«Μην μαθαίνετε στα παιδιά σας να κρύβονται στο σκοτάδι»

«Μαγειρεύω και σκέφτομαι ότι το πολυτιμότερο συστατικό στη σχέση μου με τους γονείς μου είναι ότι πάντα ό,τι και να μου συνέβαινε, καλό, κακό, λάθος, σωστό, το συζητούσα μαζί τους, ακόμα και τα πιο ιδιαίτερα εφηβικά μυστικά μου, αυτό νόμιζα ότι συμβαίνει σε όλες τις οικογένειες. 
 Στην πορεία κατάλαβα ότι είναι σπάνιο και ότι τα πιο πολλά παιδιά δεν λένε καν τα βασικά!

Nino Chakvetadze, 1971

Αν έχεις  την επιλογή μέσα από το σπίτι σου να είσαι αυτός που είσαι και να μπορείς να εξομολογείσαι και να μοιράζεσαι είναι ευλογία! 

Πολλά από τα παιδιά που ντρέπονται να μιλήσουν ή φοβούνται είναι λογικό και ως μεγάλοι να συνεχίσουν να κάνουν ακριβώς το ίδιο!

Κάπως έτσι ξεκινάει νομίζω ένα κουβάρι που δεν ξετυλίγεται ποτέ! Κάπως έτσι εμπιστεύεσαι λάθος ανθρώπους και το κακό ή το λάθος δεν αργεί να γίνει, όποιο κι αν είναι αυτό!

Η οικογένεια οφείλει να είναι ασπίδα και όχι δικαστήριο! Φαντάσου ένα παιδί που το χτύπησαν ή το έβρισαν, το παρενόχλησαν ... να γυρίσει από το σχολείο με την τσάντα στον ώμο και να μπορεί να πει “μαμά, μπαμπά αυτό έγινε ή αυτό είμαι” και να μην έχει φωνές, κατηγορίες, κακή κριτική όπως “εσύ φταις, μήπως τον πείραξες εσύ και σε χτύπησε, φορούσες κοντή φούστα” και “τι να κάνει, αγόρι είναι” και πολλά ενοχικά που κατά καιρούς ακούμε!

Μην μαθαίνετε στα παιδιά σας να κρύβονται στο σκοτάδι γιατί μια ζωή αυτό θα κάνουν!»

........

Έλενα Χριστοπούλου

znews.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Γονεϊκότητα και Εμπιστοσύνη / Parenthood and Trust

Πώς επηρεάζει η γονεϊκότητα την εμπιστοσύνη στους ξένους; Προηγούμενες έρευνες έχουν υποστηρίξει δύο αντικρουόμενες προβλέψεις: 

Parenthood and Trust

Η μία πρόβλεψη είναι πως η απόκτηση παιδιών μας κάνει πιο προσεκτικούς και απρόθυμους να εμπιστευτούμε άτομα που δεν γνωρίζουμε.
Αυτή η πρόβλεψη βασίζεται στην ιδέα ότι η απόκτηση παιδιών ενεργοποιεί ένα γενικό σύστημα κινήτρων που προσανατολίζεται στην προστασία του εαυτού μας και της άμεσης οικογένειάς μας. Υπάρχουν κάποια προηγούμενα στοιχεία (κυρίως από εργαστηριακά πειράματα) που υποστηρίζουν την ιδέα ότι οι γονείς είναι γενικά λιγότερο πρόθυμοι να αναλάβουν κινδύνους.

Από την άλλη πλευρά, άλλες έρευνες υποστηρίζουν την πρόβλεψη ότι η γονεϊκότητα κάνει τους ανθρώπους γενικά πιο περιποιητικούς και ότι η φροντίδα ενός βρέφους έχει θετικές δευτερογενείς επιδράσεις σε άλλες κοινωνικές σχέσεις. 

Η άποψη αυτή υποδηλώνει ότι η γονεϊκότητα κάνει τους ανθρώπους γενικά πιο κοινωνικούς και θετικούς απέναντι στους άλλους ανθρώπους. Αυτό σημαίνει ότι η γονεϊκότητα θα πρέπει να αυξάνει την εμπιστοσύνη προς τους αγνώστους.

Για να συγκρίνουν αυτές τις δύο αντικρουόμενες προβλέψεις, εξέτασαν πώς η μετάβαση στη γονεϊκότητα επηρέασε την εμπιστοσύνη με την πάροδο του χρόνου σε ένα δείγμα ενηλίκων από τις Κάτω Χώρες. 

Εξέτασαν πώς μεταβλήθηκαν τα επίπεδα εμπιστοσύνης των γονέων κατά τα έτη που προηγήθηκαν (και κατά τα έτη που ακολούθησαν) της μετάβασης στη γονεϊκότητα (τη γέννηση του πρώτου παιδιού).

Είναι σημαντικό ότι συνέκριναν επίσης νέους γονείς με μια ομάδα αντίστοιχων συμμετεχόντων ελέγχου. Αυτοί οι συμμετέχοντες ελέγχου ήταν άτεκνα άτομα που ήταν κατά τα άλλα παρόμοια με τους νέους γονείς (για παράδειγμα, όσον αφορά χαρακτηριστικά όπως η ηλικία, η κατάσταση σχέσης και το εισόδημα).

Το κύριο αποτέλεσμα της έρευνας ήταν ότι οι γονείς άρχισαν να νιώθουν μεγαλύτερη εμπιστοσύνη μετά τη γέννηση των πρώτων τους παιδιών. Αντί για μια ξαφνική αλλαγή στην προσωπικότητα, οι θετικές επιδράσεις της γονεϊκότητας στην εμπιστοσύνη συσσωρεύτηκαν σταδιακά με την πάροδο του χρόνου.

    Αναμφισβήτητα, αυτές οι επιδράσεις της γονεϊκότητας μπορεί να συσσωρεύονται με την πάροδο του χρόνου επειδή οι γονείς συσσωρεύουν όλο και περισσότερες θετικές κοινωνικές εμπειρίες, είτε με τα παιδιά τους είτε με τον κόσμο γενικότερα, οι οποίες ενισχύουν την ιδέα ότι τα ανθρώπινα όντα είναι γενικά καλοπροαίρετα.
    Εξέτασαν επίσης αν η εμπιστοσύνη κάνει κάποιον πιο πιθανό να γίνει γονέας. Αναμφισβήτητα, οι άνθρωποι που είναι κυνικοί για τον κόσμο μπορεί να είναι λιγότερο πιθανό να φέρουν νέα ζωή σε αυτόν. Η ερευνητική ομάδα χρησιμοποίησε μια τεχνική που ονομάζεται ανάλυση επιβίωσης για να ελέγξουν αν η εμπιστοσύνη προβλέπει την πιθανότητα απόκτησης παιδιών.

    Δεν βρήκαν καμία σχέση μεταξύ της εμπιστοσύνης και της απόφασης για την απόκτηση παιδιών, αν και διαπίστωσαν (χωρίς έκπληξη) ότι οι μεγαλύτεροι σε ηλικία συμμετέχοντες και οι συμμετέχοντες με συντρόφους είχαν λιγότερες πιθανότητες να παραμείνουν άτεκνοι.

Τι μας κάνει να εμπιστευόμαστε
Η έρευνα εγείρει σημαντικά ερωτήματα σχετικά με το πώς άλλα σημαντικά γεγονότα και μεταβάσεις της ζωής επηρεάζουν την εμπιστοσύνη.
Άλλα σημαντικά γεγονότα της ζωής, όπως ο γάμος, το διαζύγιο και η απόκτηση κατοικίδιου, μπορεί επίσης να οδηγήσουν σε μακροπρόθεσμες αλλαγές στην εμπιστοσύνη με την πάροδο του χρόνου. 

Η εμπιστοσύνη είναι καλό πράγμα, αλλά εξακολουθούμε να γνωρίζουμε πολύ λίγα για το πώς να την καλλιεργούμε.

πηγή
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι