Είχα τ' ονειρό μου, το ποδήλατό μου... / Καλημέρα σας

Tα ποδήλατά μας, όπως τα όνειρά μας
ξέρουν από ανηφοριές!!

Παίρνω ένα ποδήλατο και φεύγω για τ' αδύνατο
κρατάω στο χέρι το κλειδί
πιάνω το τιμόνι ο σφυγμός μου δυναμώνει
το έργο κάπου το 'χω ξαναδεί

Ήμουν μικρό παιδάκι με καθαρή καρδιά
είχα τ' ονειρό μου, το ποδήλατό μου
κι όλα έμοιαζαν σωστά
έγινα δεκάξι, κι όλα ήταν εντάξει
είχα μια ζωή μπροστά

Το ποδήλατό μου, ήταν πάντοτε δικό μου
και με πήγαινε πολύ μακριά
μέσα στη Σαχάρα, σαν την πιο βαθιά λαχτάρα
μ' οδηγούσε πέρα απ' τη χαρά

Και τώρα στον αγώνα, ξανά απ' την αρχή
Φόρτσα στο πεντάλι, να 'ρθουνε κι οι άλλοι
πάμε για ορθοπεταλιές
τα ποδήλατά μας, όπως τα όνειρά μας
ξέρουν από ανηφοριές

Τα παιδιά τραγουδούν: Νικηφόρος Βρεττάκος: «Ἂν σοῦ λείψω μιὰ νύχτα»

 

Ἂν σοῦ λείψω μιὰ νύχτα μὴν ἀνησυχήσης

ὡς τὸ ἄλλο πρωί, ὡς τὸ ἄλλο βράδυ, ὡς τὴν Κυριακή,

Ἐδῶ κάπου θὰ βρίσκομαι σ᾿ ἕναν ἄρρωστο δίπλα,

μ᾿ ἕνα πικρὸ ραβδὶ θὰ ψάχνω νὰ βρῶ μία πηγή.

πόρτα σὲ πόρτα θὰ γυρνῶ μ᾿ ἕνα ψωμὶ στὴ μασχάλη.

Ἔχε ἀναμμένη τὴ φωτιὰ πάντοτε, γιατὶ πάντοτε

θὰ σοῦ γυρίζω μουσκεμένος- Ἔχω ζεσταμένο

στὰ γόνατά σου ἕνα πουκάμισο κι ἔχε τὸ νοῦ σου

στὴν πόρτα καὶ στὴ δημοσιὰ μὴν ἀκουστῶ, γιατί,

δίχως λειψὸ ἀποφέγγαρο κι ἄστρι, κάθε φορά,

ἀπὸ τὴν ἄκρη θά ῾ρχομαι τoῦ κόσμου.

«Παντρεύουνε τον κάβουρα, ω ω ω...»

Παντρεύουνε τον κάβουρα, ω ω ω 

και του δίνουν τη χελώνα 

ντράγκα-ντρούγκα τα 'ργανα, ωρέ τα 'ργανα. 

Καλέσαν και τον πόντικα, ω ω ω  

τα συμβόλαια να γράψει 

ντράγκα-ντρούγκα τα 'ργανα, ωρέ τα 'ργανα. 

Καλέσαν τον σκαντζόχοιρο, ω ω ω 

γιεμ τα στέφανα ν' αλλάξει 

ντράγκα-ντρούγκα τα 'ργανα, ωρέ τα 'ργανα. 

Καλέσαν και τον τζίτζικα, ω ω ω 

για να παίξει το βιολί του 

ντράγκα-ντρούγκα τα 'ργανα, ωρέ τα 'ργανα. 

Καλέσαν και τον γάιδαρο, ω ω ω 

για να πάει να τραγουδήσει 

ντράγκα-ντρούγκα τα 'ργανα, ωρέ τα 'ργανα. 

Καλέσαν και τον μέρμηγκα, ω ω ω 

τα προικιά να κουβαλήσει 

ντράγκα-ντρούγκα τα 'ργανα, ωρέ τα 'ργανα. 

Καλέσαν και την αλεπού, ω ω ω 

γιεμ τις κότες να μαδήσει 

ντράγκα-ντρούγκα τα 'ργανα, ωρέ τα 'ργανα. 

Καλέσαν και τον βάτραχο, ω ω ω 

το νερό να κουβαλήσει.

ντράγκα-ντρούγκα τα 'ργανα, ωρέ τα 'ργανα. 

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Το 🍎«Μήλο μου κόκκινο»🍎, από παιδικές φωνές

    Το «Μήλο μου κόκκινο» είναι ελληνικό δημοτικό τραγούδι της Μακεδονίας, που συναντάται στους περισσότερους νομούς της Μακεδονίας. 

Χορεύεται ως μακεδονικός συρτός σε ρυθμό 7/8 σε ανοιχτό κύκλο με δώδεκα (12) βήματα, με την διαφορά ότι στο τελευταίο σταύρωμα, το πόδι πάει πίσω αντί μπροστά. 

Μοιάζει με το καλαματιανό, αλλά είναι πολύ πιο εύθυμο, όπως τα περισσότερα τραγούδια της Μακεδονίας. 

Στις περιοχές της Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας συνοδεύεται από ορχήστρα με χάλκινα όργανα.

Μήλο μου κόκκινο ρόιδο βαμμένο,

μήλο μου κόκκινο ρόιδο βαμμένο,

γιατί με μάρανες τον πικραμένο,

γιατί με μάρανες τον πικραμένο.

Πααίνω κι έρχουμε μα δεν σε βρίσκω,

πααίνω κι έρχουμε μα δεν σε βρίσκω,

βρίσκω την πόρτα σου μανταλωμένη,

Τα παραθυρούδια σου φεγγοβολούνε,
            
Ρωτώ την πόρτα σου που ειν'ι η κυρά σου,

ρωτώ την πόρτα σου που ειν'ι η κυρά σου.

Κυρά μ’ δεν είν’ ιδώ πάησι στην βρύση,

πάησι να πιει νερό κι να γεμίσει.

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Νότης Μαυρουδής: Ένας παλιάτσος είμαι εγώ...

Στίχοι: Μέλπω Ζαροκώστα

Μουσική: Νότης Μαυρουδής 

Πρώτη εκτέλεση: Παιδική χορωδία ωδείου Kodaly

Ένας παλιάτσος είμαι εγώ

καλή σας μέρα

Ξέρω να κλαίω, να γελάω, να πονώ

ξέρω να λέω την αλήθεια πέρα ως πέρα

γι' αυτό μπορώ να σας το πω...

Παιδική χορωδία Δημήτρη Τυπάλδου

Ένας παλιάτσος είμαι εγώ

καλή σας μέρα

Ξέρω να κλαίω, να γελάω, να πονώ

ξέρω να λέω την αλήθεια πέρα ως πέρα

γι' αυτό μπορώ να σας το πω...

Τραγούδι λέω δυνατά

ν' ακούσουν όλα τα παιδιά

ν' ακούσει η πολιτεία

κι απ' το τραγούδι μου αυτό

παλιάτσοι άλλοι εκατό να βγουν στην κοινωνία

Κι έτσι όλοι μαζί κι αντάμα

να τραγουδάμε τα δίκια της ζωής

να τραγουδάς κι εσύ απ' την πλατεία

να μάθεις φίλε μου σωστά να ζεις

Τραγούδι λέω δυνατά

ν' ακούσουν όλα τα παιδιά

ν' ακούσει η πολιτεία

κι απ' το τραγούδι μου αυτό

παλιάτσοι άλλοι εκατό να βγουν στην κοινωνία

Ένας παλιάτσος είμαι εγώ

καλή σας μέρα...

πρώτη ανάρτηση
από το hamomilaki: Κυριακή, 1 Νοεμβρίου 2009

Τα παιδιά τραγουδούν: «...μη λησμονάτε τη χώρα μου.» Χρόνια Πολλά και... Λεύτερα! - Καληνύχτα σας...

   Κανένα Νόμπελ και κανένας έπαινος δεν έκαναν τον Ελύτη, τον Ρίτσο, τον Μίκυ... μεγάλους. Έγιναν μεγάλοι από την αγάπη του κόσμου.

Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ
και μυρσίνη εσύ δοξαστική
μη, παρακαλώ σας, μη
λησμονάτε τη χώρα μου.

 

Αετόμορφα τα έχει τα ψηλά βουνά
στα ηφαίστεια κλήματα σειρά
και τα σπίτια πιο λευκά
στου γλαυκού το γειτόνεμα.

 

Τα πικρά μου χέρια με τον Κεραυνό
τα γυρίζω πίσω απ' τον καιρό
τους παλιούς μου φίλους καλώ
με φοβέρες και μ' αίματα

 

Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ
και μυρσίνη εσύ δοξαστική
μη, παρακαλώ σας, μη
λησμονάτε τη χώρα μου

Χρόνια Πολλά και Λεύτερα!!

Το Χαμομηλάκι

Οδυσσέας Ελύτης - Το τρελοβάπορο / Καληνύχτα σας...

Βαπόρι στολισμένο βγαίνει στα βουνά
κι αρχίζει τις μανούβρες “βίρα μάινα”
την άγκυρα φουντάρει στις κουκουναριές
φορτώνει φρέσκο αέρα κι απ’ τις δυο μεριές

Είναι από μαύρη πέτρα κι είναι απ’ όνειρο
κι έχει λοστρόμο αθώο ναύτη πονηρό
από τα βάθη φτάνει στους παλιούς καιρούς
βάσανα ξεφορτώνει κι αναστεναγμούς

Έλα Χριστέ και Κύριε λέω κι απορώ
τέτοιο τρελό βαπόρι τρελοβάπορο
χρόνους μας ταξιδεύει δε βουλιάξαμε
χίλιους καπεταναίους τους αλλάξαμε

Κατακλυσμούς ποτέ δε λογαριάσαμε
μπήκαμε μες στα όλα και περάσαμε
κι έχουμε στο κατάρτι μας βιγλάτορα
παντοτινό τον Ήλιο τον Ηλιάτορα

Όταν τα παιδιά τραγουδούν Ελύτη, η Ελλάδα χαμογελά!

Μουσικό Σχολείο Αλίμου
«Της αγάπης αίματα»

από τα τετράδια της Αμπάς

Αφιερωμένο στην Πατρίδα της καρδιάς μας

Χρόνια Πολλά χαμομηλάκια και πάντα λεύτερα!!

https://www.youtube.com/watch?time_continue=1&v=T4vPoJsxLqQ

Της αγάπης αίματα *	με πορφύρωσαν
Και χαρές ανίδωτες *	με σκιάσανε
Οξειδώθηκα μες στη *	νοτιά
*	των ανθρώπων
Μακρινή Μητέρα *	Ρόδο μου Αμάραντο
Στ' ανοιχτά του πέλαγου *	με καρτέρεσαν
Με μπομπάρδες τρικάταρτες *	και μου ρίξανε
Αμαρτία μου να 'χα *	κι εγώ
*	μιαν αγάπη
Μακρινή Μητέρα *	Ρόδο μου Αμάραντο
Τον Ιούλιο κάποτε *	μισανοίξανε
Τα μεγάλα μάτια της *	μες στα σπλάχνα μου
Την παρθένα ζωή μια *	στιγμή
*	να φωτίσουν
Μακρινή Μητέρα *	Ρόδο μου Αμάραντο
Κι από τότε γύρισαν *	καταπάνω μου
Των αιώνων όργητες *	ξεφωνίζοντας
«Ο που σ' είδε, στο αίμα *	να ζει
*	και στην πέτρα»
Μακρινή Μητέρα *	Ρόδο μου Αμάραντο
Της πατρίδας μου πάλι *	ομοιώθηκα
Μες στις πέτρες άνθισα *	και μεγάλωσα
Των φονιάδων το αίμα *	με φως
*	ξεπληρώνω
Μακρινή Μητέρα *	Ρόδο μου Αμάραντο.

πρώτη ανάρτηση

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

«Μήνυμα ζωής»: Το τραγούδι των Κωφών-Βαρηκόων παιδιών στη νοηματική γλώσσα

Ο τραγουδοποιός Γιώργος Παράμερος είχε την ιδέα να ερμηνεύσει ένα τραγούδι παρέα με τα παιδιά του δημοτικού σχολείου Κωφών-Βαρηκόων.

Έτσι δημιουργήθηκε το συγκινητικό «Μήνυμα ζωής», όπως λέγεται το κομμάτι, που ραγίζει καρδιές με τα μηνύματα και την αισθαντικότητά του.

Η πρωτοβουλία ξεκίνησε από το Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Κωφών – Βαρηκόων της Πάτρας και έγινε τραγούδι στη νοηματική και την ομιλούμενη γλώσσα, χάρη σε μία συνέργεια με το 26ο Δημοτικό Σχολείο Πάτρας.

Η ιδέα, οι στίχοι και η μουσική ανήκουν στον Γιώργο Παράμερο.

Το Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Κωφών – Βαρηκόων είναι ιδρυτικό μέλος της Ένωσης Κοινωνικών Φορέων «ΠΥΛΩΝΕΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ», η οποία ιδρύθηκε από τη ΓΕΦΥΡΑ Α.Ε. το 2010. 

Το τραγούδι έκανε «πρεμιέρα» το Σάββατο 13 Σεπτεμβρίου 2014, στο κάστρο Αντιρρίου, ανοίγοντας τη μεγάλη συναυλία αλληλεγγύης με τη Λαϊκή Ορχήστρα «Μίκης Θεοδωράκης». 

Η συναυλία αυτή διοργανώθηκε για την ενίσχυση δύο άλλων φορέων – μελών των «Πυλώνων» («ΑΛΚΥΟΝΗ» Ναυπάκτου & «ΙΡΙΣ» Ρίου) και αποτέλεσε την κεντρική εκδήλωση της δεκαετηρίδας της Γέφυρας Ρίου – Αντιρρίου «Χαρίλαος Τρικούπης». 

Από τότε το «Μήνυμα ζωής» έγινε επίσημα το τραγούδι των δέκα χρόνων της εθνικής μας Γέφυρας.

paidikigonia

Είναι μόλις 2,5 ετών... και με την ψυχούλα του γιορτάζει την 28η Οκτωβρίου!

Χρόνια Πολλά και Ελεύθερα!

**********

Ξημερώνει.... Καλημέρα σας :)

Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις 

Στίχοι: Βαγγέλης Γκούφας 

Δημιουργός video clip: Μαργαρίτα Πάσχου

Παιδική Χορωδία Δ.Τυπάλδου - Ξημερώνει

Το σύννεφο έφερε βροχή
κι έχουμε μείνει μοναχοί
έγινε η βροχή χαλάζι
δεν πειράζει, δεν πειράζει.

Τι έχει ο φτωχός να φοβηθεί
σπίτι, ουρανός όπου σταθεί
το δισάκι του στον ώμο
για το δρόμο, για το δρόμο.

Άιντε ν' απλώσουμε πανιά
στ' όνειρο και στη λησμονιά
δάκρυα η ζωή στεγνώνει
ξημερώνει, ξημερώνει.

Ομογενείς μαθητές 5 ηπείρων και 9 χωρών έγραψαν και τραγούδησαν: "Χώρα Ελλάδα μας γλυκιά"

«Χώρα Ελλάδα μας γλυκιά»...
Αυτός είναι ο τίτλος του τραγουδιού τους στίχους του οποίου έγραψαν οι μαθητές 10 ελληνικών σχολείων, από 9 χώρες που βρίσκονται σε πέντε διαφορετικές Ηπείρους. 

Τα παιδιά της ελληνικής ομογένειας και ενός σχολείου στην Ελλάδα ένωσαν τις δυνάμεις, την αγάπη τους για την Ελλάδα αλλά και τις υπέροχες γλυκιές φωνές τους και τώρα μας στέλνουν το πιο μελωδικό μήνυμα από χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά.

«Αυτό το τραγούδι περικλείει την αγάπη των μαθητών και όλων εμάς για την Ελλάδα μας. Είναι αποτέλεσμα μιας συλλογικής προσπάθειας πολλών ανθρώπων και ειδικά μαθητών και μαθητριών....

