Ένα παιδί που του έκαναν bullying

Υπερασπίστηκε ένα παιδί που του έκαναν bullying, όμως δεν φανταζόταν ότι 4 χρόνια αργότερα θα συμβεί ΑΥΤΟ!

 

Πριν από 4 χρόνια, ο Jock έκανε μια μικρή πράξη που εν αγνοία του έσωσε μία ζωή.
Μια μέρα, συνάντησε ένα μικρότερο σε ηλικία παιδί που κουβαλούσε τα βιβλία του στο χέρι και προσπαθούσε να ξεφύγει από μία παρέα που τον κυνηγούσε. Ο Jock τους ακολούθησε και τους είδε να πετάνε κάτω τα βιβλία του και τα γυαλιά του.

Κατάφερε να τους τρομάξει απειλώντας ότι θα τα πει όλα στους γονείς τους και ύστερα βοήθησε τον πιτσιρικά να σηκωθεί και να μαζέψει τα πράγματά του. Ακόμη όμως δεν ήξερε την σπουδαιότητα της πράξης του…

Ο Kyle και ο Jock έμεναν στην ίδια γειτονιά αλλά ποτέ δεν είχαν ξαναμιλήσει μέχρι εκείνη τη μέρα. Περπατώντας προς το σπίτι τους όμως, ο Jock τον κάλεσε την επόμενη μέρα να παίξει ποδόσφαιρο με αυτόν και την παρέα του και κάπως έτσι ξεκίνησε μία φιλία που κρατάει μέχρι και σήμερα.

Τέσσερα χρόνια αργότερα, έφτασε η ημέρα της αποφοίτησης. Ο Kyle είχε την υψηλότερη βαθμολογία στο σχολείο και έτσι του ζήτησαν να μιλήσει εκ μέρους των συμμαθητών του.

Όλοι πάγωσαν… Άρχισε να εξιστορεί τα περιστατικά της ημέρας που γνώρισε τον Jock και πως είχε ήδη προγραμματίσει για αργότερα εκείνη την ημέρα να αυτοκτονήσει για να γλιτώσει από τους δυνάστες του. Κανείς δεν είχε την παραμικρή ιδέα, ούτε καν οι γονείς του!

Τι τον κράτησε ζωντανό; Η υπόσχεση ενός παιχνιδιού την επόμενη ημέρα και μία σπάνια φιλία…

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

The water only needs seconds of distraction to kill a kid

The water only needs seconds of distraction to kill a kid

To all parents and adults

Αφιερώστε λίγο χρόνο για να κοιτάξετε τη ζωγραφιά του παιδιού σας!

Λέει τόσα πολλά!!!
Οι παιδικές ζωγραφιές δεν είναι απλά χαριτωμένες απεικονίσεις ή μουτζούρες χωρίς νόημα.

Σύμφωνα με τους ειδικούς κρύβουν πολλά μηνύματα και μέσα από αυτές μπορούμε να λάβουμε πληροφορίες για την νοητική αλλά και την συναισθηματική ανάπτυξη ενός παιδιού.

Παράλληλα μπορούμε να λάβουμε στοιχεία για την προσωπικότητά του, τα ενδιαφέροντα ή για οτιδήποτε μπορεί να το απασχολεί και αποφεύγει ή δεν μπορεί να το εκφράσει λεκτικά.

Ανεξάρτητα, όμως, από αυτό, όταν ένα παιδί μας δείχνει την ζωγραφιά του, μοιράζεται μαζί μας κάτι πολύ σημαντικό γι’ αυτό.

Μη κάνετε το λάθος και προσπεράσετε αυτή τη στιγμή λόγω των τρελών ρυθμών της ημέρας σας. 

Αφιερώστε λίγο χρόνο για να κοιτάξετε τη ζωγραφιά του, να τη θαυμάσετε κι ίσως και να συζητήσετε με το παιδί σας γύρω από αυτή, αν το επιθυμεί.

Σίγουρα θέλετε να είστε εσείς αυτός/ή που θα του δώσετε την ενθάρρυνση που χρειάζεται για να συνεχίσει!

Δείτε το παρακάτω animation μικρού μήκους με την ιστορία της μικρής Alice και θα καταλάβετε τι εννοούμε…

https://www.youtube.com/watch?time_continue=3&v=phQDinMbmic

https://www.viralnet.gr/permalink/4480.html

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Alike: Μία συγκινητική Ταινία μικρού μήκους για τη σχέση Πατέρα και γιου

Σε έναν πολυάσχολο κόσμο, ο Copi είναι ένας πατέρας που προσπαθεί να διδάξει στον γιο του, τον Paste, το σωστό. 

Αλλά… ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος για να το πετύχει; 

Αυτή είναι η υπόθεση του «Alike», μίας από τις ομορφότερες ταινίες μικρού μήκους της χρονιάς που μας πέρασε.

Είναι σκηνοθετημένη από τους Ισπανούς Daniel Martínez Lara και Rafa Cano Méndez και διηγείται με μοναδικό τρόπο τη σχέση πατέρα και γιου.

Ο πατέρας, όπως όλοι οι ενήλικες σήμερα, είναι πλήρως απορροφημένος από την καθημερινότητα του, αγχωμένος με τη δουλειά του και με τα προβλήματά του. 

Ο γιος του, όπως όλα τα παιδιά, βλέπει την καθημερινότητα με άλλο μάτι, με ενθουσιασμό, χαρά και… χρώματα. 

Μέρα με τη μέρα όμως και ο ίδιος χάνει αυτό τον ενθουσιασμό, εξαιτίας του αγχωμένου πατέρα του. 

Μέχρι που μια μέρα ο Copi καταλαβαίνει πως κάτι πρέπει να αλλάξει…

Δείτε την υπέροχη ταινία που θα σας κάνει σίγουρα να συγκινηθείτε και να σκεφτείτε αλλιώς τη ζωή!

newsone.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Τα Παιδιά δεν χρειάζονται Ψυχολόγο αλλά…

Όσα χρειάζονται τα παιδιά αντί του ψυχολόγου

Γιατί οι σημερινοί γονείς 

καταφεύγουν τόσο συχνά στους παιδοψυχολόγους;

Οι σημερινοί γονείς είναι διαφορετικοί από τους πιο παλιούς. Αλλιώς μεγάλωσε τα παιδιά της η γιαγιά μου, αλλιώς μεγαλώνουμε εμείς τα δικά μας. 

Η γιαγιά έστελνε τα παιδιά στις αλάνες για παιχνίδι, εμείς τα μαντρώνουμε σε παιδότοπους και εξωσχολικές δραστηριότητες. 

Η γιαγιά έδινε το ελεύθερο στον δάσκαλο να κάνει ό,τι καταλαβαίνει για να μάθει το παιδί γράμματα, ενώ εμείς ασχολούμαστε διεξοδικά με την εκπαίδευσή του. 

Ο συναισθηματικός κόσμος του παιδιού δεν υπήρχε ούτε σαν έννοια ενώ οι οθόνες και τα ηλεκτρονικά παιχνίδια ήταν επιστημονική φαντασία.

Τότε, τα παιδιά ήταν απλώς παιδιά και είχαν πολύ ξεκάθαρο ρόλο μέσα στην οικογένεια. 

Στη δική μου γενιά, αντίθετα, η διαπαιδαγώγηση των παιδιών είναι η βασική μας προτεραιότητα και συχνά, διυλίζουμε τόσο πολύ τον κώνωπα, που τελικά αισθανόμαστε ανεπαρκείς να τα μεγαλώσουμε σωστά. 

Επιπρόσθετα, οι παιδαγωγικές μέθοδοι είναι, πλέον, πολλές αλλά και αντικρουόμενες μεταξύ τους. Μπερδευόμαστε, σαστίζουμε, αναρωτιόμαστε και όταν κάτι δεν πάει καλά, καταφεύγουμε στη γνώμη των ειδικών.

Τα παιδιά δεν χρειάζονται ψυχολόγο αλλά…

... την αγάπη μας
Το νέο κοινωνικό πλαίσιο αποτελείται από δύο γονείς που, συνήθως, δουλεύουν αρκετά, παιδιά που απασχολούνται πολλές ώρες σε εξωσχολικές δραστηριότητες, ελάχιστη επαφή με τη φύση και λίγο ελεύθερο χρόνο. Όλα αυτά, σε συνδυασμό με τις ανασφάλειες των γονιών που προαναφέραμε, τους γεμίζουν ενοχές τις οποίες καλύπτουν με υλικά αγαθά και πολλά χατίρια! 

Ένα παιδί, όμως, δεν "γεμίζει" συναισθηματικά με ύλη αλλά με αγάπη. Η αγάπη είναι το μέσο που θα το ολοκληρώσει, κι αυτό επιζητά πίσω από τις απαιτήσεις του.

Η παιδική ηλικία είναι η περίοδος που γεμίζουμε την προσωπική μας τράπεζα αγάπης! Συγκεντρώνουμε μπόλικα αποθέματα από τους δικούς μας ανθρώπους, στα οποία καταφεύγουμε στην ενήλικη ζωή μας όταν κάτι δεν πάει καλά.

… όρια και κανόνες
Εκτός από αγάπη, ή μάλλον για να γίνει αντιληπτή η αγάπη μας, τα παιδιά χρειάζονται όρια και κανόνες. Πρέπει να γνωρίζουν πως στη ζωή, όλες οι διαδικασίες διέπονται από κανόνες – άλλοτε ευχάριστους, άλλοτε δυσάρεστους. Ένα οριοθετημένο παιδικό περιβάλλον, λοιπόν, επιτρέπει στην οικογένεια να συμβιώνει αρμονικά, να εκφράζεται ελεύθερα και να λειτουργεί με σεβασμό και χωρίς περιττές εντάσεις. 

Δημιουργεί, δηλαδή, ένα ασφαλές περιβάλλον μέσα στο οποίο το παιδί μεγαλώνει σωστά και μαθαίνει να είναι προσαρμοστικό και ευέλικτο σε κάθε νέο, οριοθετημένο περιβάλλον.

… κατανόηση και αποδοχή
Συχνά, επηρεασμένοι από την εποχή που τρέχει ιλιγγιωδώς και αλλάζει δομές και απαιτήσεις μέρα τη μέρα, οι απαιτήσεις που έχουμε από τα παιδιά μας είναι πέρα από την ηλικία και την παιδικότητά τους. Κοινώς, ξεχνάμε ότι είναι παιδιά και αδυνατούμε να τα καταλάβουμε και να τα αποδεχτούμε. Δεν είναι τυχαίο πως το όριο ηλικίας της εφηβείας, της πρώτης τους σεξουαλικής επαφής ή της πιο ώριμης συμπεριφοράς τους έχει κατέβει τουλάχιστον 3 χρόνια. 

Ωστόσο, η μη κατανόηση και η μη αποδοχή της παιδικότητάς τους, κάνουν τους γονείς να παρανοούν ή να μην βλέπουν καν αυτό που χρειάζεται ένα παιδί για να μεγαλώσει και να σταθεί στα πόδια του. 

Το αποτέλεσμα είναι ολέθριο, αφού αυτό που αρνείσαι να δεις, έχει ως αποτέλεσμα έντονες ή βίαιες αντιδράσεις, εξαρτήσεις, παραβατικότητα και ψυχολογικά προβλήματα.

… να αποδεχτούμε πως δεν είμαστε τέλειοι
Όλοι οι γονείς είμαστε άνθρωποι και όχι ρομπότ. Τις σχέσεις μας με τα παιδιά μας τις διακατέχουν πολλά και διαφορετικά συναισθήματα, πάθος, φαντασία ή προσδοκίες και άρα σπάνια είμαστε απόλυτα αντικειμενικοί ή νηφάλιοι. Τα λάθη, λοιπόν, είναι αναπόφευκτα. Το ζητούμενο είναι να τα αντιλαμβανόμαστε, να τα παραδεχόμαστε και να τα διορθώνουμε. 

Να υιοθετήσουμε έναν τρόπο ζωής με ανοιχτούς ορίζοντες, ελεύθερη σκέψη, αντίληψη και τη δύναμη να ζητάμε συγνώμη, να σκύβουμε πάνω από τα λάθη και τα προβλήματά μας, να τα λύνουμε και να πηγαίνουμε παρακάτω.

… να κοιτάζουμε με αγάπη και προσοχή όσα μας λένε τα παιδιά μας

Είναι γεγονός πως, όταν παρακολουθούμε με προσοχή και συγκεντρωμένα τα παιδιά μας, εννέα στις δέκα φορές μας επικοινωνούν την ανάγκη τους και μας λένε πώς ακριβώς θέλουν να τους φερθούμε. Κι αν έχετε αμφιβολία επ’ αυτού, σας θυμίζω την περίοδο που το παιδί ήταν νεογέννητο αλλά, παρόλα αυτά, είχε έναν μαγικό τρόπο να επικοινωνεί μαζί μας. Κανείς δεν μπορεί να είναι τέλειος.

Αρκεί να είναι κοντά στο παιδί του, να το ακούει, να το καταλαβαίνει, να το δέχεται και να το αγαπάει. Από κοντά αλλά και απόσταση ασφαλείας, δίνοντάς του το περιθώριο να «αναπνέει» και να ανθίζει συνεχώς.

ilovestyle
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι