Sunday, 28 January 2018

Η Παραβολή του Τελώνη και του Φαρισαίου


Η προσευχή συμβάλλει καθοριστικά στην προσπάθεια του ανθρώπου να πλησιάσει το Θεό
Με την παραβολή του Τελώνη και του Φαρισαίου ο Χριστός διδάσκει ότι στη σχέση μας με το Θεό και τους συνανθρώπους μας πρέπει να είμαστε ταπεινοί και ειλικρινείς.
Και οι δύο προσεύχονταν αλλά…
Ο άνθρωπος δε νιώθει την ανάγκη επικοινωνίας μόνο με τους συνανθρώπους του αλλά και με το Θεό. Τη δυνατότητα να επικοινωνήσει με το Θεό προσφέρει στον άνθρωπο η προσευχή. 
Με την προσευχή μπορεί να εκφράσει την ευγνωμοσύνη του προς αυτόν, να ομολογήσει την πίστη του, να ζητήσει τη βοήθειά του ή να μιλήσει για τα λάθη του, ζητώντας συγχώρεση. 
Το «Πάτερ ήμῴν» είναι η προσευχή που δίδαξε στους μαθητές του ο Χριστός και μ' αυτή μάς έμαθε τι πρέπει κυρίως να ζητάμε από το Θεό και με ποια προτεραιότητα. 
Μας δίδαξε επίσης ότι η προσευχή έχει αξία, όταν γίνεται με ταπείνωση και ειλικρίνεια και όχι με υποκρισία και κομπασμό. Αυτά μάς τα είπε με την παραβολή του Τελώνη και του Φαρισαίου, δύο ανθρώπων που πήγαν να προσευχηθούν στο Ναό.

Ο Φαρισαίος άρχισε να προσεύχεται, λέγοντας για τον εαυτό του: 
«Σ' ευχαριστώ Θεέ μου, που δεν είμαι σαν κάποιους άλλους ανθρώπους, που αρπάζουν τις ξένες περιουσίες, που είναι άδικοι με τους συνανθρώπους τους και δεν σέβονται την οικογένεια των άλλων. Ούτε και σαν αυτόν τον τελώνη. Εγώ νηστεύω δύο φορές την εβδομάδα κι απ' όσα κερδίζω το ένα δέκατο το προσφέρω στο Ναό».

Ο Τελώνης στεκόταν μακρύτερα και δεν τολμούσε ούτε τα μάτια του να σηκώσει ψηλά. Μόνο χτυπούσε το στήθος του με συντριβή και έλεγε: «Σπλαχνίσου με, Θεέ μου, τον αμαρτωλό».
«Σας βεβαιώνω», συνέχισε ο Κύριος, «πως ο Τελώνης επέστρεψε στο σπίτι του συμφιλιωμένος με το Θεό, σε αντίθεση με το Φαρισαίο. Γιατί όποιος υπερηφανεύεται και καυχιέται, θα ταπεινωθεί, ενώ εκείνος που συναισθάνεται τα σφάλματα και τις αμαρτίες του θα υψωθεί» (Λουκ. 18,10-14).

Ο Φαρισαίος, που θεωρούσε τον εαυτό του ξεχωριστό και ευσεβή, ήταν προσκολλημένος στις διατάξεις του Νόμου, χωρίς να προσπαθεί να καταλάβει την αληθινή σημασία του, δηλαδή το πνεύμα του Νόμου. Έτσι, ενώ νόμιζε ότι ήταν κοντά στο Θεό, στην πραγματικότητα βρισκόταν πολύ μακριά του. Από την άλλη μεριά, ο Τελώνης, δηλαδή ο φοροεισπράκτορας των Ρωμαίων που κρατούσε πάντοτε ως μισθό ένα μεγάλο μέρος των φόρων, θεωρούνταν πολύ αμαρτωλός. 
Προσήλθε όμως στο Ναό για να προσευχηθεί με ταπείνωση και ειλικρίνεια. Είχε συνειδητοποιήσει το μέγεθος των αμαρτιών του και η στάση του φανέρωνε την αληθινή του μετάνοια.
https://www.youtube.com/watch?v=anPc38GLkdM

περισσότερα εδώ

Οι 7 Λόγοι που Προκαλούν Άγχος στους Έφηβους

Και τι Μπορείτε να Κάνετε
Έφηβοι που ζορίζονται, που δεν πιστεύουν στον εαυτό τους και τις δυνάμεις τους, που διαρκώς αναρωτιούνται πώς του κρίνουν οι άλλοι, που έχουν χάσει το χαμόγελό τους, που αγχώνονται, φοβούνται ότι θα αποτύχουν, όλα τους φαίνονται δύσκολα, που μου εκμυστηρεύονται ότι νιώθουν την καρδιά τους να χτυπάει σαν ταμπούρλο, τα χέρια τους να ιδρώνουν, να ζαλίζονται… Όλα αυτά είναι σημάδια άγχους. 
Τα τελευταία χρόνια βλέπω πολλά αγόρια και κορίτσια με ανάλογα συμπτώματα. Τα στατιστικά στοιχεία στην Ευρώπη και την Αμερική δείχνουν ότι το στρες και το άγχος των εφήβων έχουν χτυπήσει κόκκινο.
  1. Τα ηλεκτρονικά οδηγούν σε αδιέξοδο.
Σαφώς και είμαι υπέρ των ηλεκτρονικών, της τεχνολογίας και της εξέλιξης και θεωρώ ότι είναι απαραίτητα εργαλεία στη σημερινή εποχή. Ωστόσο, η υπερβολική χρήση, ή η εξάρτηση από αυτά, φέρνει το αντίθετο αποτέλεσμα από το αναμενόμενο. Το πρόβλημα με τον ηλεκτρονικό κόσμο έχει δύο σκέλη: από τη μία μεριά τα παιδιά έχουν περισσότερους ‘φίλους’ και διαδικτυακές επαφές που είναι πιο απρόσωπες και αποστασιοποιημένες και βλέπουν ένα πλαστό κόσμο από ωραίες φωτογραφίες, ‘κουλ’ αναρτήσεις, κλπ., που τα κάνει να θεωρούν ότι όλοι οι άλλοι περνάνε καλύτερα από τους ίδιους. 
Από την άλλη, τα ηλεκτρονικά προσφέρουν μια διέξοδο από τη βαρεμάρα, τη στεναχώρια, τις δυσκολίες και τα προβλήματα της καθημερινότητας- αλλά αυτή η διέξοδος  αποδεικνύεται αδιέξοδο: οι έφηβοι μαθαίνουν στο να αποφεύγουν τη δύσκολη πραγματικότητα και τα ‘δύσκολα’ συναισθήματα. Το αποτέλεσμα; Αντί να γίνονται δυνατοί σαν άνθρωποι, οι σημερινοί έφηβοι λυγίζουν κάτω από την παραμικρή δυσκολία.
Τι μπορείτε να κάνετε: βάλτε όρια και κανόνες! 
Όταν το λέω στους γονείς με κοιτάνε παραξενεμένοι, αλλά η αλήθεια είναι ότι οι γονείς έχουν τη δύναμη να διαμορφώσουν ως ένα σημείο το πρόγραμμα των παιδιών τους και να θέσουν κανόνες. Όχι ηλεκτρονικά μετά από κάποια συμφωνημένη ώρα το βράδυ, όχι ηλεκτρονικά την ώρα του φαγητού, είναι μερικά απλά πράγματα που μπορείτε να κάνετε. Επίσης, βρείτε χρόνο να συζητήσετε για το τι απασχολεί το έφηβο παιδί σας. Μην απογοητευτείτε με την πρώτη άρνηση του να κουβεντιάσετε. Αναζητήστε ευκαιρίες για χαλαρή συζήτηση πχ μέσα στο αυτοκίνητο, όταν πηγαίνετε σε δραστηριότητες. Δώστε στον έφηβό σας ελεύθερο χρόνο για παιχνίδι με φίλους.
  1. Τα παιδιά θεωρούν ότι πρέπει να είναι ευτυχισμένα 24 ώρες το εικοσιτετράωρο.
Όσοι από εσάς με παρακολουθείτε ξέρετε ότι είμαι όχι απλώς οπαδός της θετικής σκέψης, της διαχείρισης τους στρες και της θετικής ψυχολογίας, αλλά και τα διδάσκω αυτά στο πανεπιστήμιο και τα σεμινάρια που προσφέρω. Τα παραπάνω όμως δε σημαίνουν ότι κανείς «πρέπει» να είναι ευτυχισμένος όλη την ώρα. Θετική στάση απέναντι στις δυσκολίες σημαίνει ότι το άτομο αναγνωρίζει τις δυσκολίες και αναζητάει λύσεις- δεν είναι ‘ευτυχισμένο’ επειδή δεν έχει έγνοιες, αλλά διατηρεί μέσα του ένα κομμάτι του εαυτού του που νιώθει καλά, έχει αισιοδοξία και πίστη ότι οι προσπάθειές του θα οδηγήσουν κάπου. Δυστυχώς, πολλοί έφηβοι θεωρούν ότι θα πρέπει να είναι 100% της ημέρας του ευτυχισμένοι, χωρίς να ζορίζονται, χωρίς να ακούνε «όχι» από τους γονείς τους, και με το να έχουν όλα όσα ζητάνε. Ακόμα χειρότερα, πολλοί γονείς θεωρούν ότι τα παιδιά τους θα πρέπει να είναι απολύτως ευτυχισμένα και κάνουν τα πάντα γι’ αυτά. Το αποτέλεσμα όμως είναι ότι οι έφηβοι και πάλι έχουν παραπάνω επιθυμίες, οπότε το κυνήγι της ευτυχίας δε σταματάει ποτέ.
Τι μπορείτε να κάνετε: συζητήστε για τα συναισθήματα! 
 Μιλήστε για το πώς νιώθετε εσείς, με αφορμή ταινίες συζητήστε για το ότι είναι απολύτως φυσιολογικό για τους ανθρώπους να νιώθουν όλη τη γκάμα των συναισθημάτων και ότι δεν είναι υποχρεωτικό να ‘πετάει’ κανείς από τη χαρά του όλη την ώρα.
  1. Οι γονείς επαινούν τα παιδιά τους υπερβολικά και άστοχα.
Όταν οι γονείς επαινούν τα παιδιά τους από μικρή ηλικία με υπερβολικό τρόπο «είναι η καλύτερη ζωγραφιά του κόσμου» , «είσαι το πιο έξυπνο παιδί της τάξης σου», ΔΕΝ βοηθάνε το παιδί τους να αποκτήσει αυτοπεποίθηση, μας λένε οι έρευνες. Αντίθετα, το αγχώνουν, επειδή το παιδί φοβάται μήπως χάσει τον τίτλο του καλύτερου ή επειδή αισθάνεται ο έπαινος είναι υπερβολικός και ψεύτικος.
Τι μπορείτε να κάνετε: επαινέστε την προσπάθεια! 
