Τι είναι οι χιονίστρες (χείμετλα) και πώς αντιμετωπίζονται;

    Πρόκειται για ένα τύπο κάκωσης από το ψύχος, που έχει ως αποτέλεσμα την επώδυνη φλεγμονή των μικρών αιμοφόρων αγγείων του δέρματος, συνηθέστερα στα δάκτυλα των χεριών ή και των ποδιών. Είναι ένα αρκετά συνηθισμένο φαινόμενο που εμφανίζεται σε πολλούς ανθρώπους, ιδιαίτερα τους χειμερινούς ή ψυχρούς μήνες του έτους, λόγω της άμεσης έκθεσης σε χαμηλές θερμοκρασίες.

Πώς μοιάζουν οι χιονίστρες
Οι χιονίστρες χαρακτηρίζονται από κοκκίνισμα μικρής έκτασης που συνήθως συνοδεύεται από οίδημα. 

Συχνά συνυπάρχει ένα αίσθημα φαγούρας, ή και ‘καψίματος’ (καύσου). 

Σπανιότερα μπορεί να παρατηρηθούν φυσαλίδες ή εξελκώσεις του δέρματος, ενώ είναι δυνατό να υπάρχουν αλλαγές στο χρώμα του δέρματος από κόκκινο σε σκούρο μπλε, οι οποίες συνοδεύονται από πόνο. 

Εκτός από τα δάκτυλα των χεριών και των ποδιών, οι χιονίστρες μπορεί να εμφανιστούν στην μύτη, στα πτερύγια των αυτιών, αλλά και σε άλλες περιοχές, όπως στους καρπούς (στα βρέφη), στις κνήμες (κατώτερο τμήμα), στους μηρούς (ιδιαίτερα σε αναβάτες αλόγων), στο πρόσωπο και στις φτέρνες.

Πόσο γρήγορα εμφανίζονται και πόσο διαρκούν τα χείμετλα ;
    Οι χιονίστρες συνήθως εμφανίζονται 12-24 ώρες μετά από την έκθεση στο κρύο. Διαρκούν 1-3 εβδομάδες, αλλά μπορεί και περισσότερο, και μπορεί να ξαναεμφανισθούν μετά επόμενη έκθεση στο κρύο. Σε μερικά άτομα υποτροπιάζουν κάθε χειμώνα για όλη την ζωή τους, ενώ σε άλλα, εμφανίζονται για πολλά χρόνια και ύστερα εξαφανίζονται.

Ποιοι είναι οι παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση χειμέτλων
    Μερικοί από τους κυριότερους παράγοντες κινδύνου είναι οι ακόλουθοι:
– Στενά ρούχα και παπούτσια που συνήθως αφήνουν εκτεθειμένο το δέρμα στο κρύο.
– Οι χιονίστρες εμφανίζονται συχνότερα στις ενήλικες γυναίκες παρά στα παιδιά και στους άντρες. Επίσης, αυξημένος είναι ο κίνδυνος για τα λιποβαρή άτομα (σωματικό βάρος μικρότερο κατά 20% από αυτό που αναλογεί στο ύψος).
– Οι χιονίστρες εμφανίζονται συνηθέστερα σε άτομα που ζουν σε περιοχές με χαμηλές θερμοκρασίες και υψηλά επίπεδα υγρασίας.
– Τα άτομα με κυκλοφορικά προβλήματα είναι πιθανότερο να εμφανίσουν χείμετλα, επειδή είναι πιο ευαίσθητα στις αλλαγές τις θερμοκρασίας.
– Άτομα με σύνδρομο Raynaud είναι πιο πιθανό να εμφανίσουν χιονίστρες.

Ποιες είναι οι πιθανές επιπλοκές από τις χιονίστρες
    Οι χιονίστρες έχουν την τάση να υποχωρούν αυτόματα, οπότε στις περισσότερες περιπτώσεις δεν προκαλούν περαιτέρω προβλήματα. Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται σε περίπτωση εμφάνισης φυσαλίδων ή ‘φουσκάλων’ στο δέρμα, οπότε υπάρχει κίνδυνος επιμόλυνσης. 

Σε αυτές τις περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί η χορήγηση αντιβιοτικών. 

Σπάνια, και ιδίως σε περιπτώσεις χρονίων, υποτροπιαζόντων επεισοδίων, οι χιονίστρες μπορεί να είναι σύμπτωμα νοσημάτων του συνδετικού ιστού ή του μυελού των οστών.

Πως μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τις χιονίστρες
    Η θεραπεία περιλαμβάνει καταρχάς την προστασία και τον περιορισμό της έκθεσής του δέρματος στο κρύο. Γι αυτό λοιπόν, τονίζουμε πάντα στους ασθενείς πόσο σημαντικό είναι να φοράνε ζεστά γάντια και κάλτσες, ιδίως τους χειμερινούς μήνες. Εκτός αυτού, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τοπικά κορτικοστεροειδή στις πάσχουσες περιοχές του δέρματος, ενώ σε πιο ανθεκτικές περιπτώσεις μπορούμε να συνταγογραφήσουμε κάποια αντιυπερτασικά φάρμακα (ανταγωνιστές ασβεστίου) που προκαλούν αγγειοδιαστολή.

πηγή

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Barbie Doll Syndrome: Το ψυχιατρικό σύνδρομο...

... που ανησυχεί την ιατρική κοινότητα   

 

Γυναίκες παραμορφωμένες από τις αισθητικές παρεμβάσεις στο πρόσωπο ή το σώμα τους στην αέναη προσπάθειά τους να μοιάσουν με την κούκλα των παιδιών τους χρόνων, που δεν καταλαβαίνουν καν ότι έχουν παραμορφωθεί και πιστεύουν ότι είναι όμορφες, το πιο πιθανό είναι να πάσχουν από το Barbie doll Syndrome ή Σύνδρομο Μπάρμπı.

Barbie Doll Syndrome
    Πρόκειται για ένα σύνδρομο το οποίο όμως εκτός από τους ψυχιάτρους απασχολεί και τους πλαστικούς χειρουργούς από τους οποίους οι ασθενείς αυτές ζητούν επίμονα διάφορες αισθητικές παρεμβάσεις.

    Για το Σύνδρομο Μπάρμπι, σε ποιες περιπτώσεις οι γυναίκες που ζητούν αισθητικές παρεμβάσεις χρήζουν ψυχιατρικής αντιμετώπισης και πως μπορούν να χειριστούν αυτά τα περιστατικά οι γιατροί που κάνουν τέτοιες παρεμβάσεις, μίλησε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ το μέλος του ΔΣ της Ελληνικής Εταιρείας Πλαστικής Επανορθωτικής και Αισθητικής Χειρουργικής, πλαστικός χειρουργός Ιωάννης Λύρας.

    «Το Barbie doll Syndrome ή Σύνδρομο Μπάρμπι είναι ένα ψυχιατρικό σύνδρομο το οποίο έχει έρθει τώρα στην επιστημονική συζήτηση τόσο της ψυχιατρικής όσο και της πλαστικής χειρουργικής. Έχει να κάνει με την αέναη προσπάθεια γυναικών που μεγάλωσαν έχοντας την κούκλα Barbie σαν παιχνίδι τους και οι οποίες θέλουν να παραμείνουν όπως εκείνη κούκλα που είχανε στα παιδικά τους χρόνια.

    Μην ξεχνάμε ότι η Μπάρμπι ως κούκλα, είναι ένα προϊόν 59 ετών. Υπάρχουν γυναίκες 59 ετών, 55 ετών ή 50 ετών που έχουν μεγαλώσει έχοντας αυτή την κούκλα ως αγαπημένο παιχνίδι τους. Η ομορφιά της κούκλας αυτής είναι το ζητούμενο ανεξαρτήτως ηλικίας, κάτι που δεν είναι εφικτό.

    Η προσπάθεια λοιπόν να μοιάσουν σε αυτή την κούκλα ή να παραμείνουν σαν αυτή την κούκλα για πάντα τις φέρνει στον πλαστικό χειρουργό ζητώντας τόσες πολλές υπηρεσίες που σε κάποια στιγμή αυτό γίνεται εμμονή» εξηγεί ο κ. Λύρας.
    Στο ερώτημα πόσο δεοντολογικό είναι να κάνει ένας γιατρός τέτοιες παρεμβάσεις και πως μπορεί να αντιμετωπίσει αυτές τις ασθενείς όταν επιμένουν, ο κ. Λύρας, απαντά:

    «Όσοι επαγγελματίες υποκύπτουν στα θέλω της της γυναίκας που έρχεται και τους ζητάει τέτοιες παρεμβάσεις ουσιαστικά δρουν σε βάρος της επιστημονικής τους ομάδας, αν αυτοί είναι πλαστικοί χειρουργοί, ή άλλης ειδικότητας.
    Αλλά το πρόβλημα είναι ότι, δεν είναι οι πλαστικοί χειρουργοί που διαχειρίζονται τα περισσότερα περιστατικά, αλλά οι δερματολόγοι και οι γιατροί άλλων ειδικοτήτων, που έχουν αρχίσει, μέσω διήμερων ή τριήμερων μικρών σεμιναρίων, να αποκτούν γνώσεις πολύ ατελείς τις οποίες εφαρμόζουν σε γυναίκες που πηγαίνουν στα ιατρεία τους για φθηνότερες υπηρεσίες.
.................
    Το κακό στις περιπτώσεις αυτών των γυναικών είναι ότι δεν καταλαβαίνουν ότι παραμορφώνονται και εκεί είναι η ρίζα του προβλήματος, επισημαίνει ο κ. Λύρας. «Αυτό που είναι εντυπωσιακό στις γυναίκες που έχουν το Σύνδρομο Μπάρμπι είναι ότι δεν καταλαβαίνουν ότι είναι παραμορφωμένες. Αντίθετα είναι πολύ ικανοποιημένες με αυτό το αποτέλεσμα των πολλών αισθητικών παρεμβάσεων και γι΄ αυτό το επιζητούν περισσότερο.
    Γι' αυτό λέω ότι αυτό το Σύνδρομο ανήκει στη σφαίρα της ψυχιατρικής. Δεν έχεις να κάνεις με φυσιολογικά άτομα, αλλά με άτομα που μοιάζουν με αυτά τα οποία πάσχουν από νευρική ανορεξία και δεν καταλαβαίνουν ότι είναι πολύ αδύνατα, ή από το σύνδρομο της δυσμορφοφοβίας, το οποίο είναι ένα άλλο σύνδρομο που οι ρίζες, επίσης, βρίσκονται στην παιδική ηλικία, διότι οι άνθρωποι αυτοί έχουν μία διαταραγμένη αισθητική. Δεν βλέπουν το ίδιο πράγμα που βλέπουμε εμείς. Αυτοί βλέπουν κάτι όμορφο εμείς βλέπουμε κάτι αφύσικο», προθέτει ο κ. Λύρας.

περισσότερα στην πηγή
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Πονάει ο κόσμος...

Πονάει πολύ.
Πονάει, και καμιά φορά, δεν περνάει με τίποτα αυτός ο πόνος.
Και 'γω, ακόμα κάθομαι και ασχολούμαι με μικρότητες.
Ασχολούμαι με "μου 'πε και του 'πα".

Βγάζω εγωισμούς, κάνω μούτρα, πηγαίνω κόντρα σε ανθρώπους, που λέω πως αγαπάω.
Όλο κουρασμένος/η είμαι. 

Όλο με ένα "ουφ" στο στόμα.
Όλο δεν προλαβαίνω. 

Όλο φορτωμένος/η με πολλά. 

Όλο παράπονα και γκρίνιες…

Πονάει ο κόσμος ρε γαμώτο.
Πονάει πολύ.

Σε μένα τα λέω

Άνοιξε τα μάτια σου και δες το.
Αν δεν μπορείς να προσευχηθείς για τους αδελφούς σου που πονούν… 

Αν δεν μπορείς με κάποιον τρόπο να τους βοηθήσεις…
Τουλάχιστον μην γκρινιάζεις.
Τουλάχιστον αυτό.

Καλό σου βράδυ.

πηγή

διασκευή: Το Χαμομηλάκι

Γιατί τα περισσότερα παιδιά λατρεύουν τη γιαγιά;

από Φοίβη Γλύστρα

Τα περισσότερα παιδιά λατρεύουν τη γιαγιά τους, γιατί…

* Φτιάχνει τις πιο νόστιμες πίτες, τα πιο αφράτα κέικ και τα πιο ζεστά και μαλακά κουλουράκια.
* Αφήνει τα εγγόνια της να παίξουν με το ζυμάρι κι ας κάνουν χάλια την κουζίνα κι ακόμα πιο χάλια τα κουλουράκια.

* Ακόμα κι αν οι λιχουδιές είναι απαγορευμένες, πάντα παίρνει μια μικρή εκπληξούλα απ’ το περίπτερο ή το super market για τα παιδιά.

* Το σπίτι της είναι μια ατελείωτη παιδική χαρά, ένα ασφαλές καταφύγιο και μια φωλίτσα για αγκαλιές.

* Τα ρούχα της μυρίζουν μαλακτικό και το σπίτι της φρεσκοψημένα μπισκότα.

* Όταν το εγγονάκι της λέει «Βαριέμαι» εκείνη ακούει «Διασκέδασέ με, με τον καλύτερό σου τρόπο».

* Στο σπίτι της γιαγιάς, επιτρέπεται να δεις κι άλλο επεισόδιο, κι ας πήγε 10.

* Η γιαγιά είναι ένα ζωντανό Google, με απαντήσεις στις περισσότερες απορίες σου.

* Θα σου πει τις πιο απίστευτες ιστορίες που θα σ’ αφήσουν με το στόμα ανοιχτό κι αργότερα θα τις αναγνωρίσεις σε κάποιο βιβλίο ιστορίας.

* Η υπομονή της δεν τελειώνει ποτέ και δεν πειράζει που έκανες το σπίτι άνω-κάτω, ούτε που γέμισες ψιχουλάκια το κρεβάτι της.

* Έχει αρκετό χρόνο στη διάθεσή της κι αυτό της επιτρέπει να λέει «ναι» εκεί που η μαμά θα έλεγε «όχι». Έτσι, θα πάει τα παιδιά στις κούνιες και δεν θα την πειράξει καθόλου αν στο δρόμο, αποφασίσουν να κάτσουν σε ένα παγκάκι για να φάνε ένα παγωτό.

* Τα μάτια της ακτινοβολούν αγάπη.

* Δίνει την εντύπωση ότι μπορεί να συγχωρέσει ό,τι κι αν κάνουν τα εγγόνια της.

* Ακόμα κι όταν τα παιδιά βγαίνουν εκτός εαυτού και βγάζουν τον χειρότερό τους εαυτό, η γιαγιά είναι εκεί για να πει το αιώνιο «δεν πειράζει, παιδί είναι».

* Στ’ αυτιά της το «πεινάω» είναι άνετα χειρότερο απ’ το «μου μένουν 2 μήνες ζωής» και είναι πάντα πρόθυμη να σε μπουκώσει.

* Το ίδιο έτοιμη είναι και να σε χαρτζιλικώσει.

* Αν η μαμά είναι ο «κακός αστυνομικός» τότε σίγουρα η γιαγιά είναι ο «καλός».

* Έχει υπερδυνάμεις που συνήθως η μαμά δεν έχει. Ξέρει, ας πούμε, να φυτεύει και να μεγαλώνει λουλουδάκια ή ντομάτες ή να φτιάχνει ρούχα μόνη της.

* Χαμογελάει με τα χείλη και με τα μάτια.

* Είναι σοφή, ακόμα κι αν δεν είναι τόσο μορφωμένη.

* Έχει πολύ πλάκα καμιά φορά να την πειράζεις για να δεις τις αντιδράσεις της.

* Ειλικρινά πιστεύει ότι τα εγγόνια της είναι τα ομορφότερα, τα εξυπνότερα, τα χαρισματικότερα, τα σπανιότερα πλάσματα που περπάτησαν στη γη και ότι δεν τους αξίζει τίποτα λιγότερο απ’ την απόλυτη ευτυχία, αμύθητα πλούτη, φήμη, δόξα κι ένας πρίγκιπας ή μια πριγκίπισσα αντιστοίχως για σύντροφο ζωής.

Πώς να μην αγαπάς τη δεύτερη μαμά σου;

mama365

Γνωρίζετε ότι σήμερα μιλάμε την ομηρική γλώσσα;

«Από την εποχή που μίλησε ο Όμηρος ως τα σήμερα, μιλούμε, ανασαίνουμε και τραγουδούμε με την ίδια γλώσσα». 

Γιώργος Σεφέρης

 

Ποια Ελληνική λέξη είναι αρχαία και ποια νέα; Γιατί μια Ομηρική λέξη μας φαίνεται δύσκολη και ακαταλαβίστικη;
Οι Έλληνες σήμερα ασχέτως μορφώσεως μιλάμε ομηρικά, αλλά δεν το ξέρουμε, επειδή αγνοούμε την έννοια των λέξεων που χρησιμοποιούμε.

Για του λόγου το αληθές θα αναφέρομε μερικά παραδείγματα για να δούμε ότι η Ομηρική γλώσσα όχι μόνο δεν είναι νεκρή, αλλά είναι ολοζώντανη.

Αυδή είναι η φωνή. Σήμερα χρησιμοποιούμε το επίθετο άναυδος και το απηύδησα.

Αλέξω στην εποχή του Ομήρου σημαίνει εμποδίζω, αποτρέπω. Τώρα χρησιμοποιούμε τις λέξεις αλεξίπτωτο, αλεξίσφαιρο, αλεξικέραυνο αλεξήλιο, Αλέξανδρος (αυτός που αποκρούει τους άνδρες) κ.λπ.

Με το επίρρημα τήλε στον Όμηρο εννοούσαν μακριά, εμείς χρησιμοποιούμε τις λέξεις τηλέφωνο, τηλεόραση, τηλεπικοινωνία, τηλεβόλο, τηλεπάθεια κ.λπ.

Λάας ή λας έλεγαν την πέτρα. Εμείς λέμε λατομείο, λαξεύω.

Πέδον στον Όμηρο σημαίνει έδαφος, τώρα λέμε στρατόπεδο, πεδινός.

Το κρεβάτι λέγεται λέχος, εμείς αποκαλούμε λεχώνα τη γυναίκα που μόλις γέννησε και μένει στο κρεβάτι.

Πόρο έλεγαν τη διάβαση, το πέρασμα, σήμερα χρησιμοποιούμε τη λέξη πορεία. Επίσης αποκαλούμε εύπορο κάποιον που έχει χρήματα, γιατί έχει εύκολες διαβάσεις, μπορεί δηλαδή να περάσει όπου θέλει, και άπορο αυτόν που δεν έχει πόρους, το φτωχό.

Φρην είναι η λογική. Από αυτή τη λέξη προέρχονται το φρενοκομείο, ο φρενοβλαβής, ο εξωφρενικός, ο άφρων κ.λπ.

Δόρπος, λεγόταν το δείπνο, σήμερα η λέξη είναι επιδόρπιο.

Λώπη είναι στον Όμηρο το ένδυμα. Τώρα αυτόν που μας έκλεψε (μας έγδυσε το σπίτι) το λέμε λωποδύτη.

Ύλη ονόμαζαν ένα τόπο με δένδρα, εμείς λέμε υλοτόμος.

Άρουρα ήταν το χωράφι, όλοι ξέρουμε τον αρουραίο.

Το θυμό τον αποκαλούσαν χόλο. Από τη λέξη αυτή πήρε το όνομα της η χολή, με την έννοια της πίκρας. Λέμε επίσης αυτός είναι χολωμένος.

Νόστος σημαίνει επιστροφή στην πατρίδα. Η λέξη παρέμεινε ως παλινόστηση ή νοσταλγία.

Άλγος στον Όμηρο είναι ο σωματικός πόνος, από αυτό προέρχεται το αναλγητικό.

Το βάρος το αποκαλούσαν άχθος, σήμερα λέμε αχθοφόρος.

Ο ρύπος, δηλαδή η ακαθαρσία, εξακολουθεί και λέγεται έτσι – ρύπανση.

Από τη λέξη αιδώς (ντροπή) προήλθε ο αναιδής.

Πέδη, σημαίνει δέσιμο και τώρα λέμε πέδιλο. Επίσης χρησιμοποιούμε τις λέξεις χειροπέδες, τροχοπέδη.

Από το φάος, το φως προέρχεται η φράση «φαεινές ιδέες».

Άγχω, σημαίνει σφίγγω το λαιμό, σήμερα λέμε αγχόνη. Επίσης άγχος είναι η αγωνία από κάποιο σφίξιμο ή από πίεση.

Βρύχια στον Όμηρο είναι τα βαθιά νερά, εξού και τo υποβρύχιο.

Φερνή έλεγαν την προίκα. Από εκεί επικράτησε την καλά προικισμένη να τη λέμε «πολύφερνη νύφη».

Το γεύμα στο οποίο ο κάθε παρευρισκόμενος έφερνε μαζί του το φαγητό του λεγόταν έρανος. Η λέξη παρέμεινε, με τη διαφορά ότι σήμερα δεν συνεισφέρουμε φαγητό, αλλά χρήματα.

Υπάρχουν λέξεις, από τα χρόνια του Ομήρου, που ενώ η πρώτη τους μορφή μεταβλήθηκε – η χειρ έγινε χέρι, το ύδωρ νερό, η ναυς έγινε πλοίο, στη σύνθεση διατηρήθηκε η πρώτη μορφή της λέξεως.

Από τη λέξη χειρ έχομε: χειρουργός, χειριστής, χειροτονία, χειραφέτηση, χειρονομία, χειροδικώ κ.τ.λ.

Από το ύδωρ έχομε τις λέξεις: ύδρευση, υδραγωγείο, υδραυλικός, υδροφόρος, υδρογόνο, υδροκέφαλος, αφυδάτωση, ενυδρείο, κ.τ.λ.

Από τη λέξη ναυς έχομε: ναυπηγός, ναύαρχος, ναυμαχία, ναυτικός, ναυαγός, ναυτιλία, ναύσταθμος, ναυτοδικείο, ναυαγοσώστης, ναυτία, κ.τ.λ.

Σύμφωνα με τα προαναφερθέντα παραδείγματα προκύπτει ότι:

* Δεν υπάρχουν αρχαίες και νέες Ελληνικές λέξεις, αλλά μόνο Ελληνικές.

Η Ελληνική γλώσσα είναι ενιαία και ουσιαστικά αδιαίρετη χρονικά.

Από την εποχή του Ομήρου μέχρι σήμερα προστέθηκαν στην Ελληνική γλώσσα μόνο ελάχιστες λέξεις. (Αντίθετα, δημιουργήθηκε μεγάλος αριθμός από σύνθετες λέξεις, τα συστατικά των οποίων συνιστούν πρωτότυπες ή παράγωγες λέξεις της αρχαίας ελληνικής).

Η γνώση της ετυμολογίας και των εννοιών των λέξεων θα μας βοηθήσει να καταλάβουμε ότι μιλάμε τη γλώσσα της ομηρικής ποίησης, μια γλώσσα που, σημειωτέον, δεν ανακάλυψε ο Όμηρος αλλά προϋπήρχε χιλιετηρίδες πριν από αυτόν.

Φίλοι μου, προσθέστε και εσείς τις δικές σας γνώσεις που σχετικά με το υπό πραγμάτευση θέμα.

Η γνώση των εννοιών των λέξεων συμβάλλει στην καλύτερη μεταξύ μας επικοινωνία. 

Πηγές: Απολλώνιου Σοφιστού Λεξικόν κατά στοιχείον Ιλιάδος και Οδύσσειας Εκδόσεις Ηλιοδρόμιο.

πηγή