Εμείς κάνουμε τα παιδιά ανταγωνιστικά

    Οι γονείς πιστεύουν ότι ο έντονος ανταγωνισμός μεταξύ των παιδιών είναι καλή προετοιμασία για την ενήλικη ζωή. Τα παιδιά όμως μέσα από το παιχνίδι, θέλουν απλά να κάνουν φίλους και να το χαρούν.

    Η Χίλαρυ Φρίντμαν μέσα από τη διατριβή της για τον ανταγωνισμό των παιδιών, ενδιαφερόταν γιατί πολλοί γονείς, επενδύουν μεγάλα χρηματικά ποσά και χρόνο σε ανταγωνιστικές, εξωσχολικές δραστηριότητες για τα παιδιά τους. Προκειμένου να απαντήσει σε αυτή την ερώτηση, εντόπισε γονείς που έκαναν τέτοιες επενδύσεις, για παιδιά του δημοτικού που συμμετείχαν σε διαγωνιστικό σκάκι, χορό ή ποδόσφαιρο. 

Συνολικά, πήρε συνεντεύξεις από γονείς 95 τέτοιων οικογενειών και σε κάποιες περιπτώσεις πήρε συνεντεύξεις και από τα παιδιά.

    Αυτοί οι γονείς ξόδευαν μεγάλα ποσά για κόστη συμμετοχής, προπόνησης και ταξιδιών και αφιέρωναν πολύ χρόνο στη μεταφορά των παιδιών τους σε προπονήσεις και εκδηλώσεις, ενθάρρυναν τα παιδιά τους να εργάζονται σκληρά στη δραστηριότητα και σε κάποιες περιπτώσεις μελετούσαν τη δραστηριότητα οι ίδιοι για να βοηθήσουν τα παιδιά τους να αποδώσουν καλά. Γιατί το έκαναν αυτό;

    Με λίγα λόγια, η Φρίντμαν έμαθε ότι οι γονείς πίστευαν ότι ο έντονος ανταγωνισμός είναι καλή προετοιμασία για την ενήλικη ζωή. Οι γονείς, ο ένας μετά τον άλλον είπαν ότι ζούμε σε μια εξαιρετικά ανταγωνιστική κοινωνία και η επιτυχία απαιτεί μια ανταγωνιστική στάση και ικανότητες που ενθαρρύνουν τον ανταγωνισμό. 

Πρέπει να θέλεις να κερδίζεις, να εστιάζεις στη νίκη, να δουλεύεις σκληρά για να κερδίσεις και να κάνεις συγκεκριμένες θυσίες σε άλλους τομείς της ζωής σου για να κερδίσεις.

    Για τους περισσότερους γονείς ο τομέας της δραστηριότητας στον οποίο ανταγωνιζόταν το παιδί τους δεν είχε πολλή σημασία. Δεν περίμεναν από τα παιδιά τους να γίνουν επαγγελματίες σκακιστές, χορευτές ή ποδοσφαιριστές. Το σημαντικό για αυτούς ήταν τα παιδιά αναπτύξουν την επιθυμία να κερδίζουν καθώς και το είδος της πειθαρχίας που μπορεί να προωθήσει τη νίκη σε οποιονδήποτε τομέα.

Αυτό, πίστευαν, ότι θα εξυπηρετήσει τα παιδιά τους καλά σε τέτοιες μελλοντικές δραστηριότητες όπως να εισαχθούν σε ένα κολλέγιο υψηλού επιπέδου, να έχουν ένα υψηλά αμειβόμενο επάγγελμα και να παίρνουν προαγωγές. Η Φρίντμαν επινόησε τον όρο κεφάλαιο ανταγωνιστικού παιδιού για να αναφερθεί στην ανταπόδοση που περίμεναν οι γονείς από την επένδυσή τους.

    Προκειμένου να ενθαρρύνουν την επιθυμία για νίκη, πολλοί από τους γονείς αντάμειβαν τα παιδιά τους με υλικά βραβεία για τις νίκες που πήγαιναν πολύ πιο μακριά από τα φτηνά τρόπαια και τις κορδέλες που πρόσφεραν οι διοργανωτές των εκδηλώσεων.

.........

η συνέχεια εδώ

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

— Τάκου τάκου! - «Τρία Χτυπήματα στην Πόρτα»

— Τάκου τάκου!
— Ποιος είναι, παρακαλώ;

— Με συγχωρείτε… Μπορώ να μπω; Είμαι ο Βοριάς. Πέρασα πάνω από θάλασσες, σήκωσα κύματα βουνό, πέρασα πάνω από κάμπους και ξερίζωσα δέντρα. Είμαι πολύ κουρασμένος, να μπω λίγο να ξεκουραστώ;
— Θα μας παγώσεις…. Μα αφού είσαι κουρασμένος, μπες απ' όπου μπορείς.

Και μπήκε ο κρύος Βοριάς απ' τις χαραμάδες, τρύπωσε κάτω απ' την πόρτα και πάγωσε το σπίτι. Η μητέρα άναψε τη θερμάστρα κι έριξε μάλλινες κουβέρτες στα κρεβάτια των παιδιών.

— Τάκου τάκου.
— Ποιος είναι, παρακαλώ;

— Με συγχωρείτε… Μπορώ να μπω; Είμαι η Βροχή. Έρχομαι από πολύ ψηλά. Με κατάπιαν οι θάλασσες και τα ποτάμια, χώθηκα βαθιά μες στη γη, χτυπήθηκα πάνω στις πέτρες, ξέπλυνα τους δρόμους σας και τις αυλές. Είμαι πολύ κουρασμένη… Μπορώ λίγο να ξεκουραστώ;
— Θα μας κάνεις κακό, μα αφού είσαι κουρασμένη, μπες απ' όπου μπορείς.

Κι όρμησε η Βροχή απ' τις γρίλιες των παραθυριών κι απ' το σπασμένο τζάμι, έβρεξε τις κουρτίνες και τους τοίχους και μούσκεψε το πάτωμα και το χαλάκι. Η μητέρα μάζεψε μ' ένα σφουγγάρι τα νερά και φώναξε έναν άνθρωπο να περάσει καινούριο τζάμι.

— Τάκου τάκου.
— Ποιος είναι, παρακαλώ;

— Με συγχωρείτε…. Μπορώ να μπω; Είμαι ο Ήλιος. Έρχομαι από πολύ ψηλά. Έριξα χρυσά παπλώματα στις σκεπές, ζέστανα όλα τα νερά και τα ποτάμια, έβαλα φύλλα στα δέντρα και χρυσά καπέλα στα λουλούδια, είμαι πολύ κουρασμένος. Μπορώ να μπω λίγο, να ξεκουραστώ;
— Έλα, έλα! είπαν όλοι, κι άνοιξαν πόρτες και παράθυρα.

Και μπήκε ο Ήλιος κι έδιωξε τη θερμάστρα, κάθισε πάνω στις καρέκλες και τις πολυθρόνες κι έστρωσε χρυσά χαλάκια στα πατώματα.
Και τώρα λάμπει όλο το σπίτι, λάμπουν κι οι καρδιές.

ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΙΟΥ

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ TA: ΠΑΙΔΙΚΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον... / Καλημέρα σας

Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον
στο μέλλον που φτιάχνετε όπως θέλετε
αφού η ιστορία σας ανήκει
σαρώστε το λοιπόν αν επιμένετε

Στ’ αυτιά μου δε χωράνε υποσχέσεις
το έργο το `χω δει μη με τρελαίνετε
το πλοίο των ονείρων μου με πάει
σε κόσμους που εσείς δεν τους αντέχετε

Μένω μονάχος στο παρόν μου
να σώσω οτιδήποτε αν σώζεται
κι ας έχω τις συνέπειες του νόμου
συνένοχο στο φόνο δε θα μ’ έχετε

Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον
το κόλπο είναι στημένο και στα μέτρα σας
ξεγράψτε με απ’ τα κατάστιχά σας
στον κόπο σας δεν μπαίνω και στα έργα σας

Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον
στο μέλλον που φτιάχνετε όπως θέλετε
αφού η ιστορία σας ανήκει
σαρώστε το λοιπόν αν επιμένετε

Μένω μονάχος στο παρόν μου
να σώσω οτιδήποτε αν σώζεται
κι ας έχω τις συνέπειες του νόμου
συνένοχο στο φόνο δε θα μ’ έχετε


Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον είναι ο τίτλος ενός τραγουδιού των Αδελφών Κατσιμίχα.
Τους στίχους και τη μουσική του τραγουδιού έγραψε ο Διονύσης Τσακνής.
Σύμφωνα με τον ίδιο, την έμπνευση για τους στίχους την πήρε όταν παρακολούθησε συζήτηση πολιτικών προσώπων σε ραδιοφωνικό σταθμό, το 1989.
Οι καλεσμένοι της εκπομπής μιλούσαν για το μέλλον που οραματίζονταν οι ίδιοι, μια κατάσταση κωμικοτραγική, κατά τον στιχουργό, που δεν μπορούσε να υπάρξει. Κατόπιν, μπήκε στον ανελκυστήρα, όπου και σκέφτηκε τους πρώτους τέσσερις στίχους.

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Ανθρώπινη κακία: Πώς θα την αντιμετωπίσεις;

Όσο θα μεγαλώνεις και θα νομίζεις πως τα έχεις δει όλα (ή σχεδόν) όλα, η ζωή θα έρχεται για να σε διαψεύσει στέλνοντας σου εμπειρίες και μαθήματα που (και αυτά) θα αποτελέσουν την βασική πρώτη ύλη της συναισθηματικής ενηλικίωσης σου.

Κάθε ένας από εμάς, έχει βιώσει με διαφορετικό τρόπο και με ποικίλες μορφές εκφάνσεις ζήλιας, μοχθηρίας και κακίας. Και ίσως προσπαθείς και εσύ όπως και οι περισσότερες να βρεις την αίτια, το λόγο μιας αδικαιολόγητης πισώπλατης μαχαιριάς, ενώ πασχίζεις να επουλώσεις ταυτόχρονα τις πληγές σου.

Ποιοι είναι όμως αυτοί οι άνθρωποι:

• Αυτοί που δεν σέβονται ιδιαιτερότητες και τα όρια του κάθε ανθρώπου, παραβιάζοντάς τα συνέχεια.
• Αυτοί που δεν σέβονται εσένα, την οικογένεια και τους ανθρώπους της ζωής σου.
• Όλοι αυτοί που επανειλημμένα έχουν δείξει πως δεν χαίρονται με τη χαρά σου, και δεν μπορούν να νιώσουν λύπη με τη θλίψη σου
• Άνθρωποι που δεν έχουν ηθικούς φραγμούς και όρια.
• Όλοι εκείνοι που θα θυσίαζαν αξίες, ιδέες, σχέσεις, ανθρώπους απλά και μόνο για να πετύχουν το σκοπό τους.
• Όσοι κουτσομπολεύουν συνεχώς εσένα και τη ζωή σου στα λάθος άτομα.
• Εκείνοι που κρίνουν, κριτικάρουν και υπονομεύουν τους υπολοίπους για τα πάντα.
• Όσοι σε κακοποιούν λεκτικά, συναισθηματικά ή σωματικά.
• Οι εκμεταλλευτές.
• Οι ψεύτες και οι μυθομανείς.
• Και όλοι αυτοί οι άνθρωποι που η συναναστροφή και μόνο μαζί τους σε αρρωσταίνει προκαλώντας σου ακόμα και ψυχοσωματικά προβλήματα.

Α. Πώς να αντιμετωπίσεις την κακία ξεκινώντας από το να προστατεύσεις τον εαυτό σου;

Να θυμάσαι πως εσύ και μόνο εσύ ελέγχεις την αντίδραση που θα έχεις απέναντι στην κακία και στη μοχθηρία των ανθρώπων. 

Μπορεί να μην μπορείς να ελέγξεις πολλές από τις συνθήκες και πολλά από τα γεγονότα που συμβαίνουν στη ζωή σου, αλλά με εξάσκηση μπορείς να μάθεις πως να αντιδράς στις αρνητικές προ(σ)κλήσεις των ανθρώπων…

Ούτε η θερμόαιμη αντίδραση υπ’ ατμόν ούτε και η στωική υπομονετική και παθητική στάση θα σε οδηγήσουν στη λύτρωση από αυτούς τους ανθρώπους.

Η σπουδαία ερευνήτρια Brene Brown στο εξαιρετικό της βιβλίο Daring Greatly, προτείνει μια ευφυή αντίδραση, όταν κάποιος είναι διαρκώς μοχθηρός απέναντι σου. 

Πριν επιτεθείς, άσε τον εαυτό σου να νιώσει τι του συμβαίνει. Πάρε βαθιές ανάσες. Σκέψου πως πολύ σύντομα θα το ξεπεράσεις. Πολύ συχνά δεν θέλουμε να παραδεχτούμε πως μας πλήγωσε η ανθρώπινη κακία ενός συγκεκριμένου ανθρώπου. Για να ελευθερωθείς από τον πόνο πρέπει πρώτα να τον έχεις βιώσει. Μην ξεχνάς πως είναι απόλυτα φυσιολογικό να αισθανθείς προδομένη, θυμωμένη, απογοητευμένη.

Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να αντιμετωπίσεις την ανθρώπινη κακία είναι η ΑΠΟΣΤΑΣΗ, ειδικά αν έχεις δοκιμάσει όλους τους τρόπους προσέγγισης. Μετά την ΑΠΟΣΤΑΣΗ, προσπάθησε να νιώσεις ΟΙΚΤΟ (γιατί δεν πρέπει να ξεχνάς πως πίσω από τόσο προβληματικούς ανθρώπους κρύβεται μεγάλη κακία και μεγάλος πόνος), και μετά ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΟΥ και απεγκλωβίσου. Πέτα μακριά από την μικρότητα των ανθρώπων και μην την αφήνεις να σε αγγίζει.