Ως ιδέα και πρωτοβουλία, ξεκίνησε από το Ελληνικό Σχολείο του Βουκουρεστίου "Αθηνά" και τους μαθητές της Ε' και ΣΤ' τάξης του Δημοτικού και την δασκάλα τους, κ. Μπασίνα Βασιλική. 

Η πρώτη στροφή γράφτηκε από το Ελληνικό Σχολείο του Βουκουρεστίου "Αθηνά" και σε αυτό το ταξίδι, κάθε ένα από τα 11 Σχολεία που συμμετείχαν, έγραφε την δική του στροφή», διαβάζουμε στο σχόλιο που συνοδεύει το βίντεο με το τραγούδι στο YouTube.

Όπως θα διαπιστώσετε στη μουσική -που έγραψε ο Νίκος Ντόνας ο οποίος είναι υπεύθυνος και για την ενορχήστρωση- ξεχωρίζει ο ήχος του μπουζουκιού ενώ στους στίχους των μαθητών ξεχωρίζουν λέξεις βαθιά ριζωμένες στο ελληνικό λεξιλόγιο και τρόπο ζωής όπως κέφι και φιλότιμο αλλά και αναφορές στις φυσικές ομορφιές της χώρας, στον ελληνικό πολιτισμό, τη φιλοσοφία κα.

Πέρα όμως από την εξύμνηση της ελληνικής ιστορίας και του ελληνικούς κάλλους δεν ξεχνούν να στείλουν και το δικό τους μήνυμα – αίτημα με στίχους όπως: «ψάλλουμε με μια φωνή για Ελλάδα δυνατή»,«μη λυγίσεις τιμημένη» ενώ το τραγούδι «κλείνει» με τον στίχο «τραγουδάμε δυνατά ζήτω η Ελλάδα μας παιδιά».

Στις φωτογραφίες δε που πλαισιώνουν το βίντεο ξεχωρίζουν τα χρώματα της γαλανόλευκης και τα χαρούμενα πρόσωπα των παιδιών από εκδηλώσεις για εθνικές επετείους ή εν ώρα μαθήματος.

Στην υπέροχη, μελωδική και συγκινητική αυτή προσπάθεια μετείχαν τα εξής σχολεία: 

Ελληνικό Σχολείο «Αθηνά» Βουκουρέστι - Ρουμανία, 

Αρχιμήδειος Ακαδημία Μαϊάμι -ΗΠΑ, 

Δημοτικό Σχολείο Βελβεντουύ Κοζάνης, 

Ελληνικό Σχολείο Βαλένσια -Βενεζουέλα, 

Ελληνική Σχολή Ζήνων Αυστραλία, 

Τοσιτσαίο-Πρατσίκειο ΔΣ Ελληνική Κοινότητας Αλεξάνδρειας-Αιγύπτου, 

Σχολείο Oakleigh Grammar Μελβούρνης, 

Τμήμα Ελληνικής Γλώσσας Ντόχα-Κατάρ, 

Σχολείο Παιδεία, Ελληνική Κοινότητα Τορόντο – Καναδά, Νηπιαγωγείο Σαχέτι- Νότια Αφρική.

The Huffington Post

Το σύννεφο έφερε βροχή...

Το σύννεφο έφερε βροχή

κι έχουμε μείνει μοναχοί

έγινε η βροχή χαλάζι

δεν πειράζει, δεν πειράζει.

Στίχοι: Βαγγέλης Γκούφας
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις

Τι έχει ο φτωχός να φοβηθεί

σπίτι, ουρανός όπου σταθεί

το δισάκι του στον ώμο

για το δρόμο, για το δρόμο.

Άιντε ν’ απλώσουμε πανιά

στ’ όνειρο και στη λησμονιά

δάκρυα η ζωή στεγνώνει 

ξημερώνει, ξημερώνει.

Η μικρή Χρυσηβαΐα τραγουδά «Της Σουμελάς τα κάσια» στη μνήμη της Γενοκτονίας των Ποντίων και των Αρμενίων

Όχι, κ. Θεοδωράκη, Όχι!

Αυτό το κοριτσάκι που τραγουδά για τον ξεριζωμό και την Παναγία Σουμελά, δεν είναι «θρησκόληπτη εθνικίστρια»!! 

Στην Εκδήλωση του Ελληνικού Υπουργείου Αμύνης σε συνεργασία με την Αρμενία, για την μνήμη της Γενοκτονίας των Ποντίων και των Αρμενίων

Η μικρή Χρυσηβαΐα Βελισσαράκου τραγούδησε με την απλότητα της παιδικής, αθώας φωνής και την ψυχή μιας μνήμης που κληρονομείται «Της Σουμελάς τα κάσια».

Η Άννα Καλαϊτζόγλου και η Σουλτάνα Βαρυτιμιάδη άρθρωναν λόγο ποντιακό που μιλούσε στην ψυχή.

Καλημέρα σας, με ένα πανέμορφο τραγούδι από παιδικές φωνές!!

Δεν έκανα ταξίδια μακρινά
τα χρόνια μου είχαν ρίζες ήταν δέντρα
που τα 'ντυσε με φύλλα η καρδιά
και τ' άφησε ν' ανθίζουν μες την πέτρα

Δεν έκανα ταξίδια μακρινά
οι άνθρωποι που αγάπησα ήταν δάση
οι φίλοι μου φεγγάρια ήταν νησιά
που δίψασε η καρδιά μου να τα ψάξει

Το πιο μακρύ ταξίδι μου εσύ
η νύχτα εσύ το όνειρο της μέρας
μικρή πατρίδα σώμα μου κι αρχή
η γη μου εσύ ανάσα μου κι αέρας

Δεν έκανα ταξίδια μακρινά
τα χρόνια μου είχαν ρίζες ήταν δέντρα
που τα 'ντυσε με φύλλα η καρδιά
και τ' άφησε ν' ανθίζουν μες την πέτρα

Δεν έκανα ταξίδια μακρινά
ταξίδεψε η καρδιά κι αυτό μου φτάνει
σε όνειρα σ' αισθήματα υγρά
το μυστικό τον κόσμο ν' ανασάνει

Το πιο μακρύ ταξίδι μου εσύ
η νύχτα εσύ το όνειρο της μέρας
μικρή πατρίδα σώμα μου κι αρχή
η γη μου εσύ ανάσα μου κι αέρας

Παιδική Χορωδία Σπύρου Λάμπρου

Αλήθεια, αξίζει σ’ αυτή τη ζωή, να αγαπάς και να σ’ αγαπάνε...

Η αγάπη σ’ ένα χαμόγελο παιδιού,
μας ομορφαίνει και γλυκαίνει την ψυχή μας,
σαν μία λάμψη, όπως ο φάρος του νησιού,
ορίζοντες ν’ ανοίγει στη ζωή μας!

Την ευτυχία πάντοτε μες στη ζωή,
μας τη χαρίζουν οι μικρές, καλές στιγμές μας,
μία φιλία, ένα χαμόγελο γλυκό,
μια προσμονή, μια σκέψη τρελή,
σαν σε όνειρό μας!

Αλήθεια, αξίζει σ’ αυτή τη ζωή,
να αγαπάς και να σ’ αγαπάνε,
να εκτιμάς την κάθε στιγμή, που εσύ γελάς,
ενώ άλλοι πονάνε…

Η αγάπη χωρίς αντάλλαγμα μπορεί,
τα πάντα στη ζωή να υπομένει,
και να γελάει και να πονάει και να μπορεί
να συγχωρεί, να προχωρεί, να περιμένει…

Αλήθεια, αξίζει σ’ αυτή τη ζωή,
να αγαπάς και να σ’ αγαπάνε,
να εκτιμάς την κάθε στιγμή, που εσύ γελάς,
ενώ άλλοι πονάνε…

Συμφωνική ορχήστρα MOTIVO και παιδική χορωδία Σπύρου Λάμπρου
ενορχήστρωση και διεύθυνση ορχήστρας Πέτρος Ν. Πρόκος
στίχοι- μουσική: Σπύρος Λάμπρου

Ένα κοριτσάκι δυόμισι χρονών τραγουδάει για την 28η Οκτωβρίου

Ένα τραγουδάκι για την Ελλάδα και ο Εθνικός Ύμνος, 

από ένα κοριτσάκι δυόμισι χρονών

Χρόνια Πολλά και Ελεύθερα!!

«Έτσι την παθαίνουν όσοι έχουνε κοκόρου γνώση!» Γεώργιος Δροσίνης - Η αλεπού καλόγρια

Σαν δεν είχε τι να φάει μια αλεπού πονηρεμένη
αποφάσισε να πάει και καλόγρια να γένει.

Τρεις κοκόροι που δεν έχουν στο κεφάλι λίγη γνώση
την πιστεύουνε και τρέχουν την ευχή της να τους δώσει.

Μπαίνουν μέσα στο κελί της, τους ξομολογά εκείνη
και κουνεί την κεφαλή της και συχώρεση τους δίνει.

Και χωρίς να χάσει ώρα, καθώς ήταν πεινασμένη,
τους αρπάζει κι είναι τώρα και οι τρεις συχωρεμένοι.

 Και η αλεπού τούς κλαίει, τους μοιρολογά και λέει:

«Έτσι την παθαίνουν όσοι έχουνε κοκόρου γνώση!»

podilato98

Με χρώματα ουράνια θα βάψουμε τη ζωή μας, ν’ αλλάξει σελίδα.

 

Άνοιξ' την καρδιά σου, εγώ είμαι εδώ.

Στα προβλήματά σου για να σου σταθώ,
στη νυχτιά , στο σκοτάδι, θα 'μαι φως και σημάδι, θα΄ρθω να σε βρω,
να σου πω μη φοβάσαι, πια μονάχος δε θα ΄σαι. Θα ΄μαι εδώ! 
 

 

Όλοι μαζί εμείς θα φτιάξουμε, έναν κόσμο απ’ αγάπη κι ελπίδα,
με χρώματα ουράνια θα βάψουμε τη ζωή μας, ν’ αλλάξει σελίδα.
Χέρια σφιχτά θα ενώσουμε κι οι καρδιές θα κερδίσουν τη μάχη,
στην προσευχή θ’ ανταμώσουμε μοναχά σαν υπάρχει αγάπη.

Δός μου τα όνειρά σου ξέρω να σου πω
πως θα τα πετύχεις μ’ ένα μυστικό
φτάνει εσύ να πιστεύεις, πάντα να γυρεύεις μέσα στην ψυχή
της αγάπης το θαύμα, ξεπερνά κάθε τραύμα και πληγή.

Όλοι μαζί εμείς θα φτιάξουμε, έναν κόσμο απ’ αγάπη κι ελπίδα,
με χρώματα ουράνια θα βάψουμε τη ζωή μας, ν’ αλλάξει σελίδα.
Χέρια σφιχτά θα ενώσουμε κι οι καρδιές θα κερδίσουν τη μάχη,
στην προσευχή θ’ ανταμώσουμε μοναχά σαν υπάρχει αγάπη.

Θα βρεθούμε ξανά / όταν όλα θα έχουν περάσει....

 

Εδώ θα ρίξω στη θάλασσα
σαν πέτρες τα χρόνια που χάλασα
Εδώ θα μου φέρει το κύμα
ένα γράμμα που θα έχει και ρίμα
και θα λάμπει στο τέλος η υπογραφή:
Κολοκοτρώνης, Μακρυγιάννης, Φιλικοί.
 

Θα βρεθούμε ξανά
όταν όλα θα έχουν περάσει.
Στην Πατρίδα φιλιά
και κουράγιο να πεις, μην ξεχάσει.
Θα βρεθούμε ξανά
όταν όλοι θα έχουν αλλάξει
Θα βρεθούμε ξανά.

Εδώ αρχαία μου θάλασσα
που ξέρεις τι βάσανα τράβηξα
Εδώ θα μου στείλει τ’ αγέρι
ένα γράμμα απ’ τ’ αόρατα μέρη
ο χαμένος ο λόγος, ο πιο ζεστός:
Σεφέρης, Κάλβος, Εμπειρίκος, Σολωμός.