 Όταν πείτε στο παιδί σας «είσαι ο καλύτερος στα μαθηματικά» είναι σαν να του λέτε «και δε χρειάζεται να προσπαθήσεις άλλο». Ένας τέτοιος έπαινος δε βοηθάει το παιδί να πάει παρακάτω. Αντίθετα, αν πείτε στο παιδί «είμαι πολύ περήφανη που μελέτησες τόσο καλά και κατάφερες να πάρεις αυτόν τον καλό βαθμό στο διαγώνισμα. Ήταν πολύ δύσκολο, αλλά η προσπάθειά σου ανταμείφθηκε». Ακόμα και αν το παιδί δεν έχει πάρει 19 ή 20, αυτός ο έπαινος θα το βοηθήσει να δει τον εαυτό του ως ικανό άτομο και να αντιληφθεί ότι η προσωπική προσπάθεια οδηγεί σε καλά αποτελέσματα.
  1. Οι γονείς είναι ανταγωνιστικοί και ζουν μέσα από τις επιδόσεις του παιδιού τους.
«Εμείς πήραμε 20!», «Εμείς περάσαμε στο πολυτεχνείο», είναι εκφράσεις που όλοι έχουμε ακούσει! Αυτό που εννοεί ο γονιός είναι ότι το παιδί του κατάφερε κάτι, ωστόσο ο γονιός βάζει και τον εαυτό του μέσα στην επιτυχία του παιδιού. Γιατί αυτό; Συχνά οι γονείς δεν έχουν οι ίδιοι πηγές προσωπικής χαράς και επιτυχίας, οπότε βασίζονται στο να αντλήσουν από τα παιδιά τους. Πολλές φορές επίσης οι γονείς γίνονται ‘συνέταιροι’ στην επιτυχία του παιδιού τους, μια που οι ίδιοι έχουν συμβάλλει προσωπικά σε αυτή. Έτσι, έχουμε γονείς που γράφουν εργασίες για τα παιδιά τους και γίνονται οι προσωπικοί βοηθοί του παιδιού τους. Το μήνυμα που δίνουν στο παιδί τους είναι «πρέπει να πετύχεις σε όλα, αλλιώς δεν αξίζεις».
Τι μπορείτε να κάνετε: βάλτε υψηλούς στόχους, 
αλλά αφήστε το παιδί σας να κάνει την προσπάθειά του μόνο του. Εννοείται ότι θα του δώσετε τα εφόδια, τα μαθήματα, τη συμβουλή σας, τη βοήθειά σας εκεί που χρειάζεται, αλλά δε θα τα κάνετε εσείς όλα για το παιδί. Και θα συζητήσετε οπωσδήποτε για τις έννοιες ‘επιτυχία’ και ‘αποτυχία’ και πόσο σχετικές είναι. Να θυμάστε ότι το ‘άριστα’ στο σχολείο δε συνδέεται απαραίτητα με ‘άριστα’ στη ζωή, την εσωτερική ικανοποίηση, τις φιλίες, την επαγγελματική επιτυχία.. Διδάξτε στον έφηβό σας να είναι συνεπής, επιμελής, να κάνει την καλύτερή του προσπάθεια, αλλά μη βάζετε ανέφικτους στόχους και μη θεωρείτε ότι η σχολική επιτυχία είναι το παν σε αυτή τη ζωή.
  1. Οι έφηβοι δε διδάσκονται συναισθηματική νοημοσύνη.
Οι έφηβοι μαθαίνουν σύνθετες ακαδημαϊκές πληροφορίες, παπαγαλίζουν ακόμα περισσότερα, αλλά δε μαθαίνουν πρακτικές τεχνικές συναισθηματικής νοημοσύνης, όπως να διαχειρίζονται το στρες, το θυμό τους, το φόβο τους, να διαχειρίζονται το χρόνο τους και να βάζουν προτεραιότητες. Χωρίς αυτές τις βασικές δεξιότητες, το άγχος και το στρες κατακλύζουν τους εφήβους.
Τι μπορείτε να κάνετε: διδάξτε απλές τεχνικές! 
 Δείξτε στο παιδί σας πώς να οργανωθεί και να βάλει τις δραστηριότητές του σε ένα ηλεκτρονικό ή μη ημερολόγιο (αντί να σας ρωτάει τι έχει να κάνει ή να ξεχνάει). Διδάξτε του τη δύναμη της βαθιάς αναπνοής για να καλμάρει όταν αγχώνεται. Αν δεν ξέρετε πώς να το βοηθήσετε, απευθυνθείτε σε κάποιον ειδικό.
  1. Υπερπροστασία.
Οι υπερπροστατευτικοί γονείς που θέλουν να σιγουρευτούν ότι το έφηβο παιδί τους δε θα υποφέρει καταφέρνουν ακριβώς το αντίθετο! Να υποφέρει το παιδί τους, επειδή δεν έχει μάθει να διαχειρίζεται το ίδιο τη ζωή του. Οι γονείς δεν αφήνουν το παιδί να έρθει αντιμέτωπο με ‘δύσκολες’ καταστάσεις, πχ τους ίδιους του τους φόβους, οπότε το παιδί δε μαθαίνει να τους αντιμετωπίζει.
Τι μπορείτε να κάνετε: αφήστε το παιδί να δοκιμάσει και ας κάνει λάθη! 
 Όταν ο έφηβος δοκιμάσει τις δυνάμεις του (ελεγχόμενα) και κάνει κάποιο λάθος, μαθαίνει τι έκανε λάθος και την επόμενη φορά προσπαθεί με διαφορετικό τρόπο. Έτσι μαθαίνει κανείς ότι μπορεί να βασιστεί στις δυνάμεις του και έτσι χτίζει εσωτερική δύναμη. Όταν ο γονιός παροτρύνει το έφηβο παιδί του να εκτεθεί σταδιακά σε κάτι που το φοβάται (αντί να επέμβει ο ίδιος και να λύσει το πρόβλημα για το παιδί του) το βοηθάει να αποκτήσει ψυχική δύναμη.
  1. Οι Ίδιοι οι Γονείς Έχουν Άγχος και Στρες.
Όταν οι ίδιοι οι γονείς έχουν άγχος και στρες, όταν φοβούνται και ανησυχούν διαρκώς για την εξέλιξη του εφήβου τους, για την επιτυχία του, για τα οικονομικά τους, για το οτιδήποτε, τότε δίνουν στο παιδί τους το κακό παράδειγμα και δημιουργούν τεταμένη ατμόσφαιρα. Οι γονείς που έχουν πολύ άγχος συνήθως αισθάνονται και ενοχές, οπότε δυσκολεύονται να βάλουν όρια, ή ενώ αρχικά βάζουν κάποιον κανόνα στη συνέχεια από τύψεις τον παίρνουν πίσω και υποχωρούν. Με αυτό τον τρόπο όμως, ενώ φαινομενικά κάνουν το χατίρι του παιδιού, στην πραγματικότητα του διδάσκουν ότι ούτε οι ίδιοι μπορούν να αντέξουν τα πιο ‘δύσκολα’ συναισθήματα όπως το άγχος ή την πίεση.
Τι μπορείτε να κάνετε: δώστε το καλό παράδειγμα! 
 Μάθετε να διαχειρίζεστε το άγχος σας και βοηθήστε το παιδί σας να κάνει το ίδιο. Η κίνηση και η άθληση είναι ένας από τους καλύτερους τρόπους για να διαχειριστεί κανείς το στρες του και να βοηθήσει τον οργανισμό του να παράξει τις ορμόνες της χαράς.


Saturday, 27 January 2018

Κάνετε Κακό στο Παιδί σας, αν Είστε Τελειομανής / The Perfectionist Parent

Από την Λίζα Βάρβογλη

Όταν γνώρισα την Α.Β.,
μου εκμυστηρεύτηκε ότι κάθε μέρα κρεμούσε τα ρούχα της οικογένειας σύμφωνα με το χρώμα τους, κάθε βράδυ σπαταλούσε δύο ώρες να τακτοποιεί τα παιχνίδια των παιδιών της στις αρχικές τους συσκευασίες, ενώ είχε σταματήσει να καλεί κόσμο στο σπίτι, γιατί ακόμα και για να έρθει μια φίλη με το παιδί της για καφέ η Α.Β. χρειαζόταν τρεις μέρες να προετοιμαστεί. 
Το σπίτι της έμοιαζε τέλειο, πεντακάθαρο και τακτοποιημένο στην εντέλεια, σαν να μην είχε πατήσει άνθρωπος για μέρες, αλλά μέσα της η ψυχική της αναστάτωση, ή ‘ακαταστασία’ ήταν τεράστια.

Άνθρωποι που είναι τελειομανείς σαν την Α.Β. εκ πρώτης όψεως φαίνεται ότι τα έχουν όλα οργανωμένα και τακτοποιημένα στη ζωή τους. 
Αν δει κανείς κάτω από την καλογυαλισμένη επιφάνεια της τελειομανίας, θα ανακαλύψει ότι υπάρχει μεγάλο στρες, άγχος, στεναχώρια, ακόμα και έλλειψη αυτοπεποίθησης. Και βέβαια, όταν η μαμά είναι τελειομανής, το παιδί της ζορίζεται ιδιαίτερα.

Οι τελειομανείς μαμάδες (και μπαμπάδες) πιέζουν το παιδί τους να είναι άριστο στα μαθήματα, στα σπορ, στα εξωσχολικά, στις κοινωνικές υποχρεώσεις του, στις δουλειές που έχει να κάνει στο σπίτι.. σε κάθε τι. 
Δεν επιτρέπεται κανένα λάθος και κάθε φορά ο πήχης ανεβαίνει όλο και ψηλότερα. Το αποτέλεσμα; Το παιδί να κυνηγάει διαρκώς το τέλειο, χωρίς όμως να το φτάνει.

Αν είστε τελειομανής, το παιδί σας μπορεί να νιώσει ένα ή περισσότερα από τα παρακάτω:

* Αισθάνεται πίεση και άγχος
Αν είστε τελειομανής και ζητάτε το τέλειο στο κάθε τι, σημαντικό ή ασήμαντο, με τον τρόπο σας διδάσκετε ένα μάθημα ζωής στο παιδί σας. Αν μάλιστα έχετε υπερβολικές απαιτήσεις από το ίδιο σας το παιδί, τότε πολύ εύκολα αυτό θα νιώσει ότι το πιέζετε. 
Η συνεχόμενη πίεση και στρες σύντομα γίνονται άγχος. Επιστημονικές έρευνες δείχνουν ότι τα παιδιά που έχουν τελειομανή μητέρα αισθάνονται μεγαλύτερο βαθμό στρες και άγχους και υποφέρουν και τα ίδια από αγχώδεις διαταραχές.

* Νιώθει ότι διαρκώς ‘δίνει εξετάσεις’
Οι υψηλές προσδοκίες που έχετε επειδή είστε τελειομανής είναι μη ρεαλιστικές. Όταν μάλιστα οι προσδοκίες σας σχετίζονται με αυτά που θεωρείτε ότι πρέπει να κάνει το παιδί σας, τότε το βάζετε στη δυσάρεστη θέση να αισθάνεται ότι το περνάτε από εξετάσεις κάθε φορά. 
Η ανησυχία του αν θα ‘περάσει’, η αγωνία του αν θα ικανοποιηθείτε, ο φόβος του τι θα γίνει αν δεν πετύχει να πιάσει τα δικά σας στανταρντς, είναι όλα παράγοντας που ζορίζουν το παιδί σας και του αφαιρούν τη χαρά της ζωής. 
Να θυμάστε ότι το παιδί που ζορίζεται πολύ στο τέλος μαθαίνει να τα παρατάει εύκολα, επειδή ξέρει ότι δεν πρόκειται να σας ικανοποιήσει.

* Αισθάνεται ότι διαρκώς το κρίνετε

Οι τελειομανείς μαμάδες συνήθως διορθώνουν τα παιδιά τους όλη την ώρα, προσπαθώντας να τα ‘κάνουν’ να γίνουν τέλεια. 
Συνήθως όμως δεν επαινούν ούτε ενθαρρύνουν το παιδί τους, επειδή επικεντρώνονται κυρίως στο τι έκανε λάθος και τι πρέπει να διορθώσει, χωρίς να κοιτάνε τι έκανε σωστά και ωραία. 
Με αυτό τον τρόπο όμως δε μαθαίνει τι έχει κάνει σωστά, με αποτέλεσμα να μην το επαναλαμβάνει και πιθανότατα να αισθάνεται ανίκανο, οπότε δεν αποκτά αυτοπεποίθηση.

* Αισθάνεται ότι μέσα του υπάρχει μια φωνή που διαρκώς το κριτικάρει
Παρόλο που εσείς μπορεί να κρίνετε το παιδί σας με καλή πρόθεση και καλό σκοπό, για να το ωθήσετε να γίνει ‘τέλειο’, στην πραγματικότητα καταφέρνετε ακριβώς το αντίθετο: να ‘κόψετε’ τα φτερά και το ηθικό του παιδιού σας και να το καταρρακώσετε. 
Η επικριτική σας φωνή, η συμπεριφορά σας που μονίμως το πιέζει λειτουργεί με ανασταλτικό τρόπο: το παιδί σας αναπτύσσει μια εσωτερική φωνή που το κατακρίνει και του μιλάει άσχημα. 
Έτσι, το παιδί δεν πιστεύει στον εαυτό του και τις δυνάμεις του και δεν κάνει καμία προσπάθεια, θεωρώντας ότι έτσι κι αλλιώς είναι μάταιη.

* Αισθάνεται ότι δεν το αγαπάτε

Τέλος, να προσθέσω ότι οι τελειομανείς μαμάδες δίνουν τόσο έμφαση στον ανταγωνισμό, την τελειότητα, τα υψηλά στάνταρντς, που ξεχνάνε να συνδεθούν συναισθηματικά με το παιδί τους και να του φέρονται σαν να είναι παιδί. 
Το παιδί αυτό συχνά νιώθει ότι η μαμά του είναι μία ξένη, ένας ‘λοχίας’ που δίνει προσταγές και παραγγέλματα και δεν είναι ικανοποιημένος με τίποτα. Το παιδί που έχει τελειομανή μαμά συχνά αισθάνεται ότι η μαμά του δεν το αγαπάει. Και δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από αυτό για ένα παιδί.

Friday, 26 January 2018

ΠΩΣ ΝΑ… ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΕΤΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΑΣ!

Έχετε σκεφτεί ποτέ συνειδητά να καταστρέψετε το παιδί σας; 
Φυσικά και όχι! 
Όμως, έχετε συνειδητοποιήσει ότι όλα αυτά τα ωραία που λέμε ότι πρέπει να κάνουμε για τα παιδιά μας έχουν και την αντίστροφη πλευρά; 
 Δηλαδή ότι, όταν δεν κάνουμε τα θετικά και κάνουμε το αντίστροφο τους, τότε βλάπτουμε τα παιδιά μας; 
Δέστε λοιπόν πόσο εύκολο είναι να… καταστρέψει κανείς ένα παιδί, με καλή πρόθεση και κακές επιλογές!
  1. Ποτέ μην πείτε ΟΧΙ. Κάντε όλα τα χατίρια στο παιδί σας. αγοράστε του όποιο παιχνίδι σας ζητήσει. Αφήστε το να φάει ό,τι φαγητό ή σνακ θέλει. Αφήστε το να κοιμηθεί ό,τι ώρα θέλει. Σε όλα να λέτε «ναι».
  2. Αγοράστε στο παιδί σας παιχνίδια. Πολλά παιχνίδια, πάρα πολλά παιχνίδια, μόνο ηλεκτρονικά. Αφήστε το να είναι μπροστά σε μία οθόνη όλη τη μέρα. Αν το παιδί δε θέλει να δει τους φίλους του ή να βγει έξω να περπατήσει ή να αθληθεί επειδή προτιμάει να παίζει ηλεκτρονικά, αφήστε το.
  3. Τονίστε στο παιδί σας πόσο σημαντικά είναι τα χρήματα. Διδάξτε του ότι το χρήμα είναι το μοναδικό σημαντικό αγαθό στον κόσμο.
  4. Επενδύστε πολλά λεφτά στο να ντύνετε το παιδί σας με τα ακριβότερα ρούχα, αποκλειστικά με επώνυμες μάρκες. Διδάξτε στο παιδί σας ότι η εξωτερική εμφάνιση είναι το μόνο που μετράει.
  5. Σταματήστε να συζητάτε με το παιδί σας! Τα πολλά λόγια είναι… φτώχεια! Αφήστε το να είναι κολλημένο στο τάμπλετ του και ό,τι χρειάζεται να μάθει θα το μάθει στο σχολείο.
  6. Αφήστε το παιδί σας να κάνει ό,τι θέλει, μην το μαλώσετε ποτέ και μην του πείτε ό,τι έκανε λάθος. Θα πληγώσετε τα συναισθήματά του! Αφήστε το να εκφραστεί ελεύθερα, ακόμα και αν επιμένει, ακόμα και αν κάνει λάθος, ακόμα και αν ενοχλεί κάποιον άλλον. Η συμπεριφορά του είναι δική του επιλογή!
  7. Μην ανησυχείτε καθόλου αν το παιδί σας είναι αγενές, φέρεται άσχημα ή χτυπάει ή εκφοβίζει άλλα παιδιά. Η ζωή είναι άδικη, οπότε καλύτερα να είναι ο θύτης παρά το θύμα!
  8. Κανονίστε να κάνετε πάντα αυτό που θέλει το παιδί σας και φροντίστε να μην έχετε τη δική σας ζωή. Διδάξτε στο παιδί σας να είναι εγωιστής, να κάνει αυτό που θέλει το ίδιο και να μη νοιάζεται για τις ανάγκες και τις επιθυμίες των αγαπημένων του.
  9. Αν η δασκάλα, ο προπονητής, κάποιος άλλος ενήλικας έχει να κάνει κάποια παρατήρηση για το παιδί σας, μην τους ακούσετε! Να πάρετε κατευθείαν το μέρος του παιδιού σας και μην ακούτε τι σας λένε οι άλλοι, δεν έχουν ιδέα!
  10. Μην αφήνετε το παιδί σας να κάνει τίποτα μόνο του, παιδί είναι! Φροντίστε να του δίνετε τα πάντα στο χέρι, να μην έχει κανένα καθήκον και καμία υπευθυνότητα και να τα ετοιμάζετε όλα εσείς για αυτό.
Λίζα Βάρβογλη

Κάθε γονιός, που έχει ένα παιδί δύο ετών, θα καταλάβει …

Όποιος έχει ένα δίχρονο στο σπίτι ξέρει και μπορεί να καταλάβει ότι ένα νήπιο θέτει τους δικούς του κανόνες και πολλές φορές είναι δύσκολο να πεις όχι.
Δείτε παρακάτω πέντε πράγματα που θα καταλάβει κάθε γονιός που έχει ένα παιδί δύο ετών…
  • Μπορεί να χρειαστεί ακόμα και πάνω από μία ώρα για να διανύσει κανείς ένα οικοδομικό τετράγωνο.
  • Ένας γονιός μπορεί να ανακαλύψει πόσο πολλή δύναμη έχουν τα χέρια του μόνο όταν προσπαθήσει να συγκρατήσει και να ασφαλίσει στο καθισματάκι αυτοκινήτου ένα παιδί που προσπαθεί να κατέβει.
  • Δεν είναι ποτέ κουρασμένα, όσο κουρασμένα κι αν είναι. Προσβάλλονται και μόνο που υπαινίσσεσαι ότι μπορεί και να χρειάζονται ξεκούραση.
  • Τα λαχανικά δεν τρώγονται! Αντίθετα από την πλαστελίνη που είναι πεντανόστιμη -κυρίως όταν την έχει προηγουμένως βρέξει σε μια λακκούβα με νερό που βρήκε στην αυλή.
  • Ένα παιχνίδι με το οποίο δεν έχει καμία διάθεση να ασχοληθεί αποκτά αμέσως τεράστιο ενδιαφέρον τη στιγμή που ένα άλλο παιδί αποφασίσει να παίξει μαζί του.

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki