Ένα παιδί ξαναφτιάχνει τον κόσμο.

 Μια ιστορία με ηθικό δίδαγμα για όλους

Ένας απασχολημένος μπαμπάς καθόταν μπροστά στον υπολογιστή του και δούλευε όπως έκανε καθημερινά. Το παιδί του ήρθε και κάθισε δίπλα του. Ο μπαμπάς, ενοχλημένος λίγο που είχε χάσει την συγκέντρωσή του, έδωσε στο γιο του μια σελίδα που έκοψε από ένα περιοδικό η οποία είχε πάνω της τον χάρτη του κόσμου. Την ίδια σελίδα την έκοψε σε ακόμα μικρότερα κομματάκια και τα έδωσε στο γιο του για να φτιάξει τον κόσμο όπως ήταν στην αρχική του μορφή ώστε να απασχοληθεί για αρκετή ώρα.

Ύστερα από 5-10 λεπτά το παιδί εμφανίζεται στον πατέρα του με την σελίδα ολόκληρη, έχοντας κολλήσει όλα τα κομμάτια που σχημάτιζαν την εικόνα του κόσμου.

Ο πατέρας είχε μείνει έκπληκτος… “Μα πώς το έκανες αυτό;” τον ρώτησε με απορία. “Πώς γνώριζες την κάθε χώρα και την τοποθέτησες σωστά;”

“Η αλήθεια είναι ότι δεν είχα ιδέα για τις χώρες”, απάντησε ο μικρός , “απλά, παρατήρησα ενώ έκοβες την σελίδα, στην πίσω πλευρά της υπήρχε η εικόνα ενός ανθρώπου. Οπότε, το μόνο που έκανα ήταν να σχηματίσω τον άνθρωπο αυτόν και να κολλήσω τα κομμάτια του.”

 

Έτσι λοιπόν μπορούμε:

ΑΝΤΙ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΜΕ ΝΑ ΦΤΙΑΞΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ, ΝΑ ΦΤΙΑΞΟΥΜΕ ΠΡΩΤΑ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ.

 

Και όλοι γνωρίζουμε καλά πως η αρχή της προσπάθειας αυτής είναι μόνο προς τα μέσα…

Ζούμε σε καιρούς δύσκολους, πολλά αλλάζουν και αναπροσαρμόζονται..

Εμείς είμαστε το παράδειγμα των όσων βλέπουν τα παιδιά αυτού του κόσμου. Ας βρούμε “τα κομμάτια μας”, ας τα κολλήσουμε από την αρχή και ο καθένας ξεχωριστά ας νιώσει καλά με τον εαυτό του πρώτα, μέχρι να βρούμε τον αυθεντικό, αληθινό, μοναδικό μας εαυτό.

childit.gr

Ντελίβερι στα χιόνια...

Viral έχει γίνει στα social media το βίντεο που δείχνει έναν εργαζόμενο σε delivery να κάνει πατινάζ με το μηχανάκι του στον δρόμο, στην προσπάθειά του να φτάσει και να παραδώσει παραγγελία φαγητού.

Ο μοτοσυκλετιστής-delivery διακινδυνεύει την σωματική του ακεραιότητα, γεγονός που προκάλεσε αντιδράσεις πολλών χρηστών με σχόλια για εκείνους που κάτω απ' αυτές τις καιρικές συνθήκες αναγκάζουν ουσιαστικά τους εργαζόμενους στις ταχυμεταφορές φαγητού να μετακινηθούν.

eleftheriaonline

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

«Ο ντελιβεράς της διπλανής πόρτας είναι το παιδί σου!»

Είναι εκείνα τα παιδιά που τρέχουν να σου φέρουν την παραγγελία σου,
που γίνονται αποδέκτες πολλές φορές του θυμού σου γιατί άργησαν να βρουν το σπίτι σου ή να έρθουν γρήγορα λόγω φόρτου εργασίας,
που πολλές φορές είναι χωρίς ασφάλιση,
που δεν σκέφτεται κανείς τα “κουσούρια” που θα τους αφήσει το κρύο και η βροχή. 

Το λιγότερο που έχεις να κάνεις είναι να τους χαρίσεις ένα χαμόγελο,  αν θέλεις και κανένα ΠΟΥΡΜΠΟΥΑΡ …
αλλά ποτέ μην σκεφτείς να γίνεις ο ……… που δεν θα ήθελες να είχε στην εργασία του το παιδί σου !!!

trikkipress.gr

Λέσβος: Το σπαρακτικό γράμμα ενός 20χρονου Σύρου που αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει

Ο ψυχολόγος των Γιατρών Χωρίς Σύνορα ζήτησε από έναν 20χρονο Σύρο να σκεφτεί και να γράψει κάτι που τον κάνει να αισθάνεται καλύτερα και του δίνει θάρρος

Είναι μόλις 20 χρονών. Από τη Συρία. Έφτασε στη Λέσβο τον Μάιο του 2019 με νωπά τα ψυχικά του τραύματα από τον πόλεμο και την φυλάκιση στη χώρα του. Τον περασμένο μήνα παραπέμφθηκε στην κλινική ψυχικής υγείας των Γιατρών Χωρίς Σύνορα. Είχε κάνει απόπειρα αυτοκτονίας.

Ο ψυχολόγος των Γιατρών Χωρίς Σύνορα του ζήτησε ως μέρος της θεραπευτικής διαδικασίας να σκεφτεί και να γράψει κάτι που τον κάνει να αισθάνεται καλύτερα και του δίνει θάρρος, παρά τις αντιξοότητες που βιώνει στον καταυλισμό.

«Το όνειρό μου είναι να φύγω από τη Μυτιλήνη, να γίνω ενεργός πολίτης της κοινωνίας, να αφομοιωθώ και να συνεχίσω την εκπαίδευσή μου. Θέλω μία μέρα να γίνω δικηγόρος για να υπερασπίζομαι όλους αυτούς τους αδύναμους και ανήμπορους ανθρώπους, τους αιτούντες άσυλο και τους πρόσφυγες.

Όμως, τώρα που γράφω αυτές τις γραμμές αισθάνομαι βαθιά λυπημένος, ευάλωτος και στη χειρότερη ψυχολογική κατάσταση. Εδώ και καιρό έχω χάσει την όρεξή μου, τρώω μόνο ένα γεύμα την ημέρα ή ακόμη και κανένα.

Ειλικρινά, αποφεύγω να κοιμηθώ και περνάω ξάγρυπνος όλες τις νύχτες για να μην βλέπω εφιάλτες. Προσπαθώ να κοιμηθώ μόνο για λίγες ώρες κατά τη διάρκεια της ημέρας. Θέλω να φύγω από αυτό το μέρος. Να ξανασυναντήσω τα αδέλφια και τα ανίψια μου. Εδώ νιώθω σαν να βρίσκομαι σε μια ζούγκλα γεμάτη τέρατα που είναι πιο δυνατά από μένα. Είμαι πολύ αδύναμος να αντιμετωπίσω αυτές τις σκληρές συνθήκες στον καταυλισμό μόνος μου.

Προτιμώ να μένω μόνος μου και να αποφεύγω τους πάντες γύρω μου, γιατί ξεσπούν συνέχεια διαμάχες ή διάφορα προβλήματα μέσα στον καταυλισμό. Έχω ακούσει ιστορίες για κακοποιήσεις παιδιών που με κάνουν να φοβάμαι και μου ξυπνούν μνήμες από όσα βίωσα τις μέρες που πέρασα στη φυλακή στη Συρία. Υπήρχε εκφοβισμός εκεί από τους άλλους κρατούμενους προς μένα.

Ελπίζω εσείς να μείνετε δίπλα μου. Είμαι μόνος εδώ χωρίς υποστήριξη και είστε η μόνη μου ελπίδα. Ένιωσα αρκετά άνετα να μοιραστώ τις σκέψεις μου και τους χειρότερους φόβους μου, γιατί εμπιστεύομαι τους γιατρούς εδώ και το προσωπικό που με αντιμετώπισε πολύ καλά. Ένιωσα ότι με σέβεστε και με καταλαβαίνετε. Ευχαριστώ πολύ όλους σας».

Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα συνεχίζουν να βλέπουν καθημερινά στα προγράμματά τους στην Ελλάδα τον πόνο των αιτούντων άσυλο που είναι αποτέλεσμα των πολιτικών της ΕΕ και της Ελλάδας και καλούν τις ευρωπαϊκές και ελληνικές αρχές:

- Να εγκαταλείψουν τη πρακτική των απάνθρωπων συστημάτων κράτησης και εγκλωβισμού ανθρώπων στα ελληνικά νησιά.

- Να προχωρήσουν στην άμεση μεταφορά των ευάλωτων ομάδων και ατόμων που χρήζουν ιατρικής περίθαλψης σε ασφαλή καταλύματα.

- Να διασφαλίσουν τη σταδιακή μεταφορά του συνόλου του πληθυσμού των αιτούντων άσυλο και προσφύγων σε ασφαλή και αξιοπρεπή καταλύματα στην ενδοχώρα και σε άλλες χώρες της Ε.Ε.

- Να διασφαλίσουν τον επιμερισμό των ευθυνών τόσο για τη διαδικασία ασύλου όσο και για την υποδοχή και εγκατάσταση του πληθυσμού σε όλες τις χώρες της Ε.Ε.

- Να υιοθετήσουν στρατηγικές προστασίας της δημόσιας υγείας και όχι διακριτικής μεταχείρισης του προσφυγικού πληθυσμού εν μέσω της πανδημίας.

Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα παρέχουν ιατρική και ανθρωπιστική βοήθεια σε αιτούντες άσυλο και μετανάστες στην Ελλάδα από το 1996. Το 2014 επαναπροσδιόρισαν τις δράσεις τους στην Ελλάδα, προκειμένου να καλύψουν τις ανάγκες του αυξανόμενου αριθμού αιτούντων άσυλο, προσφύγων και μεταναστών που έφταναν στα ελληνικά νησιά και την ενδοχώρα από την Τουρκία. Από το 2016, οι ιατρικές ομάδες των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στην Ελλάδα παρέχουν πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, θεραπεία για χρόνια νοσήματα, υπηρεσίες σεξουαλικής και αναπαραγωγικής υγείας, φυσιοθεραπεία, υπηρεσίες ψυχικής υγείας και ολοκληρωμένη φροντίδα κοινωνικής στήριξης. Σήμερα οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα έχουν προγράμματα στη Λέσβο, τη Σάμο και την Αθήνα.

*Για τη δημοσίευση του γράμματος έχει ληφθεί η άδεια από τον ίδιο τον ασθενή, το όνομα του οποίου δεν αποκαλύπτεται μετά από δική του επιθυμία και για λόγους προστασίας.

Πηγή www.news247.gr
lesvospost.com

 Καρατεπέ και Μήδεια

www.vg.no
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Σιωπή!

Μέρες τώρα διαβάζω και βλέπω και νιώθω τόσα πολλά… και σωπαίνω γιατί τι να πω μέσα σε όλα τα απίστευτα που ακούγονται κάθε μέρα…

Μουδιασμένη νιώθω. Θυμωμένη, αηδιασμένη κι ώρες ώρες αγριεμένη και μέσα μου πονάω! Πονάω γιατί ξέρω από θύματα…κι από θύτες. Έχω δει άντρες και γυναίκες που έχουν κακοποιηθεί ως παιδιά, με κάθε λογής κακοποίηση. Έχω δει γυναίκες να παλεύουν χρόνια με την λεκτική και την σωματική βία. Έχω δει ανθρώπους να θυμούνται  ενώ προσπαθούν να ξεχάσουν. Έχω δει ανθρώπους να καταρρέουν, διαλυμένοι από μνήμες και συνειδητοποιήσεις. Είχα την τιμή να έχω γίνει μάρτυρας συγκλονιστικών στιγμών ανθρώπινου πόνου… Έχω δει μεταμορφώσεις. Έχω δει κι έχω νιώσει τι σημαίνει να παλεύεις με τις σκιές και τα φαντάσματα χρόνων και όλες αυτές τις ημέρες σαν να μην βρίσκω τις σωστές λέξεις.
 

Σβήνω γράφω και ύστερα τα αφήνω και λέω αύριο. Διαβάζω μηνύματα που κάποιοι μου στέλνετε και με ρωτάτε ποια είναι η γνώμη μου  και με ρωτάτε αν έχω κάτι να πω, ώσπου ήρθε ένα μήνυμα … και  ξύπνησαν οι μνήμες…

Πριν χρόνια είδα ένα όνειρο... Είδα πως στεκόμουν όρθια σε ένα μεγάλο μπαλκόνι. Είχα πανοραμική θέα κι είδα από μακριά να έρχονται καβαλάρηδες. Θυμάμαι την αγωνία και τον τρόμο. Την αίσθηση του άγριου φόβου στο όνειρο μου, πως με πλησιάζει μια μεγάλη απειλή. Έβλεπα πως ήταν ντυμένοι με σιδερένιες πανοπλίες. Το ίδιο και τα άλογα.  Τεράστιοι και τρομακτικοί. Έβλεπα τη σκόνη που σήκωναν στο διάβα τους. Έβλεπα τα άλογα να καλπάζουν κι εκείνοι απειλητικοί να πλησιάζουν κι εγώ στο κέντρο του μπαλκονιού να τρέμω.

Στάθηκαν απέναντι μου κι ήταν θεόρατοι. Με κοίταξαν και ήξερα πως με περίμεναν. Το βλέμμα τους ήταν διαταγή. Ήθελα να κρυφτώ, να χαθώ μα  σαν υπνωτισμένη κατέβηκα τα σκαλοπάτια και στάθηκα απέναντι  τους, μικρή μια σταλιά. Θυμάμαι το δέος στο όνειρο μου. Την αίσθηση του τρόμου για το μέγεθος τους... Θα με συνέθλιβαν με μια τους κίνηση.

 
Μισή ντουζίνα πολεμιστές άγριοι, παντοδύναμοι, απρόσωποι, πίσω στις σιδερένιες τους πανοπλίες... Κι ύστερα με μια κίνηση που με έκανε να κοκαλώσω, ένας από αυτούς κατέβηκε από το άλογο του και προχώρησε προς τα εμένα και  στάθηκε μπροστά μου άσχημος, άγριος, φρικτός, με όψη σιδερένια! Στάθηκε θαρρείς πάνω μου και παρόλο τον πανικό στο όνειρο παρατήρησα κάτι.

Εκεί που έδενε η πανοπλία του, υπήρχαν κενά και μπορούσα να δω τα σώμα πίσω από όλο αυτό το σίδερο. Ξαφνιάστηκα! Φάνταζε πελώριος μα από μέσα είδα τη σάρκα του γυμνή και παρατήρησα πως όλη αυτή η πανοπλία ήταν κούφια. Πως το σώμα  που κρυβόταν μέσα ήταν μικρό, ζαρωμένο και λεπτεπίλεπτο και κάτι ακόμη ...πως τα γεννητικά του όργανα ήταν μικρού παιδιού!

Από τα πιο συγκλονιστικά και συμβολικά όνειρα που είδα ποτέ μου σε μια περίοδο της ζωής μου πολύ πολύ δύσκολη...που δεν ήξερα πώς να αντιμετωπίσω  αυτό που ζούσα και με σκέπαζαν η ανασφάλεια κι ο φόβος.

 
Δεν θα γράψω τίποτε περισσότερο για τότε…παρά μόνο αυτό.

Οι καβαλάρηδες ήταν τρομακτικοί…μα κούφιοι κι εκείνος που στάθηκε μπροστά μου, ένα τελικά γελοίο ανδρείκελο! Μίλησα!  Τίποτα δεν άλλαξε επί της ουσίας, παρά μόνο ένα, το πιο σπουδαίο! Ο τρόπος με τον οποίο εγώ έβλεπα πια τον εαυτό μου. Εγώ άλλαξα!

Αγαπημένοι, έγινε ένας σεισμός… και σηκώθηκε επιτέλους τσουνάμι γιατί το έχουμε ξαναπεί, όλοι μαζί είμαστε ωκεανός.
Δεν έχει να κάνει με την σεξουαλική κακοποίηση, με την λεκτική κακοποίηση και την κάθε μορφής βία. Δεν έχει να κάνει με την κατάχρηση εξουσίας, την δύναμη και την επίδειξη της. Δεν έχει να κάνει με τα παιδιά και τις γυναίκες, με τους ευάλωτους πληθυσμούς, τους ανήμπορους και τους αδύναμους αυτού του κόσμου. Δεν έχει να κάνει με τα κοινωνικά στρώματα, την εξαθλίωση και τον οικονομικό έλεγχο… - σαφώς κι έχει αλλά ο παρονομαστής είναι κοινός - έχει να κάνει με το φόβο. 

 

Τον φόβο που σε κάνει να νιώθεις μικρός. Ασήμαντος. Ανήμπορος… Τον φόβο σου μυρίζονται τα αρπακτικά τούτου του κόσμου. Στον φόβο σου πατούν για να νιώσουν παντοδύναμοι. Τον φόβο σου χρειάζονται για να υπάρξουν! Τον φόβο σου και την μοναξιά σου! Κι  όταν ο φόβος σου καταρρέει, καταρρέουν κι εκείνοι. Ο βασιλιάς είναι γυμνός!

Για όλους όσους έχουν υποστεί ή βιώνουν αυτή τη στιγμή βία κάθε μορφής ένα έχω να πω, κάτω από την βαριά πανοπλία είναι κούφιοι και μωροί. Θα ‘ρθει η μέρα! Δεν είναι ποτέ, ποτέ, ποτέ αργά. Υποσχέσου το στον εαυτό σου πως θα ‘ρθει η μέρα και προχώρα! 

Για όσους σκέφτονται να ανέβουν στα άλογα και να γίνουν καβαλάρηδες σε ξένα σώματα και ξένα όνειρα σκεφτείτε το διπλά κι έχετε το νου σας…φτάνει κάποτε η ώρα που ο φόβος που έσπειρες θα σε θερίσει!

Και για εσάς τους υπόλοιπους που χρόνια τώρα πάτε καβάλα στ’ άλογο... Αλληλούια!!! Ήρθε επιτέλους η ώρα να χάσετε τον ύπνο σας. Ξεκαβαλικέψτε!

… Και αδειάστε μας τη γωνιά!

Εκτεθείτε. Ζητήστε συχώρεση. Ζητήστε βοήθεια και ευχηθείτε να έχει η ζωή για εσάς, μια ακόμη ευκαιρία.

Ζούμε μέρες πελώριες. Κάποιοι μιλούν για υπερβολές και ανθρωποφαγία. Κάποιοι πως τσουβαλιάζονται άνθρωποι και καταστάσεις. Κάποιοι πως αποδυναμώνονται ουσιαστικές φωνές με παιχνίδια στα social media. Εγώ λέω πως φτάσαμε εδώ που φτάσαμε μέσα από πολλές κατεστραμμένες ζωές κι ο μόνος τρόπος τελικά για να εκθέσεις είναι να εκτεθείς! Κι η γύμνια σου πονάει πρώτα εσένα!  Είναι υπέροχο αυτό που συμβαίνει. Θλιβερό μα υπέροχο. Δεν έχουμε ψευδαισθήσεις πως  θα καθαρίσουν τόσο εύκολα οι κόπροι του Αυγεία, μα κάποιοι χάσανε τον ύπνο τους γιατί κάποιοι άλλοι, απέκτησαν φωνή! Κι αυτό είναι κατάκτηση!…Αδιανόητα σπουδαία κατάκτηση γαμώτο κι ίσως όλοι εμείς που κάνουμε τόσο θόρυβο με το να συμφωνούμε, να διαφωνούμε και να κρίνουμε, καλό θα ήταν απλά να σιωπάσουμε κι επιτέλους να τους ακούσουμε! Αυτό να είναι το δώρο μας στην γενναιότητα τους. Η σιωπή μας!

Δεν χρειάζεται τίποτε να πεις σε ένα πλάσμα που έχει τρομάξει, πονέσει, απειληθεί, εξευτελιστεί, εκτεθεί ... παρά μόνο να σταθείς δίπλα του. Στωικά. Υπομονετικά. Γενναιόδωρα. Σιωπηλά. 

Στάσου δίπλα του! Μπορείς;

Καλημέρα αγαπημένοι!
Δεν είσαι σταγόνα, είμαστε ωκεανός.
Ναι! #metoo

Κατερίνα

 

kapaworld.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι