Wednesday, 3 August 2011

Με ανορεξία από τα… 5 τους χρόνια! 7, 8, 9 year old kids having anorexia nervosa

«Αγόρια και κορίτσια βλέπουν στα περιοδικά μόδας τις εικόνες εξαιρετικά αδύνατων μοντέλων και αποκομίζουν την εντύπωση πως έτσι πρέπει να είναι και τα ίδια. Η εικόνα σώματος φαίνεται πως επηρεάζει πλέον τα μικρά παιδιά πολύ περισσότερο απ’ ό,τι την προηγούμενη δεκαετία». 
7, 8, 9 year old kids having anorexia nervosa

Παιδιά ηλικίας μόλις 5 ετών μεταφέρονται στα νοσοκομεία πάσχοντας από νευρογενή ανορεξία ή βουλιμία - και πολλά χρειάζονται νοσηλεία επί εβδομάδες έως ότου μπορέσουν να σταθούν στα πόδια τους, σύμφωνα με νέα, ανησυχητικά στοιχεία.
Οι ειδικοί κατηγορούν γι’ αυτό την μόδα του «νούμερο μηδέν», που παρά τις ενημερωτικές εκστρατείες εξακολουθεί να απαιτεί από παιδιά, εφήβους και νέους να είναι αδύνατοι, εάν θέλουν να είναι αποδεκτοί και επιτυχημένοι.
Τα στοιχεία έδωσε στη δημοσιότητα το βρετανικό υπουργείο Υγείας και προέρχονται από 35 δημόσια νοσοκομεία της Αγγλίας.
Σύμφωνα με αυτά, τα τρία τελευταία χρόνια 2.100 παιδιά ηλικίας κάτω των 16 ετών χρειάσθηκαν νοσηλεία για ανορεξία, βουλιμία ή άλλη διατροφική διαταραχή.
Μεταξύ αυτών ήταν 98 παιδιά ηλικίας 5 έως 7 ετών, 99 παιδιά ηλικίας 8 και 9 ετών, καθώς και 400 παιδιά ηλικίας 10 έως 12 ετών.
Η αληθινή έκταση του προβλήματος, όμως, είναι πολύ μεγαλύτερη, καθώς η έρευνα του βρετανικού Εθνικού Συστήματος Υγείας (NHS) περιορίσθηκε στην Αγγλία και αρκετά δημόσια νοσοκομεία αρνήθηκαν να δώσουν στοιχεία για τους ασθενείς που νοσήλευσαν.
Επιπλέον, στην έρευνα δεν συμπεριελήφθησαν τα ιδιωτικά νοσοκομεία, ούτε και τα παιδιά με διατροφικές διαταραχές τα οποία δεν ήταν σε αρκετά σοβαρή κατάσταση ώστε να χρειασθούν νοσηλεία και έτσι υποβλήθηκαν σε ψυχολογική θεραπεία σε εξωνοσοκομειακή βάση.
Όπως και να ‘χει, τα νοσηλευόμενα παιδιά χρειάσθηκαν παραμονή στο νοσοκομείο από λίγες ημέρες έως αρκετές εβδομάδες, στη διάρκεια των οποίων τους χορηγήθηκαν ενδοφλεβίως υγρά και θρεπτικά συστατικά και άρχισαν ψυχολογική αξιολόγηση και θεραπεία, που συνεχίστηκε και μετά το εξιτήριό τους.
«Τα παιδιά εκτίθενται σε επικίνδυνα μηνύματα. Ο σωματότυπος που προωθείται ειδικά για τις έφηβες και τις νεαρές γυναίκες είναι αυτός ενός παιδιού», δήλωσε η κυρία Σούζαν Ρίνγκγουντ, επικεφαλής του οργανισμού υποστήριξης ατόμων με διατροφικά προβλήματα B-eat.
«Αγόρια και κορίτσια βλέπουν στα περιοδικά μόδας τις εικόνες εξαιρετικά αδύνατων μοντέλων και αποκομίζουν την εντύπωση πως έτσι πρέπει να είναι και τα ίδια. Η εικόνα σώματος φαίνεται πως επηρεάζει πλέον τα μικρά παιδιά πολύ περισσότερο απ’ ό,τι την προηγούμενη δεκαετία».
Σύμφωνα με στοιχεία που δόθηκαν τον περασμένο μήνα στη δημοσιότητα, αγόρια ηλικίας μόλις 10 ετών πέφτουν θύματα της βουλιμίας εξαιτίας της μόδας και της λαχτάρας τους να χωρέσουν στα εξαιρετικά στενά τζιν παντελόνια που πωλούν τα καταστήματα, αλλά και επειδή δεν αντέχουν άλλο τα πειράγματα από τους συμμαθητές τους για το βάρος τους.
Οι ειδικοί συνιστούν στους γονείς να έχουν το νου τους για ύποπτα συμπτώματα, όπως ακατάστατες ώρες φαγητού, κόψιμο του φαγητού σε πολύ μικρά κομμάτια ή εξεύρεση τρόπων για να τρώει το παιδί μόνο του. Μερικά παιδιά εξάλλου κρύβουν ή πετάνε το φαγητό τους, και υποκρίνονται ότι το έφαγαν.

τα Νέα

75χρονος βίαζε τις ανήλικες εγγονούλες της αδερφής του

Το κτήνος, ο εσχατόγερος... βίαζε τα κοριτσάκια από τα πέντε και τα έξι τους χρόνια :(((

Ποια φυλακή θα βρεθεί να χωρέσει τέτοια εγκλήματα;;
Ηλικιωμένος συνελήφθη με την κατηγορία ότι βίαζε επί πέντε χρόνια τα ανήλικα εγγόνια της αδελφής του. Πρόκειται για 75χρονο, ο οποίος μετά τη σύλληψή του οδηγήθηκε στην εισαγγελία Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης.
Όπως έγινε γνωστό, ο εφιάλτης των κοριτσιών, που σήμερα είναι ηλικίας 10 και 11 ετών, ξεκίνησε πριν από πέντε χρόνια.
Σε βάρος του απαγγέλθηκαν κατηγορίες για βιασμό κατά συρροή και κατ’ εξακολούθηση και για αποπλάνηση παιδιών, ενώ τις επόμενες μέρες θα απολογηθεί στις ανακριτικές αρχές της Θεσσαλονίκης.
Όπως έγινε γνωστό, ο εφιάλτης των κοριτσιών, που σήμερα είναι ηλικίας 10 και 11 ετών, ξεκίνησε πριν από πέντε χρόνια.  
Ο κατηγορούμενος φέρεται ότι υποχρέωνε τα κοριτσάκια να έρθουν σε σεξουαλική επαφή μαζί του, απειλώντας τα για το ενδεχόμενο να μιλήσουν σε κάποιον.
Η αρχή του τέλους αυτού του μαρτυρίου ήρθε πριν από λίγες μέρες όταν συγγενικό τους πρόσωπο διαπίστωσε κάποιες ύποπτες κινήσεις του ηλικιωμένου, ενώ έκρινε ταυτόχρονα ως περίεργη τη συμπεριφορά των παιδιών απέναντι στον 75χρονο.  
Ο δράστης τελικά συνελήφθη και προανακριτικά παραδέχθηκε τις πράξεις του.

www.kathimerini.gr 
με πληροφορίες από ΑΠΕ- ΜΠΕ

Να αγαπάς!

Eδώ και μέρες θέλω να γράψω για ένα θέμα που με συγκλόνισε αυτήν την περίοδο.  Την μία σκέφτομαι ότι “ο κόσμος είναι σε mood διακοπών, πού πας να τους ψυχοπλακώσεις;”, την άλλη σκέφτομαι ότι είναι και ένα θέμα πολύ ευαίσθητο και αρκετά δύσκολο στο να το προσεγγίσεις χωρίς γνώσεις, αλλά διάφορες συγκυρίες με ωθούν στο να πάρω την απόφαση να ασχοληθώ έστω και λίγο με το θέμα της νευρικής ανορεξίας, όπως το έχω συναντήσει εγώ μέχρι τώρα.

Young & Anorexic - What Parents Should Do

Ένα άρθρο που διάβασα σήμερα στο Χαμομηλάκι”, μου επιβεβαίωσε για άλλη μία φορά ότι το πρόβλημα μπορεί και να μην είναι τόσο μακριά από μένα γιατί π.χ. πιστεύω το παιδί μου είναι μικρό.
Βλέποντας  καθημερινά όλο και περισσότερα κορίτσια (κυρίως) να αρρωσταίνουν από αυτό και να πεθαίνουν από αυτό, βλέπω μπροστά μου άλλον ένα κίνδυνο. Δεν θεωρώ ότι είμαι υπερβολική. 
Ψάχνω, διαβάζω, συζητάω για να βρω ποιοί είναι οι λόγοι που μπορούν να σπρώξουν το μυαλό ενός παιδιού στο σκοτάδι της δίνης της νευρικής ανορεξίας.  
Δεν μπορώ να σας πω ότι το έχω κατανοήσει 100%.  Ξέρω μόνο ότι πρέπει να είμαι κοντά στο παιδί μου συναισθηματικά, να το ακούω, να το αφουγκράζομαι και να προσπαθώ να το κατανοήσω και να το βοηθήσω όπου μπορώ. Και όπου δεν μπορώ, να ζητήσω βοήθεια. Δεν είναι ντροπή να ζητήσεις βοήθεια όταν νιώθεις ότι δεν ξέρεις τί  να κάνεις;  Στην Μαμαδική Σχολή δεν σπουδάζουμε τα πάντα! Υπάρχουν άλλες σχολές (π.χ. Ψυχολογίας) που βγάζουν αξιόλογους και λαμπρούς επιστήμονες που μπορούν να βοηθήσουν. 
Προς Θεού, δεν εννοώ ότι με το παραμικρό θα πρέπει να τρέχουμε σε παιδοψυχολόγους (π.χ.”Γιατρέ, δεν τρώει ντολμαδάκια γιαλαντζί το παιδί. Μήπως το έχω τραυματίσει συναισθηματικά;”) , αλλά όταν κάποια πράγματα μας ξεπερνούν, γνώμη μου είναι ότι όχι μόνο δεν είναι ντροπή να ζητήσουμε βοήθεια , αλλά είναι και υποχρέωση μας!
Δεν είμαι στην δύσκολη θέση των γονιών που τα παιδιά τους πάσχουν από αυτήν την αρρώστια, αλλά αυτό που ξέρω είναι ότι όλοι μας κάνουμε αυτό που θεωρούμε εμείς ως σωστό για το καλό τους και γι’ αυτό πολλές φορές το παρακάνουμε με την υπερ-προστασία μας. 
Ίσως ένα κομμάτι πολλών προβλημάτων είναι ότι στην προσπάθειά μας να τους δώσουμε το καλύτερο δυνατόν, τους περνάμε μηνύματα αναζήτησης της τελειότητας (στην εμφάνιση, στην εκπαίδευση, στην δουλειά, στην προσωπική ζωή) -που ποιός από εμάς την φτάνει στην τελική και τί καταλαβαίνει όταν το πετύχει;- και τα κρατάμε προστατευμένα από απογοητεύσεις, απορρίψεις, δυσκολίες… καταστάσεις που είναι η καθημερινότητά μας ως ενήλικες, με αποτέλεσμα όταν “βγαίνουν” στην αληθινή ζωή να “τρώνε” καταστροφικά “στραπάτσα”!
Δυστυχώς ή ευτυχώς δεν υπάρχει σχολή γονέων.  Η φοίτησή μας είναι αυτό που ζούμε καθημερινά και οι εξετάσεις που δίνουμε καθημερινά.
Από τότε που ξεκίνησε η δική μου φοίτηση σε αυτήν την σχολή έχω δύο βασικές αρχές στις οποίες προσπαθώ να βαδίζω :
* AΓΑΠΗ: Πείτε στο παιδί σας “σ’ αγαπώ”! Το παιδί μου θα το αγαπώ ό,τι κι αν είναι! Μπορεί να με στεναχωρήσει, αλλά θα το αγαπώ. Μπορεί να με απογοητεύσει, αλλά θα το αγαπώ. Μπορεί να με πονέσει, αλλά θα το αγαπώ. Και θα το αγαπώ γι’ αυτό που είναι και όχι για αυτό που θα ήθελα εγώ να είμαι/είναι!!!  
Είμαι υποχρεωμένη να του δώσω τα πρώτα “μαξιλαράκια ασφάλειας” για να προχωρήσει.
*ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ: “Nα αγαπάς τον εαυτό σου για αυτό που είσαι και μην επιτρέψεις σε κανέναν να σου πει ότι δεν μπορείς! Αν το θέλεις πολύ, μπορείς να δοκιμάσεις ό,τι ονειρεύεσαι! Γιατί πρέπει να κάνουμε όνειρα και να τα κυνηγάμε!! ”

Μπορεί στην διάρκεια της φοίτησής μου στην Μαμαδική Σχολή να κάνω πολλά λάθη.
Το ξέρω ότι θα κάνω λάθη, γιατί είμαι άνθρωπος.
Ξέρω όμως επίσης ότι θα προσπαθώ, να τα δέχομαι και να τα διορθώνω.
Οφείλω να σημειώσω ότι για το θέμα της νευρικής ανορεξίας υπάρχει και η «ΑΝΑΣΑ», που κάνει αξιόλογη δουλειά και βοηθά όποιους έχουν ανάγκη από ενημέρωση ή κάτι περισσότερο.
Θα κλείσω λέγοντας μόνο αυτό…
ΝΑ ΑΓΑΠΑΣ!:)

από kidscloud

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki