Friday, 16 June 2023

Μαχμούντ Νταρουίς*: Να σκέφτεσαι τους άλλους ...

Καθώς ετοιμάζεις το πρωινό σου, να σκέφτεσαι τους άλλους.
Μην ξεχνάς να ταΐζεις τα περιστέρια.
Όταν πολέμους ξεκινάς, να σκέφτεσαι τους άλλους.
Μην ξεχνάς όσους λαχταρούν την ειρήνη. 
Όταν πληρώνεις το νερό, να σκέφτεσαι τους άλλους.
Εκείνους που μόνο τα σύννεφα έχουν να τους θηλάσουν. 
Όταν γυρνάς στο σπιτικό σου, να σκέφτεσαι τους άλλους.
Μην ξεχνάς όσους ζουν σε αντίσκηνα. 
Όταν τα αστέρια μετράς πριν κοιμηθείς, να σκέφτεσαι τους άλλους.
Εκείνους που δεν έχουνε πού να πλαγιάσουν. 
Όταν ελεύθερα μιλάς, να σκέφτεσαι τους άλλους.
Εκείνους που δεν τους αφήνουν να μιλήσουν. 
Και καθώς σκέφτεσαι εκείνους τους άλλους,
στον εαυτό σου γύρισε και πες:
«Αχ και να ήμουν ένα κερί στο σκοτάδι».

(μετάφραση: Τζένη Καραβίτη, εκδόσεις Νήσος, 2009)
Ο αριθμός των Σύρων προσφύγων που ζουν ως πρόσφυγες στη χώρα τους, από το 2011 μέχρι σήμερα αγγίζει τα 6.600.000. από σύνολο 13.100.000 σε όλο τον κόσμο.
Σχεδόν όλοι αυτοί οι καταυλισμοί εντός της Συρίας και, πολλοί άλλοι πρόχειρα κατασκευασμένοι, κάθε χειμώνα βιώνουν ίδιες εικόνες και πολλές φορές χειρότερες από αυτές που βλέπετε στο βίντεο. Στην Ελλάδα δυστυχώς λίγοι άνθρωποι έχουν γνώση και εικόνα για αυτήν την ατελείωτη απάνθρωπη τραγωδία.
* Ο Παλαιστίνιος ποιητής Μαχμούντ Νταρουίς (1941-2008) βίωσε στην παιδική του ηλικία την καταστροφή του χωριού του και την κατοχή από τον ισραηλινό στρατό και στη συνέχεια πιάστηκε αρκετές φορές και φυλακίστηκε για τη δράση του. 
Έζησε 26 χρόνια εξόριστος, ενώ το έργο του μεταφράστηκε σε πολλές γωνιές του κόσμου.
 
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Θαυμάζω τους γονείς...

... που, όταν λένε "ναι", εννοούν "ναι" και το "όχι" τους είναι "όχι".

    Αυτούς που διδάσκουν τα παιδιά τους ότι δεν μπορούν να έχουν τα πάντα και, όμως, να τα έχουν καλά με τον εαυτό τους και να νοιώθουν όμορφα.
    Αυτούς που τους εξηγούν ότι ένας άνθρωπος κρίνεται από τη συμπεριφορά του και όχι από τον πλούτο του.

    Αυτούς που δεν δίνουν στα παιδιά τους οτιδήποτε θέλουν, αλλά μόνο αυτά που χρειάζονται και αυτά που ξέρουν τι αξίζουν.

    Εκείνους που δεν μεγαλώνουν απλά τα παιδιά τους, αλλά τα προετοιμάζουν για τον στίβο της ζωής.

    Αυτή τη συμπεριφορά τους την ονομάζω Παιδεία...

Δημήτριος Ι. Πετρούνιας - Κλινικός Ψυχολόγος
Διασκευασμένο από το Χαμομηλάκι
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Thursday, 15 June 2023

Αν ήταν ο γιος σου, θα βούταγες στα κύματα...

Αν ήταν ο γιος σου
θα γέμιζες την θάλασσα
με όλα τα πλοία του κόσμου.
Θα ήθελες όλοι μαζί, μυριάδες,
να γινόμασταν μια γέφυρα
να περπατήσει πάνω μας
και να περάσει απέναντι.

Αν ήταν ο γιος σου
δεν θα τον άφηνες μόνο του ποτέ.
Θα σκίαζες προσεκτικά το πρόσωπό του
να μην το κάψει ο ήλιος.
Θα τον τύλιγες στην αγκαλιά σου
να μη μουσκέψει από την αλμύρα της θάλασσας.

Αν ήταν ο γιος σου,
θα βούταγες στα κύματα,
θα τα 'βαζες με τον ψαρά που δεν σας
ανεβάζει στη βάρκα του.
Θα φώναζες για βοήθεια,
θα χτυπούσες τις πόρτες της εξουσίας
για να αξιώσεις τη ζωή του.

Αν ήταν ο γιος σου,
σήμερα θα ήσουν βυθισμένος στο πένθος,
θα ‘φτανες να μισήσεις τον κόσμο,
για τα δεμένα πλοία στα λιμάνια,
για αυτούς που σας κρατούν μακριά,
και για κείνους που σε λίγο,
θα καλύψουν τα ουρλιαχτά με θαλασσινό νερό.

Αν ήταν ο γιος σου,
θα τους έλεγες απάνθρωπους, δειλούς,
θα τους έφτυνες.
Θα έπρεπε τότε να βρουν τρόπο να σε σταματήσουν, 
να σε κρατήσουν, να σε αποκλείσουν
γιατί η ανεξέλεγκτη οργή σου θα σε έκανε
να τους πάρεις μαζί σου στο βυθό της ίδιας θάλασσας.

Αλλά μείνε ήσυχος, στο ζεστό σου σπιτάκι
δεν είναι ο γιος σου… δεν είναι ο γιος σου…
Μπορείς να κοιμηθείς ήσυχα
και πάνω από όλα ασφαλής.
Δεν είναι ο γιος σου.
Είναι απλώς ένα παιδί της χαμένης ανθρωπιάς,
ένα παιδί της βρόμικης ανθρωπότητας, που δεν κάνει θόρυβο.
Δεν είναι ο γιος σου… Δεν είναι ο γιος σου…
Κοιμήσου ήσυχος, φυσικά
δεν είναι ο δικός σου.

Όχι ακόμα…
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Δεν είναι ο γιος σου, κοιμήσου ήσυχα...

Διαβάζω τις ανακοινώσεις των ευρωπαίων αξιωματούχων για το ναυάγιο στην Πύλο.
Πόσο "συγκλονισμένη" είναι η Ούρσουλα και πόσο "συντετριμμένη" η Κομισιόν για τους δεκάδες(;) νεκρούς. 
Και μαζί και η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ που μιλά για αδιανόητη τραγωδία.
Κροκοδείλια δάκρυα πάνω από τους υγρούς τάφους ανθρώπων. ΑΝΘΡΩΠΩΝ κι αν αυτή τη λέξη δεν μπορούμε να την καταλάβουμε έχουμε χάσει κι εμείς την ανθρωπιά μας.

Δεν θα ασχοληθώ με τους φασίστες, ξενοφοβικούς, απάνθρωπους του διαδικτύου που χύνουν χολή ενώ μετράμε ήδη δεκάδες νεκρούς και ίσως γραφτεί στην ιστορία ως η μεγαλύτερη ναυτική τραγωδία στη χώρα μας.

Αλλά αυτό που πρέπει να φωνάξουμε όλοι είναι ότι δεν πάει άλλο.

Το είπαμε στη Λαμπεντούζα, το φωνάξαμε στο Φαρμακονήσι, το λέμε κάθε φορά που η Μεσόγειος μετατρέπεται σε τάφο εκατοντάδων ανθρώπων που απλά ονειρεύτηκαν μια καλύτερη ζωή.

Πολλοί θυμήθηκαν ένα ποίημα του Ιταλού ποιητή Sergio Guttilla. 
Το είχαν… ανασύρει και στις προηγούμενες τραγωδίες με πρόσφυγες και μετανάστες.

Και δυστυχώς θα συνεχίσουμε να το θυμόμαστε όσο βλέπουμε τέτοιες εικόνες όπως αυτές από την Πύλο.

Γιατί αυτοί οι δύσμοιροι θα μπορούσαν να είναι παιδιά μας, γονείς μας, φίλοι και συγγενείς μας.

Είχαν την ατυχία να γεννηθούν μερικές χιλιάδες χιλιόμετρα από την Ελλάδα. Θα μπορούσαμε να είμαστε εμείς στη θέση τους.

Ας διαβάσουμε ξανά το ποίημα. Ίσως καταλάβουμε ότι πάνω από όλα είναι ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ. Ανεξαρτήτως φυλής, χρώματος, θρησκείας.

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Τότε, παλιά ... νεροκολοκύθες για σωσίβια

Εντυπωσιακή στιγμή από την Πάρο, την πατρίδα του φωτογράφου Ζαχαρία Στέλλα… Τότε που αντί για σωσίβια τα παιδιά χρησιμοποιούσαν τις νεροκολοκύθες…
    Ο Έλληνας φωτογράφος ασχολήθηκε με την φωτογραφία εστιάζοντας ιδιαίτερα στον τόπο καταγωγής του, την Πάρο, αλλά και σε άλλα νησιά του Αιγαίου. 
    Το έργο σχετικά με την Πάρο εκδόθηκε σε πέντε εκδόσεις, οι οποίες δεν κυκλοφόρησαν στο εμπόριο αλλά δωρήθηκαν σε βιβλιοθήκες, ιδρύματα και ανθρώπους. 
Η φωτογραφία είναι από τις Συλλογές του Μουσείου Μπενάκη.

πηγή
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki