Wednesday, 16 October 2019

Πόνοι Ανάπτυξης: Μύθος ή αλήθεια;

Όλοι έχουμε ακούσει πως κάποια παιδιά υποφέρουν από πόνους λόγω απότομης ανάπτυξης. 
Ποια είναι όμως η αλήθεια;
 
Η καρδιά της Νατάσσας Μποφίλιου μπορεί να πονάει όταν ψηλώνει, όμως φαίνεται πως δεν συμβαίνει το ίδιο και με τα οστά των παιδιών.

Ωστόσο, πολλά πιτσιρίκια χάνουν κυριολεκτικά τον ύπνο τους για μεγάλα διαστήματα εξαιτίας φαινομενικά αναίτιων πόνων. 
Τι είναι, λοιπόν, αυτό που τους προκαλεί;
Οι αιτίες
Παλιότερα οι ειδικοί πίστευαν ότι αυτοί οι πόνοι, οι οποίοι ταλαιπωρούν το 25 – 40% των παιδιών δύο έως δώδεκα ετών οφείλονταν στην ξαφνική ανάπτυξή τους που αναγκάζει τους μυς και τα οστά να «τεντωθούν» πολύ γρήγορα.

Ωστόσο δεν υπάρχει κανένα στοιχείο που να υποστηρίζει αυτή τη θεωρία. 
Πλέον, η επικρατούσα άποψη είναι ότι αυτές οι αθώες ενοχλήσεις οφείλονται στην υπερδραστηριότητα των παιδιών που υποφέρουν από αυτές και συγκεκριμένα στην υπερβολική χρήση των μυών τους μέσα από άλματα, αναρρίχηση και άλλες δραστηριότητες που κουράζουν πολύ το σώμα.
Επίσης, φαίνεται πως αυτά τα παιδιά έχουν μικρότερη ανοχή στον πόνο σε σχέση με τους συνομηλίκους τους. 
Ωστόσο, αυτό δεν πρέπει να σας ανησυχεί, καθώς η διαφορά εκμηδενίζεται αργότερα στη ζωή τους, σύμφωνα με έρευνα.

Πώς θα καταλάβετε αν το παιδί υποφέρει από «πόνους ανάπτυξης»

  • Βιώνει έντονους πόνους ή σουβλιές, κυρίως στα κάτω άκρα, κατά τη διάρκεια της νύχτας. Συνήθως την ώρα που ξαπλώνει ή μερικές ώρες αργότερα.
  • Συνήθως αυτοί οι πόνοι προσβάλλουν ταυτόχρονα και τις δύο πλευρές του σώματός του.
  • Εμφανίζονται χωρίς να έχει προηγηθεί τραυματισμός.
  • Υποχωρούν μέχρι το πρωί.
Πώς μπορείτε να το βοηθήσετε
  • Επισκεφθείτε τον παιδίατρο. Εκείνος ή εκείνη θα κάνει ερωτήσεις στο παιδί αλλά και θα το εξετάσει σωματικά για να εξακριβώσει ότι δεν υπάρχει κάποιο άλλο πρόβλημα. Αν οι πόνοι είναι πολύ έντονοι, ενδέχεται να σας προτείνει και κάποιο παυσίπονο.
  • Κάντε του μασάζ. Όχι μόνο θα το βοηθήσετε να ανακουφιστεί και να χαλαρώσει, αλλά θα περάσετε και μερικές ακόμη τρυφερές στιγμές μαζί.
  • Ελέγξτε πώς αντιδρά στη θερμότητα. Μία θεωρία θέλει τους πόνους να προκαλούνται από το γαλακτικό οξύ που συγκεντρώνεται στους μυς των ποδιών λόγω της υπερδραστηριότητας και το οποίο ενεργοποιείται από το ζεστό μπάνιο που κάνουν πριν κοιμηθούν.  
  • Ωστόσο, άλλα παιδιά φαίνεται πως ανακουφίζονται από ένα καυτό αφρόλουτρο ή από τη συντροφιά μιας θερμοφόρας. 
  • Μπορείτε να δείτε τι συμβαίνει με το μικρό σας, παραλείποντας μερικές φορές το βραδινό του μπάνιο και παρατηρώντας την εξέλιξη.
  • Πειραματιστείτε και κάντε υπομονή. 
Σύντομα θα το έχει ξεπεράσει. Μέχρι τότε, μπορείτε να βρείτε μαζί ποια πράγματα το βοηθούν να νιώσει καλύτερα.

in.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Τα Νεκρά Παιδιά στη Συρία: Τα Παιδιά αυτά είναι Τρομοκράτες... και τα αφήσαμε να πεθάνουν

Αυτά τα παιδιά που αφήσαμε μόνα…
Κι εμείς σιωπή… Αφού, με τον ένα τον άλλο τρόπο, συμφωνήσαμε ότι αυτά τα παιδιά είναι τρομοκράτες, τα αφήσαμε μόνα τους… Να πεθαίνουν ανυπεράσπιστα…
Ξεχάσαμε τη ρήση του Νίκου Καζαντζάκη: 
«Αν έστω και ένα παιδί σε κάποια άκρη του κόσμου πεθαίνει από την πείνα ή από τον πόλεμο, τότε ο πολιτισμός μας έχει αποτύχει οικτρά.»
Και ξεχάσαμε την άλλη αναφορά του μεγάλου Κρητικού στοχαστή: 
«Ν΄ αγαπάς την ευθύνη. Να λες: Εγώ, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης. Αν δε σωθεί, εγώ φταίω.»
Και βλέπουμε τα νεκρά παιδιά στη Συρία. 
Εκείνα που δεν πρόλαβαν να ζήσουν, επειδή έτσι αποφάσισε ο πολιτισμένος μας κόσμος. 
Εκείνα που χάθηκαν, πριν ζήσουν, από τις βόμβες του Ερντογάν, τις βόμβες των πολέμων που συμφέρουν τον «πολιτισμένο κόσμο», εκείνα που χάθηκαν στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο, ψάχνοντας απλώς μια γη να είναι ζωντανά…

Κι εμείς σιωπή… 
Γιατί ο πολιτισμένος μας κόσμος έχει βασική αρχή να αποτελείται από κυρ-Παντελήδες, που κοιτάζουν τη δουλειά τους. 
Κι έχει μια άλλη βασική αρχή, το «δίκαιο» του ισχυρού κι όχι το Δίκαιο της Ζωής και του Ανθρώπου…

Υπερασπίσου το παιδί. Γιατί αν δε γλιτώσει το παιδί, ούτε ελπίδα υπάρχει…

Candiot
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Οργανώστε το Καθημερινό Διάβασμα των Παιδιών στο Σπίτι.

Έχετε και εσείς έναν μικρό μαθητή στο σπίτι και δεν ξέρετε πώς θα οργανώσετε το διάβασμά του;

Τίποτα δεν είναι δύσκολο αρκεί να δείτε και να βάλετε σε τάξη κάποια βασικά σημεία και το καθημερινό διάβασμα δεν θα ταλαιπωρήσει κανέναν:
• Μαμά και μπαμπά θα πρέπει να καταλάβετε ότι η ευθύνη του διαβάσματος ανήκει αποκλειστικά στο παιδί σας και οι φράσεις
«τί έχουμε σήμερα να διαβάσουμε» ή
«έχουμε να κάνουμε την αντιγραφή» πρέπει να αποφεύγονται.
Άλλωστε, από τις πρώτες τάξεις του δημοτικού πρέπει να καλλιεργήσουμε το αίσθημα ευθύνης τόσο για το καθημερινό διάβασμα όσο και για την οργάνωση.
• Συνολικός χρόνος διαβάσματος 1 με 2 ώρες το πολύ!

• Βάλτε στο πρόγραμμα διαλείμματα, ανάλογα πάντα με τις αντοχές του παιδιού. Σημαντικό είναι τα διαλείμματα να μην ξεπερνάνε τα 5 λεπτά.

• Πριν ξεκινήσει το διάβασμα θα πρέπει να έχει δίπλα του όλα όσα χρειάζεται, από βιβλία και μολύβια, μέχρι ένα ποτήρι νερό!

• Σχετικά με τη διόρθωση των λαθών, δεν σβήνουμε αυτό που έχει γράψει το παιδί αλλά, αφού τελειώσει, το βοηθάμε να βρει που είναι το λάθος και να το διορθώσει.

• Δεν πρέπει να λέτε στον μικρό μαθητή τη φράση «κάνε καλύτερα γράμματα», γιατί ο δάσκαλος, θα πρέπει να έχει μια πραγματική εικόνα της επίδοσης του παιδιού για να μπορέσει να παρέμβει όπου και όποτε χρειαστεί.

govastileto
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Tuesday, 15 October 2019

Καλλιτέχνης εικονογραφεί τις παιδικές του αναμνήσεις

Οι δημιουργίες αυτού του καλλιτέχνη μας συγκίνησαν πολύ.
Μπορεί ο κάθε ένας να έχει διαφορετικές αναμνήσεις από την παιδική του ηλικία, το σίγουρο όμως είναι ότι όλες είναι ξεχωριστές και έχουν καθορίσει το πώς είμαστε σήμερα.
Ο Omario Brunelleschi είναι ένας Αγγλο-Ιταλός καλλιτέχνης που αποφάσισε να εικονοποιήσει τις παιδικές τους αναμνήσεις. Αναμνήσεις με τους γονείς και τους παππούδες του, αναμνήσεις με τον αγαπημένο του σκύλο, με τους φίλους του...

Οι δημιουργίες του Omario είναι πραγματικά εντυπωσιακές και μας θυμίζουν και τα δικά μας παιδικά χρόνια.

Δείτε τις εδώ: mothersblog.gr

Monday, 14 October 2019

Γιατί οι Έφηβοι είναι Αντιδραστικοί…

Η εφηβεία είναι ένα ξεχωριστό κομμάτι της ανθρώπινης ζωής, ίσως από τα πιο όμορφα. Το λιγότερο, αλλά και περισσότερο αθώο. Το σίγουρο είναι ότι πρόκειται για το πιο εύθραυστο κομμάτι στη ζωή του ανθρώπου. 
Ενδιάμεσα στην ανωριμότητα της παιδικής ηλικίας και στην ωριμότητα του ενήλικα, εκτείνονται τα 6-7 χρόνια της εφηβείας. 
Σ’ αυτή την αναπτυξιακή φάση, ο έφηβος βιώνει εκτός από τις βιοσωματικές αλλαγές που υφίστανται, έντονες ψυχολογικές συγκρούσεις και κατακλύζεται από αισθήματα ανασφάλειας, φόβου, αμφισβήτησης, επιθετικότητας και αμφιθυμίας, που προκαλούνται ή και εντείνονται από την τάση του για ανεξαρτησία. Χαρακτηριστικό στοιχείο της εφηβείας είναι η επαναστατικότητα του εφήβου ως προς τους γονείς τους, το σχολείο αλλά και την κοινωνία.
Είναι γνωστό ότι κατά τη διάρκεια της εφηβείας ο/η νέος/α επαναστατεί και αμφισβητεί τα όρια που του θέτουν οι γονείς του. 
Χαρακτηριστικά παραδείγματα της αμφισβήτησης στο πρόσωπο των γονέων αποτελούν η ώρα επιστροφής μετά τη βραδινή έξοδο, η επιλογή των φίλων, η αγορά μηχανής, το κάπνισμα, το είδος της μουσικής, η ένταση της μουσικής, η διάρκεια των τηλεφωνημάτων, οι ώρες που ξοδεύονται για διάβασμα, η σεξουαλική συμπεριφορά κ.ά. 
Όσο δημοκρατικοί και μοντέρνοι και αν είναι οι γονείς, ο νέος λειτουργεί ανταγωνιστικά στο ρόλο τους και προκαλεί, παραβιάζοντας τα όρια που θέτουν. 
Ανάλογη είναι η αμφισβήτηση που εκδηλώνει ο έφηβος στους καθηγητές και κατ’ επέκταση στο ίδιο το σχολείο. 
Συμβαίνει συχνά οι νέοι κατά την αναπτυξιακή αυτή φάση να κάνουν αδικαιολόγητες απουσίες από το μάθημα, να παρουσιάζουν επιδεικτική αδιαφορία στην ώρα της παράδοσης, άρνηση να συμμορφωθούν με τους κανόνες του σχολείου, ενώ συχνά παρατηρούνται και συγκρούσεις με τους καθηγητές.
Παράλληλα, υπάρχει μία γενικότερη αμφισβήτηση της κοινωνίας από την πλευρά των νέων 
που εκδηλώνεται κυρίως μέσα από το ντύσιμό τους, το λεξιλόγιο και τις συμπεριφορές τους και έχει ως στόχο την πρόκληση.
Ποια μπορεί να είναι όμως τα αίτια που προκαλούν αυτή την αντιδραστικότητα των νέων; 
Το «παιδί» νιώθει πως αποκτά περισσότερη δύναμη στη σχέση του με τους γονείς του και προσπαθεί να επιβληθεί και να διεκδικήσει μέσα από τη σύγκρουση. 
Ο νέος διαπιστώνει την ασυνέπεια των μεγάλων. Όσο το παιδί είναι μικρό δέχεται τα "πρέπει" που του επιβάλλονται αδιαμαρτύρητα. Αυτό συμβαίνει, όχι μόνο γιατί δεν έχει τη δύναμη να τα αμφισβητήσει, αλλά γιατί πιστεύει ότι εκείνοι που τα διδάσκουν τα τηρούν κιόλας. 
Μεγαλώνοντας ανακαλύπτει ότι οι μεγάλοι του διδάσκουν αρχές που τις παραβιάζουν οι ίδιοι, ενώ παράλληλα περιορίζουν εκείνον. 
Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, ο έφηβος να απορρίπτει τους μεγάλους και τις αρχές τους. Ένας πρόσθετος λόγος για τον οποίο ο νέος αντιδρά είναι το ότι οι προσδοκίες που του προβάλλουν οι άλλοι, κυρίως οι γονείς, του προκαλούν θυμό και αντιδρά προκειμένου να απαλλαχτεί τουλάχιστον προσωρινά από τις προσδοκίες τους.
Ο νέος είναι επιπλέον δυνατόν να συναντά δυσκολίες στη διαμόρφωση της προσωπικότητάς του λόγω των πολλαπλών, διαφορετικών και αντιφατικών πληροφοριών και μηνυμάτων.
Ακόμη υπάρχει περίπτωση ο νέος να παρουσιάζει αδυναμία στην ισόρροπη συσχέτιση του «θέλω» και του «πρέπει». Ο εφηβικός εγωκεντρισμός που αποσκοπεί στην ανάπτυξη της εικόνας του σωματικού εαυτού και στη διαμόρφωση ταυτότητας του «εγώ» αποτελεί αιτία της αντιδραστικότητας των νέων κατά τη διάρκεια της εφηβείας. 
Ο νέος έφηβος κυριεύεται από την έντονη επιθυμία να στραφεί στον εαυτό του, που του φαντάζει πια άγνωστος εφόσον αρχίζει τώρα να μπαίνει στη διαδικασία συνειδητοποίησης του ποιος είναι, ποια στοιχεία τον εκφράζουν και τον αποτελούν ως προσωπικότητα. Θέλει να μάθει περισσότερο για τους επιθυμίες του, τα θέλω του, τι του ταιριάζει και τι όχι. 
Ο έφηβος αντιδρά όταν διαισθάνεται και αντιλαμβάνεται την αναντιστοιχία των προτύπων που του προβάλλονται και τα μέσα που του παρέχονται για την υλοποίηση των στόχων του.
Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι η επαναστατικότητα σε αυτή την ηλικία συνδέεται με την ανάπτυξη της σεξουαλικότητας, τις διακυμάνσεις στην αυτοεκτίμηση των εφήβων και με την υποτίμησή τους στις απόψεις των γονέων. 
Όσο μεγαλύτερη η εξιδανίκευση των γονέων σε προηγούμενα στάδια, τόσο πιο αντίθετες οι απόψεις που υιοθετούν οι έφηβοι στην προσπάθειά τους να οργανώσουν τις δικές τους επιλογές, δοκιμάζοντας τον εαυτό τους σε ακρότητες, εκκεντρικότητες, αποκλίνουσες ή και επικίνδυνες συμπεριφορές. 
Οι έφηβοι χρειάζονται χώρο και χρόνο για να μπορέσουν να ενηλικιωθούν αρμονικά. 
Και σε αυτό μπορούν να τους υποστηρίξουν οι γονείς, οι οποίοι θα πρέπει να είναι σταθεροί στις πράξεις και τα λόγια τους απέναντι στις παρορμητικές και πολλές φορές παράλογες απαιτήσεις του έφηβου. θέτουν όρια και να τα τηρούν, θα πρέπει να θέτουν όρια και να τα τηρούν. 
Είναι σημαντικό οι γονείς να αποφεύγουν τις συγκρίσεις των έφηβων παιδιών τους με άλλους, ενώ κρίνεται απαραίτητο να καυτηριάζουν τη συμπεριφορά τους, όταν «ξεφεύγει» από τα όρια, αλλά να μην απορρίπτουν τους εφήβους ως άτομα.

Tης
Μαρίζας Στ. Χατζησταματίου,
Ψυχολόγου, M.Sc, PhD, Διδάκτορος Παν/μίου Θεσσαλίας
www.my-psychology.gr

Διαβάστε περισσότερα στο:
taxydromos.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki