«Αδελφός»-«Ειρήνη»-«Αγάπη»: Οι ξεπερασμένες λέξεις

Θὰ μοιάζω εἶν’ ἀλήθεια σὰν ἕνας
μικρὸς μεθυσμένος ἀνάμεσα
σ’ αὐτὸ τὸ στερέωμα.

                                        Ὅμως
ἀκοῦστε με: ἡ λέξη «ἀδελφὸς»
ξεπεράστηκε. Κ’ ἡ λέξη «εἰρήνη».
Κ’ ἡ λέξη «ἀγάπη». Σᾶς στέλνω ἀπ’ τὸ μέλλον
αὐτὸ μου τὸ ποίημα. Στὸ μέσο τῆς γῆς
            κρεμῶ ἕνα ἄστρο.

από Τα Τετράδια της Αμπάς 

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

«Παραπονεμένα λόγια...» (Μ. Ελευθερίου - Γ. Μαρκόπουλος - Β. Λαβίνια)

Στης ανάγκης τα θρανία
και στης φτώχειας το σχολειό
μάθαμε την κοινωνία
και τον πόνο τον παλιό

Παραπονεμένα λόγια
έχουν τα τραγούδια μας
γιατί τ’ άδικο το ζούμε
μέσα από την κούνια μας

Το σεργιάνι μας στον κόσμο
ήταν δέκα μέτρα γης
όσο πιάνει ένα σπίτι
και ο τοίχος μιας αυλής

Παραπονεμένα λόγια
έχουν τα τραγούδια μας
γιατί τ’ άδικο το ζούμε
μέσα από την κούνια μας

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

«Τα λόγια και τα χρόνια τα χαμένα... » Γιάννης Μαρκόπουλος (♱10 Ιουνίου 2023)

Τα λόγια που δεν ξέρω σου τα δένω

με τους ανθρώπους που 'δαν το κακό
και το 'χουν στ' όνομά τους κεντημένο

Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου

Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος

Χαράλαμπος Γαργανουράκης

Τα λόγια και τα χρόνια τα χαμένα

και τους καημούς που σκέπασε καπνός

η ξενιτιά τα βρήκε αδελφωμένα

Κι οι ξαφνικές χαρές που ήρθαν για μένα

ήταν σε δάσος μαύρο κεραυνός

κι οι λογισμοί που μπόρεσα για σένα

Και σου μιλώ σ' αυλές και σε μπαλκόνια

και σε χαμένους κήπους του Θεού

κι όλο θαρρώ πως έρχονται τ' αηδόνια

με τα χαμένα λόγια και τα χρόνια

εκεί που πρώτα ήσουνα παντού

και τώρα μες στο κρύο και στα χιόνια

Η μοίρα κι ο καιρός το `χαν ορίσει

στον κόσμο αυτό να ρίξω πετονιά

κι η νύχτα χίλια χρόνια να γυρίσει

Στο τέλος της γιορτής να τραγουδήσει

αυτός που δεν εγνώρισε γενιά

και του καημού την πόρτα να χτυπήσει

και του καημού την πόρτα να χτυπήσει

και του καημού την πόρτα να χτυπήσει

Δεν ήτανε ρολόι σταματημένο

σε ρημαγμένο κι άδειο σπιτικό

οι δρόμοι που με πήραν και προσμένω

Τα λόγια που δεν ξέρω σου τα δένω

με τους ανθρώπους που 'δαν το κακό

και το 'χουν στ' όνομά τους κεντημένο

Αυτός που σπέρνει δάκρυα και πόνο

θερίζει την αυγή ωκεανό

μαύρα πουλιά τού δείχνουνε το δρόμο

Κι έχει τη ζωγραφιά κοντά στον ώμο,

σημάδι μυστικό και ριζικό

πως ξέφυγε απ' τον Άδη κι απ' τον κόσμο

Η μοίρα κι ο καιρός...

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Πολύτιμα δώρα που δεν αγοράζονται...

Τα περισσότερα παιδιά σήμερα έχουν άπειρα παιχνίδια, οπότε είναι πολύ δύσκολο να τα εντυπωσιάσεις με κάτι καινούριο. 
Πάντως, τα καλύτερα δώρα δεν βρίσκονται στα καταστήματα. 

Ανεκτίμητα Δώρα που τα παιδιά σας δεν θα ξεχάσουν ποτέ…
Αυτά που τα παιδιά μας θα θυμούνται πάντα!!

Να ποια είναι τα πολυτιμότερα δώρα που μπορούμε 
και πρέπει να κάνουμε στα παιδιά μας:
1. Επιβεβαίωση
Πρέπει να βεβαιωθούμε ότι το παιδί μας ξέρει πόσο πολύ το εκτιμάμε και να του το υπενθυμίζουμε σε κάθε ευκαίρια.
2. Χάδια και φιλιά
Πόσο απογοητευτικό είναι να βλέπουμε μπαμπάδες να λένε στους γιους τους ότι είναι μεγάλοι για φιλιά; Τα παιδιά δεν είναι ποτέ αρκετά μεγάλα για να δέχονται τη σωματική επιβεβαίωση της αγάπης μας γι' αυτά.
3. Οικογενειακά γεύματα
Το να τρώμε μαζί με το παιδί είναι η τέλεια ευκαιρία για να ενδυναμώσουμε τη σχέση μας μαζί του.
4. Γέλιο
Το γέλιο είναι ζωή. Το να γελάμε καθημερινά παρέα με το παιδί είναι ζωτικής σημασίας. και για δικό μας καλό και για δικό του.
5. Τη δυνατότητα να βλέπει την ομορφιά
Θα πρέπει να βοηθήσουμε το παιδί να βλέπει την ομορφιά σε όλα τα πράγματα και όλους τους ανθρώπους.
6. Χώρο για να κάνει τα λάθη του
Τα παιδιά είναι παιδιά. Γι” αυτό είναι τόσο αστεία και γι” αυτό χρειαζόμαστε ατελείωτη υπομονή. Πρέπει να τους δώσουμε χώρο να πειραματιστούν, να εξερευνήσουν νέα πράγματα και να κάνουν λάθη.
7. Σταθερότητα
Όταν το παιδί ζει σε ένα σταθερό περιβάλλον, το περιβάλλον αυτό θα γίνει τα θεμέλια πάνω στα οποία το παιδί θα χτίσει την υπόλοιπη ζωή του. Πρέπει να ξέρει ποια είναι η θέση του στην οικογένεια, ποιους μπορεί να εμπιστεύεται και ποιοι θα είναι δίπλα του να το στηρίξουν αν χρειαστεί.
8. Το κίνητρο να πετύχει σημαντικά πράγματα
Θα πρέπει να ενθαρρύνουμε το παιδί να κάνει μεγάλα όνειρα. Έτσι το παιδί θα κατορθώσει περισσότερα από όσα φανταζόταν και ίσως περισσότερα και από όσα φανταζόμασταν εμείς.
9. Χρόνο
Ο χρόνος είναι ένα δώρο που δεν αναπληρώνεται. Γι” αυτό πρέπει να είμαστε προσεκτικοί με ποιους και με τι περνάμε το χρόνο μας.
10. Αμέριστη προσοχή
Μπορεί να μη φαίνεται σημαντικό, αλλά είναι. Θα πρέπει να είμαστε δίπλα στο παιδί και να μην αφήνουμε τις ευκαιρίες που έχουμε να συναναστραφούμε με το παιδί να περνάνε ενώ η προσοχή μας είναι στραμμένη αλλού.
11. Συμπόνια
Η ζωή δεν είναι δίκαιη και δεν θα είναι ποτέ. Θα πρέπει να βοηθήσουμε το παιδί να δείχνει συμπόνια και να βοηθάει τους ανθρώπους, όταν αδικούνται ή όταν δεν έχουν ίσες ευκαιρίες με τους άλλους.
12. Ικανοποίηση
Ένα από τα σπουδαιότερα δώρα που μπορούμε να κάνουμε στο παιδί είναι να του μάθουμε να είναι ικανοποιημένο με αυτά που έχει και με αυτό που είναι, αλλά να προσπαθεί πάντα να γίνει καλύτερο.
13. Περιέργεια
Πρέπει να μάθουμε στο παιδί να ρωτάει ποιος, τι, που, πώς, γιατί και γιατί όχι. Δεν θα πρέπει ποτέ να ξεστομίσουμε φράσεις όπως «σταμάτα να κάνεις τόσες πολλές ερωτήσεις».
14. Θέληση
Ένας από τους πιο καθοριστικούς παράγοντες για την επιτυχία κάποιου είναι η θέλησή του. Άρα θα πρέπει να βοηθήσουμε το παιδί να ισχυροποιήσει τη δική του θέληση.
15. Πειθαρχία
Τα παιδιά έχουν ανάγκη να μάθουν τα πάντα από την αρχή, όπως το πώς να συμπεριφέρονται, πώς να τα πηγαίνουν καλά με άλλους ανθρώπους, πώς να επιτυγχάνουν αυτό που θέλουν και πώς να πραγματοποιούν τα όνειρά τους. Δεν θα πρέπει να αποφεύγουμε την πειθαρχία, απλώς θα πρέπει να είναι συνεπής και θετική.
16. Ενθάρρυνση
Οι λέξεις έχουν μεγάλη δύναμη και μπορούν να δημιουργήσουν, αλλά μπορούν και να καταστρέψουν. Οι απλές λέξεις που χρησιμοποιούμε όταν μιλάμε μπορεί να ενθαρρύνουν το παιδί και να το βοηθήσουν να κάνει όμορφες σκέψεις, αλλά μπορεί και να το βυθίσουν στην απελπισία. Άρα θα πρέπει να επιλέγουμε προσεκτικά τις λέξεις που χρησιμοποιούμε.
17. Την επιθυμία να δημιουργήσει
Τώρα που υπάρχει το ίντερνετ, όποιος θέλει να δημιουργήσει μπορεί. Ο κόσμος χρειάζεται ανθρώπους που να θέλουν να δημιουργήσουν.
18. Γενναιοδωρία
Αν δείξουμε στο παιδί μας ότι είμαστε γενναιόδωροι με τα πράγματά μας, θα μάθει και αυτό να είναι γενναιόδωρο με τα δικά του.
19. Εντιμότητα και ακεραιότητα
Τα παιδιά που μαθαίνουν από νωρίς την αξία και τη σημασία της εντιμότητας έχουν περισσότερες πιθανότητες να γίνουν έντιμοι ενήλικες. Και οι έντιμοι άνθρωποι που συναναστρέφονται με ειλικρίνεια τους άλλους συνήθως νιώθουν καλύτερα για τον εαυτό τους, απολαμβάνουν περισσότερο τη ζωή τους και κοιμούνται καλύτερα τις νύχτες.
20. Ελπίδα
Ελπίδα είναι να ξέρεις και να πιστεύεις ότι όλα θα πάνε καλύτερα. Σου δίνει δύναμη και αντοχή και κάνει τα προβλήματα να φαίνονται ελαφρύτερα. Και στις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής, μας βοηθά να προχωρήσουμε.
21. Φαντασία
Αν έχουμε μάθει κάτι τα τελευταία 20 χρόνια, είναι ότι κάθε μέρα που περνάει η ζωή αλλάζει με πολύ γρήγορους ρυθμούς. Το αύριο δεν έχει καμία σχέση με το σήμερα. Και οι άνθρωποι που έχουν φαντασία όχι μόνο ζουν το αύριο αλλά το δημιουργούν κιόλας.
22. Στόχοι
Είναι πολύ σημαντικό ως άνθρωποι και ως γονείς να έχουμε στόχους. Θα πρέπει να χαλαρώσουμε, να σκεφτούμε ποιοι είμαστε, τι θέλουμε να πετύχουμε και πώς θα το πετύχουμε. Και το ίδιο θα πρέπει να μάθουμε και στα παιδιά μας να κάνουν.
23. Διαρκή δίψα για γνώσεις
Το να θέλεις να αποκτήσεις γνώσεις είναι διαφορετικό από το να διαβάσεις για να πάρεις καλούς βαθμούς ή για να ευχαριστήσεις τους δασκάλους. Και αυτό ξεκινάει από το σπίτι. Επομένως, μπορούμε μαζί με το παιδί να διαβάζουμε, να κάνουμε ρωτήσεις, να αναλύουμε και να εκθέτουμε τις απόψεις μας. Με άλλα λόγια, θα πρέπει μαζί με το παιδί να μάθουμε να αγαπάμε το να αποκτάμε γνώσεις μόνοι μας.
24. Αγάπη για τη φύση
Τα παιδιά που μαθαίνουν να εκτιμούν το περιβάλλον μαθαίνουν και να το φροντίζουν. Ως γονείς, συνεχώς ζητάμε από τα παιδιά μας να κρατάνε το δωμάτιό τους καθαρό και σιγυρισμένο. Μήπως όπως θα έπρεπε να τους μάθουμε να κάνουν το ίδιο και με το περιβάλλον εκεί έξω;
25. Ευκαιρίες
Το παιδί πρέπει να έχει ευκαιρίες για να βιώσει νέα πράγματα έτσι ώστε να δει τι του αρέσει ή σε τι είναι καλό. Και σε αντίθεση με αυτό που πιστεύουν οι περισσότεροι, κάτι τέτοιο δεν απαιτεί πάντα πολλά χρήματα.
26. Αισιοδοξία
Οι απαισιόδοξοι δεν μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο. Οι αισιόδοξοι μπορούν.
27. Περηφάνια
Θα πρέπει να γιορτάζουμε τα μικρά πράγματα στη ζωή. Εξάλλου, τα μικρά κατορθώματα στη ζωή είναι αυτά που γίνονται μεγάλα.
28. Να προσπαθούν για την ειρήνη
Σε παγκόσμια κλίμακα, κάτι τέτοιο ίσως να μην είναι στο χέρι μας. Σε σχέση με τους ανθρώπους γύρω μας όμως, είναι αποκλειστικά στο χέρι μας. Και είναι ένα καλό σημείο για να ξεκινήσουμε!
29. Αυτοεκτίμηση
Οι άνθρωποι που μαθαίνουν να εκτιμούν τον εαυτό τους έχουν μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση, αυτοεκτίμηση και αυτοσεβασμό. Γι” αυτόν το λόγο, έχουν περισσότερες πιθανότητες να γίνουν ενήλικες που σέβονται τις αξίες τους και εμμένουν σε αυτές, ακόμη και αν δεν το κάνει κανένας άλλος.
30. Μοναδικότητα
Αυτό που μας κάνει διαφορετικούς μάς κάνει και ξεχωριστούς. Δεν θα πρέπει να κρύβουμε τη μοναδικότητά μας. Θα πρέπει να τη δείχνουμε με υπερηφάνεια σε όλο τον κόσμο για να τη δει, να την εκτιμήσει και να την απολαύσει.
31. Την αγκαλιά μας
Είναι το καλύτερο μέρος του κόσμου για να διαβάσουμε παρέα με το παιδί ένα βιβλίο, να πούμε μια ιστορία ή να κάνουμε μία συζήτηση. Και είναι πάντα διαθέσιμη.
32. Ένα σπίτι όπου είναι πάντα καλοδεχούμενα
Το να ξέρουμε ότι μπορούμε πάντα να επιστρέψουμε στο σπίτι μας είναι η πιο γλυκιά ασφάλεια που νιώθουμε στη ζωή μας και αυτή που μας δίνει ζωή.
33. Αγάπη
Το σπουδαιότερο πράγμα που μπορούμε να προσφέρουμε στο παιδί είναι η αγάπη άνευ όρων και προϋποθέσεων.
familyinaction

Τα παιδιά του Lidice επέστρεψαν σπίτι τους - “The Memorial to the Children Victims of the War”

Στις 2 Ιουλίου του 1942, τα περισσότερα από τα παιδιά του Lidice, ενός μικρού χωριού της τότε Τσεχοσλοβακίας, παραδόθηκαν στο τοπικό γραφείο της Γκεστάπο. Τα 82 παιδιά στη συνέχεια μεταφέρθηκαν σε στρατόπεδο εξόντωσης στο Chełmno, 70 χιλιόμετρα μακριά, όπου δολοφονήθηκαν με δηλητηριώδη αέρια. Το γλυπτό της Marie Uchytilová αποτελεί φόρο τιμής σε αυτά τα παιδιά.

Τα γεγονότα που οδήγησαν τα παιδιά του Lidice στον θάνατο ήταν αρκετά περίπλοκα. Καθοριστικό ρόλο πάντως για να παρθεί η απόφαση της δολοφονίας τους ήταν ο θάνατος του Reinhard Heydrich, διοικητή του ναζιστικού προτεκτοράτου της Βοημίας και της Μοραβίας.

Η Τσεχοσλοβακία καταλήφθηκε από τη ναζιστική Γερμανία τον Απρίλιο του 1939 και η διοίκηση του Heydrich που ακολούθησε χαρακτηρίστηκε από καταπίεση, βασανισμούς και δολοφονίες. Στα τέλη Μαΐου του 1942 ομάδα στρατιωτών αποτελούμενη από Τσέχους και Σλοβάκους κατάφερε ένα μεγάλο χτύπημα στους Γερμανούς. Τον ισχυρό τραυματισμό του Heydrich.

“The Memorial to the Children Victims of the War”

Μια εβδομάδα αργότερα στις 4 Ιουνίου του 1942, ο Heydrich πέθανε από σηψαιμία. Ολόκληρη η χώρα πίστευε ότι γνώριζε τι θα επακολουθήσει. Κανένας όμως δεν μπορούσε να προβλέψει την φρίκη που τους ετοίμαζαν οι κατακτητές.

Η αρχή έγινε με ολική απαγόρευση κυκλοφορίας στην Πράγα. Μια τεράστια επιχείρηση αναζήτησης των δραστών ακολούθησε χωρίς όμως αποτέλεσμα. Την εβδομάδα μεταξύ τον τραυματισμό και τον θάνατο του Heydrich 157 άνθρωποι είχαν ήδη εκτελεστεί με συνοπτικές διαδικασίες. Τα χειρότερα όμως δεν είχαν έρθει ακόμη…

Μετά την κηδεία του Heydrich στο Βερολίνο, ο Αδόλφος Χίτλερ, διέταξε τι θα έπρεπε να γίνει στα χωριά που έκρυβαν τους υπεύθυνους. Όλοι οι ενήλικες άνδρες να εκτελούνται και τα γυναικόπαιδα να μεταφέρονται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Τα παιδιά που είχαν χαρακτήρα και χαρακτηριστικά «Αρείου» να υιοθετούνται από Γερμανικές οικογένειες SS για να γίνουν καλοί Ναζί. Τα υπόλοιπα να ανατραφούν με «άλλους τρόπους». Τέλος, τα χωριά να εξαφανιστούν από τους χάρτες, τίποτα να μην μείνει που να δηλώνει ότι κάποτε υπήρξαν.

Οι εντολές του άρχισαν να εφαρμόζονται αμέσως. Στο χωριό Lidice, που παρά την απουσία αποδείξεων ότι είχαν βρει εκεί καταφύγιο οι στρατιώτες που ήταν υπεύθυνοι για τη δολοφονία του Heydrich, έγινε η αρχή. Όλοι οι άνδρες μεταφέρθηκαν σε ένα αγρόκτημα στην άκρη του χωριού και εκτελέστηκαν, πρώτα σε ομάδες των πέντε. Όταν ο ηθικός αυτουργός αυτού του τρόμου, Horst Böhme, παραπονέθηκε ότι θα του έπαιρνε πάρα πολύ καιρό για να τους εκτελέσει όλους οι ομάδες έγιναν των δέκα. Μέχρι το απόγευμα της ίδιας μέρας, 173 άνδρες είχαν εκτελεστεί.

203 γυναίκες και 105 παιδιά συγκεντρώθηκαν στο σχολείο του χωριού. Από εκεί οδηγήθηκαν σε άλλο σχολείο στην κοντινή πόλη Kladno. Τέσσερις από τις γυναίκες ήταν έγκυες. Οι έγκυες μεταφέρθηκαν στο ίδιο νοσοκομείο όπου εξέπνευσε ο Heydrich, για να τους αφαιρεθούν με βίαιο τρόπο τα βρέφη. Οι περισσότερες από τις υπόλοιπες γυναίκες οδηγήθηκαν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Ravensbrück όπου έχασαν τη ζωή τους από μια σειρά από ασθένειες.

Τα παιδιά στην αρχή μεταφέρθηκαν σε ένα εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο στο Łódź όπου Γερμανοί Αξιωματούχοι έκαναν τον διαχωρισμό ανάλογα με τα χαρακτηριστικά τους. Όσα δεν είχαν τα χαρακτηριστικά που απαιτούνταν, παρά τις αρχικές διαφωνίες, αποφασίστηκε από τον Adolf Eichmann να θανατωθούν.

Εβδομήντα σχεδόν χρόνια πριν, στις 2 Ιουλίου, τα 82 παιδιά παραδόθηκαν στην Γκεστάπο. Από εκεί μεταφέρθηκαν στο στρατόπεδο εξόντωσης Chelmno όπου δηλητηριάστηκαν με αέρια. Από τα 105 παιδιά του Lidice, μόνο τα 17 παιδιά επέστρεψαν κάποια στιγμή στο χωριό τους.

Κανείς δεν θα μάθει ποτέ αν κάποιο από τα 82 παιδιά έκλαιγε λίγο πριν χάσει την ζωή του, μακριά από το σπίτι, την μητέρα του και τον πατέρα του. Ωστόσο, έστω και με αυτόν τον τρόπο, τα αθώα παιδιά που έχασαν την ζωή τους εκείνη την ημέρα επέστρεψαν και θα κατοικούν για πάντα στο Lidice. Τα 82 χάλκινα αγάλματα, 40 αγόρια και 42 κορίτσια, θα στέκονται εκεί ως αιώνια υπενθύμιση της σφαγής. Τα παιδιά του Lidice βρίσκονται επιτέλους στο σπίτι τους.

Πηγές:
dinfo.gr, kuriositas
antikleidi