Β. Πώς να αντιμετωπίσεις την κακία αλλά και τον άνθρωπο από τον οποίο προκύπτει;

• Ελάττωσε το χρόνο μαζί τους

• Προσπάθησε εάν είναι δυνατόν να τους βγάλεις τελείως από τη ζωή σου. Αν δεν γίνεται τότε κράτα τις επαφές και τις συζητήσεις μεταξύ σας σε τυπικό επίπεδο.
• Συμβιβάσου με το πραγματικό πρόσωπο της κακίας

Αφού θα έχεις περάσει το πρώτο στάδιο της συνειδητοποίησης και του πόνου αντιμετώπισε και συμβιβάσου με την ιδέα ότι ΝΑΙ! Υπάρχει πολλή κακία εκεί έξω και πως και αυτή είναι κομμάτι αυτής της ζωής. Δες πίσω από το πρόσωπο τους (Πίσω από τις εκδηλώσεις κακίας βρίσκονται άνθρωποι “μικροί”, πληγωμένοι, φοβισμένοι, μικρόψυχοι και χαιρέκακοι).

• Μην έχεις απατηλές προσδοκίες ότι μια μέρα αυτό το πρόσωπο θα γίνει αυτό που περιμένεις

Το κάνεις μάλλον και εσύ όπως το έχω παρατηρήσει στις περισσότερες. Πιστεύεις, ελπίζεις, εύχεσαι το πρόσωπο να αλλάξει και ματαιοπονείς πιστεύοντας πως κάποια στιγμή θα καταλάβει το μέγεθος της ανήθικης συμπεριφοράς του. Το να απαλλαγείς από μεγάλες προσδοκίες που δεν πρόκειται να επιβεβαιωθούν ποτέ, είναι κυριολεκτικά η μεγαλύτερη απελευθέρωση.

• Μην προσπαθείς επανειλημμένως να τους εξηγήσεις την δική σου οπτική και να βελτιώσεις τα πράγματα
• Αν έχεις ήδη προσπαθήσει, σταμάτα. Έτσι απλά. Ένας άνθρωπος που δεν θέλει να καταλάβει δεν πρόκειται να καταλάβει ποτέ.
• Μην προσπαθείς να βρεις το λόγο της κακίας

• Μην μπεις σε αυτή τη διαδικασία. Οι άνθρωποι που έχουν διαφορετικό ηθικό σύστημα αξιών από εσένα, έχουν και διαφορετικά ορμητήρια που τους ωθούν σε συγκεκριμένες συμπεριφορές.
• Αναζήτα και στρέψου στην αγκαλιά όλων αυτών που σε αγαπάνε.

Στρέψου στους ανθρώπους της ζωής σου… Η αγάπη (ευτυχώς) νικάει. Και όχι μόνο στα παραμύθια.

shape

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Ιστορικά: «Η Πατρίς αγνωμονούσα»: Η τραγική περιπέτεια του Νικηταρά του «Τουρκοφάγου»

Νικηταράς ο Τουρκοφάγος, (Νικήτας Σταματελόπουλος) 1781 - 1849. Γεννήθηκε στο χωριό Τουρκολέκα της Μεγαλόπολης. Ήταν ανηψιός του Κολοκοτρώνη. 

.

.Πριν την Επανάσταση ήταν κλέφτης. Με την κήρυξη της Επανάστασης πολέμησε όπου η πατρίδα τον χρειάστηκε. 

Στα Δολιανά (Μάης 1821), με 200 άντρες αποκρούει επίθεση 6.000 Τούρκων. 

Πολέμησε εναντίον του Δράμαλη στα Δερβενάκια, στη θέση Άγ. Σώστης, στη μάχη Αγιονορίου, σε Βαλτέτσι, Ναύπλιο, Στυλίδα, Μεσολόγγι, Αράχωβα και Φάληρο. 

.

Το 1839 φυλακίστηκε με την κατηγορία πως συνωμοτούσε κατά του Όθωνα. Αποφυλακίστηκε μετά από δύο χρόνια και πέθανε στις 25 Σεπτεμβρίου στον Πειραιά φτωχός και λησμονημένος το 1849.

Τον έθαψαν κοντά στον Κολοκοτρώνη, όπως ήταν και η επιθυμία του.

.

mixanitouxronou