Ο Πλάτωνας για την Εκπαίδευση

Ο Πλάτωνας πίστευε ότι η εκπαίδευση πρέπει να είναι κρατική, υποχρεωτική και ενιαία για όλους τους ελεύθερους πολίτες (άνδρες και γυναίκες), ώστε να υπηρετεί το δημόσιο καλό. 

Στην ιδανική «Πολιτεία» του, προωθούσε ένα δημόσια χρηματοδοτούμενο σύστημα που αφαιρούσε την εκπαίδευση από τα ιδιωτικά χέρια, εξαλείφοντας έτσι τις ταξικές ανισότητες στη μάθηση.

Η φιλοσοφία του για τη δημόσια και καθολική εκπαίδευση εστιάζεται στα εξής κύρια σημεία:

Υποχρεωτικότητα και Δημόσιος Χαρακτήρας: 

Η μόρφωση δεν μπορεί να αφήνεται στην επιλογή των γονέων ή στα ιδιωτικά συμφέροντα. 

Το κράτος πρέπει να ορίζει το πρόγραμμα σπουδών, να επιλέγει τους δασκάλους και να καλύπτει το κόστος για να εξασφαλίσει τη συνοχή της κοινωνίας.

Ισότητα Ευκαιριών: 

Ο Πλάτωνας υποστήριζε ότι η εκπαίδευση είναι απαραίτητη για κάθε ελεύθερο πολίτη, αναγνωρίζοντας μάλιστα από τότε ότι και τα δύο φύλα έχουν την ίδια ικανότητα να εκπαιδευτούν και να αναλάβουν ηγετικούς ρόλους στην πολιτεία.

Εκπαίδευση με Κριτήριο τις Κλίσεις: 

Παρόλο που το σύστημα ήταν ενιαίο, οραματίστηκε τη σταδιακή διαφοροποίηση. Σταδιακά το κράτος θα ξεχώριζε τους πολίτες με βάση τις φυσικές τους ικανότητες (μέσω εξετάσεων και αξιολόγησης), ώστε ο καθένας να λαμβάνει την κατάλληλη παιδεία για την θέση του στην κοινωνία (π.χ. παραγωγοί, φύλακες, φιλόσοφοι-βασιλείς).

Στόχος η Αρετή, όχι το Κέρδος: 

Σκοπός της δημόσιας παιδείας δεν ήταν η απόκτηση πλούτου, αλλά η καλλιέργεια της κριτικής σκέψης, της ψυχικής ισορροπίας, της ηθικής αρετής και της δικαιοσύνης. Ξεκινούσε με τη «γυμναστική» για το σώμα και τη «μουσική» για την καλλιέργεια της ψυχής, και κατέληγε στα μαθηματικά και τη φιλοσοφία για τους μελλοντικούς ηγέτες.

AI
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι