τους.
Σήμερα ο «Φάρος του κόσμου» παρέχει φιλοξενία, καθημερινό συσσίτιο σε 200 ανθρώπους, έχει δυο πρωτοπόρες ομάδες ρομποτικής με πανελλαδικές και παγκόσμιες διακρίσεις με βραβεύσεις από το Δήμο Αμπελοκήπων, την αστυνομία τον αρχιεπίσκοπο και πολλούς ακόμα φορείς. 
Έχει δώσει υποτροφίες στα καλύτερα κολλέγια και ΙΙΕΚ, έχει βγάλει αριστούχους μαθητές σε μια περιοχή με έντονη σχολική διαρροή και αναλφαβητισμό, έχει μουσική μπάντα που έχει παίξει μέχρι και ενώπιον του Προέδρου της Δημοκρατίας, έχει φροντιστηριακά τμήματα, μαθήματα αστρονομίας, κινηματογράφου φωτογραφίας κ.α.
Ποιος είπε λοιπόν ότι δεν γίνονται θαύματα και δεν μπορεί από μια μικρή λάμψη να γεμίσει φως το σκοτάδι. 
Ο φάρος συμβολίζει το φως που καθοδηγεί μέσα από το σκοτάδι αυτούς που χάσανε το δρόμο τους.
Και φέτος πλήθος κόσμου παιδιών και γονέων παρευρέθηκε στο γεύμα αγάπης. Φιλοξενήθηκαν επίσης μικρά παιδιά και έφηβοι από το camp των Διαβατών.
..............
Ένα πλούσιο γεύμα με καλλιτεχνικό μουσικό πρόγραμμα από την μπάντα του «Φάρου του κόσμου» και φυσικά δώρα για όλα τα παιδιά όπως κάθε χρόνο.
Η συμμετοχή στο γεύμα αγάπης είναι η πιο τρυφερή και γλυκεία εμπειρία που δίνει στο συμβολισμό των Χριστουγέννων άλλο νόημα με την ευχή ο Φάρος του κόσμο να φωτίζει όλες τις σκοτεινές πλευρές μας και να μας κάνει χαρούμενους και το 2017.
περισσότερα εδώ

Saturday, 30 May 2015

Πάνω από 90 παιδάκια φτωχών οικογενειών θα βαφτιστούν ομαδικά ανήμερα του Αγίου Πνεύματος

Ομαδική βάπτιση περισσότερων από ενενήντα παιδιών, που προέρχονται από οικονομικά αδύναμες οικογένειες πολιτών, Ρομά και μεταναστών, θα γίνει για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά την προσεχή Δευτέρα, εορτή του Αγίου Πνεύματος, μετά τη Θεία Λειτουργία, στην Καρποφόρα του Δήμου Μεσσήνης.
Η πρωτοβουλία για την ομαδική βάπτιση ανήκει στον ιερέα του χωριού, πατέρα Κώστα Κολτσίδα, που μίλησε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ και υπογράμμισε ότι «είναι δύσκολο να βαπτιστούν τα παιδιά λόγω οικονομικών δυσκολιών και κοινωνικού αποκλεισμού, γι’ αυτό ανέλαβα την πρωτοβουλία της ομαδικής βάπτισης».
Να σημειωθεί ότι ο παπά-Κώστας είναι Ρομά και εισήλθε στις τάξεις του ορθόδοξου κλήρου το 2009, ενώ υπηρετεί ως εφημέριος στην ενορία της Καρποφόρας τα τελευταία χρόνια. Εξήγησε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι τον πρώτο καιρό οι κάτοικοι του χωριού ήταν επιφυλακτικοί απέναντί του, όμως γνωρίζοντάς τον καλύτερα οι ενορίτες του, όπως ο ίδιος μας είπε, «με λατρεύουν, με αγαπούν και με στηρίζουν, δεν έχουν κανένα πρόβλημα μαζί μου και τα αισθήματα αυτά είναι αμοιβαία».
Υπογράμμισε αναφερόμενος στην ομαδική βάπτιση, πως η Μητρόπολη Μεσσηνίας και ο μητροπολίτης κ. Χρυσόστομος «έχει αγκαλιάσει το έργο μας και μας στηρίζει απόλυτα», ενώ πρόσθεσε πως «οι σκηνές που εκτυλίσσονται κατά τη διάρκεια της βάπτισης είναι συγκινητικές. Βλέπεις τους γονείς να κλαίνε, γιατί είχαν άγχος που τα παιδιά τους μεγάλωναν και ήταν αβάπτιστα».
Ο ιερέας τόνισε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι «προσπαθώ να είμαι τυπικός και δίκαιος με τις εντολές του Κυρίου και προσπαθώ να βοηθώ τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη. Δεν ξεχωρίζουμε τους ανθρώπους, η αγάπη μας είναι το ίδιο για όλους».
Κάθε χρόνο ο αριθμός των παιδιών που βαπτίζονται κατά την εορτή του Αγίου Πνεύματος συνεχώς αυξάνεται και φέτος, μας είπε ο παπά Κώστας, έχουν εγγραφεί να βαπτιστούν ενενήντα παιδιά, ηλικίας ακόμα κι έως 12 ετών. Τα παιδιά αυτά, ανέφερε, προέρχονται από όλη την Πελοπόννησο.


Τριάντα μόνο από τα παιδιά που θα βαπτιστούν είναι από την Αμαλιάδα, ενώ πολλές οικογένειες θα ταξιδέψουν τη Δευτέρα στη Μεσσηνία για να βαπτίσουν τα παιδιά τους, από την Τρίπολη, την Κάτω Αχαγιά, τον Πύργο κι άλλες περιοχές της Πελοποννήσου, και τόνισε ότι «μπορεί να έρθει οποιοσδήποτε θέλει να βαπτίσουμε το παιδί του, αρκεί μόνο να φέρει μαζί του ληξιαρχική πράξη γέννησής του».
Επιπλέον, σημείωσε ότι τα παιδιά που θα βαπτιστούν δεν είναι μόνο από οικογένειες Ρομά, αλλά προέρχονται και από οικογένειες φτωχές και από οικογένειες Βουλγάρων και Αλβανών μεταναστών.
Ο παπά Κώστας συμπλήρωσε ότι «νονός μπορεί να γίνει όποιος θέλει και δεν έχει καμιά υποχρέωση. Τα αναλαμβάνει όλα η Εκκλησία». Εξήγησε ότι μετά τη Θεία Λειτουργία, τη Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος, γίνεται ένα κέρασμα, ώστε οι ανάδοχοι να γνωρίσουν τα παιδιά που θα βαπτίσουν κι αφού ετοιμαστούν όλα, ξεκινά η βάπτιση και τελειώνει αργά το μεσημέρι. Από εκεί και μετά, είπε, δεν υπάρχει καμιά υποχρέωση για τους νονούς. Αυτοί θα καθορίσουν αν θέλουν ή όχι, να έχουν σχέση με τα βαφτιστήρια τους.
Επίσης, ο παπά - Κώστας ανέφερε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι φέτος που τα παιδιά είναι πολλά, έχει κανονιστεί από τη Μητρόπολη και θα τελέσει την ομαδική βάπτιση μαζί με έναν αρχιμανδρίτη από την Ιερά Μονή Βουλκάνου, ενώ αμέσως μετά την ολοκλήρωση της τελετής έχει προγραμματιστεί από το Δήμο Μεσσήνης και θα προσφερθεί γεύμα σε όλους τους συμμετέχοντες.
ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ


tharrosnews

Saturday, 9 May 2015

Ένα σχολείο με... ρόδες!! - Mobile School

για τα παιδιά του δρόμου
Mία ξύλινη κατασκευή με ρόδες γίνεται το …όχημα για την μάθηση για κάποια παιδιά που ζουν και εργάζονται στο δρόμο.
Αυτό είναι το mobile school, το οποίο χάρη στην θέληση μιας ομάδας εθελοντών/τριών της ΑΡΣΙΣ, υπό το συντονισμό ενός επαγγελματία, βγαίνουν στην πόλη τέσσερεις φορές τη βδομάδα. O Αντώνης Αντωνίου, ψυχολόγος, συντονιστής εφαρμογών ΑΡΣΙΣ Αθήνας εξηγεί πώς ακριβώς λειτουργεί το mobile school.
mikrocosmos.gr

Τι είναι το mobile school; (το σχολείο του δρόμου); Είναι πρωτοβουλία της Άρσις και οι δάσκαλοι είναι εθελοντές της οργάνωσής σας;
Το Mobile School είναι ένα καινοτόμο για τα ελληνικά δεδομένα εργαλείο εκπαίδευσης, εμψύχωσης και ενδυνάμωσης παιδιών, τα οποία ζουν ή/και εργάζονται στο δρόμο, μέσα από το παιχνίδι, τη φαντασία και τη δημιουργικότητα. Πρόκειται για μια εφαρμογή που υλοποιείται σε παγκόσμια βάση, προσαρμοσμένη στην πραγματικότητα της κάθε χώρας. Βασίζεται στην ιδέα της προσέγγισης παιδιών στο χώρο που ζουν και (παράνομα) εργάζονται, πέρα από την προσδοκία της υποδοχής τους στο χώρο δουλειάς των υποστηρικτικών δομών.
Με απλά λόγια, πολλά από τα παιδιά αυτά δύσκολα φτάνουν στα γραφεία μας για να λάβουν υποστηρικτικές υπηρεσίες ή εκπαίδευση, οπότε είναι σημαντικό, στην προσπάθειά μας να δουλέψουμε μαζί τους, να κάνουμε εμείς αυτό το βήμα προς το μέρος τους. Η λογική αυτή του Mobile School είναι σε συντονισμό με τον τρόπο δουλειάς της ΑΡΣΙΣ με παιδιά στο δρόμο τα τελευταία 15 χρόνια.
Στην πράξη, το Mobile School αφορά στη μεταφορά ενός «σχολείου», μίας ξύλινης κατασκευής με ρόδες, στις περιοχές εφαρμογής (στην πλατεία Βικτωρίας, στα προσφυγικά της λεωφόρου Αλεξάνδρας, στον Κολωνό και στο Θησείο). Εκεί, το σχολείο αναπτύσσεται και μια σειρά από εκπαιδευτικά panels είναι προσβάσιμα και διαθέσιμα στα παιδιά. Μια ομάδα εθελοντών/τριών της ΑΡΣΙΣ, υπό το συντονισμό ενός επαγγελματία συναδέλφου, βγαίνουν στην πόλη τέσσερεις φορές τη βδομάδα και δουλεύουν με ομάδες παιδιών.

Από πότε άρχισε να λειτουργεί στους δρόμους της Αθήνας;
Μετά από 6 χρόνια εφαρμογής στη Θεσσαλονίκη (σε συνεργασία με την PRAKSIS), το Mobile School λειτουργεί στην Αθήνα από την ΑΡΣΙΣ από το Φεβρουάριο του 2015. Στελέχη και εθελοντές της ΑΡΣΙΣ έλαβαν μια 20ήμερη εκπαίδευση πάνω στις αρχές και τον τρόπο λειτουργίας του εργαλείου και ξεκίνησαν την εφαρμογή στις τέσσερεις προεπιλεγμένες περιοχές, όπου οι ανάγκες εκτιμώνται ως αυξημένες.
Ποια παιδιά αφορά; Για ποια παιδιά δημιουργήθηκε; 
Αφορά σε παιδιά, τα οποία έχουν περιορισμένη ή και μηδενική πρόσβαση στην εκπαιδευτική διαδικασία. Αυτό δεν σημαίνει ότι αποκλείονται παιδιά που πηγαίνουν στο σχολείο και, περνώντας από το χώρο υλοποίησης Mobile School στο δρόμο, έχουν την περιέργεια να δοκιμάσουν κάποια από τα εργαλεία του. Το Mobile School είναι μια εφαρμογή ανοιχτής συμμετοχής.
Στόχος δεν είναι σε καμία περίπτωση να υποκαταστήσει το σχολείο αλλά, αντίθετα, να ...

Monday, 4 May 2015

Η κόκκινη παπαρούνα

Μου αρέσει να περπατάω στη φύση, εκεί που τελειώνουν οι πολυκατοικίες και αρχίζουν να φαίνονται σκονισμένα πράσινα δέντρα και τσακισμένα κλαδιά και εκεί στις ρίζες τους υπάρχουν όλα αυτά τα αγριολούλουδα της Άνοιξης που σε καλούν σε ταξίδια μακρινά με το μεθυστικό τους άρωμα!

Πολλές φορές πηγαίνω ως εκεί με μοναδική συντροφιά το βιβλίο μου έτσι για να ξεφύγω από τα άσχημα τούτου του κόσμου, από το θόρυβο και τις ανούσιες φωνές και να χαθώ στα αγριολούλουδα, τα τιτιβίσματα και το απέραντο γαλάζιο του ουρανού, ν' αφήσω το βλέμμα μου να φτάσει σε εκείνη τη γραμμή που ουρανός και θάλασσα γίνονται ένα!

Απ' όλα τα αγριολούλουδα πιο πολύ αγαπώ την κόκκινη παπαρούνα, ξέρεις γιατί;
Γιατί στέκεται πάντα εκεί κατακόκκινη και μου θυμίζει εκείνους που χάθηκαν άδικα για μια ιδέα, για μια αγάπη, για μια πατρίδα, για ένα όνειρο. Ταπεινή μα πάντα με το θράσος του χρώματός της να δηλώνει πως το άδικο σε τούτο το κόσμο που φτιάξαμε δεν θα τελειώσει ποτέ.

Ταπεινή μα πάντα με το θράσος του χρώματός της να δηλώνει πως το άδικο σε τούτο το κόσμο που φτιάξαμε δεν θα τελειώσει ποτέ.

Ακόμα δεν μπορώ να προσπεράσω τους νεκρούς της θάλασσας, ακόμα δεν μπορώ να αποδεχτώ πως μετά από τόσες ανακαλύψεις και επιτεύγματα ο σύγχρονος άνθρωπος έχει ανάγκη από μαθήματα ανθρωπιάς και μετά από μαθήματα γνώσεων.
Είναι στα αλήθεια λαχείο τελικά το που θα γεννηθείς;

Αν γεννηθείς στη Δύση θα γνωρίσεις τη φωτεινή πλευρά της ζωής κι αν κατά λάθος γεννηθείς στην Ανατολή θα υποφέρεις;
Πόσα κρίματα μπορούμε να αντέξουμε εμείς οι πολιτισμένοι της Δύσης και ποια θα είναι εκείνη η αφορμή που θα μας κάνει να αφήσουμε στην άκρη τη ρουτίνα μας και να φωνάξουμε «Τέρμα» σε όλους αυτούς που επιμένουν να μην υπολογίζουν το ανθρώπινο είδος;

Πόσο πολιτισμένο είναι να ανεχόμαστε τα σκλαβοπάζαρα και τα λαθρεμπόριο ανθρώπων της Ανατολής;
Πόσο περήφανους μας κάνει σαν ανθρώπους η εικόνα της μάνας που παλεύει με τα κύματα για να σώσει το παιδί της;

Κοιτάζω ξανά την κόκκινη παπαρούνα μου, σήμερα είναι πιο κόκκινη και πιο περήφανα ταπεινή.
Φτάνει το βλέμμα μου πάλι σε εκείνη τη γραμμή που ουρανός και θάλασσα γίνονται ένα και προσπαθώ να φανταστώ πως είναι να μένουν τόσα όνειρα νεκρά πάνω στον αφρό της θάλασσας.

Υπάρχουν άνθρωποι σκέφτομαι, που δεν έχουμε δεδομένο τίποτα κάθε ημέρα και υπάρχουμε και εμείς που έχουμε πολλά δεδομένα αλλά συνεχώς εστιάζουμε στα ζητούμενα και αδιαφορούμε για τον συνάνθρωπο μας.

Όχι μόνο για τον συνάνθρωπο μας στην Ανατολή αλλά και για αυτόν που μας χωρίζει ένας και μόνο τοίχος. Αυτό κάνει ο σύγχρονος υψώνει τοίχους για να φαίνεται σημαντικότερο το εγώ του. Χτίζει οχυρά και φτιάχνει μια ψεύτικη εικόνα, μια εικόνα που δεν έχει διαλέξει ο ίδιος αλλά του την έχουν πλασάρει με τρόπο, χτίζει τοίχους, μεγαλώνει με ατομισμό και δεν απλώνει το χέρι του σε κανέναν γύρω του. Χτίζει φυλακές, φυλακές που τον κρατούν μακριά από την ουσία της ζωής.

Στο δρόμο της επιστροφής συναντώ μια συνοικία τσιγγάνων.
Τα σπίτια τους είναι παλιά, δεν έχουν σχεδόν πόρτες κι όμως σαν τα δικά τους χαμόγελα έχω καιρό να δω στις δικές μας γειτονιές.
Είναι μαζεμένα τουλάχιστον δέκα πιτσιρίκια ξυπόλητα και μοιράζονται μια φραντζόλα ψωμί, τραβάνε όλα μαζί και το τρώνε με λαχτάρα, τα μάτια τους είναι γεμάτα ζωή κι ας είναι ντυμένα με κουρέλια.

Οι ψυχές δεν έχουν ανάγκη από περιτυλίγματα, παρέα χρειάζονται...

enfo

Thursday, 11 September 2014

Μετρό 11/9 2014 μ.Χ. - Φιλανθρωπία μεταξύ παιδιών...

Καλή σχολική χρονιά...

Πάντα αυτή τη περίοδο, στις αρχές του Σεπτέμβρη, σαν υποσυνείδητα σχεδόν, πιάνω τον εαυτό μου, αιώνιο μαθητή, να χαζεύει σχολικά συχνά να αγοράζει γόμες, μολύβια και στυλό στα κρυφά...
Έτσι, μπαίνοντας απόψε σε ένα βαγόνι με ελάχιστο κόσμο, λες και το καλοκαίρι πήρε παράταση ζωής, έζησα μια μαγική σκηνή άλλης εποχής που θα θελα να τη μοιραστούμε.


Ανάμεσα σε πρόσωπα ηλιοκαμένα, με καρφωμένο ακόμη στο βλέμμα τους το καλοκαίρι, κορίτσια ανάλαφρα ντυμένα με σορτσάκια τζιν και παντοφλίτσες-πανηγύρια με χίλια δυο πλουμίδια πάνω, νυχάκια περίτεχνα όλο χάρη, αγόρια κοντοκουρεμένα και μουσάτα σαν διάκοι, με ακουστικά στ' αυτιά και κινητό-προέκταση του χεριού, κάνα δυο νυσταλέους σεκιουριτάδες με γαλόνια παράξενα, μια γιαγιά Ρωσίδα που διάβαζε ένα μικρούτσικο βιβλιαράκι, προφανώς Ευαγγέλιο, και ψιθυρίζοντας στη ακατάληπτη διάλεκτο των Ουραλίων, έκανε τον σταυρό της κάθε τόσο κοιτώντας με δυο αγαθά σλαβικά μάτια ψηλά κι ένα γιάπη-χαρτογιακά, αδύνατο σαν οδοντογλυφίδα, να πλέει σ' ένα φτηνιάρικο κοστουμάκι, φορτωμένος με τσάντες δερμάτινες.
Ξάφνου... η υπέροχη εικόνα!

Μια συμπαθέστατη μαμά γύρω στα σαράντα, σαν τις μαμάδες του παλιού καιρού, απλά ντυμένη κι αληθινά όμορφη, με ένα κοριτσάκι δίπλα της σαν αγγελούδι από αναγεννησιακό πίνακα, με φουστανάκι με γιρλάντες ροζ, και μπλε ζωηρά ματάκια, φρόνιμο και λαλίστατο συνάμα.

Στο χεράκι του κρατούσε σφιχτά μια σακούλα πιο μεγάλη απ' το ίδιο και κάθε λίγο έβγαζε από μέσα γόμες, μολύβια, μαρκαδόρους, κι αφού τα παρατηρούσε λίγο τα ξανάβαζε γρήγορα στη σακούλα, λες κι ήταν πολύτιμος θησαυρός!

Η μαμά, με ένα χαμόγελο απόλυτης γαλήνης, έλεγε ψιθυριστά στη μικρή και μια συμβουλή για κάθε σχολικό που έβγαινε απ' τη σακούλα ενώ η κουκλίτσα την άκουγε αφηρημένα με ένα στοματάκι ορθάνοιχτο και δυο μαγουλάκια κόκκινα σαν ροδάκινα.

Ξαφνικά μέσα στη ησυχία ανεβαίνει από κάποια στάση ένα μουσικό δίδυμο. Ένας πιτσιρικάς τσιγγάνος, γύρω στα 15 με μάτι αετίσιο να κόβει κάθε κίνηση χεριού που έμπαινε σε τσέπη, με ψεύτικο χαμόγελο, κι ακορντεόν να παίζει κάτι απροσδιόριστο μεταξύ νησιώτικου και λαϊκού ιδιαιτέρως κακότεχνα, κι ένα κοριτσάκι πολύ μικρό με κοτσιδάκια και λαδωμένο μαλλάκι, με φουστανάκι βρώμικο και παρδαλό, και με πανέμορφη διαπεραστική φωνή βγαλμένη από ταινία του Κουστουρίτσα.
Το κοριτσάκι με σπασμένα ελληνικά τραγουδώντας, και μ' ένα ξεχαρβαλωμένο ντέφι κρατώντας άρχισε να περιπλανιέται ανάμεσα στους επιβάτες, σχεδόν αδιάφορα, περιμένοντας να πέσουν τίποτα ψιλά μες στο ντέφι.

Ελάχιστοι έδωσαν και το τσιγγανάκι έφτασε μπροστά στη μικρή με τα σχολικά, που εκείνη τη στιγμή κρατούσε κάτι πολύχρωμους μαρκαδόρους. Τα κοριτσάκια κοιτάχτηκαν μεταξύ τους λες και γνωρίζονταν από παλιά, και η ξανθιά μικρή έριξε μες στο ντέφι τους μαρκαδόρους!

Το τσιγγανάκι έσκυψε την φίλησε στοργικά και πήγε παρακάτω. Όλοι γύρω μείναμε κόκκαλο και μόνο η μαμά συνέχιζε να χαμογελάει γαλήνια και μάλλον υπερήφανα.
Κατέβηκα σχεδόν παραπατώντας, με μια σκέψη μόνο καρφωμένη.
Φιλανθρωπία μεταξύ παιδιών... φιλανθρωπία παιδείας....
Καλή σχολική χρονιά σ' όλα τα παιδάκια...

Κείμενο: Φαίδωνας Χριστοδουλάκης, θεολόγος
Επεξεργασία: Σοφία Ντρέκου

ΒΙΝΤΕΟ: «Talijanska» σε Μουσική του Goran Bregovic (Γκόραν Μπρέγκοβιτς), με σκηνές από την αριστουργηματική, σκληρή ταινία του Εμίρ Κουστουρίτσα «Ο Καιρός των Τσιγγάνων» η όποια κινείται ανάμεσα στη φαντασία και στη πραγματικότητα. Μέσα από μια απλή δραματική ιστορία ο σχεδόν νέο-ρεαλιστικά σκηνοθέτης, εξετάζει το τρόπο ζωής των ηρώων του, κυρίως όμως μέσα από τη περιπλάνηση, τη μουσική, τα τραγούδια.


Friday, 18 July 2014

Ευρωκαταδίκη της Ουγγαρίας για διάκριση σε βάρος παιδιών Ρομά

Για παραβίαση των διατάξεων του διεθνούς και ευρωπαϊκού δικαίου που απαγορεύουν τις διακρίσεις και για παραβίαση του δικαιώματος στην εκπαίδευση καταδίκασε την Ουγγαρία το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Hungarian discrimination against Roma

Το δικαστήριο εκδίκασε την προσφυγή δύο γονέων Ρομά των οποίων τα παιδιά είχαν υποχρεωθεί από τις ουγγρικές αρχές να πηγαίνουν στα ίδια σχολεία με παιδιά που υπέφεραν από νοητική υστέρηση.
Το ΕΔΑΔ, το οποίο λειτουργεί υπό την αιγίδα του Συμβουλίου της Ευρώπης, υποχρεώνει την Ουγγαρία να καταβάλει 4.500 ευρώ αποζημίωση για ηθική βλάβη στους ενάγοντες.
Υποχρεώνει επίσης την κεντροευρωπαϊκή χώρα να λάβει σοβαρά υπόψη της τα συμπεράσματα εκθέσεων ειδικών επιτροπών του Συμβουλίου της Ευρώπης, με βάση τα οποία στηλιτεύεται η συγκεκριμένη πρακτική των ουγγρικών αρχών.
Η πρακτική αυτή, υπογραμμίζει η απόφαση του δικαστηρίου, εμποδίζει τα παιδιά των Ρομά να αποκτήσουν τις γνώσεις που χρειάζονται για την ομαλή τους ένταξη στην κοινωνική ζωή.


πηγή: tvxs

Wednesday, 11 December 2013

Ίδρυμα για να σπουδάζουν παιδιά Ρομά μουσική
προωθεί ο Goran Bregovic

«Δεν γίνεται να βοηθήσετε τους Ρομά αν δεν τους παρέχετε εκπαίδευση, γιατί μόνο ένας μορφωμένος άνθρωπος είναι και ελεύθερος. Στους Ρομά, αυτό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα»

Bosnian Musician to Help Poor Roma Study Music



Θα αποκαλείται «Γκόριτσα»
Ο συνθέτης Γκόραν Μπρέγκοβιτς, το τελευταίο έργο του οποίου, η «Σαμπάνια για Τσιγγάνους», αποτελεί έναν φόρο τιμής στην παραδοσιακή τσιγγάνικη μουσική, ανακοίνωσε σήμερα από το Σαράγεβο ότι θα συστήσει ένα ίδρυμα, αποστολή του οποίου θα είναι να βοηθήσει τους ταλαντούχους Ρομά της Βοσνίας να αποκτήσουν μουσική παιδεία.
«Δεν μπορώ να λύσω όλα τα προβλήματα (των Ρομά), αλλά είμαστε έτοιμοι να φτιάξουμε ένα ίδρυμα που θα βοηθά όσους επιθυμούν να μπουν σε μουσικές σχολές», είπε ο Μπρέγκοβιτς σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε.

 


Το ίδρυμα, που αποκαλείται «Γκόριτσα», από το όνομα μιας τσιγγάνικης συνοικίας του Σαράγεβο, θα αρχίσει να συλλέγει πόρους από τη συναυλία που θα δώσουν στην πόλη αυτή, στις 19 Δεκεμβρίου, ο Μπρέγκοβιτς σε συνεργασία με πολλούς άλλους μουσικούς από χώρες της πρώην Γιουγκοσλαβίας.

Ο Μπρέγκοβιτς, ο οποίος έχει γεννηθεί στο Σαράγεβο από Σέρβα μητέρα και Κροάτη πατέρα, εξήγησε ότι το ίδρυμά του θα στηρίζει αρχικά τα παιδιά Ρομά της πόλης αλλά φιλοδοξεί να επεκτείνει σταδιακά το σχέδιό του σε όλη τη χώρα. «Δεν γίνεται να βοηθήσετε τους Ρομά αν δεν τους παρέχετε εκπαίδευση, γιατί μόνο ένας μορφωμένος άνθρωπος είναι και ελεύθερος. Στους Ρομά, αυτό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα», τόνισε.

Όπως είπε, σε μια χώρα όπου ο πληθυσμός των Ρομά αγγίζει τις 100.000 σε σύνολο 3,8 εκατομμυρίων, μόνο 5-6 από αυτούς φοιτούν σε μουσικές σχολές.

Σύμφωνα με στοιχεία των Ηνωμένων Εθνών, μόνο το 20% των παιδιών Ρομά στη Βοσνία πηγαίνει στο σχολείο.
«Εδώ και αιώνες, οι Ρομά άφησαν τα μαγευτικά ίχνη τους στον ευρωπαϊκό πολιτισμό. Δεν υπάρχει κανένας σοβαρός συνθέτης, από τον Μπετόβεν μέχρι τον Λιστ, που να μην έχει συνθέσει κάτι επηρεασμένος από τη μουσική τους. Και αυτοί, όλο αυτό το διάστημα, υπέφεραν μαζί μας», κατέληξε ο Μπρέγκοβιτς.
rethemnosnews

Monday, 11 November 2013

Αχ, Μαρία... και Ρομ, και Βουλγάρα και Αλμπίνα; ❝Très Banal❞

Καλό μας κοριτσάκι,
από τα μέσα του Οκτώβρη, που ξέσπασε η ιστορία, η ιστορία σου, το χαμομηλάκι δεν ασχολήθηκε μαζί σου καθόλου.
Πίστεψέ μας, δεν ήταν από αδιαφορία.
.
Κάτι δεν μας άρεσε, κάτι μας χάλαγε από την πρώτη στιγμή.
Το ύφος των παρουσιαστών, η εμμονή τους στα κατάξανθα μαλλάκια και τα γαλανά σου ματάκια, η αδικαιολόγητη επιθετικότητα εναντίον της φυλής σου -από την πρώτη στιγμή, χωρίς κανένα στοιχείο σοβαρό σε βάρος της- και κυρίως η φωτογραφία σου σε όλα τα μέσα, πάλι και πάλι, σε όλα τα δελτία, σε όλες τις εκπομπές, ακόμα και στις άσχετες, αυτά και μερικά άλλα μας έκαναν να θεωρήσουμε ότι είναι πιο συνετό να περιμένουμε.

Βρήκαν θέμα πιασιάρικο, σκεφτήκαμε, και συνάμα πίσω από την κάθε τους φράση, προσπαθούσαμε να καταλάβουμε, τι στο καλό συμβαίνει.
Ακούσαμε τον κ. Τάκη Χατζή να αναρωτιέται  στον αέρα, σε μια από τις εκπομπές που συμμετέχει: Ρομά;; τι είναι αυτό… δεν καταλαβαίνω γιατί τους λένε έτσι.
Κύριε Τάκη μας, έτσι προς ενημέρωσή σας, τους «παλιόγυφτους»  Ρομά τους λέμε πια (βλ. wikipedia: Ρομά), Ρομ στον ενικό, και αν θέλετε μπορείτε να τους αποκαλείτε έτσι και σεις, για να κρύβεται επιμελώς ο ρατσισμός σας.

Από την πρώτη μέρα, αν δεν κάνουμε λάθος, παρουσιάστηκε ο κ. Γιαννόπουλος, σε όλα τα κανάλια, σε όλες τις εκπομπές και έκανε καρδιές να ραγίσουν με τον μελοδραματικό του λόγο.
Που είναι τώρα ο Γιαννόπουλος να μας ενημερώσει για το πόσο ευτυχισμένο είσαι μακριά από αυτούς που σε μεγάλωσαν. Να μας πει ότι μιλάς τα ελληνικά φαρσί, έτσι ξαφνικά, ότι ούτε μια φορά δεν αναζήτησες τη «μάνα» και τα αδέρφια σου, τη μόνη μάνα και τα μόνα αδέρφια που γνώρισες στη μικρή ζωή σου.
Το επιβεβαίωνε σθεναρά και η ευειδεστάτη κυρία από το «χαμόγελο»
Ούτε για μια στιγμή δεν το πιστέψαμε…
και τελικά δικαιωθήκαμε:

Μετά βγήκαν στον αέρα τα videos. Τότε όλοι φρικάρισαν, όλοι θίχτηκαν και βγήκαν από τα καλοραμμένα ρούχα τους, εξαιτίας του παιδικού  χορού σου.
Καλά, δεν ξέρουν ότι όλα τα παιδάκια Ρομά περπατούν χορεύοντας και χορεύουν περπατώντας;;;
Μα ένα κατάξανθο κοριτσάκι με γαλανά ματάκια να χορεύει τα γύφτικα;
Εμείς, τι να λέμε, Μαράκι, μια χαρά μπεμπούλα σε βλέπαμε, τσουπωτή και καλοταϊσμένη και χαρούμενη.
Και περιμέναμε να μάθουμε τι συνέβη, πως βρέθηκες εκεί, μιας και οι Ρομά που σε μεγάλωσαν ορκίζονταν ότι κάποια σε άφησε σ’ αυτούς…

Ρούσεβα: Αν μου πάρουν τα παιδιά μου, θα αυτοκτονήσω

Μακάρι να μην ήταν τελικά μάνα σου αυτή η ταλαίπωρη Ρομ, η Σάσα Ρούσεβα, που τα ΜΜΕ κανιβάλισαν τη φτώχεια και τη μιζέρια της και να ήταν μια ψηλή, ξανθιά με δυο μέτρα πόδι Σκανδιναβή. 
Στην περίπτωση αυτή, το ενδιαφέρον θα ήταν αμείωτο και οι παπαράτσι σε όλη σου τη ζωή θα σε κυνηγούσαν.

Τώρα όμως; Τι θα γίνεις;;
Σε ίδρυμα για προβληματικά παιδιά η Μαρία!
Γιατί, όπως και να το κάνουμε, είσαι εντελώς προβληματικό κοριτσάκι και πολύ μας απογοήτευσες: Και Ρομ, και Βουλγάρα και Αλμπίνα; "Tres Banale"  
Τι γονίδια είναι αυτά;;

Αχ, Μαρία...
Ο Χίτλερ, αν ζούσες τότε, θα σε έκανε σύμβολο αντιπροσωπευτικό της Άριας φυλής (βλέπεις τότε δεν υπήρχε το test DNA), και θα πέρναγε από τα κρεματόρια, με ακόμα μεγαλύτερο πάθος, όλους τους βρομιάρηδες, σκούρους ομόφυλούς σου, που κλέβουν παιδιά, που τους πίνουν το αίμα και άλλα τέτοια όμορφα μεσαιωνικά.

Wednesday, 23 October 2013

Ξανθά παιδιά και σκούρα

Του Νίκου Ξυδάκη
Ένα ξανθόμαλο γαλανομάτικο παιδί παίζει μαζί με σκούρα παιδιά στον γυφτομαχαλά. Τι σκάνδαλο! 

Απ’ όλα τα σενάρια τρόμου για αγοραπωλησίες βρεφών, για τράφικινγκ, εμπόριο νεφρών, Ολιβερ Τουίστ που πέφτουν στα νύχια Εβραίων Φέιγκιν, από όλη τη φρίκη, υπαρκτή και επινοημένη, κρατάω τη συγκεκριμένη φρίκη, ίσως όχι την αγριότερη, αλλά σίγουρα την πιο φανερή, την ευκολότερα εκδηλωνόμενη: 
τον βαθύτατα στερεοτυπικό ρατσισμό εναντίον του Ρομ, του αθίγγανου, του γύφτου.
Του γύφτου που κλέβει τα παιδιά τα ανυπάκουα, που ξεμακραίνουν απ’ το σπίτι τους, που δεν τρώνε όλο το φαΐ τους.  
Του γύφτου που κλέβει μπουγάδες, της γύφτισσας που ξεμυαλίζει και ξαφρίζει γέρους λέγοντάς τους τη μοίρα. Αυτό είναι το στερεότυπο: κλέφτες και απατεώνες, αλητόβιοι· απομεινάρια άλλων πολιτισμικών προσχώσεων, νομάδες, παλιατζήδες, γυρολόγοι, πλάνητες, φερέοικοι.
Αν προχωρήσουμε τον συλλογισμό, θα βρούμε κι άλλα χαρακτηριστικά:  
μουσικοί, έμποροι, εργάτες γης. Διάσημα σόγια οργανοπαικτών, σολίστ κλαρίνου και βιολιού, τραγουδιστές· αυτοί κρατούν ζωντανή εν πολλοίς την παράδοση του δημοτικού τραγουδιού, από την Ήπειρο ως τη Ρούμελη. Αυτοί μάζευαν βερίκοκα και ελιές, προτού καταφθάσουν οι μετανάστες. Αυτοί προμηθεύουν κλωσσόπουλα-καρέκλες τα χωριά, σκινόχωμα-καταστανόχωμα-γαρδένιες το άστυ.
Αλλά είναι σκούροι. Ινδομιγείς. Φανταχτεροί. Ανένταχτοι. Συνωστίζονται θορυβώδεις στα εξωτερικά ιατρεία, στο Παίδων. 
Κι ένα ξανθό παιδάκι βρέθηκε σε μια οικογένεια τέτοιων σκούρων ινδομιγών. Χωρίς ακόμη να έχει εξακριβωθεί πώς βρέθηκε στα Φάρσαλα το παιδί, ποιοι είναι οι φυσικοί γονείς του, αν το παράτησαν ή το παρκάρισαν, χωρίς να γνωρίζουμε όλη την ιστορία, γιατί ίσως δεν ακούμε τι ακριβώς εξιστορούν οι ίδιοι οι άνθρωποι του μαχαλά, υιοθετούμε ασμένως το σενάριο το πιο ταιριαστό στον προϊδεασμό μας: οι γύφτοι αρπάζουν παιδιά. Πρωτοσέλιδα εγχώρια και διεθνή, amber alert, συγκίνηση και κατακραυγή, παλιές περιπτώσεις εξαφανίσεων. Έως και τον προ 22ετίας χαμένο Μπεν είδαν να κυκλοφορεί στον μαχαλά των Φαρσάλων.
Μια γεννήτρια συγκίνησης. Συγκίνηση στοχευμένη στο ξανθό παιδάκι, εξατομικευμένη και αποκομμένη από κάθε ιστορική-κοινωνική σύμφραση, προορισμένη να παράγει λυγμό, φοβική ταύτιση, εντοπισμό του επικίνδυνου Άλλου, του εισβολέα, του επήλυδος. Συγκίνηση σαν λησμονόχορτο για τη δημογραφική φθίση, την επελαύνουσα φτώχεια, τη γενικευμένη επισφάλεια.  
Τα παιδιά κινδυνεύουν από τους γύφτους, και μόνον. Στη Γαλλία, πήγαν πιο μακριά: τα παιδιά κινδυνεύουν επειδή είναι γύφτοι. 
Το είπαν σχεδόν έτσι, ωμά, στο δεκαπεντάχρονο παιδί από το Κόσοβο.
Έτσι περίπου σκέφτονται οι ξανθοί Ευρωπαίοι για τους σκούρους που ζουν επί αιώνες ανάμεσά τους, στα διάκενα της αιωνίας προόδου: με τα στερεότυπα των Σκοτεινών Χρόνων, απαράλλαχτα. Ανά διαστήματα η μεσαιωνική στερεοτυπική σκέψη γίνεται νεωτερική δράση: απωθήσεις, περιορισμοί, εκτοπίσεις, στειρώσεις, μαζικές εκκαθαρίσεις, η Λύση.  
Η συνεχιζόμενη πρόοδος ίσως επιτρέψει μια πιο ολοκληρωμένη λύση: έλεγχο DNA και γενετική ταυτότητα, ένα βραχιόλι μόνιμα. Έτσι δεν θα ανακατεύονται ξανθά παιδιά με σκούρα.
kathimerini

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki