Πότε οι αθώες συμπεριφορές του παιδιού πρέπει να μας ανησυχήσουν;

Ποιες συμπεριφορές του παιδιού που μοιάζουν αθώες είναι τελικά ανησυχητικές;

Μπορεί να προσπερνάμε κάποιες συνήθειες των παιδιών γιατί θεωρούμε πως είναι αθώες ή να τις συγχωρούμε με τη λογική ότι «παιδιά είναι», όμως αν αυτές επαναλαμβάνονται τότε είναι πιθανό να διογκωθούν, δημιουργώντας προβλήματα στο παιδί και στις συναναστροφές του ακόμα και στην ενήλικη ζωή του. 

Ας δούμε μερικές από αυτές:

Λέει μικρά ψεματάκια, 

όπως για παράδειγμα όταν θέλει να κρύψει μια ζημιά που έκανε. 
Για να τα σταματήσει φροντίστε να διατηρείτε την ψυχραιμία σας καθώς πιθανόν να το κάνει επειδή φοβάται την τιμωρία ή τον θυμό σας.

Προσπαθεί με τη γκρίνια να προσελκύσει την προσοχή σας. 

Αφενός ελέγξτε αν πράγματι δεν του αφιερώνετε αρκετό χρόνο, αφετέρου διδάξτε του πώς να έχει υπομονή και να περιμένει για να ικανοποιηθούν όσα ζητάει.

Ζηλεύει πολύ το αδερφάκι του. 

Δύσκολο το πρωτότοκο δεν θα ζηλέψει το καινούργιο μέλος της οικογένειας. Ωστόσο η ζήλια θα πρέπει να αρχίσει να μετριάζεται καθώς τα δύο παιδιά περνούν χρόνο μαζί. 
Αν αυτό δεν συμβεί, σημαίνει πως είτε το πρωτότοκο δεν έχει προετοιμαστεί σωστά είτε δεν μοιράζετε σωστά τον χρόνο σας και στα δύο.

Τα περιμένει όλα έτοιμα.

Αντί να πιέζετε το μικρό σας να σας βοηθήσει, δοκιμάστε να το συμπεριλάβετε στις δουλειές του σπιτιού κάνοντας την ενασχόλησή του να μοιάζει με παιχνίδι. 
Το να τα έχει όλα έτοιμα χωρίς καμία προσπάθεια, είναι βέβαιο πως θα του δημιουργήσει προβλήματα στο μέλλον.

Δεν βοηθάει άλλα παιδιά όταν το έχουν ανάγκη, 

όπως για παράδειγμα ένα παιδί – θύμα ενδοσχολικής βίας. 
Είναι σημαντικό, όμως να καλλιεργήσετε από νωρίς στο παιδί σας την εν-συναίσθηση και το αίσθημα αλληλεγγύης ειδικά προς τους πιο αδύναμους.

altsantiri

O κόσμος ενδιαφέρεται περισσότερο για το τι χρώμα βρακί φοράει η Paris Hilton παρά για τους χιλιάδες νεκρούς ενός πολέμου;

Το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης βέβαια για την πλήρη αδιαφορία για τα κοινωνικά δρώμενα την φέρει η οικογένεια. Η ανατροφή που θα δώσει ένας γονιός στο παιδί κρίνει σ' ένα μεγάλο ποσοστό τον μετέπειτα χαρακτήρα του.

"Όποιος δεν κάνει τίποτα για τους άλλους δεν κάνει τίποτα για τον εαυτό του" 

Βόλφγκανγκ Γκαίτε 

Ερέθισμα γι' αυτό το κείμενο είναι μία ταινία που είδα πρόσφατα με την Juliette Binoche που λέγεται "Χίλιες φορές καληνύχτα". 

Δεν θα σας πω το concept του φιλμ γιατί δεν έχει ιδιαίτερη σχέση με το θέμα του άρθρου, απλά κράτησα μια ατάκα της πρωταγωνίστριας που απαντούσε στην ερώτηση: 

Γιατί επέλεξες να κάνεις ένα τόσο επικίνδυνο επάγγελμα (πολεμική ρεπόρτερ). 

Η απάντηση της ήταν ότι πήρε την απόφαση όταν αντιλήφθηκε πως ο κόσμος ενδιαφέρεται περισσότερο για το τι χρώμα βρακί φοράει η Paris Hilton παρά για τους χιλιάδες νεκρούς ενός πολέμου πχ. στο Αφγανιστάν και θέλω με τον τρόπο μου να ταρακουνήσω τους ανθρώπους που παρακολουθούν τα γεγονότα ατάραχοι και αμέτοχοι στον καναπέ τους. 

Αυτό που με "χαροποίησε" όταν άκουσα τη συγκεκριμένη ατάκα είναι ότι τουλάχιστον δεν είναι μόνο προνόμιο του Έλληνα η αδιαφορία σε σοβαρά κοινωνικά θέματα. Είναι όλου του πλανήτη. Δυστυχώς ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού της γης εκπαιδεύει τον εγκέφαλό του από τα ερεθίσματα της τηλεόρασης και απ' αυτό που του σερβίρουν. 

Θεωρεί ίσως ότι μετά από μία κοπιαστική μέρα στο γραφείο θα προτιμήσει να γυρίσει σπίτι και να δει κάποια χαζομάρα πάρα να διαβάσει μια είδηση ή να δει κάποιο ντοκιμαντέρ που θα του χαλάσει τη διάθεση. 

Το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης βέβαια για την πλήρη αδιαφορία για τα κοινωνικά δρώμενα την φέρει η οικογένεια. Η ανατροφή που θα δώσει ένας γονιός στο παιδί κρίνει σ' ένα μεγάλο ποσοστό τον μετέπειτα χαρακτήρα του. 

Όταν π.χ. έχεις έναν πατέρα που βρίζει τον Πακιστανό στο φανάρι ή κλωτσάει ένα σκύλο στον δρόμο, δύσκολα ένα παιδί θα ακολουθήσει διαφορετικό δρόμο. 

Όλα αυτά έχουν οδηγήσει τους ανθρώπους στο να σκληραίνουν όλο και περισσότερο, η ευαισθητοποίηση γίνεται επιφανειακή (με ένα like στο facebook σε μια φωτογραφία ενός σκελετωμένου παιδιού μαζί με ένα comment που γράφει κρίμα) έως ανύπαρκτη. 

Βλέπεις έναν άνθρωπο στον δρόμο να εκλιπαρεί για μια μικρή βοήθεια και εσύ γυρνάς στον φίλο σου και λες: 

Έλα μωρέ υπάρχει κύκλωμα ολόκληρο από πίσω, ξέρεις τι λεφτά βγάζουν αυτοί αν τους δίνει ένα ευρώ ο καθένας; 

Δεν πειράζει ρε αδερφέ, ας βγάζουν. Μπορεί να τύχει μία φορά ο συγκεκριμένος άνθρωπος να μην ανήκει σε κανένα κύκλωμα και να μην έχει φάει μια βδομάδα. Ας δώσεις μισό ευρώ δεν θα σου λείψει. 

Έχουμε φτάσει σαν άνθρωποι στο χειρότερο μας σημείο σε θέματα ευαισθησίας δεν ενδιαφέρεται πραγματικά κανείς για κανέναν. Δεν ξέρω κατά πόσο μπορεί πλέον ν' αλλάξει όλο αυτό και να προσπαθήσει ο καθένας μόνος του χωρίς καμία παρότρυνση ή όφελος να δώσει στον συνάνθρωπο του λίγη αγάπη που του περισσεύει χωρίς δεύτερες σκέψεις. 

lifo

Για τα παρακάτω δεν πρόκειται να μετανιώσουμε!

Αν παίρνουμε αγκαλιά τα παιδιά μας, όσο είναι μικρά, για να τα πάμε στο κρεβάτι τους. 

Κάποια μέρα θα είναι πολύ μεγάλα και αυτή η στιγμή δεν γυρίζει πίσω. Λέγοντας καληνύχτα, τραβώντας προς τα πάνω τα καλύμματα και δίνοντας φιλάκια στο κεφάλι τους είναι το καλύτερο δώρο.
Αν λέμε εύκολα «σε αγαπώ». 

Αυτό το ξεκινάμε από όταν είναι μικρά.

Το «σε αγαπώ» είναι η πιο ισχυρή, μικρή φράση 
Αν ακούμε τις ιστορίες τους.

Μέσα από τις ιστορίες τους θα μπορέσουμε να καταλάβουμε τι αγαπούν. Νομίζω ότι οι ιστορίες τους είναι ο καλύτερος τρόπος για να μάθουμε για αυτά. Αυτό σημαίνει να ακούμε το παιδί μας πραγματικά.
Αν τα κοιτάμε στα μάτια.

Τίποτα δεν έχει μεγαλύτερη σημασία από το να τα κοιτάζουμε στα μάτια τους, ενώ μιλούν. Δείχνει ότι αυτό που λένε, είναι πραγματικά σημαντικό για εσάς. Θέλω τα παιδιά μου να θυμούνται ότι υπήρχαν στιγμές που η μητέρα τους τους κοίταξε στα μάτια και χαμογέλασε. Και για μένα αυτό σημαίνει κλείνω το laptop μου συχνά, κατεβάζω το τηλέφωνό μου,και δίνω απλά χρόνο στα παιδιά.
Αν λέμε ναι, όταν είναι ευκολότερο να πούμε όχι.

Όπως παράδειγμα τις περιπτώσεις που δεν θέλω να χαλάσω το πρόγραμμα μου και αυτά θέλουν να διασκεδάσουν. Σαν τις περιπτώσεις που είμαι κουρασμένος και δεν θέλω να πάω ως το δωμάτιο για να πω καληνύχτα. Όπως την περίπτωση που θέλουν λίγο περισσότερο παιχνίδι ή μια ακόμη ιστορία από αυτές που τα διηγείστε. Ναι, για αυτά τα απλά πράγματα θα μετανιώσουμε και το έργο γυρίζει μια φορά δεν έχει επανάληψη.
Αν τα διδάξουμε να λένε παρακαλώ και ευχαριστώ. 

Αυτό δεν θέλει να το εξηγήσουμε. Η ευγένεια έχει σημασία.

Αν λέμε όχι, όταν θα είναι πιο εύκολο να πούμε ναι. 

Υπάρχουν ταινίες και τηλεοπτικές εκπομπές που δεν αφήνω τα παιδιά μου να δουν. Υπολογιστές και νέα τεχνολογία τα επιτρέπω στο βασικό επίπεδο. Μερικές φορές, η απάντηση πρέπει να είναι όχι, ακόμα και αν η απάντηση όλων των άλλων φαίνεται να είναι ναι.
Αν γελάμε ή διασκεδάζουμε μαζί τους. 

Είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζουν ότι μου αρέσει να περνώ χρόνο μαζί τους.
Αν τους μάθουμε την αξία της εργασίας. 

Θέλω τα παιδιά μου να ξέρουν για την εργασία και μια καλή εργασιακή ηθική – όπου μπορούν να πηγαίνουν πάνω κάτω ​και να μη δεν παραπονιούνται – είναι μια εξαιρετική ικανότητα. 

Τα παιδιά μου ξέρουν πώς να πλένουν τα ρούχα, να σκουπίζουν το πάτωμα, να μαζεύουν τα πιάτα τους, να καθαρίζουν δωμάτιά τους.

Ποτέ δεν θα μετανιώσετε διδάσκοντάς τους την αξία της εργασίας.
Αν τους ζητάμε συγγνώμη όταν κάνουμε λάθος. 

Είναι σημαντικό να με ακούσουν να λέω «συγγνώμη» και ότι τους αγαπώ.
Αν τα μάθουμε να σέβονται του άλλους. 

Επιμένουμε σ’ αυτό. Θέλω τα παιδιά μου να σέβονται τους άλλους. Για να ακούν, να μαθαίνουν και να μη κρίνουν.
Αν τα ενθαρρύνουμε να αναλάβουν ρίσκο. 

Μερικές φορές ο φόβος είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο. Τα παιδιά πρέπει να μάθουν ελέγχουν το φόβο και να το ξεπερνούν.
Αν τους διδάξουμε τη συμπόνια. 

Θέλω να δουν τον κόσμο πέρα από μένα και τους εαυτούς μας, και να μάθουν να νοιάζονται για τους άλλους.

Δείξτε τους ότι τα υλικά αγαθά δεν πρέπει να έχουν πρωτεύοντα ρόλο στις διαπροσωπικές σχέσεις. 

Ούτε τα προϊόντα στα ράφια των καταστημάτων ή τα ρούχα που φοράνε ή το φανταχτερό πάρτι γενεθλίων. Αν τα υλικά αγαθά είναι το όνειρο του, οι σχέσεις χάνονται. Σχέσεις πρώτα και υλικά μετά από αυτό.
Αφήστε τα να μεγαλώσουν. 

Αυτό πρέπει να γίνει. Έτσι κοιτάζω με νοσταλγία πίσω ,τα αγκαλιάζω σήμερα και ανυπομονώ για το αύριο. Θα μεγαλώσουν. Έτσι θα έχω απολαύσει τις στιγμές που ήμουν ευλογημένη να μοιραστώ μαζί τους .

Αυτά είναι τα πιο σημαντικά πράγματα που ποτέ δεν θα μετανιώσω να κάνω με τα παιδιά μου. Αληθινά απλά πράγματα. Είναι κάποια από τα σημαντικά θέματα που είναι θετικό να τα καταγράψουμε.

babyradio