Το Στεφάνι της Πρωτομαγιάς και τα Ανθεστήρια των αρχαίων Ελλήνων

    Σημαντικό ρόλο στον εορτασμό της Πρωτομαγιάς, αλλά και της αναγέννησης της άνοιξης, παίζει το μαγιάτικο στεφάνι.
    Το μαγιάτικο στεφάνι είναι φτιαγμένο με βέργα από ξύλο κληματαριάς και ανοιξιάτικα λουλούδια και είναι το πιο διαδεδομένο έθιμο της συγκεκριμένης ημέρας.

Το έθιμο έχει τις ρίζες του στην αρχαία Ελλάδα και την αρχαία ελληνική θρησκεία.

Το έθιμο
    Σύμφωνα με τη μυθολογία, η πρώτη μέρα του Μαΐου, ήταν αφιερωμένη στον ετήσιο εορτασμό της Δήμητρας, της θεάς της γονιμότητας και της γεωργίας. 

Κάθε χρόνο την ίδια ημέρα, η κόρη της, Περσεφόνη, ανέβαινε από τον Άδη στη Γη για να την δει και η Δήμητρα «άνθιζε» από τη χαρά της. Έτσι, προς τιμήν της, οι αρχαίοι Έλληνες γιόρταζαν τα Aνθεστήρια, εορτασμός με διάφορες τελετές.

    Στη συνέχεια, ο εορτασμός της Πρωτομαγιάς για τον ερχομό της άνοιξης υιοθετήθηκε και κατά τη διάρκεια τόσο της ρωμαϊκής όσο και της βυζαντινής εποχής. Έφτιαχναν, δηλαδή, μαγιάτικα στεφάνια με πολλά άνθη για καλοτυχία, υγεία και προστασία.

Στις μέρες μας τοποθετείται στο κατώφλι του εκάστοτε σπιτιού και απομακρύνεται στο τέλος του καλοκαιριού, ενώ τα ήθη και έθιμα της Πρωτομαγιάς ξεχωρίζουν ανά τόπο.

πηγή

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Οι λέξεις πονάνε... «Δεν σε αντέχω άλλο!»

Δεν αμφιβάλλει κανείς για την αγάπη του γονιού 

και για το ότι θα έδινε και τη ζωή του για το σπλάχνο του!

Παρόλα αυτά είναι άνθρωπος και αυτός και αρκετές φορές που το γλυκό του αγγελούδι μετατρέπεται σε χαριτωμένο τυραννικό "βελζεβούλη", μπορεί να αντιδράσει με τρόπους που κάθε άλλο παρά βοηθητικοί είναι για το μικρό του στη συνέχεια και στην παιδική ψυχούλα.

Σταδιακά θα δούμε κάποιους από αυτούς…

«Δεν σε αντέχω άλλο!»: 

Δεν είναι λίγες οι φορές που το παιδί αντιδρά σαν να είναι ο αρχηγός στην οικογένεια και μπορεί να τσιρίζει χαρούμενα ή με γκρίνια – όλοι φαντάζομαι το έχετε βιώσει! 

Παράλληλα όμως, μπορεί να μην είστε στα καλύτερά σας ψυχολογικά, να είστε στενοχωρημένος, εκνευρισμένος με κάτι, να έχετε τσακωθεί στη δουλειά ή με το σύντροφο, να αντιμετωπίζετε οικονομική δυσχέρεια και να αναρωτιέστε πως θα τα βγάλετε πέρα ή ακόμα και σωματικά να αντιμετωπίζετε προβλήματα υγείας…

Πόσο μάλλον όταν του έχετε ζητήσει να κάνει ησυχία αρκετές φορές ή να πάει στο δωμάτιό του να παίξει αλλά εκείνο σας αγνοεί, φτάνοντας σας στα όριά σας λέγοντάς του πως δεν το αντέχετε άλλο, ότι δεν το θέλετε, ότι σας έχει κουράσει, κλπ. 

Μία κραυγή στιγμιαίας απόγνωσης που όμως μπορεί να το κάνει να νιώσει ανεπιθύμητο από το γονιό αλλά και εσείς να αισθανθείτε ενοχές με τα λόγια που ήδη ξεστομίσατε ή λίγο αργότερα.

Ας βάλουμε πρώτα από όλα στο μυαλό μας, ότι υπάρχουν στιγμές που θα δυσκολέψουν την επικοινωνία με το παιδί, όπως άλλωστε και με άλλους ανθρώπους.

Δεν σημαίνει πως δεν το αγαπάμε! Βέβαια, είναι δύσκολο για το γονιό να παραδεχτεί πως υπάρχουν φορές που «δεν του αρέσει» το παιδί του, για να μην χαρακτηριστεί ως κακός και άσπλαχνος γονιός, πόσο μάλλον να μοιραστεί αυτά τα συναισθήματα και με άλλους…

Και όμως, το να μην μας αρέσουν κάποιες φορές τα παιδιά μας, δεν σημαίνει πως τα απορρίπτουμε. Απλά, δεν μας αρέσει μία συγκεκριμένη συμπεριφορά ή ένας συγκεκριμένος τρόπος τους. Χρειάζεται λοιπόν να κατανοήσουμε τι είναι αυτό που μας φτάνει σε αυτό το σημείο, τι είναι αυτό που δεν αντέχουμε. 

Μπορεί να φαίνεται εύκολη η απάντηση: 

«φωνάζει συνέχεια και γκρινιάζει, … δεν με ακούει, … κάνει πολλές ζημιές, … είναι απρόσεχτο, … πειράζει το αδελφάκι του, … δεν σέβεται, … μου αντιμιλά, … με κατακρίνει διαρκώς, … με συγκρίνει με τους γονείς των φίλων του, … είναι δύσκολο παιδί!».

Απαντήσεις μπορούμε να δώσουμε πολλές για να εξηγήσουμε την δυσαρέσκειά μας.

Το θέμα είναι όμως πιο βαθύ. 

Μπορεί η συμπεριφορά του να είναι δύσκολη, κουραστική ή και εκνευριστική, μην ξεχνάμε όμως ότι ίσως και εκείνο «κάτι θέλει να πει» με τον τρόπο αυτό. 

Μπορεί για παράδειγμα να καθρεφτίζει τις δικές μας συμπεριφορές, για παράδειγμα: 

«ο Κωστάκης είναι πιο καλό παιδί από εσένα!» και να μας γυρίσει πίσω: «η μαμά του φίλου μου, είναι πολύ καλή, όχι σαν και εσένα!», να μας μιλάει και να μην του δίνουμε σημασία ή να προσπαθούμε να το «ξεφορτωθούμε» γιατί έχουμε κάποια σημαντική δουλειά να κάνουμε εκείνη τη στιγμή και μετά βέβαια να μας το γυρίζει με παρόμοιο τρόπο πίσω!

Βλέπουμε λοιπόν ότι πολλές φορές οι «κακές» συμπεριφορές του δεν είναι άλλο παρά προβολή της δικής μας απέναντί του ή και απέναντι προς άλλους, για παράδειγμα προς τον άλλο γονιό, προς το αδελφάκι του, άλλο συγγενή. Γι' αυτό, ας αναρωτηθούμε ποιο είναι το δικό μας μερίδιο στη δική του στάση απέναντί μας.

Άλλες φορές μπορεί να κρύβεται από πίσω ο φόβος και η ανασφάλεια, η ανάγκη του να ανεξαρτητοποιηθεί ή ακόμα και να οριοθετηθεί. 

Το θέμα λοιπόν είναι να μην μπούμε σε μία διαδικασία μάχης μαζί του, εφόσον το παιχνίδι τότε το θεωρούμε ήδη χαμένο – δεν υπάρχει μέσα από τις φωνές συνεννόηση – αλλά να προσπαθήσουμε να καταλάβουμε «τι του δείχνουμε και του δίνουμε» αλλά και «τι θέλει να μας πει»…

Μαρίνα Μόσχα

cretablog

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Τα παιδιά ως συµβολικά οχήµατα µιας άρρωστης κοινωνίας

Η άνοδος της παιδικής εγκληµατικότητας

Ένα φαινόµενο πολυπαραγοντικό
    Πολύ συνοπτικά, οι περισσότεροι παράγοντες που επηρεάζουν τη νεανική παραβατικότητα τείνουν να προκαλούνται από ένα µείγµα γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων. Σύµφωνα µε το βιβλίο του Laurence Steinberg, «Adolescence», οι δύο µεγαλύτεροι παράγοντες πρόβλεψης της νεανικής παραβατικότητας είναι το γονεϊκό στυλ και η συσχέτιση οµάδων συνοµηλίκων.

Παιδική Εγκληματικότητα: Τι συμβαίνει και είναι τόσο διαδεδομένη;

    

    Πρόσθετοι παράγοντες που µπορεί να οδηγήσουν έναν έφηβο σε νεανική παραβατικότητα περιλαµβάνουν την κακή ή χαµηλή κοινωνικοοικονοµική κατάσταση, κακή σχολική απόδοση ή/ και αποτυχία και την απόρριψη των συνοµηλίκων. 

Η παραβατική δραστηριότητα, ειδικά η εµπλοκή σε συµµορίες νέων, µπορεί επίσης να προκληθεί από την επιθυµία για προστασία από τη βία ή την οικονοµική δυσπραγία. 

    Οι ανήλικοι παραβάτες µπορούν να δουν την παραβατική δραστηριότητα ως µέσο για να αποκτήσουν πρόσβαση σε πόρους είτε έναν τρόπο προστασίας από απειλές. Μια έρευνα από την Carrie Dabb έδειξε ότι ακόµη και οι αλλαγές στον καιρό µπορούν να αυξήσουν την πιθανότητα τα παιδιά να εκδηλώσουν αποκλίνουσα συµπεριφορά.

Η σηµασία του γονεϊκού στυλ
    Οι οικογενειακοί παράγοντες που µπορεί να επηρεάζουν την προσβολή περιλαµβάνουν: το επίπεδο γονικής επίβλεψης, τον τρόπο µε τον οποίο οι γονείς πειθαρχούν ένα παιδί, τη γονεϊκή σύγκρουση ή χωρισµό, την εγκληµατική δραστηριότητα από γονείς ή αδέρφια, τη γονική κακοποίηση ή παραµέληση και την ποιότητα της σχέσης γονέα-παιδιού. Υπάρχουν 4 κατηγορίες τρόπων γονικής µέριµνας που περιγράφουν τις στάσεις και τις συµπεριφορές που εκφράζουν οι γονείς κατά την ανατροφή των παιδιών τους. Η έγκυρη ή δηµοκρατική ανατροφή των παιδιών χαρακτηρίζεται από ζεστασιά και υποστήριξη εκτός από την πειθαρχία.

• Η επιεικής ή επιτρεπτική ανατροφή των παιδιών χαρακτηρίζεται από ζεστασιά και σεβασµό προς τα παιδιά, αλλά στερείται δοµής και πειθαρχίας.
• Η αυταρχική ανατροφή των παιδιών χαρακτηρίζεται από υψηλή πειθαρχία χωρίς τη ζεστασιά, οδηγώντας έτσι σε συχνά εχθρική συµπεριφορά και σκληρή επίπληξη.
• Η αµελής ανατροφή των παιδιών είναι τόσο µη ανταποκρινόµενη όσο και µη απαιτητική. Το παιδί δεν αντιµετωπίζεται ούτε στοργικά ούτε πειθαρχικά από τον γονέα.

Σύµφωνα µε έρευνα της Laura E. Berk, το στυλ γονικής µέριµνας που θα ήταν πιο ωφέλιµο για ένα παιδί, µε βάση τις µελέτες που διεξήγαγε η Diana Baumrind (1971) είναι το έγκυρο στυλ ανατροφής παιδιών, επειδή συνδυάζει την αποδοχή µε την πειθαρχία για να προσφέρει υγιή ανάπτυξη για το παιδί.

Ο ρόλος της κοινωνίας

    Η νεανική εγκληµατικότητα εποµένως, παρότι εµπεριέχει αντικρουόµενες αξίες υποκειµενικής φύσης, όπως θα δούµε, είναι µια συµπεριφορά που στο σύνολό της εκπληρώνει τη λειτουργία ενός πραγµατικού «κοινωνικού συµπτώµατος», και έχει άµεση σχέση µε τους νόµους και τους κανονισµούς µιας κοινωνικής οµάδας. 

Αυτό που επιτρέπεται σε ένα πλαίσιο µπορεί να µην ισχύει σε ένα άλλο και το πεδίο των απαγορεύσεων υφίσταται σηµαντικές τροποποιήσεις µε την πάροδο του χρόνου και ανάλογα µε τις περιστάσεις. 

    Με άλλα λόγια, η περιοχή του εγκλήµατος συνδυάζεται πάντα και σε σχέση µε τα όρια του «µη-τόπου» που µια δεδοµένη κοινωνία ιχνηλατεί για τους εφήβους, που έχουν επιτακτική εντολή να «µείνουν στη θέση τους».
    Το σηµαντικότερο από όλα, είναι πως σε στιγµές οικονοµικής κρίσης µιας κοινωνίας, όπως η σηµερινή, αυτός ο «µη τόπος» της εφηβείας αυξάνεται σηµαντικά σε διάρκεια, καθώς πλέον έχουµε να κάνουµε µε ένα φαινόµενο «παρατεταµένης εφηβείας» που έχει όχι µόνο χρονικά αλλά και ψυχικά χαρακτηριστικά.
    Η παράταση της περιόδου της σχολικής επιµόρφωσης και, παράλληλα, η διαχρονική δυνατότητα εισόδου στον κόσµο της εργασίας, έχει παρατείνει σηµαντικά τη διάρκεια της εφηβείας σε σχέση µε αυτό που κάποτε χαρακτήριζε την είσοδο στην ενήλικη ζωή.

........

ολόκληρο το άρθρο εδώ
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Διαχείριση Επιθετικότητας στα Μικρά Παιδιά / Managing Aggressive Behavior in Young Children

    Οι επαγγελματίες και ερευνητές που ασχολούνται με το θέμα, εστιάζουν στη δημιουργία εργαλείων που μετρούν την επικινδυνότητα ώστε να εντοπίσουν πιθανά άτομα με βίαιη συμπεριφορά, ενώ οι κλινικοί και ειδικοί ψυχικής υγείας καθώς και οι γονείς προσφέρουν πρακτικές ιδέες. 

...................

Managing Aggressive Behavior in Young Children

Πρότυπα Συμπεριφοράς: 

    Τα παιδιά ακούν αυτά που λέμε, αλλά μιμούνται αυτά που κάνουμε. Αν κάποιος δείχνει συγκροτημένος, με παραγωγικές μεθόδους διαχείρισης του άγχους και του θυμού είναι ένας καλός τρόπος να αποτελέσει πρότυπο για ένα παιδί. Οι διαπληκτισμοί λύνονται πολύ ευκολότερα όταν υπάρχει ηρεμία, παρά με ξεσπάσματα συναισθηματικά ή αλληλοκατηγορίες.

Να μιλάς τη σωστή στιγμή: 

    Πολλοί γονείς θα σκεφτούν τη δύναμη της επικοινωνίας ακόμα και με τα πολύ μικρά παιδιά. Όπως και στις διαφωνίες ενηλίκων, ο σωστός χρόνος παίζει ρόλο. Η πιο αποδοτική επικοινωνία συμβαίνει όταν τα πνεύματα καταλαγιάζουν. Αντισταθείτε στον πειρασμό να αντιδράσετε εν θερμώ. Δημιουργήστε ένα ήρεμο περιβάλλον που θα ευνοήσουν και τους γονείς να καταλάβουν τι πραγματικά βιώνει το παιδί.

Επιβραβεύστε την καλή Συμπεριφορά. 

    Αυτό το κίνητρο συχνά ξεχνιέται από τους γονείς που μπερδεύονται από τον κίνδυνο που προκαλεί η έκρηξη θυμού στα παιδιά και εστιάζουν σε αυτό. Παρόλα αυτά, η επιβράβευση θετικών συμπεριφορών είναι σκόπιμη, στρατηγική μέθοδος που εξισορροπεί τα κίνητρα του παιδιού.

Επικοινωνήστε με τους σωστούς ειδικούς επαγγελματίες. 

    Εάν ένα παιδί συμπεριφέρεται με τρόπο ακατάλληλο για την ηλικία του, οι γονείς πρέπει να ζητήσουν βοήθεια από έναν ειδικό. 

Οι σύμβουλοι παιδιών και ψυχικής υγείας προσφέρουν υπηρεσίες και συμβουλές προσαρμοσμένες στο κάθε παιδί και στα θέματα που παρουσιάζει.

Γονείς που αντιμετωπίζουν τέτοιες δυσκολίες δεν είναι οι μόνοι. Ευτυχώς, υπάρχει βοήθεια που καλλιεργεί ασφαλές, περιβάλλον και αγαπημένες σχέσεις.

περισσότερα στην πηγή
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Έτσι να φέρεσαι στους γονείς σου

τοιοῦτος γίγνου περὶ τοὺς γονεῖς, οἵους ἂν εὔξαιο περὶ σεαυτὸν γενέσθαι 

τοὺς σεαυτοῦ παῖδας.

                                         Ισοκράτης

Να φέρεσαι στους γονείς σου, όπως θα ευχόσουν να σου φερθούν τα δικά σου παιδιά.

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι